Palladianismo

Proxecto da vila con pórtico superposto, do libro IV de I Quattro Libri dell'Architettura de Andrea Palladio, nunha edición publicada en Londres en 1736.

O palladianismo ou arquitectura palladiana é un estilo arquitectónico orixinalmente creado polo arquitecto italiano Andrea Palladio (1508–1580). Aínda que o termo palladiano se refire á obra deste artista e a todas aquelas inspiradas por el, o que se coñece como un palladianismo é unha evolución dos mesmos conceptos orixinais de Palladio.

O desenvolvemento do palladianismo como un estilo autónomo comezou no século XVI e continuou até finais do século XVIII, onde influíu notablemente na arquitectura neoclásica, polo seu amplo gusto polo clásico. Este estilo espallouse dende o Véneto a toda Europa e outras partes do mundo. No Reino Unido, o palladianismo chegou a ser moi popular a mediados do século XVII por mor da obra de Christopher Wren. Nas construcións de estilo clásico sucedeu ó Barroco, como unha renovación das formas da antigüidade.

A comezos do século XVIII, estivo de moda non só no eido británico, senón na maioría dos países do Norte de Europa. Máis adiante, cando o estilo comezou a esmorecer en Europa, rexurdiu con forza en América do Norte, con bos exemplos nos edificios deseñados por Thomas Jefferson.

Véxase tamén

Sobre Palladio

• Obra de Andrea Palladio (en castelán)
• Sobre I Quattro Libri dell'Architettura (en castelán)
• Vil·les de Palladio (en inglés)

Palladianismo inglés

• Palladianismo en Inglaterra (en inglés)
• Estilo do Palladianisme do Victoria and Albert Museum (en inglés)
• Páxina oficial de Banqueting House en Whitehall (en inglés)
• Páxina oficial de Holkham Hall (en inglés)
• Páxina oficial de Woburn Abbey (en inglés)
• Páxina oficial de Chiswick House (en inglés)

Palladianismo norteamericano

• Arquitectura de Thomas Jefferson (en inglés)
• Páxina oficial de Monticello(en inglés)