Ględzenie Shadowa

„Prawdodziejka” to przykład młodzieżowej fantasy, której chciałoby się obserwować na rynku jak najmniej.

Przygodowa fantasy, w pewnym uproszczeniu, powinna składać się z trzech elementów: interesująco wykreowanego świata, barwnych bohaterów oraz zajmującej fabuły składającej się zarówno z intryg, jak i dynamicznej akcji. Gdy w kontekście takiej książki pojawia się jeszcze określenie „młodzieżowa”, możemy spodziewać się także wątków romansowych z udziałem nastoletnich postaci. W przypadku, gdy któraś z powyższych cech szwankuje, ocena spada, ale nadal czytanie przebiega bez większego problemu. Są jednak książki, w których w zasadzie każdy z elementów mocno kuleje, co przekłada się na rosnącą irytację czytelnika. I właśnie taką pozycją jest Prawdodziejka.

Teoretycznie Susan Dennard wprowadza w swej powieści wszystkie kluczowe ogniwa… ale zabrakło jej umiejętności, by zrobić to w satysfakcjonujący czytelnika sposób. Autorka stworzyła rozbudowany system magii, ale nie zagłębia się w jego szczegóły, preferując rzucanie różnych określeń, z których niewiele wynika. A jeśli już się dowiadujemy na czym polega dana moc – jak tytułowe prawdodziejstwo – to musimy po prostu uwierzyć, że to potężna moc…  W powieści jest też umiarkowanie rozbudowany świat przedstawiony, ale nie sposób oprzeć się wrażeniu, że to głównie napisy na mapach, a miejsca, które odwiedzają bohaterowie, zwieszone są w próżni. Czytaj dalej →