جنوا
| جنوا Genoa Genova | |||
|---|---|---|---|
| شهر | |||
|
| |||
| |||
|
| |||
| مختصات: ۴۴°۲۴′۴۰″ شمالی ۸°۵۵′۵۸″ شرقی / ۴۴.۴۱۱۱۱°شمالی ۸.۹۳۲۷۸°شرقیمختصات: ۴۴°۲۴′۴۰″ شمالی ۸°۵۵′۵۸″ شرقی / ۴۴.۴۱۱۱۱°شمالی ۸.۹۳۲۷۸°شرقی | |||
| کشور |
| ||
| ناحیه | لیگوریا | ||
| استان | جنوا | ||
| حکومت | |||
| • شهردار | مارتا وینچنتزی | ||
| مساحت | |||
| • کل | ۲۴۳٫۶۰ کیلومتر مربع (۹۴ مایل مربع) | ||
| ارتفاع | ۶۶ متر (۲۱۷ پا) | ||
| جمعیت (۲۰۱۰) | |||
| • جمعیت | ۶۰۷٬۷۷۱ | ||
| • تراکم | ۲٬۵۰۰/کیلومتر مربع (۶٬۵۰۰/پا) | ||
| منطقهٔ زمانی | CET (یوتیسی ۱+) | ||
| • تابستان (DST) | CEST (یوتیسی ۲+) | ||
| کد پستی | ۱۶۱۲۱-۱۶۱۶۷ | ||
| پیششماره(های) تلفن | ۰۱۰ | ||
| وبگاه | www.comune.genova.it | ||
جنوا (به ایتالیایی: Genova) شهری بندری در کرانه شمالی مدیترانه و شمال غربی ایتالیا در نزدیکی مرز فرانسه است.
تاریخچه[ویرایش]
واژه «جنوا» برگرفته شده از واژه لاتین یانوا (ianua) به معنای دروازه[۱] یا واژه جنو (Genu) به معنای زانو[۲] است.
به نظر می رسد که جنوا در قرون باستانی، روستایی در تپه سارزانو مشرف به بندرگاه طبیعی در ساحل دریای مدیترانه بوده که از طریق دادوستد و ارتباط با تمدن یونان باستان و تمدن اتروسک، موفق به پیشرفتهای اقتصادی شده است.[۳]
تاریخ تاسیس جنوا به عنوان یک بندر، به قرن چهارم پیش از میلاد باز می گردد.[۱] این شهر رومی، خیلی زود به عنوان یک محل تقاطع راههای اصلی، یک بندر نظامی و یک بازار برای اهالی لیگوریا با رشد خیلی سریعی مواجه شد. بعد از سقوط امپراتوری روم، این شهر به تصرف اوستروگوتها و لمباردها در آمد و برای مدت نسبتاً طولانی به عنوان یک بندر ماهیگیری و کشاورزی با حجم کمی از مبادلات تجاری از رشد و توسعه بازماند.[۳] این شهر بعدها توسط فرانسویها، مسلمانان و در نهایت میلانیها تصرف گردید.[۱] رشد جمعیتی و رشد اقتصادی اروپا در قرن دهم میلادی، فرصتی را فراهم کرد تا اهالی جنوا در نبرد با سربازان خلافت فاطمیان فایق شوند.[۳]
در قرن یازدهم و دوازدهم میلادی، جنوا نقش مهمی در رهبری انقلاب اقتصادی اروپا ایفا کرد. این شهر به جمعیتی بالغ بر یکصدهزار تن رسیده بود و به عنوان یک مرکز اقتصادی، تنها با شهر ونیز قابل قیاس بود. نیروی دریایی جنوا، با نیروی دریایی بسیاری از حکومتهای پادشاهی آن دوران برابری می کرد.[۳]
جنوا در قرن یازدهم میلادی نواحی لیگوریا، کورسیکا و شمال ساردینیا را تحت کنترل خود درآورد و سبب پایه گذاری جوامع اقتصادی خودمختار در اطراف دریای مدیترانه شد. بیشتر این موفقیتها در اثر مشارکت نیروی نظامی جنوا در جنگهای صلیبی، بخشی در اثر مبارزات نظامی مستقل با حکام اسپانیایی و آفریقایی و بخشی نیز با استفاده از نفوذ صلح آمیز و دیپلماسی حاصل شد.[۳] مجموعه این اقدامات منجر به پایه گذاری یک حکومت با نام جمهوری جنوا در سال ۱۰۰۵ میلادی شد. این حکومت تا سال ۱۷۹۷ میلادی پابرجا بود و نهایتاً با حمله ناپلئون بناپارت منقرض شد.[۴] جنوا و سرزمینهای تابعه آن، بعد از این واقعه تحت عنوان جمهوری لیگورین به عنوان یک ایالت خودمختار، ضمیمه خاک فرانسه شد.[۲]
جنوا در سال ۱۸۱۴ میلادی در پی انقلاب مردمی، از زیر نفوذ فرانسه خارج شد. با این حال در اداره امپراطوری ساردینیا، جایی برای مشارکت جنوا در نظر گرفته نشد.[۲] بعد از این که امپراطوری ساردینیا در جنگ اول استقلال ایتالیا، از اتریش شکست خورد، ترس مردم جنوا از محدود شدن آزادی شان در اثر حکمفرمایی اتریشی ها، آنها را به سمت ایده یگانگی ایتالیا یکپارچه سوق داد. در سال ۱۸۶۰، ژنرال جوزپه گاریبالدی با نیروهای داوطلب راهی سرزمینهای جنوبی ایتالیا شد.[۲]
در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جنوا مجدداً به عنوان یک بندر مهم و یک مرکز کشتیسازی مطرح شد.[۲]
این شهر در خلال جنگ جهانی دوم آسیب های زیادی را متحمل شد و بارها توسط انگلیس مورد بمباران هوایی و دریایی قرار گرفت.[۲]
در سالهای پس از جنگ، شهر جنوا در کنار شهرهای میلان و تورین به عنوان یکی از اضلاع مثلث اقتصادی شمال ایتالیا، توانست در رشد اقتصادی شتابان این کشور، نقش مهمی داشته باشد.[۲] جنوا در سال ۲۰۰۱ میزبان اجلاس سران گروه هشت بود[۲] و در سال ۲۰۰۴ به عنوان پایتخت فرهنگی اروپا برگزیده شد.[۲]
جغرافیا[ویرایش]
جنوا مرکز استان جنوا در شمال غرب ایتالیا در ناحیه لیگوریا و بندری کنار خلیج جنوا در قسمتی از دریای لیگوریا است و جمعیت آن در حدود ۶۱۰٬۰۰۰ نفر است.
شهر کنار یک لنگرگاه طبیعی و در پای گذرگاهی در غرب رشته کوههای آپنینه واقع شده.
مردم جنوا عمدتاً به گویش جنوایی صحبت میکنند.
در این شهر اماکن گردشگری زیادی وجود دارد.
امکانات این بندر که در جنگ جهانی دوم خسارات بسیاری دید، توسعه یافته و مدرن شدهاست. کشتی سازی صنعت اصلی جنوا است. محصولات آهنی و فولادی، قطعات موتور و اتومبیل، وسایل منجمدسازی، جنگ افزار، شیمیایی، صابون و پردازش محصولات کشاورزی از دیگر صنایع مهم این شهر است.
صنایع و مناطق مسکونی در شرق و غرب روی تپهها به موازات ساحل و پشت بندر قدیمی توسعه پیدا کردهاند. در میان شهر کلیسای سبک گوتیک رومی سن دوناتو (San Donato) متعلق به قرون ۱۲ و ۱۳ قرار دارد و جلوی لنگرگاه ساختمان پلازو سن جورجو (Palazzo San Giorgio) قراردارد که در قرن ۱۴ ساخته شدهاست.
آثار تاریخی[ویرایش]
قبرستان استالینو (Staglieno) که بین سالهای ۱۸۴۴ تا ۱۸۵۱ در سرازیری یک تپه ساخته شدهاست و شامل گردشگاهها، مجسمهها، باغها و معابد پروتستانها میباشد.
کلیسای جامع سن لورنتزو (San Lorenzo) شامل گنجینههای هنری فراوانی است.
در شمال غربی نزدیک ایستگاه ماریتتیما (Marittima) که لنگرگاه کشتیهای مسافری است، کلیسای قرن ۱۳ آنونتزیاتا (Annunziata) واقع شده که به لحاظ کارهای هنری خوبش مشهور است.
محل تولد کریستف کلمب (Christopher Columbus) نیز به عنوان مکانی تاریخی شناخته میشود.
شهر جنوا همچنین جایگاه دانشگاه جنوا (۱۴۷۱) میباشد.
تورین (Turin)
تورین با تلفظ ایتالیایی تورینو (Torino) شهری در شمال غربی ایتالیا و مرکز ایالت تورین است که در تلاقی دو رود پو (Po) و دورا ریپاریا (Dora Riparia) واقع شدهاست. شهر مرکز بزرگ فرهنگی و صنعتی است، با تولید کنندگان وسایل نقلیه موتوری، چرم، لباس و وسایل پلاستیکی.
مترو[ویرایش]
متروی جنوا در سال ۱۹۹۰ تأسیس شده و هماکنون دارای ۱ خط و ۸ ایستگاه میباشد.
منابع[ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ Planet، Lonely. «History of Genoa - Lonely Planet Travel Information». www.lonelyplanet.com. بازبینیشده در 2016-10-26.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ ۲٫۸ مشارکت کنندگان ویکیپدیا (انگلیسی). “Genoa”. ویکیپدیا.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ “Genoa-Italy”. britannica. 2016.10.26.
- ↑ مشارکت کنندگان ویکیپدیا (انگلیسی). “Republic of Genoa”. ویکیپدیا.
- Wikipedia contributors, «Genoa,» Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed February 12, 2008).
- ایتالیا و زبان ایتالیایی
پیوند به بیرون[ویرایش]
| شهرهای اصلی ایتالیا برآورد موسسه ملی آمار ایتالیا برای ۳۱ دسامبر ۲۰۱۰ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| رم | |||||||||||
| رتبه | شهر | ناحیه | جمعیت | رتبه | شهر | ناحیه | جمعیت | ناپل | |||
| ۱ | رم | لاتزیو | ۲٬۷۶۱٬۴۷۷ | ۱۱ | ونیز | ونتو | ۲۷۰٬۸۸۴ | ||||
| ۲ | میلان | لمباردی | ۱٬۳۲۴٬۱۱۰ | ۱۲ | ورونا | ونتو | ۲۶۳٬۹۶۴ | ||||
| ۳ | ناپل | کامپانیا | ۹۶۳٬۳۵۷ | ۱۳ | مسینا | سیسیل | ۲۴۲٬۵۰۳ | ||||
| ۴ | تورین | پیمونت | ۹۰۷٬۵۶۳ | ۱۴ | پادووا | ونتو | ۲۱۴٬۱۹۸ | ||||
| ۵ | پالرمو | سیسیل | ۶۵۵٬۸۷۵ | ۱۵ | تریسته | فریولی ونتزیا جولیا | ۲۰۵٬۵۳۵ | ||||
| ۶ | جنوآ | لیگوریا | ۶۰۷٬۹۰۶ | ۱۶ | برشا | لمباردی | ۱۹۳٬۸۷۹ | ||||
| ۷ | بولونیا | امیلیا-رومانیا | ۳۸۰٬۱۸۱ | ۱۷ | تارانتو | آپولیا | ۱۹۱٬۸۱۰ | ||||
| ۸ | فلورانس | توسکانی | ۳۷۱٬۲۸۲ | ۱۸ | پراتو | توسکانی | ۱۸۸٬۰۱۱ | ||||
| ۹ | باری (ایتالیا) | آپولیا | ۳۲۰٬۴۷۵ | ۱۹ | پارما | امیلیا-رومانیا | ۱۸۶٬۶۹۰ | ||||
| ۱۰ | کاتانیا | سیسیل | ۲۹۳٬۴۵۸ | ۲۰ | رجیو کالابریا | کالابریا | ۱۸۶٬۵۴۷ | ||||
| این یک مقالهٔ خرد ایتالیا است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |