Monthly Archives: Ιουνίου 2012
Ένα χάλκινο πεντάλεπτο
Λένε πως στις δωρεές δεν μετράει το μέγεθος ή η αξία, αλλά η χειρονομία. Έχουν δίκιο, γιατί μερικές φορές η χειρονομία είναι όλα τα λεφτά. Προχωρούσα βιαστικός στο Μετρό του Συντάγματος, όπου είδα μπροστά μου έναν νεαρό με αργό βήμα. Από τον τρόπο που περπατούσε, καταλάβαινες πως βαριανάσαινε και κάτι τον προβλημάτιζε. Τι άλλο να ήταν άραγε πέρα από αυτό που προβληματίζει πάνω από 1 εκατομμύριο Έλληνες: Ανέχεια κι ανεργία.
Το παληκάρι λίγο πριν φτάσει στις κυλιόμενες σκάλες κοντοστάθηκε. Δίπλα του στην κεντρική αίθουσα είχε φιλανθρωπικό bazaar για το «Χαμόγελο του παιδιού». Εκείνη την ώρα ξεστήναν, αλλά έτσι και αλλιώς δεν τον έκοβα να μπορούσε να αγοράσει οτιδήποτε. Σταμάτησε για λίγο δίπλα σε έναν τεράστιο γυάλινο κουμπαρά που είχε χαρτονομίσματα και κέρματα. Έψαξε λίγο τις τσέπες από το ταλαιπωρημένο τζην και βρήκε κάτι: Ένα χάλκινο πεντάλεπτο! 5 σεντ του ευρώ, αυτά του περίσσευαν. Με μια γρήγορη κίνηση και περισσή ντροπή έριξε το πεντάλεπτο στον κουμπαρά κι επιτάχυνε προς τις σκάλες. Δεν ήθελε να τον προσέξουν και κυρίως να δουν τι είχε προσφέρει.
Η ντροπή φίλε μου όμως είναι όλη δική τους! Και ξέρουν αυτοί για ποιους μιλάω. Το δικό σου το χάλκινο πεντάλεπτο αξίζει πιο πολύ από το…. χρυσό πεντακοσάευρο κάθε πάμπλουτου επιχειρηματία – νταβατζή που κάνει φιλανθρωπίες για προσωπική προβολή και για φοροαπαλλαγή. Αυτό το έρμο χάλκινο πεντάλεπτο είναι πιο βαρύ από όλα τα πλούτη του κόσμου. Κι αν δεν φτάνει να σώσει ούτε μια ψυχούλα από το «Χαμόγελο του παιδιού», σίγουρα θα σώσει μία ψυχή…. Την δική σου!
Πνευματικός ταγός 2012, κατά κόσμον Νεκτάριος Ζούμπος
http://www.mesogios.gr/?p=2554
To φάουλ του Παπαδάκη και… η αλήθεια
Ήταν η 7η ημέρα του Ιουνίου… Πρωί, όταν κάθε έννοια λογικής, κάθε έννοια δημοκρατίας και αξιοπρέπειας απλά, έπαψε να υφίσταται στην ελληνική τηλεόραση. Αιτία γι’ αυτό; Ναι, πολύ σωστά μαντέψατε, αιτία ήταν η συμπλοκήΚανέλλη–Κασιδιάρη (sorry, αλλά και οι δύο χτυπήθηκαν, άρα η ερμηνεία αυτού που έγινε, με βάση την ελληνική γλώσσα είναι συμπλοκή) στον τηλεοπτικό αέρα.
Δεν με ενδιαφέρει με ποιον μπορεί να είναι ο καθένας. Δεν ασχολούμαι με το αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να αντιδράσει έτσι ο Κασιδιάρης (ο οποίος παραδόξως, είναι ο μόνος που διώκεται για ό,τι έγινε) ούτε τα παραμύθια της χαλιμάς του Παυλόπουλου. Δεν θα σχολιάσω την συμπεριφορά του κ. Δελατόλα… Τίποτα από αυτά δεν με αφορά και δεν θέλω να συζητήσω, γιατί πολύ απλά το έκανα όλη την Πέμπτη με ανθρώπους από κάθε κομματική ταυτότητα, οι οποίοι βλέπουν πάντα ό,τι θέλουν να δουν και αγνοούν την έννοια αντικειμενικότητα. Μάλλον, θα πρέπει να είσαι ιδιαίτερα έξυπνος για να είσαι αντικειμενικός. Η μάλλον όχι… γιατί εμένα δεν με χαρακτηρίζω έξυπνο. Ας περάσουμε όμως στο θέμα.
Κανέλλη: «Δεν ασχολούμαι με φασισταριά»
Κασιδιάρης: «Δεν ασχολείστε με φασισταριά… Παλιοκουμούνι, παλιοκουμούνι, δεν ασχολείσαι με φασισταριά… Αν είναι δυνατόν»
Δούρου: «Αναβολή πήρατε; Πήρατε αναβολή;» (εννοώντας τη δίκη του κ. Κασιδιάρη)
Κασιδιάρης: «Ναι, λόγω παρέλευσης ωραρίου… Ποιο είναι το πρόβλημά σου που πήρε αναβολή; Με τους παλιορουφιάνους; Που είναι μια από το κόμμα σου και μας σύρει στα δικαστήρια κατηγορουμένους;
Κανέλλη (ενώ μιλάνε άπαντες): «Εμένα σαπούνι δεν θα με κάνεις»
Δούρου (την ώρα που ο Κασιδιάρης φωνάζει): …. (κανείς δεν καταλαβαίνει τι λέει)
Κασιδιάρης: «Λοιπόν, ένα λεπτό. Τέθηκε ένα θέμα προσωπικό και δεν επιτρέπω… Δεν επιτρέπω σε κανέναν»
Δούρου (ενώ δεν έχει σταματήσει να μιλάει): «Ξέρετε ποια είναι η κρίση της δημοκρατίας; Η κρίση της δημοκρατίας είναι, να έχουν μπει μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο, άνθρωποι οι οποίοι θα πάνε τη χώρα 500 χρόνια πίσω».
Κασιδιάρης (την στιγμή που μιλάει η κ. Δούρου και ενώ αν προσέξει κανείς το video, βλέπει τον κ. Παπαδάκη να ζητάει από τον κ. Κασιδιάρη με νοήματα, να μην υπερασπιστεί τον εαυτό του, μετά από την προσωπική επίθεση που δέχθηκε): «Κυρία Δούρου… Κυρία Δούρου, αναφερθήκατε σε ένα θέμα προσωπικού μου, μην μιλάτε γενικώς».
Ο Κασιδιάρης, δέχεται προσωπική επίθεση, με θέμα που απλά, δεν αφορά την πολιτική. Αφορά δικαστικό θέμα, το οποίο δεν έχει τελειώσει, με την κ. Δούρου να υπονοεί με τον τόνο της φωνής της και τον τρόπο με τον οποίο μιλάει, πως την αναβολή της δίκης, την επιδίωξε ο Κασιδιάρης. Ο Κασιδιάρης από την πλευρά του, ζητάει την προστασία του κ. Παπαδάκη. Εκείνη την στιγμή, ο δημοσιογράφος και συντονιστής της όλης κουβέντας δεν μπαίνει στην μέση για να σταματήσει την κόντρα, με το θερμόμετρο να ανεβαίνει. Οι προσβολές εις βάρος του Κασιδιάρη συνεχίζονται και πέφτουν σε ρυθμό βροχής. Ο κ. Παπαδάκης, με νόημα, ζητάει από τον Κασιδιάρη να σταματήσει να μιλάει, δίνοντας πράσινο φως στην Δούρου. Η επίθεση της εκπροσώπου του Σύριζα, από προσωπική, μετατρέπεται στα τελευταία 2 δευτερόλεπτα του λόγου της, πολιτική «Ξέρετε ποια είναι η κρίση της δημοκρατίας; Η κρίση της δημοκρατίας είναι, να έχουν μπει μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο, άνθρωποι οι οποίοι θα πάνε τη χώρα 500 χρόνια πίσω».
Κασιδιάρης «Άντε βρε νούμερο (πετώντας ένα ποτήρι νερό στην κ. Δούρου). Άντε βρε νούμερο… Θα πάμε 500 χρόνια πίσω τη χώρα… Αει στο διάολο… (μετά το ποτήρι με το νερό, ο Κασιδιάρης έχει σηκωθεί και βγάζει το μικρόφωνό του για να αποχωρήσει».
Παπαδάκης: «Όχι, όχι, όχι… (έχοντας τρομερή ετοιμότητα στο να σηκωθεί για να προλάβει, σε αντίθεση με το τι έκανε πριν)
Κανέλλη: «Σήκω φύγε από εδώ ρε (ενώ παράλληλα με χαρτιά που κρατάει, χτυπάει στο πρόσωπο τον εξοργισμένο Κασιδιάρη, ο οποίος δεν ασχολούταν εκείνη τη στιγμή με κανέναν, καθώς ετοιμαζόταν να αποχωρήσει)
Κασιδιάρης «….» (χτύπησε την Κανέλλη)
Παπαδάκης: «Όχι, όχι, όχι»
Κασιδιάρης: «Άει στο διάολο»
Τέλος σύνδεσης…
Υ.Γ.2: Respect στον Γιώργο Τράγκα για τις απόψεις του στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου.
Υ.Γ.3: Μήπως η κ. Στεφανίδου να εγκαταλείψει τη δημοσιογραφία; Ας μείνει στα life-style που προφανώς είναι το μόνο που ξέρει και ας αφήσει την πολιτική στην εκπομπή της τουλάχιστον. Αν θέλει σώνει και καλά να μιλήσει για πολιτικά, ας κάνει τις απαραίτητες ενέργειες για να βγαίνει σε δελτία ειδήσεων και να εκφέρει άποψη…
Υ.Γ.4: Εισαγωγικά σε παρένθεση δεν μπαίνουν… Απλά ο κ. Παπαδάκης κάνει μηνύσεις και… προφανώς με το «έτριβε τα χέρια του» θέλουμε να δείξουμε πως δεν το έκανε στην εικόνα αλλά στο μυαλό του.
