Haaretz
|
||
Wydanie angielskie i hebrajskie |
||
| Częstotliwość | Dziennik | |
| Kraj | Izrael | |
| Rodzaj czasopisma | społeczno-polityczny | |
| Pierwsze wydanie | 1919 | |
| Redaktor naczelny | Dov Alfon | |
| Średni nakład | 72 tys. w weekend 100 tys. egz. |
|
| Strona internetowa | ||
Haaretz (hebr.: הארץ, dosł. "Kraj" (Izraela) – założony w 1918 roku najstarszy dziennik wydawany w Izraelu. Publikowany jest w językach hebrajskim i angielskim. Porównując z innymi dziennikami takimi jak Maariv and Yedioth Ahronoth, Haaretz ma mniej zdjęć, teksty zaś są bardziej analityczne. Poza wiadomościami publikowane są również artykuły na tematy społeczne, recenzje książek, reportaże i komentarze polityczne. Około 65 000 czytelników regularnie kupuje hebrajskie wydanie. Angielska wersja jest sprzedawana w Ameryce Północnej. Wszystkie artykuły są równolegle publikowane w Internecie.
Podczas odbywającej się w październiku 2007 konferencji CAMERA (Komitet dla Rzetelności Informacji z Bliskiego Wschodu w Ameryce) jej przewodnicząca Andrea Levin powiedziała: "Żadna inna gazeta wydawana w Izraelu nie może się pochwalić równie wielkim międzynarodowym uznaniem, ponieważ Haaretz reprezentuje najwyższy poziom i posiada wprost zdumiewające internetowe wydanie w języku angielskim. Jest czytana przez miliony na całym świecie"[1].
Spis treści
Historia[edytuj]
Haaretz został wydany po raz pierwszy w 1918 roku i był gazetą sponsorowaną przez mandatowe władze brytyjskie w Palestynie[2]. W 1919 został przejęty przez rosyjskich syjonistów. Początkowo ukazywał się pod tytułem Hadashot Ha'aretz ("Wiadomości z Ziemi"). Część poświęcona literaturze przyciągała wielu wiodących pisarzy języka hebrajskiego[3]. Redakcja w 1923 została przeniesiona z Jerozolimy do Tel Awiwu w czasie, gdy redaktorem naczelnym był Moshe Gluecksohn (pełniący tę funkcję w latach 1922-1937[4]). Salman Schocken, zamożny działacz syjonistyczny z Niemiec, kupił gazetę w 1937. Jego syn Gershom Schocken został naczelnym redaktorem i pozostał na tym stanowisku aż do 1990.[5]
Znaczący publicyści[edytuj]
Obecni[edytuj]
- Ruth Almog - literatura, publicystyka
- Noam Ben Ze'ev - krytyka muzyczna
- Aluf Benn - korespondent, sprawy dyplomatyczne
- Meron Benvenisti - dziennikarz polityczny
- Bradley Burston - dziennikarz polityczny[6]
- Akiva Eldar - analiza spraw dyplomatycznych[7]
- Lily Galili
- Avirama Golan
- Michael Handelzalts - krytyka teatralna
- Amos Harel - korespondent wojenny
- Amira Hass - sprawy palestyńskie, korespondent z Ramallah
- Avi Issacharoff - korespondent wojenny
- Sayed Kashua - dział satyryczny, autor
- Yitzhak Laor - publicysta
- Gideon Levy - sprawy palestyńskie
- Tami Litani
- Yoel Marcus - komentarze polityczne, publicysta[8]
- Jossi Melman - wywiad
- Daniel Ben Simon
- Amir Oren - sprawy wojskowości
- Ran Reznick - dział zdrowia[9]
- Tsafrir Rinat - sprawy ochrony środowiska
- Daniel Rogov - kulinaria
- Doron Rosenblum - dział satyryczny, publicysta
- Shmuel Rosner - główny korespondent z USA
- Danny Rubinstein - analiza spraw arabskich
- Josi Sarid - emerytowany polityk, publicysta
- Tom Segev - historyk, komentarze polityczne
- Ruth Sinai - problemy humanitarne i społeczne
- Ari Shavit - dział polityczny
- Yair Sheleg - dział spraw żydowskich
- Nehemia Shtrasler - dział ekonomiczny, publicysta
- Ze'ev Sternhell- komentarze polityczne
- Jossi Verter - reporter polityczny
- Esther Zandberg - architektura
- Benny Ziffer - literatura, publicysta
- Uri Klein - krytyka filmowa[9]
- Doram Gaunt - kulinaria
Dawni[edytuj]
- Natan Alterman
- Yoram Bronowski - krytyka literacka i telewizyjna
- Amos Elon - korespondent, redaktor, pisarz
- Ze'ev Schiff - analizy spraw obronności i wojskowości
- Arie Caspi[10]
- Gideon Samet - komentator polityczny
Wydanie internetowe[edytuj]
Wydanie internetowe obejmuje zarówno oryginalną wersję hebrajską jak i angielskiej tłumaczenie. Prezydent Izraela Shimon Peres prowadzi swojego bloga na stronach gazety. Osobą stronę prowadzi również Shmuel Rosner, naczelny korespondent z USA. Posiada on działy "Czynnik Izraelski" oraz "Gość Rosnera".
Dodatki[edytuj]
W ciągu tygodnia Haaretz ukazuje się z kilkoma różnymi dodatkami zawierającymi artykuły, komentarze, program radiowy i telewizyjny oraz łamigłówki Sudoku. Inne dodatki zawierają:
- W tygodniu
- Wiadomości (wraz z politycznymi komentarzami)
- Galeria (Kultura i rozrywka, program radiowy i telewizyjny)
- TheMarker (dodatek biznesowy)
- Niedziela - Sport (poszerzony)
- Środa - Literatura
- Piątek
- Wiadomości (poszerzone)
- Musaf Haaretz (magazyn weekendowy)
- Literatura
- Nieruchomości
- Wiadomości lokalne
Kontrowersje[edytuj]
W maju 2007 roku dziennik Haaretz opublikował komiks o holocauście w swojej wymowie szeroko uznany za antypolski, szowinistyczny i stereotypowy. Komiks opowiada o dwóch żydowskich dziewczynkach podróżujących w wagonie pełnym pijanych Polaków, którzy planują wydanie ich w ręce nazistów. Dziewczynki ratuje niemiecki oficer, który częstuje je cukierkami. Listy protestacyjne do redakcji dziennika wysłali m.in. Roman Frister, były szef Haaretz i Ilona Dworak-Cousin, szefowa Towarzystwa Przyjaźni Izrael-Polska. W izraelskim radio komiks skrytykowała polska ambasador Agnieszka Magdziak-Miszewska.
Przypisy
- ↑ MPACUK - The Israel Lobby Targets Haaretz
- ↑ גליונות קשר - המכון לחקר העיתונות והתקשורת היהודית, אוניברסיטת תל-אביב
- ↑ Encyclopedia Judaica, Newspapers, Hebrew, vol. 12, Keter Books, Jerusalem, 1978
- ↑ http://www.tau.ac.il/education/arch/e-reka23.doc
- ↑ A newspaper's mission - Haaretz - Israel News
- ↑ Haaretz.com senior editor Bradley Burston wins award for Mideast journalism - Haaretz - Israel News
- ↑ Haaretz correspondent Akiva Eldar wins Mideast journalism award - Haaretz - Israel News
- ↑ Fellow journalists to honor Haaretz commentator Yoel Marcus in Eilat - Haaretz - Israel News
- ↑ a b Haaretz reporters Klein, Reznick win Sokolov Award for Journalism - Haaretz - Israel News
- ↑ (http://www.haaretz.com/hasen/spages/905834.html)