Pink Elephants Parade for Bloggers For Life

Het einde van het jaar nadert en een vaste waarde ondertussen in deze periode is de StuBru-actie ‘Music For Life’. Ik kan u bij deze vertellen dat in dit kader ook de crème de la crème onder de Vlaamse naaiblogs iets op poten heeft gezet. Enfin, deze en deze dames hebben respectievelijk de bal aan het rollen gebracht en in de juiste banen geleid. Wij, de overige deelnemende blogs, voerden voornamelijk uit met heel veel plezier en enthousiasme!

Het resultaat van onze samenwerking is Bloggers For Life (facebookpagina):

Vooreerst zijn er onder ons twaalf moedige creatievelingen die de moeilijke taak op zich namen om te naaien voor het Berrefonds: we geven hen dus mutjes, kleedjes en dekentjes, zo onwaarschijnlijk klein dat je meteen weet dat die maar één maal zullen gedragen worden.

Een 40-tal andere naaisters/blogsters hebben elk een kledingstuk gemaakt dat zal verloot worden onder jullie. De opbrengst hiervan zal deels naar het Berrefonds gaan en deels naar Moeders voor Moeders. Ikzelf behoor tot deze laatste groep en kan jullie vandaag tonen wat ik te bieden heb!

Voor meer informatie over de actie, de andere deelnemende blogs en hun respectievelijke creaties en de data van de veilingen, kun je altijd hier of hier een kijkje nemen.


Omdat ik dit najaar hou van zachte aardetinten, soepele kwaliteitsstoffen en een eenvoudige snit, maakte ik deze jurk en cape voor een meisje met draagmaat 110. Een lief, onschuldig kindersilhouetje waarbij ik het gevoel krijg dat de Kerstperiode er zit aan te komen, met -laat ons hopen- alle gezelligheid en liefde die erbij hoort. De knuffel zit in het pakket. Gewoon, omdat olifanten niet zonder konijnen kunnen, volgens de dochter.


IMG_3403


Voor de jurk hernam ik het patroon van Oliver+S, maar deze keer paste ik de halsuitsnijding met succes aan. Zo kan ik je tenminste garanderen dat je prinsesje deze winter niet zal eindigen als het meisje met de zwavelstokjes bij het dragen van deze jurk. Ik verving bijgevolg ook de korte mouwtjes door lange hemdsmouwen. De jurk sluit achteraan met een hele rij knoopjes. De stof met roze olifantjes is een soepele viscose van Miss Chips, Belgisch ontwerp dus. Ik zoek het graag dicht bij huis als het enigszins kan. De cape is naar een patroon uit Stof Voor Durf Het Zelvers en werd hier al één keer gedragen.


IMG_3409 IMG_3413 IMG_3419


De praktische kant van het verhaal dan:

  • 1 lotje kost 2 euro. Je kan zoveel lotjes kopen als je wil. Hoe meer, hoe groter de kans dat je wint natuurlijk en hoe groter de opbrengst voor het goede doel!
  • Je schrijft het juiste bedrag (2 euro x het aantal lotjes) over op rekeningnummer BE69 3770 2596 1378. Cash geld kan niet aanvaard worden.
  • Heel belangrijk, de te vermelden gegevens in de vrije mededeling van je overschrijving zijn:

09 – je naam – je voornaam – aantal lotjes

(Noot: “09” is het nummer dat werd toegekend aan mijn veilingstuk. Als je dus ook wil meedingen naar een stuk van een andere blogster, zul je een andere overschrijving moeten doen met in de vrije mededeling haar veilingstuknummer. Dit om het toch enigszins overzichtelijk te houden voor ons.)

  • Lotjes kopen (overschrijving + onderstaand formulier invullen) voor dit stuk kan tot en met vrijdag 20 november 23u59.
  • Je vult onderstaand formulier in:


Klaar! Proficiat, je maakt nu officieel kans op deze creatie, maar bovenal, DANK voor je bijdrage aan deze Bloggers For Life loting ter voordele van het Berrefonds en Moeders voor Moeders. De trekking gaat door op 18 december. De winnaars worden via de blogs en op de facebookpagina bekend gemaakt.

Als laatste nog even dit. Het geld gaat integraal naar het goede doel. Er worden geen verzendkosten afgehouden, die nemen de bloggers voor hun rekening (behalve indien u in het buitenland woont, dan vragen we u mee in te springen). Wij doen dit allemaal belangeloos en enkel om het goede doel te steunen. Daarom vragen wij u vriendelijk om het volgende in het achterhoofd te houden: het betreffen hier allemaal handgemaakte stukken van hobbynaaisters. Misschien is niet alles 100% perfect afgewerkt (dat is een winkelstuk ook niet altijd). Er loopt al eens een naadje scheef of er hangt al eens een draadje los. Gelieve dan ook een beetje menselijkheid te tonen en achteraf niet te klagen over uw eventueel gewonnen stuk of moeilijk te doen wat betreft de verzending ervan.

We gaan voor een perfecte imperfectie, overgoten met veel menselijkheid!

En bedankt! You’re the best!

Liefs,

Laurence

Compagnie M sewing contest 2015!

Compagnie M organiseert een naaiwedstrijd waarbij gebruik moest worden gemaakt van haar patronen. De stemronde (die voor 20% van het totaal meetelt) van die wedstrijd is nu aan de gang. Voor een stemronde heb je echter volk nodig, veel volk.

Ondergetekende heeft ook een inzending ingestuurd, maar ik wijs je lekker niet de weg :-).

Ik zou zeggen, scroll eens lekker door al dat moois, doe naar hartelust inspiratie op en deel hartjes uit aan zoveel creaties als je wil!

Enjoy!

Compagnie-m contest 2015

Wedding Bells

Vandaag trouwt mijn jongste nichtje aan moeders zijde.

Vandaag kan ik eindelijk tonen waar 90% van mijn vrije tijd de laatste maanden aan gespendeerd werd.

Ik ga er verder niet veel woorden aan vuil maken en de beelden laten spreken. Het zijn niet de beste foto’s. Ze zijn wel van mijn hand. Ik heb goede hoop dat de fotograaf van dienst zijn dure lens goed zal benut hebben, maar op die beelden zal het wel nog een tijdje wachten zijn. Jammer, want de details zijn volgens mij het hoogtepunt van deze outfits (sierstiksels die overal terug komen, pluimpjes hier en daar, dezelfde knopen in alle afmetingen, …). Geduld hebben is echter nooit mijn sterkste punt geweest.

Mijn kroost, de bruidskindjes van dienst:

IMG_3307


IMG_3325 (2)


IMG_3341 (2) IMG_3336 (2)


IMG_3346 (2)


IMG_3356 (2)


Dan gaan we ons nu klaarmaken voor een spetterend avondfeest. Mijn kamertje daar is alvast geboekt, dus deze nachtraaf kan een uurtje langer feesten zonder schuldgevoel ;-)

Lieve groeten,

Laurence

xXx


Charlotte:

Louisa Dress van Compagnie M

Cape uit SVDHZ1

Kousen Collegien

Schoenen Galucci

Mathias:

Theo hemd van Zonen09 uit stof van Miss Chips

Charles Pants van Compagnie M

Blazer niet zelfgemaakt, Morley

Schoenen Louisa en Ernesto

Hannah:

Louisa Dress van Compagnie M

Cape uit SVDHZ 1

Kousen Collegien

Schoenen Galucci

Mijn favorieten – Petite Couture 1 jaar

Met sommige mensen of zaken heb je gewoon een klik. Dan is die er plots, out of the blue en weet je ‘dit zit goed’.

Je koestert die, want het zijn witte raven en witte schapen zijn er nu eenmaal al genoeg in de wereld.

Wendy is voor mij zo’n witte raaf. Vanaf het eerste ogenblik dat ik de flyer voor de opening van haar stoffenwebshop Petite Couture in handen kreeg, was die klik er. Alles klopte, de sfeer, het design, de toon. Hier zou ik niets aan kunnen of willen veranderen, zei mijn meestal eerder kritische geest. Een tijdje later ontmoette ik haar in persoon en werd bevestigd wat ik vermoedde: een vrouw met smaak én ballen, want beide ingrediënten zijn broodnodig wil je een succesvolle zaak runnen. Ze staat op mijn lijstje ondernemende topwijven –you know who you are– waar ik eindeloos veel respect voor heb.

Als ze me dan vraagt of ik ter ere van de eerste verjaardag van Petite Couture mijn steentje wil bijdragen aan dat succesverhaal van haar door voor jullie iets te maken met één van haar stoffen, voel ik me in de eerste plaats vereerd. Als tweede gevoel komt dit wel aardig in de buurt:

fabric

Ik keek rond en ik vond… een blauwe viscosestof van Cotton + Steel. Het is al een tijdje geleden dat ik nog iets voor mezelf gemaakt heb, maar deze stof is me op het lijf geschreven. Ze valt soepel, heeft een mooie diepblauwe kleur en verwerkt heel gemakkelijk. Het patroon is de ‘Airelle Blouse‘ van het Franse Deer & Doe. Wat ik ook maak van hen, het past me altijd recht uit het boekje, geen aanpassingen nodig. Zo heb ik het graag!


IMG_3292kopiekopie


IMG_3302kopiekopie


Een feest zou uiteraard geen feest zijn zonder anderen om dat mee te vieren. Daarom mag ik ook mijn favorieten op jullie loslaten: mijn selectie uit dat Aards Paradijs aka Wendy’s garage. Ze geeft een week lang 10% korting op deze 12 pareltjes! Neem zeker eens een kijkje!

Voor wie nog een duwtje in de rug nodig heeft, als afsluiter dit:

0b473a7d91fa8975f45605ce44be98e5fc8a2e4fab44f9fd47d11d2fbdf1f18d

MjAxMy1kZTdkODJmMWViM2VlMTNj

MjAxMy1mNjc0NzA0NDYyOGZlYWJk_51c9bea5ea6f3_rc

d11228b7dc8e5b4a89eddbfe303ebab3

You’re welcome!

Groetjes,

Laurence

xXx

Kids On Tour: een Cockpit voor Hanne

Ik ben de hekkensluiter van Kids On Tour. De rode lantaarn zeg maar.

Ik vind dat wel leuk. Niet zo erg toen ik nog verplichte sportlessen en -proeven had tijdens mijn opleiding (altijd als laatste eindigen bij het lopen had iets demotiverends zeg ik je, zeker als die frisse gezichtjes die eerst geëindigd zijn je dan nog es vol goede bedoelingen komen aansporen), maar wel als het om iets gaat wat ik wel graag doe. En waar ik niet zo slecht in ben als lopen.

Ik trok een lotje en mocht naaien voor een dotje. Dat de mama ervan een ontzettend goede naaister is waarvoor ik vermoed dat precisiewerk een vereiste is, maakte het wel best spannend. Ik had meteen een jas in gedachten, de ‘Cockpit’ uit Homemade Mini Couture. Om het professioneel aan te pakken maakte ik eerst een proefjasje. Helemaal volgens het patroon.


 

IMG_20150718_170321


Ik merkte op dat hij eerder breed viel en de mouwen aan de korte kant waren, dus in de definitieve jas werden de mouwen 2cm langer gemaakt en de boordstof ook 2 cm. Aan de breedte werd niet gesleuteld, want in tegenstelling tot de -lichte- testjas, is de uiteindelijke versie een voor putje winter: de buitenstof is  heel stevige, waterdicht gemaakte sweaterstof, de voeringstof is crème-kleurige fleece (100% katoen) en daartussen propte ik nog 2 lagen wattine. Koud zal ze niet hebben, vermoed ik. Voor de kraag gebruikte ik een stukje nepbont. Eerlijk is eerlijk, hier haalde ik de mosterd -ik vind dit nog steeds een van de mooiste jassen die ik ooit gezien heb- en ik wou al lang deze ook eens maken.

Een laatste zaak die ik veranderde, waren de paspelzakken. In het boek staat een nogal ‘rappe’ techniek van opgenaaide paspelzakken uitgelegd, maar in de definitieve jas ging ik voor echte paspelzakken, volgens de regels van de kunst.


 

Foto1


Tussen mijn lapjes stof lag nog een mooi, roestkleurig stukje gebreide stof te wachten op een bestemming. Wat past er nu beter bij een jas dan een sjaal? Akkoord, een muts misschien, maar breien kan ik (nog) niet. Een sjaaltje maken wel, als er geen breien aan te pas komt zoals nu. Het enige wat ik deed, was een rechthoek uitknippen en spelen met de overlock: een rode rolzoom zoals ik hier deed (eigenlijk was in het omgekeerde volgorde, de sjaal werd gemaakt voor de jurk), maar ik trok wat aan de stof zodat die echt begon te krullen. Et voilà mijn outfit.


Foto2 Foto3


Benieuwd naar de aan-foto’s? Ik wel! Klik snel door naar hier zou ik zeggen!

Vele groetjes,

Laurence

kids on tour button

 

 

Kids On Tour: De coolste jas EVER!

Mijn beurt om te tonen wat er hier kwam binnengewaaid als Kids On Tour geschenkje. Dat kwam van niemand minder dan de ubergetalenteerde Riet.

Kleine anekdote: een tweetal jaar geleden dacht ik nog dat een hobby als naaien (alle handwerk whatsoever eigenlijk) iets was wat ofwel je met de paplepel moest ingegeven zijn door wondermoeders en -oma’s, ofwel je favoriete uur les moest geweest zijn in de lagere/middelbare school. Laat ons duidelijk zijn, geen van beide was hier het geval. Ik had ook geen intentie die nare ervaring van in de lagere school -ik ging liever met de jongens knutselen ipv met de meisjes haken, duh- te herhalen, tot ik DIT tegenkwam op het web. Twee maand later kocht ik mijn eerste naaimachine. Dit geheel ter zijde.

Ik kreeg van haar een jasje. Of nee, Charlotte kreeg van haar de coolste jas EVER!

IMG_3211


Een knappe mantel met ontzettend speelse details, die blijk geven van een ongeëvenaarde inventiviteit: een touw dat eigenwijs doorloopt over de rug van pols naar pols met daaraan ringen om de handschoentjes aan te hangen, leuke printjes aan de binnenzijde en last but not least, de kap! Deze heb je nog niet eerder gezien volgens mij, kap en kraag (uit boordstof!) hangen aan elkaar vast. Heel erg verrassend. Heel erg onconventioneel. Heel erg Riet.

IMG_3231IMG_3241


Over de stof had ze zo haar twijfels, zei ze me. Dat ze geen idee had of deze een zesjarige wel ging aanspreken. Ik kan bij deze bevestigen, het is een dikke hit! Deze zesjarige heeft het niet meer zo voor roze. Zwart en groen, daar heeft ze het nu voor. En ik ga haar daarin niet tegenspreken.

IMG_3251


IMG_3268IMG_3249


 Liefste Riet,

ik ging je eigenlijk bedanken voor deze zalige mantel. Maar het lijkt mij gepaster je een welgemeende virtuele knuffel te sturen voor het doorgeven van de naaimicrobe. De laatste 2 jaren is een hele nieuwe wereld voor me open gegaan. Ik kon weer mijn creatief ei kwijt en kreeg plots weer een sociaal leven, zowel op het wereldwijde web als in levende lijve. Mijn excuses als ik al te melig overkom, ik geloof dat ik nog aan het nagenieten ben van een heerlijk naaiweekend met 11 getalenteerde, creatieve dames die ik nooit had gekend zonder die olifant van je. Topwijf!

Groetjes,

Laurence

xXx

kids on tour button

About a dress

We schrijven augustus 2014. La dolce vita in Italia. We zijn daar op vakantie aan het Gardameer en ik spot er een stoffenwinkel -hoe kan het ook anders. Het bleek geen stoffenwinkel te zijn zoals we die hier gewoon zijn, maar meer van het genre ‘hier komt niets binnen wat niet op de catwalk van Milaan is gepasseerd’. Met in de hoofdrol: zijde. Seta Pura. 100% Italiano. Met navenante prijskaartjes uiteraard, wat ik niet helemaal doorhad tot ik terug buitenstond, de verkoopspraatjes vol superlatieven en ‘-issima’s’ nog nagalmend in mijn oren. De buit: een paneel puur geluk van 1,2 op 1,5m. Kostplaatje: 98 euro, korting inclusief. SLIK.

Wat volgde, waren bijna 14 maanden van wikken en wegen, wegleggen, tekenen, wegleggen, knippen, wegleggen, spelden, wegleggen, tot ik besefte dat het kleed dat ik er voor mezelf uit wou maken, er nooit zou komen. Ik had het verkeerde model gekozen, ik was niet overtuigd van de kleur, ik had moeite om die glibberige stof te verwerken, kortom, zonde van de  centen.

Ik raapte een laatste keer mijn moed en de verknipte stofresten samen en besloot er iets van te maken dat binnen mijn comfort zone lag. De afmetingen van de stukken speelden een grote rol in de keuze van het patroon. Het werd de Family Reunion Dress van Oliver+S.


IMG_3200


Weer liep echter niet alles van een leien dakje. Ik had die jurk al eens eerder gemaakt en toen genoteerd dat de halslijn veel te open was. Dat was ongeveer anderhalf jaar geleden. Bibi dacht dat ze dan maar gewoon dezelfde maat (4y trouwens) kon nemen, want na anderhalf jaar zou de dochter toch wel wat breder geworden zijn zeker? Niet dus. Fout nummer 1.


IMG_3206 IMG_3187


Wat er wel op vooruit is gegaan, zijn de skills. Is het perfect? Neen, verre van, maar het lukt al iets beter dergelijke moeilijk verwerkbare stoffen te stikken zonder dat het lijkt alsof het door de bestemmeling zelf is gedaan. Het ware echter nog beter geweest als ik de juiste (microtex)naald had gebruikt van in het begin. Met een standaard 80/12 krijg je nogal snel beschadigingen in de stof. Fout nummer 2. O, en had ik trouwens al gezegd dat zijde echt niet vergevingsgezind is bij lostornen? Fout nummer 3.


IMG_3154 IMG_3149 IMG_3189


Maar eerlijk, who cares? Ik ben nog steeds verzot op de stof, het model en het kind erin. Ik geniet ook nog even na van het feit dat ik mijn duurste en meest impulsieve stoffenaankoop ooit van de vuilbak heb gered. Ik hou van de mooie knopenrij op de rug, van de gestikte nepen op voor- en achterpand en hoe de stof zo mooi openvalt eronder. Ik speelde ook wat met mijn overlock om de zoom onderaan af te werken met een rode rolzoom. Kwestie van het niet saai te houden zeker. En die halslijn? Ach, daar steken we wel een colleke onder als het te koud wordt.


IMG_3135 IMG_3132 IMG_3130


Lieve groet,

Laurence

xXx