Në shtator morra pjesë në Takimin e Wikimedianëve të Evropës Qendrore dhe Lindore (si dhe Azisë Qendrore) në Tbilisi, Gjeorgji. Vizita e parë e ime në Kaukaz.

Kaukazin e Jugut Gjeorgjia e ndanë me Armeninë e Azerbajxhanin me të cilat ka histori por jo luftë. Gjeorgjia poashtu ka histori të okupimit dhe fqinjësi me Iranin. 200 vjetët e fundit deri në shkatërrimin e Bllokut Sovjetik kanë qenë nën Rusinë.

Vendi ka një histori së paku 2 mijë vjeçare, e vendosur në udhëkryqet e civilizimeve: iranian (pers), bizantin, otoman, rus, arab etj. mes Detit të Zi dhe rrymave të Detit Kaspik. Gjeorgjia ka 4.5 milionë banorë, ndërsa Tbilisi 1.2 milion banorë.

Në krahasim me Prishtinën, Tbilisi është më i pastër, me transport që qarkullon pa pengesa sepse kalimet janë vendosur nën nivel e disa funksione si pagesat elektronike të realizuara çdokund. Tbilisi funksionon. Poashtu ka numër të madh të muzeve për kokë banori. Gjeorgjia ka alfabetin e saj unik, me traditë të krishterimit tash ortodoks që nga shek. IV e shumë kisha e manastire antike disa nga të cilat i vizituam.

Befasia më e këndshme ishte klima: verore diçka si në Tiranë, me banesa që me cilësinë e dobët prej komunizmit ia shtojshin ndjesinë. Disa prej zonave të vjetra ishin ruajtur dhe lumi përshkon qytetin për së gjati rreth 30 km. Armenët kanë lënë shenjat e tyre në qytet.

Takimi ishte për Wikimedia, dhe në këtë aspekt mësova shumë dhe u pash me miq të vjetër e të rinj. Veçanërisht interesant ishte situata me Wikipedian në rusisht e cila si gjuhë e perandorisë, në fillim ruse e pastaj asaj sovjetike, ka mbledhur etnitë tjera për të kontribuar në të. Argumenti i prezantueses së temës ishte që kontribuuesit në rusisht vijnë nga vende të ndryshme dhe nga rus nga diaspora dhe pikëpamjet në fund balancohen. E pranonte që ka skepticizëm. Ukrainasit veçanërisht po bëjnë punë të madhe përkundër luftës, për t’u pavarësuar nga Wikipedia në rusisht.

Gjeorgjia ka mbi 500 varietete rrushi dhe prodhimi i verës është traditë familjare. Mikpritja gjeorgjiane ishte për t’u lavdëruar, me ushqime fantastike nacionale e më të mirën që e kam ngrënë ndonjëherë në hotel, por do të ishte e pamundur të shkoja me pasaportën kosovare po të mos e kisha edhe atë shqiptare.

Gjeorgjia nuk e njeh Kosovën dhe së fundi ndër shtetet e pakta paska votuar kundër fillimit të procesit të vlerësimin për anëtarësim të Kosovës në Këshillin e Evropës. Ndjenjat anti-ruse dhe anti-ndarjes ishin ende të forta, pas praktikisht pushtimit rus të dy territoreve gjeorgjiane Osetia e Jugut dhe Abkazia, me forcat ruse vetëm 60 km larg në vijë ajrore nga kryeqyteti. Në të njëjtën kohë, ndjenjat pro-NATO dhe BE të shprehura përmes grafiteve ishin të forta. Prezenca e programeve të BE-së dhe prania e butë amerikane vërehej kudo. Policët kufitar e kanë zymtësinë e zakonshme lindore dhe më bën t’i vlerësoj edhe më tepër sjelljet e mira të policëve kufitar në Aeroportin e Prishtinë.

Shumë ukrainas (dhe rus) kanë migruar në Gjeorgji. Një nga këta edhe shoqja ukrainase e masterit të cilën nuk e kisha takuar që nga viti 2011. Ajo është zhvendosur bashkë me burrin e saj i cili punon programer nga distanca ndërsa ajo si juriste e aviacionit nuk ka mundësi të punoj. Grafitet pro-Ukrainës janë kudo dhe duket që mikpritja për ta është shumë e mirë, megjithatë dëgjova edhe që qiratë në qytet janë bërë të papërballueshme për vendasit. Çuditërisht, kryeministrja është pro-ruse ndërsa kryetari pro-perëndimor. Si funksionon kjo nuk e di. Gjuha default në Facebook dilte rusishtja. Në aeroport ishte interesant të shihje një aeroplan ushtarak të Royal Air Force e një komercial të Iranit pranë njëri tjetrit.

Në fund të konferencës e ofruam Prizrenin si mikpritës të radhës të takimit Wikimedia CEE, në garë me Stambollin. Me ekip dhe përvojë në organizim besoj qëndrojmë më mirë, por nuk mund të nënvlerësohet Stambolli dhe paragjykimet politike ndaj Kosovës. Besoj do të jetë mjaft interesant për komitetin për ta vendosur.

Hyrje

Shumë vende kanë zbatuar politika të dedikimit individual të tatimit që lejojnë tatimpaguesit individualë të dhurojnë një pjesë të tatimit mbi të ardhurat e tyre drejtpërdrejt për organizatat jofitimprurëse dhe kauzat tjera sipas zgjedhjes së tyre. Këto politika fuqizojnë tatimpaguesit që të kenë ndikim më të madh mbi mënyrën se si përdoren disa nga taksat e tyre, duke ofruar një burim të ri financimi për sektorin jofitimprurës.

Ky propozim ofron një pasqyrë se si do të funksiononte një politike e tillë e filantropisë përmes përqindjes tatimore.

Në Kosovë ligji i njeh OJQ-të si entitete jopërfituese por në botë entitetet jofitimprurëse që mund të përfitojnë nga nisma të tilla është më i gjerë dhe përfshinë edhe organizata gjysmë-qeveritare ose qeveritare me mision jopërfitues si muzetë, teatrot, shkollat etj. Në periudhë më të gjatë duhet të konsiderohet ridefinimi i organizatave që do të mund të përfitonin nga kjo nismë.

Përfitimet:

Ekzistojnë disa motive prapa zbatimit të programeve tatimore që lejojnë individët të ndajnë një pjesë të taksave të tyre për organizatat jofitimprurëse (OJF) ose kauza bamirësie:

1. Inkurajimi i filantropisë: Një nga motivimet kryesore është promovimi dhe inkurajimi i filantropisë. Këto programe synojnë të frymëzojnë individët për të kontribuar në kauzat sociale dhe për të mbështetur financiarisht organizatat jofitimprurëse.
2. Angazhimi qytetar: Duke i lejuar tatimpaguesit të zgjedhin se ku drejtohet një pjesë e taksave të tyre, këto programe rrisin angazhimin qytetar. Qytetarët bëhen pjesëmarrës aktivë në formimin e komuniteteve të tyre dhe në mbështetjen e kauzave për të cilat ata janë të pasionuar: nga ekipi i tyre lokal i sportit, Wikipedia e deri te Muzeu Kombëtar.
3. Mbështetja e sektorit jofitimprurës: Këto programe ofrojnë mbështetje financiare shumë të nevojshme për sektorin jofitimprurës, duke i lejuar OJF-të të zgjerojnë shërbimet e tyre, të ndërmarrin projekte bamirësie dhe të adresojnë çështje të ndryshme sociale. Me zvogëlimin e sasisë së mbështetjes së huaj, ky fond do të merrte barrën e mbështetjes.
4. Diversifikimi i burimeve të financimit: Organizatat jofitimprurëse shpesh mbështeten në burime të ndryshme financimi. Programet e dhurimit nga tatimi shtojnë një burim tjetër të ardhurash, duke reduktuar varësinë e OJF-ve nga metodat tradicionale të mbledhjes së fondeve.
5. Rritja e transparencës dhe llogaridhënies: Për t’u kualifikuar për donacion direkt nga tatimi, organizatat jofitimprurëse zakonisht duhet të plotësojnë kritere specifike që lidhen me transparencën, llogaridhënien dhe arsyen e përdorimit të fondeve. Kjo mund të çojë në rritjen e transparencës dhe llogaridhënies brenda sektorit jofitimprurës.
6. Nxitja e Partneriteteve Publiko-Privat: Programet tatimore që mbështesin OJF-të krijojnë partneritete ndërmjet qeverisë dhe sektorit jofitimprurës. Ky bashkëpunim mund të çojë në zgjidhje më efektive për çështjet shoqërore.
7. Rritja e dhënies së bamirësisë: Këto programe mund të çojnë në një rritje të përgjithshme të dhënies së bamirësisë brenda vendit, pasi individët kanë më shumë gjasa të dhurojnë kur mund të ndajnë një pjesë të taksave të tyre për kauzat për të cilat interesohen.
8. Drejtimi i fondeve drejt zonave kritike: Tatimpaguesit mund t’i drejtojnë fondet në fusha ose kauza specifike që mund të nënfinancohen ose të anashkalohen nga alokimet e buxhetit të qeverisë dhe donatorët tradicionalë, duke siguruar që nevojat kritike të adresohen.
9. Fuqizimi i Zgjedhjes: Këto programe fuqizojnë tatimpaguesit të bëjnë zgjedhje se ku do të shpenzohen taksat e tyre, duke u dhënë atyre një ndjenjë pronësie dhe kontrolli mbi kontributet e tyre në shoqëri.
10. Ndërgjegjësimi i publikut: Programet e dhënies së tatimeve shpesh rrisin ndërgjegjësimin e publikut për çështjet sociale dhe organizatat bamirëse. Kjo mund të çojë në rritjen e mbështetjes dhe përfshirjes në aktivitetet bamirëse.
11. Vlerat kulturore dhe sociale: Disa vende i zbatojnë këto programe si pasqyrim i vlerave kulturore dhe sociale, duke theksuar rëndësinë e mbështetjes së komunitetit dhe përgjegjësisë individuale.

Shembuj nga vende të ndryshme

Ka disa vende që kanë zbatuar politika për të lejuar taksapaguesit të drejtojnë një pjesë të taksave të tyre për organizata jofitimprurëse ose kauza të tjera të përfitimit publik:

• Hungaria – Politika e saj tatimore i lejon qytetarët të caktojnë 1% të taksave të tyre mbi të ardhurat për një organizatë jofitimprurëse ose fetare sipas zgjedhjes së tyre. Ky “ligj 1%” është në fuqi që nga viti 1996.
• Sllovakia – Ligji i saj tatimor i lejon tatimpaguesit të caktojnë 2% të taksave të tyre për një organizatë jofitimprurëse. Fondet prej 2% mund të shkojnë edhe për aktivitete që kontribuojnë në mbrojtjen e mjedisit, zhvillimin e të rinjve, sportin etj.
• Itali – Italianët mund të zgjedhin t’i kushtojnë 0,5% të tatimit mbi të ardhurat për asistencën sociale të ofruar nga organizata ose shoqata jofitimprurëse. Përqindja u rrit nga 0.2% në vitin 2015.
• Polonia – Që nga viti 2018, taksapaguesit polakë kanë qenë në gjendje të dhurojnë 1% të taksave të tyre për organizatat me përfitim publik si bamirësi, universitete, muze, etj.
• Rumani – Që nga viti 2007, rumunët kanë qenë në gjendje të ridrejtojnë 2% (dhe më vonë 3.5%) të tatimit mbi të ardhurat tek OJQ-të, organizatat fetare, shkollat ose institucionet e artit.
• Portugalia – Që nga viti 2019, Portugalia lejon tatimpaguesit të caktojnë 0,5% të tatimit mbi të ardhurat e tyre për një organizatë jofitimprurëse të regjistruar në Platformën Portugeze të Bamirësisë.

Si do të funksiononte

1. Pranueshmëria dhe regjistrimi:

– Organizatat joqeveritare duhet të plotësojnë kritere specifike për t’u kualifikuar për kontribute të drejtuara nga taksat. Këto kritere mund të përfshijnë respektimin e standardeve të transparencës dhe llogaridhënies, statusin e përjashtimit nga taksat dhe një numër minimal vitesh në funksionim.

– OJF-të duhet të jenë të regjistruara për të marrë pjesë në program.

2. Pjesëmarrja e Tatimpaguesve:

– Pas paraqitjes së deklaratave të tyre vjetore tatimore, tatimpaguesit mund të zgjedhin të ndajnë një përqindje (deri në 1% fillimisht) të taksave të tyre të borxhit një OJF të kualifikuar sipas zgjedhjes së tyre.

– Tatimpaguesit do të zgjedhin OJF-në që dëshirojnë të dhurojnë.

3. Përgjegjësia e OJF-ve:

– OJF-të që marrin kontribute të drejtuara nga taksat duhet t’u nënshtrohen kontrolleve të rregullta dhe kërkesave të transparencës financiare për të siguruar përdorimin e duhur të fondeve.

– OJF-ve duhet t’u kërkohet të raportojnë mbi ndikimin e fondeve të marra përmes këtij programi për të ruajtur përshtatshmërinë.

4. Mbikëqyrja e Qeverisë:

– OJQ-të në Kosovë tashmë regjistrohen në Departamentin për OJQ në Ministrinë e Punëve të Brendshme. Për të marrë statusin e përjashtimit nga taksat, ata tashmë duhet të paraqesin raporte vjetore dhe t’i nënshtrohen një mbikëqyrjeje më të rëndë. Pasi të pastrohen nga Departamenti si të kualifikuar për nivele më të larta të transparencës, llogaridhënies dhe fushëveprimit të punës, ato do të listohen në e-Kosova ku tatimpaguesit mund të zgjedhin se ku do të shkojnë 1%.

– Departamenti për OJQ-të duhet të publikojë një raport vjetor duke detajuar ndikimin e programit, duke përfshirë kontributet totale të bëra dhe OJQ-të që marrin donacione.

5. Promovimi dhe edukimi:

– Qeveria duhet të kryejë fushata ndërgjegjësimi për të edukuar taksapaguesit për përfitimet e programit dhe mënyrën e pjesëmarrjes.

– OJF-të gjithashtu duhet të inkurajohen që të promovojnë programin tek mbështetësit e tyre.

Ndikimi

Kosova mbledhë relativisht pak të hyra nga tatimi individual, në krahasim me vlerën e përgjithshme të të hyrave për qeverinë prandaj përqindja në Kosovë do të duhej të ishte më e lartë nga shembujt e vendeve që përmendem më lartë. 1% do të ishte vetëm 5 mil EUR për këtë program prej ~500 mil nga tatimi në të hyra personale që mund të gjenerohen në 2023 prandaj sugjeroj që kjo përqindje të synohej të vendosej te 3% pas testimit fillestar. Por të zvogëluar barrën administrative, poashtu do të vendosej një prag i ulët i vlerës nën të cilin organizata nuk do të financohej nëse nuk e arrin në komulativ, kjo për të zvogëluar bishtin e gjatë (long tail) ku as organizata nuk do të kishte ndonjë përfitim. Nëse ky prag nuk arrihet, ajo vlerë u shpërndahet organizatave tjera përfituese sipas përqindjes së përfitimit.

Çka tash

Civikos duhet të udhëheqë një nismë të tillë nga shoqëria civile.

Departamenti i OJQ-ve duhet të propozoj kriteret që do të vendosen dhe siguroj kapacitetet administrative për mbikëqyrje.

MFT dhe ATK duhet të vlerësojnë ndikimin në buxhet.

ATK dhe ASHI duhet të përgatisin modulin për përzgjedhje të organizatës për dhurim në e-Kosova.

Jam i gatshëm të ndihmoj këto organizata për të realizuar një politikë të tillë.

Introduction

Many countries have implemented tax designation policies that allow individual taxpayers to donate a portion of their income tax directly to non-profit organizations and causes of their choosing. These policies empower taxpayers to have greater influence over how some of their taxes are used, while providing a new stream of funding for the non-governmental sector.

In Kosovo, the law recognizes NGOs as non-profit entities, but in the world, the non-profit entities that can benefit from such initiatives are wider and include semi-governmental or governmental organizations with a non-profit mission such as museums, theaters, schools, etc. In the longer term, redefining the organizations that could benefit from this initiative should be considered.

This proposal provides an overview of such percentage philanthropy tax policy would work.

Benefits:

There are several motivations behind the implementation of tax programs that allow individuals to allocate a portion of their taxes to nonprofit organizations (NGOs) or charitable causes:

1. Encouraging Philanthropy: One of the primary motivations is to promote and encourage philanthropy. These programs aim to inspire individuals to contribute to social causes and support nonprofits financially.

2. Civic Engagement: By allowing taxpayers to choose where a portion of their tax money is directed, these programs increase civic engagement. Citizens become active participants in shaping their communities and supporting causes they are passionate about from their local sports team to Wikipedia to the National Museum.

3. Supporting the Nonprofit Sector: These programs provide much-needed financial support to the nonprofit sector, allowing NGOs to expand their services, undertake charitable projects, and address various social issues. As amount of foreign support is reduced, this fund would pick up the burden.

4. Diversifying Funding Sources: Nonprofits often rely on diverse sources of funding. Tax-directed giving programs add another source of income, reducing their dependence on traditional fundraising methods.

5. Enhancing Transparency and Accountability: To be eligible for tax-directed donations, nonprofit organizations typically need to meet specific criteria related to transparency, accountability, and proper use of funds. This can lead to increased transparency and accountability within the nonprofit sector.

7. Fostering Public-Private Partnerships: Tax programs that support NGOs create partnerships between the government and the nonprofit sector. This collaboration can lead to more effective solutions for societal issues.

8. Increasing Charitable Giving: These programs can lead to an overall increase in charitable giving within a country, as individuals are more likely to donate when they can allocate a portion of their taxes to causes they care about.

9. Directing Funds to Critical Areas: Taxpayers can direct funds to specific areas or causes that may be underfunded or overlooked by government budget allocations and traditional donors, ensuring that critical needs are addressed.

10. Empowering Choice: These programs empower taxpayers to make choices about where their taxes are spent, giving them a sense of ownership and control over their contributions to society.

11. Public Awareness: Tax-directed giving programs often raise public awareness about social issues and charitable organizations. This can lead to increased support and involvement in charitable activities.

12. Cultural and Social Values: Some countries implement these programs as a reflection of cultural and social values, emphasizing the importance of community support and individual responsibility.

Country Examples

There are a few countries that have implemented policies to allow taxpayers to direct a portion of their taxes to nonprofits or other public benefit causes:

– Hungary – Its tax policy allows citizens to designate 1% of their income taxes to a nonprofit or religious organization of their choice. This “1% law” has been in place since 1996.

– Slovakia – Its tax law allows taxpayers to assign 2% of their taxes to a nonprofit. The 2% funds can also go to activities that contribute to environmental protection, youth development, sports, etc.

– Italy – Italians can choose to devote 0.5% of their income tax to social assistance provided by nonprofit organizations or associations. The percentage was increased from 0.2% in 2015.

– Poland – Since 2018, Polish taxpayers have been able to donate 1% of their taxes to public benefit organizations like charities, universities, museums, etc.

– Romania – Since 2007, Romanians have been able to redirect 2% (and later 3.5%) of income tax to NGOs, religious organizations, schools, or arts institutions.

– Portugal – Since 2019, Portugal allows taxpayers to assign 0.5% of their income tax to a nonprofit registered with the Portuguese Charities Platform.

How it would work

1. Eligibility and Registration:

– Nonprofit organizations must meet specific criteria to be eligible for tax-directed contributions. These criteria could include adherence to transparency and accountability standards, tax-exempt status, and a minimum number of years in operation.

– NGOs must be registered to participate in the program.

2. Taxpayer Participation:

– Upon filing their annual tax returns, taxpayers can choose to allocate a percentage (up to 1% initially) of their owed taxes to a qualified NGO of their choice.

– Taxpayers will select the NGO they wish to donate.

3. NGO Accountability:

– NGOs receiving tax-directed contributions must be subject to regular audits and financial transparency requirements to ensure proper use of funds.

– NGOs should be required to report on the impact of the funds received through this program to maintain eligibility.

4. Government Oversight:

– NGOs in Kosovo already register with the Department for NGOs at the Ministry of Internal Affairs. To get the tax exempt status, they already have to file annual reports and undergo heavier oversight. Once they are cleared by the Department as qualified for higher levels of transparency, accountability and scope of work, they would be listed in e-Kosova where taxpayers can choose where they 1% would go.

– The Department for NGOs should publish an annual report detailing the program’s impact, including the total contributions made and the NGOs receiving donations.

5. Promotion and Education:

– The government should conduct awareness campaigns to educate taxpayers about the program’s benefits and how to participate.

– NGOs should also be encouraged to promote the program to their supporters.

Impact

Kosovo collects relatively little income from personal income tax compared to the general value of income for the government, therefore the percentage in Kosovo should be higher than the examples of the countries mentioned above. 1% would be only 5 mil EUR for this program of ~500 mil from personal income tax that could be generated in 2023 therefore I suggest that this percentage should be aimed at 3% after initial testing. But to reduce the administrative burden, a low value threshold would also be set below which the organization would not be financed if it does not reach the cumulative, this to reduce the long tail (long tail) where the organization would not have any benefit. If this threshold is not reached, that value is distributed to other benefiting organizations according to the benefit percentage.

What next

Civikos should lead such an initiative from civil society.

The NGO Department should propose the criteria to be established and ensure the administrative capacity for supervision.

MFT and TAK must assess the impact on the budget.

TAK and AIS should prepare the module for selection of the organization for donation in e-Kosova.

I am ready to help these organizations to carry out such a policy.

On 29 April Government of Kosovo said it would be sending to Parliament a revised Draft Law on Interception of Electronic Communication. The Draft has undergone some positive changes but is still unacceptable in this form.

Here are the problems with it:

Interception interfaces. First and major problem is the separate interception  interface it provides to the intelligence agency AKI. While the draft requires court warrants also for the AKI, in practice AKI has their own interface. The law calls for two types of electronic solutions: the monitoring facilities, placed at the authorized institutions who would be getting the feed that they have been authorized for upon showing the warrant,  and the interception interfaces placed at communication companies that do the actual feeding of the data. But AKI also gets one of these interfaces at their own facility. This is unacceptable as it provides no means to control against abuse and practically gives the Agency, which has been scoring negative headlines daily, a carte blanche to intercept.

Data retention. Second major problem. Despite promises by the Minister and the CJEU ruling annulling the Directive, data retention is still there, albeit in a somewhat lighter version. Data to be retained  for 12 month include (Article 12):

– the calling telephone number;
– the name and address of the subscriber or registered user;
– the user identification allocated;
– the user identification and telephone number allocated to any communication entering the public telephone network;
– the name and address of the subscriber or registered user to whom the internet protocol address or telephone number was allocated at the time of the communication;
– the numbers dialed, and, in cases involving supplementary services such as call forwarding or call transfer, the number or numbers to which the call is routed;
– the name and address of the subscriber or registered user;
– the user identification or telephone number of the intended recipient of an internet telephony call;
– the name and address of the subscriber or registered user and user identification of the intended recipient of the communication;
– concerning fixed network and mobile telephony, the date and time of the start and end of the communication;
– the date and time of the log-in and log-off of the internet access service, together with the IP address allocated by the internet access service provider to a communication, and the user identification of the subscriber or registered user;
– the date and time of the log-in and log-off of the internet e-mail service or internet telephony service;
– concerning fixed network and mobile telephony, the telephone service used;
– concerning internet access, internet e-mail and internet telephony, the internet service used;
– the calling and called telephone numbers;
– the international mobile subscriber identity of the calling and the called party;
– the international mobile equipment identity of the calling and the called party;
– in the case of pre-paid anonymous services, the date and time of the initial activation of the service and the location label from which the service was activated;
– the calling telephone number for the dial-up access;
– the digital subscriber line or other end point of the originator of the communication;
– the location label at the start of the communication;
– data identifying the geographic location of cells by reference to their location labels during the period for which communications data are retained.

Since sponsoring Minister Vlora Çitaku has stated that the Draft has been approved by the European Commission, and EU Special Representative / Head of EU Office in Kosovo  Samuel Žbogar  has said that the law, while not perfect, meets minimum standards, I wonder if the dragnet surveillance of the above data is the new interpretation of CJEU ruling by the Commission?

Authorized institutions. The Draft Law does not limit the “special laws” that could be used for issuing warrants to be complied with under this law. This means that if the law is passed in this form, permanent attention will be required to make sure that other institutions don’t get access through other less onerous laws through this back-door.

Purpose (Art 1 and 12.7). The EU directive was specifically directed at the fighting of serious crime, although we know that through implementation it became subject to much abuse. In the Draft the reference to the Directive has been expunged but limiting of scope to “serious crime” has now been introduced. This is an advancement, provided it does not get abused, which from European experience we know will happen.

Notification. The Law refers to the Criminal Code and the AKI Law as two of the legal basis for getting warrants. While the criminal code has the concept of notification of citizen upon surveillance built in, the AKI law does not. Therefore, no citizen would be allowed to know that they had been surveilled by the AKI, since unless otherwise expressly allowed by another law, the notification is prohibited by this one. As ruled by the ECtHR, notification is a right, hence the Draft is in violation of this Convention which Kosovo has unilaterally embraced but its citizens still can’t seek redress from its court due to Kosovo not being party to the Convention.

Interception assistance (Art. 9). “Based on a lawful inquiry, in full compliance with the Criminal Procedure Code of Kosovo” the Draft allows for the breaking of anonymity of a citizen by requesting the identity of a target in preparation for the interception. Indirectly this article states that no warrant would be required for this procedure. Furthermore, notification principle is once again violated in this article as it is expressly prohibited.

Records of interception (Arts. 11 & 13). Request to keep records and provide data on the number of  interception requests is a positive change in this draft. Yet this point becomes somewhat moot when considering that AKI will have its own interface. In the reporting requirements, there is no criteria about the effectiveness and indispensability of data retained to combat crime, only on the effectiveness of the ability to provide data, which privacy advocates in Europe have argued with regard to the Data Retention Directive.

Penalties (Art. 15). For violations of non-compliance a network operator or service provider could be fined with a penalty of at least 86,000 EUR and up to 7% of the annual income from their economic activity in electronic communication. There are no penalties foreseen for the violations that harm the privacy of citizens, clearly favoring the sharing of citizen’s data with the authorities.

Data transmission security standards (Art. 5.5). The law refers to data security standards used otherwise by the operator, or relegates this matter to secondary legislation.

There you have it.

Looking at how well done the relevant parts of the Criminal Code and the Criminal Procedure Code are, it seems to me that there could be only two reasons to push this new law: data retention and extension of AKI’s ability to tap.