Zbigniew Pronaszko

	Zbigniew Pronaszko
	Zbigniew Pronaszko
	; Zbigniew Pronaszko (1949)
Data i miejsce urodzenia	27 maja 1885; Derebczyn
Data i miejsce śmierci	8 lutego 1958; Kraków
Narodowość	polska
Dziedzina sztuki	sztuki plastyczne
Epoka	formizm, kapizm
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Nagrobek Zbigniewa Pronaszki na Cmentarzu Salwatorskim zniszczony przez wichurę w 2010

Zbigniew Pronaszko (ur. 27 maja 1885 w Derebczynie, zm. 8 lutego 1958 w Krakowie^[1]) – polski malarz, rzeźbiarz, scenograf, współtwórca teatru awangardowego Cricot.

Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1917 wspólnie z bratem Andrzejem Pronaszko i Tytusem Czyżewskim założył grupę artystyczną Ekspresjoniści Polscy (później przemianowana na Formistów). W latach 1919–1920 pracował dla teatru „Reduta” jako scenograf, zaś w 1925–1926 dla Teatru im. Wojciecha Bogusławskiego w Warszawie. Brał udział we wszystkich oficjalnych zagranicznych wystawach polskiej sztuki. Od roku 1945 profesor krakowskiego ASP.

Jego twórczość malarska związana jest z formizmem i koloryzmem. W roku 1953 otrzymał nagrodę państwową II stopnia^[2]. W roku 1954, w 10. rocznicę Polski Ludowej został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski^[3]. W 1949 Prezydent RP Bolesław Bierut nadał mu Order Sztandaru Pracy II klasy^[4].

Niektóre prace[edytuj | edytuj kod]

↑ Zbigniew Pronaszko na www.artyzm.com. [dostęp 2012-11-28].
↑ Dziennik Polski, rok IX, nr 173 (2948), s. 7.
↑ Uchwała Rady Państwa z dnia 15 lipca 1954 r. o nadaniu odznaczeń państwowych, Monitor Polski 954 nr 112 poz. 1564.
↑ Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 lipca 1949 r. w sprawie nadania Orderu „Sztandar Pracy”, Monitor Polski, 1950 nr 6 poz. 58.