Publikacja i promocja wyników jest końcowym etapem procesu badawczego. Ważne jest również długoterminowe zabezpieczenie wykorzystanego materiału źródłowego oraz udokumentowanie zastosowanych metod badawczych tak, aby możliwa była ponowna weryfikacja przeprowadzonych prac oraz ich kontynuacja. Należy również dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić wynikom prac odpowiednią widoczność, aby inni potencjalnie zainteresowani mogli je odnaleźć. Naturalnym sposobem jest przygotowanie publikacji naukowej i opublikowanie jej oraz udostępnienie w repozytorium instytucjonalnym, ale warto pamiętać również o dodatkowych metodach promocji opartych o nowe media, oferowanych m.in. przez Telewizję Naukową PlatonTV.

Otwarte repozytoria instytucjonalne

Obecnie wydanie publikacji opisującej wyniki badań drukiem praktycznie zawsze łączy się z powstaniem analogicznego dokumentu cyfrowego, co więcej często forma elektroniczna zastępuje formę papierową. Warto pamiętać, że poza przekazaniem publikacji do dystrybucji poprzez wydawcę, możliwe jest również jej zdeponowanie w repozytorium instytucjonalnym, czyli serwisie gromadzącym w postaci cyfrowej dorobek naukowy pracowników danej instytucji. Możliwości działania w tym zakresie w kontekście zapisów umów poszczególnych wydawnictw można weryfikować przy pomocy takich serwisów jak SHERPA/ROMEO. Coraz częściej zdarza się też że przekazywanie publikacji do repozytorium instytucjonalnego jednostki w ramach której były prowadzone badania jest obowiązkowe i może być powiązane z tzw. Mandatem OpenAccess obowiązującym w tej jednostce. Otwarte udostępnianie wyników prac naukowych w repozytoriach instytucjonalnych znacznie zwiększa szansę na dotarcie do nich przez zainteresowane osoby, a co za tym idzie zwiększa liczbę ich cytowań. Co więcej, udostępnione w ten sposób wyniki prac wraz z ich bibliografiami mogą być zaindeksowane przez wyszukiwarkę prac naukowych Google Scholar. Dane z tej wyszukiwarki czerpie narzędzie Publish or Perish, które jest jednym z dwóch źródeł informacji wskazanych jako preferowane przez Narodowe Centrum Nauki przy podawaniu łącznej liczby cytowań oraz indeksu H osób aplikujących o dofinansowanie badań (w ramach programów NCN w panelu nauk humanistycznych i społecznych). Rozwijana w PCSS od 1999 roku dLibra jest przykładem zgodnego z Google Scholar oprogramowania do budowy bibliotek cyfrowych i repozytoriów. Została ona już wykorzystana do budowy ponad 80 bibliotek cyfrowych i repozytoriów w Polsce. Oprogramowanie to wykorzystują zarówno małe jak i duże instytucje, które z powodzeniem udostępniają dokumenty historyczne, ale również współczesne publikacje naukowe. Przykładem dużego repozytorium instytucjonalnego opartego na systemie dLibra może być Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych. Inne tego typu systemy to rozwijane w USA oprogramowanie DSpace oraz angielski system EPrints.

Długoterminowe przechowywanie zasobów

Drugim z rozwiązań rozwijanych w PCSS jest bezpłatny system dArceo umożliwiający długoterminowe przechowywanie danych źródłowych, rozwijany przede wszystkim z myślą o dokumentach tekstowych, graficznych oraz audiowizualnych. Jego funkcje pozwalają na realizację migracji danych źródłowych zgodnie z założeniami modelu OAIS. dArceo udostępnia ponadto funkcje konwersji oraz dostarczania danych źródłowych, które mogą wspomagać zarówno budowanie bibliotek cyfrowych, jak i wykorzystanie danych źródłowych przez zaawansowanych użytkowników, np. naukowców humanistów. dArceo może współpracować z usługą powszechnej archiwizacji PLATON-U4, rozwijaną w projekcie PLATON, a wdrożoną w ramach krajowej naukowej sieci PIONIER.

Telewizja naukowa PlatonTV

Usługi naukowej interaktywnej telewizji HD, wdrożone w środowisku sieci PIONIER, zapewniają możliwość produkcji, składowania i udostępniania treści audiowizualnych zrealizowanych w technologii HD o tematyce naukowej dla środowiska naukowego i całego społeczeństwa. Obejmuje to oczywiście również nauki humanistyczne i społeczne. W ramach projektu uruchomiona została infrastruktura składająca się ze zlokalizowanych w jednostkach MAN i centrach KDM studiów produkcyjnych (6 szt.) i studiów nagrań (15 szt.) oraz wozu transmisyjnego - mobilnego studia produkcyjnego. Wyposażenie to pozwala na produkcję materiałów audiowizualnych w formie programów oraz transmisji na żywo i umieszczanie ich w repozytoriach treści lub emisje. Treści te są udostępniane na portal usługi naukowej interaktywnej telewizji HD (http://tv.pionier.net.pl) i mogą być doskonałą formą promocji dla wyników badań realizowanych w ramach projektów humanistycznych.