Λίγα λουλούδια ...

 αν θέλεις στείλε μου 

και πάλι φίλε μου 

απόψε!

Λουλούδια ο κήπος έπλημμύρισε 

έμπα και μύρισε 

και κόψε!

Έτσι έλεγε ένα παλιό τραγούδι που αγαπούσαν ιδιαίτερα οι γονείς μου και τ' άκουγα κι εγώ από παιδί,τόσο ώστε να νομίζω οτι είμαστε συνομήλικοι!
Και κάθε τέτοια εποχή, χωρίς να το πολυσκεφτώ έρχεται στα χείλη μου αβίαστα,βλέποντας τον οργασμό της φύσης και παρασύροντάς με, να προσπαθήσω με κάθε τρόπο, να τον αποτυπώσω,παντοιοτρόπως.
Δεν είναι και τόσο δύσκολο δα,από τη στιγμή που ζω μέσα στη Φύση!
Είναι τόσο όμορφη αυτή η εποχή και ειδικά το βράδυ,αχ το βράδυ!όταν σουρουπώνει και το ανοιξιάτικο αεράκι χαιδεύει τα φυτά που ανθοφορούν, μία μοσχοβολιά διαχέεται στην ατμόσφαιρα και σε μεθά πραγματικά και τότε κοιτάς προς τον ουρανό,τα χρώματα της αόρατης παλέτας που αλλάζουν σ' ο,τι δε βάζει ο ανθρώπινος νους και ευγνωμονείς, γι  αυτό που σου χαρίστηκε και απολαμβάνεις,  έτσι άκοπα!
Η Φύση λοιπόν, είναι η κινητήριος δύναμη σ΄ αυτή την ανάρτηση και γι αυτό δοξάζεται,στο μέτρο των δυνατοτήτων μου, με μια ακουαρέλα, συμπληρωμένη με ακρυλικά στοιχεία για έμφαση.
Ένα απέραντο τοπίο με παπαρούνες, απ αυτό που πάντα με ενθουσίαζε κι ανυπομονούσα να δω όταν παραμονές Πάσχα γυρνούσα στον Τόπο μου,είτε ως φοιτήτρια είτε ως ενήλικη,στα χωράφια της Εθνικής οδού,γιατί στη Ζάκυνθο σπανίζουν τέτοιες εικόνες.
"Άνοιξε τα παράθυρα να δεις το σύμπαν ανθισμένο μ’όλες τις παπαρούνες του αίματός μας, – να μάθεις να χαμογελάς.
Δε βλέπεις;Καθώς απομακρύνεται η άνοιξη πίσω της έρχεται η νέα μας άνοιξη...." Γ.Ρίτσος

"Το χωράφι με τις παπαρούνες"
Ακουαρέλλα 

Η άλλη, είναι μια δημιουργία που αντιγράφηκε από ένα ισπανικό
μπλογκ και είναι πανεύκολη.
Τα μόνα που απαιτούνται ρεταλάκια υφάσματος ,απ αυτά που δεν πετάμε κι ας έχουν μείνει μικρά λουριδάκια (εδώ θέλουμε ένα κύκλο 6 εκ.) και κορδόνι ποντικοουρά.
Παραθέτω για διευκόλυνση φωτογραφικά τα στάδια της εκτέλεσης
Αρχικά κόβουμε ένα κύκλο 6 εκ. όπως προείπα.
Το διπλώνουμε στη μέση και τοποθετούμε την ποντικοουρά που έχουμε κόψει στα 10εκ. και της έχουμε κάνει ένα κόμπο στην άκρη.
Διπλώνουμε  κατά το  1/3 του ημικύκλιου που έχει σχηματισθεί, έχοντας εγκλωβίσει το κορδόνι και διπλώνουμε και την άλλη πλευρά σχηματίζοντας έτσι έναν "κώνο".
Φροντίζουμε να κεντράρουμε το κορδόνι και με βελόνα και κλωστή κάνουμε ένα αραιό τρύπωμα.
Σουρώνουμε και μετά τυλίγουμε  την κλωστή γύρω από το ύφασμα, κάνουμε κόμπο και κόβουμε την επιπλέον κλωστή.

Τώρα ήρθε η ώρα να σχηματίσουμε το μπουμπουκάκι,απλά φέρνοντας τα πάνω κάτω, κυριολεκτικά !
Γυρίζουμε το ύφασμα με σχετική υπομονή,ώστε να εγκλωβίσει τον κόμπο στην καρδιά του λουλουδιού και να σχηματισθεί το μπουμπούκι.
Αυτό ήταν!Τα δύσκολα πέρασαν
Τώρα μπορείτε να φτιάξετε όσα θέλετε και να τα κάνετε ό,τι φαντασθείτε.
Εγώ τα έκανα μια μπουτουνιέρα για τα καλοκαιρινά ρούχα

Και τέλος μια κι ο καιρός περνάει ολοταχώς στο Καλοκαίρι, μη υπολογίζοντας κοροναϊούς και λοιπά παρεπόμενα  και η ξεμυαλίστρα θάλασσα μας καλεί,άρχισα να προπονούμαι για τη νέα συγκομιδή θαλασσόγυαλων, μ' αυτά τ ανοιξιάτικα λουλούδια

"A rose drom sea glasses" 3d

White, light blue & pink Sea glasses 

light blue & green Sea glasses by Hara


ΚΑΛΟ ΘΕΡΜΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΥΧΟΜΑΙ

Πες το κι ...έσκασε! (Tutorial cracle 1 step)

Όποιος θυμάται, και σίγουρα όσοι με παρακολουθούν θυμούνται, πόσο παιδεύτηκα μέχρι να μου βγεί το κρακελέ θα γελάνε και στις νύχτες τους βλέποντας tutorial (αυτά τα ξενικά θα μας φάνε) για κρακελέ!

Λεπτομέρεια

Και άδικο δε θα έχουν (είμαι έτοιμη να δεχτώ οργανωμένη επίθεση!χαχαχα...σε περιμένω...), απλά ζητήθηκε από κάποιες  φίλες κι εγω θα το τολμήσω μεταφέροντας απλά τις εμπειρίες μου.
Το κρακελέ ενός συστατικού είναι ένα χημικό που προκαλεί σκασίματα στο ακρυλικό που έχει τοποθετηθεί από πάνω του, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται το χρώμα της βάσης.


Κατ αρχάς για μένα είναι βασική προϋπόθεση να είναι ελαφρύ το ακρυλικό, διότι εκεί απέδωσα τις πρώτες μου αποτυχίες.  Μπούκωνε τη βάση και δεν έσκαγε
Επίσης, κατ εμέ είναι μύθος οτι  περνάμε προς μια κατεύθυνση το κρακελέ και προς την αντίθετη το ακρυλικό ή στο δύο συστατικών το ταίρι του. Το μόνο που πρέπει να προσέχετε να μην ξαναπερνάτε δύο και τρείς φορές απο το ίδιο σημείο.
Η διαδικασία είναι ίδια με κάθε εφαρμογή decoupage
Επιλέγουμε την επιφάνεια, εγω πήρα ένα μικρό ξύλο κοπής
την ασταρώνουμε

ασταρωμένη  ξύλινη επιφάνεια

στη συνέχεια την περνάμε ένα σκούρο ακρυλικό ως βάση, προκειμένου οταν σκάσει το κρακελέ να κάνει αντίθεση με την τελική επιφάνεια ή αν θέλετε να γεμίσετε τα σκασίματα με δικό σας χρώμα μπορείτε να το βάλετε κατευθείαν πάνω απο το αστάρι
Περνάμε το κρακελέ αφού έχει στεγνώσει καλά η αρχική στρώση ακρυλικού

εφαρμογή κρακελέ

Και αφού στεγνώσει κι αυτό, εφαρμόζουμε το τελικό χρώμα του ακρυλικού .
Όσο πιο πολύ στεγνώσει το κρακελέ θα δώσει μεγαλύτερα σκασίματα στη συνέχεια.

έσκασε το σκασμένο!

Στη συνέχεια τοποθετούμε το μοτίβο που έχουμε επιλέξει,

που θα φροντίσουμε όπως πάντα πρέπει να γίνεται το φόντο του μοτίβου να ταιριάζει χρωματικά με το ακρυλικό του φόντου, ώστε να μην χρειάζεται λεπτομερής κοπή του μοτίβου και να αφομοιωθεί καλλίτερα χωρίς να φαίνεται η περίμετρος της χαρτοπετσέτας.

decoupage με χαρτοπετσέτα  και  κρακελέ ενός συστατικού 

Και αφού ολοκληρωθεί κι αυτό το στάδιο, εαν θέλετε κάντε φωτοσκίαση γύρω απο το μοτίβο (δεν είναι υποχρεωτικό)  οι εργασίες είναι ίδιες όπως σε κάθε decoupage (πέρασμα με κόλλα, βερνίκι, 2 -3 στρώσεις είναι αρκετές για προστασία)

Αυτά είναι τα υλικά που χρησιμοποιώ εγώ (και μάλιστα το κρακελέ και το βερνίκι πολλές φορές με το δάχτυλο, να ελέγχω την ποσότητα και το πάχος) , για ενημέρωση κι όχι για διαφήμιση.
Αυτά κι ελπίζω να βοήθησα, σε περίπτωση ανάγκης καλέστε...
Καλή Επιτυχία στις προσπάθειές σας και μη το βάλετε κάτω, σας το λέει μια πονεμένη ψυχή.

Μάθημα άνευ διδασκάλου.

Δασκάλα, δεν ήθελα ποτέ να γίνω.
Πάντα φοβόμουν τις απορίες που δε θα μπορούσα να λύσω.
Ως εκπαιδεύτρια  σεμιναρίων, μ΄ έλουζε κρύος ιδρώς! Είχα πολύ άγχος αν θ αντεπεξέλθω, κι ανασφάλεια (άσχετα αν το αποτέλεσμα δικαίωνε την προσπάθεια) διότι ποτέ δεν θεωρώ τον εαυτό μου απόλυτο γνώστη, για να μεταδώσω τις γνώσεις μου σ΄ άλλους.
Συνεχώς μαθαίνω!
Έτσι λοιπόν δικαιολογείστε  μου αυτή την απόπειρα, δεν είμαι δασκάλα στο decoupage (εδώ κι αν είμαι αρχάρια!), δεν είμαι απόλυτος γνώστης των τεχνικών (ενίοτε παραβαίνω τους κανόνες... από τεμπελιά!), αλλά επειδή εκ φύσεως δεν χαλώ χατήρι (διαπιστωμένο) κι επειδή αισθάνθηκα οτι η "απαίτηση" έγινε με πολύ συστολή (την αισθάνθηκα) και επειδή πολλές φορές στο παρελθόν μου είχε ζητηθεί κάτι παρόμοιο, αλλά δε τόχα τολμήσει και ίσως θεωρηθηκα υπερόπτης (είμαι το ακριβώς αντίθετο) σ όλες εσάς που με τιμάτε με την παρουσία σας, τον καλό σας λόγο και το ενδιαφέρον σας ("μα τελικά πώς τα κάνεις;") αν και άλλες φίλες έχουν δείξει τεχνικά βήματα  (εδώ κι εδώ) ,  δεν ήθελα να "κλέψω", ανέλαβα την ευθύνη και θα την φέρω εις πέρας.
Οχι με βίντεο, όπως χαιρέκακα μου υπεδείχθη από τη φωνή του πισίου, αλλά με φωτογραφικά βήματα.
Πάμε λοιπόν!
Επέλεξα μία πέτρα.
Αγαπώ τις πέτρες για την υφή τους και για το σχήμα τους, που σε παραπέμπει στο μοτίβο!

αρχική μορφή πέτρας

ωοειδές λοιπόν το σχήμα, Πάσχα πλησιάζει (σήμερα-αύριο), τι άλλο απο θέμα πασχαλινό; (Θεόσταλτο μήνυμα!μήπως και ξεστολίσω  το σπίτι...)

1) ξεκινάμε μ όλα μας τα υλικά παρατεταγμένα ως στρατιωτάκια μπροστά μας (εγώ σπανίως το τηρώ και γι αυτό μονίμως ψάχνω).
Τα υλικά είναι θέμα τι βολεύει την καθε μιά μας. Εκτός του Gesso τ άλλα τρία δεν τ αλλάζω με τίποτα!

τα υλικά μου

2) προετοιμάζουμε την επιφάνεια, ήτοι ασταρώνουμε.
Για να μην κάνουμε γραμμές, που ενδεχομένως θα φαίνονται και κάτω απο το ακρυλικό (δεν αναφέρομαι στην πέτρα αλλά σ άλλες επιφάνειες), καλλίτερα να μην χρησιμοποιούμε πινέλο  αλλά σφουγγαράκι (ακόμα και κουζίνας) που ταμπονάρουμε πάνω στην επιφάνεια το αστάρι, με μικρές σταθερές κινήσεις κοντά-κοντά.

ασταρωμένη πέτρα με Gesso

3) ανάλογα την επιφάνεια, κι αν θα την καλύψουμε όλη με χαρτοπετσέτα ή όχι, περνάμε ακρυλικό χρώμα.Την συγκεκριμένη θαλασσόπετρα την πέρασα,επειδή ξερνούν άλατα.
Προσέχουμε η επιφάνεια που θα χρωματισθεί νάχει την ίδια χρωματική απόχρωση με το φόντο του μοτίβου, ούτως ώστε να μην χρειασθεί να κόψουμε σχολαστικά με το ψαλιδάκι το θέμα μας και να ενσωματωθεί καλλίτερα

(νυχτερινή λήψη (σόρρυ) περασμένη και με ακρυλικό

Αν αποφασίσουμε να καλύψουμε ολη την επιφάνεια με χαρτοπετσέτα, το εγχείρημα θέλει  λιγάκι  υπομονή και επιμονή, μην τσακίσει η χαρτοπετσέτα και κάνει ζάρες (βασικό στοιχείο επιτυχίας στο decoupage) ή κρατήσει  αέρα και δημιουργήσει κενά (αν παρ ελπίδα δημιουργηθεί ζάρα, σώζεται η κατάσταση αν τη σιδερώσετε με το οικιακό σίδερο , όχι στον ατμό).
Θα πρέπει να ενσωματωθεί τόσο απόλυτα, που να θυμίζει ζωγραφική και όχι χαρτί.
Αυτό είναι και το βασικό στάδιο που κάνει το έργο μας ή να αποτύχει παταγωδώς ή να επιτύχει και να δρέψετε δάφνες.

4) στην χαρτοπετσέτα δεν χρησιμοποιώ  άλλη κόλλα απο την βενζινόκαλλα σε σπρέυ UHU.
 Είναι η δοκιμασμένη πρόταση της Μάγιας  και όλων εμάς που μαθαίνουμε απ αυτήν, και δε φαίνεται ζάρα!
Δεν σου μουλιάζει από κόλλα, δε ζαρώνει, ξεκολλάει και ξανακολλάει (με προσοχή).
Ψεκάζουμε ελαφρά από απόσταση και αφήνουμε λίίίγο να στεγνώσει μέχρι να κολλάει το δάχτυλο,

το μοτίβο ανάποδα  περιμένω την κόλλα να στεγνώσει λίίίγο

στη συνέχεια  παίρνουμε τη χαρτοπετσέτα και την κολλάμε στο σημείο που θέλουμε.

το μοτίβο επι της πέτρας

5) περνάμε απο πάνω μία δόση κόλλας ντεκουπαζ για να ισχυροποιήσουμε το αποτέλεσμα

Για καλλίτερη ενσωμάτωση του μοτίβου  στο αντικείμενο  κάνουμε σκιές με ακρυλικά στα παρεμφερή με το μοτίβο χρώματα ή με πατίνα για να δείξουμε "βάθος" στην εικόνα μας (ιδίως όταν χρησιμοποιούμε χαρτί που έχει και μία "υψομετρική" διαφορά από την επιφάνεια)

ακρυλικές παρεμβάσεις για ενσωμάτωση

Και το τελικό στάδιο είναι η επικάλυψη  όλης της επιφάνειας με βερνίκι.
Τρεις στρώσεις είναι αρκετές και επιλέγεται ο,τι βερνίκι θέλετε ανάλογα με το γούστο σας αν θέλετε δηλαδή η τελική εικόνα νάναι γυαλιστερή, θαμπή ή σατινέ.
Εγώ χρησιμοποιώ το βερνίκι αυτό που ψήνεται κιόλας στον οικιακό φούρνο, για να μονιμοποιήσει το μοτίβο στην επιφάνεια που επιλέξαμε (π.χ. για γυαλί και πορσελάνη)
Και ιδού η τελική μορφή:

Εκτός από ακρυλικά χρώματα και λίίίγη ελάχιστη πατίνα στα πλευρά των πουλιών για ένδειξη βάθους, δεν χρησιμοποίησα κανένα άλλο εφέ. Το μοτίβο και η αισθητική του καθενός οδηγούν στο τελικό αποτέλεσμα.
Η πέτρα μου έδωσε ανάγλυφη υφή στα πουλάκια (εκτός από τους πόρους έχει και διαφορές πάχους, που φρόντισα να πέσουν στα σωστά σημεία π.χ πλάτη του πουλιού) και η μόνη μου παρέμβαση το χτίσιμο της φωλιάς, αντί να το ζωγραφίσω.

jenny μου αν δεν σε κάλυψα, θα κάνουμε ιδιαίτερα!
Την αγάπη μου και την επιείκειά σας.

Επ' ευκαιρία να σας ευχαριστήσω μέσα απο την καρδιά μου για το ενδιαφέρον και την συμπαράστασή σας στην ημικρανική μου περιπέτεια της προηγούμενη ανάρτησης.
Και τα γιατροσόφια σας θα τα λάβω σοβαρά υπόψιν αλλά περισσότερο μου έκαναν καλό τα σχόλια γιατί γέλασα με την ψυχή μου! Νάστε καλά, κι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩΩΩ!!!