Personalitas
Personalitas[1] est qualitas animae cuiusque hominis. Origo huius notionis est e persona in significatione faciei quae dignitatem humanam repreasentare consideratur.
In historia persona ex Graece προσοπων est et primum a Boethio ut "naturae rationalis individua substentia" deide ratio trinitatis Thomas Aquinas erat quae notionem "personalitas" decravit. Immanuel Kantius personalitatem causam dignitatis humanae definit in sua ethica et ontologia, quae non medium tractare potest, sed semper ut finis dignam revereri fas est.[2] Etiam Emmanuel Levinas a personalitate ad suam propriam ethicam faciei decrevit.
Personalitas est unum ex iuribus humanis, et dignitas consideratur in Universa Iurum Humanorum Declaratione (articulis 22 et 29) et Yogyakartae Principiis (principium 3)
Nexus interni
- Individualismus
- Persona
- Persona iuris
- Sedecim Factores Personalitatis
- Temperamentum
- Trias obscura
- Universa Iurum Humanorum Declaratio
- Yogyakartae Principia
Notae[recensere | fontem recensere]
- ↑ Axters, S. (1937). Scholastiek lexicon Latijn-Nederlandsch. Antwerpen: Geloofsverdediging.
- ↑ Immanuel Kantius, Critica rationis praticae Pars I
Bibliographia[recensere | fontem recensere]
- Corr, Philip J., et Gerald Matthews. 2009. The Cambridge handbook of personality psychology. Cantabrigiae: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-86218-9.
