Golina
|
|||||
Dwór z 1 poł. XIX w. wraz z otaczającym parkiem |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | |||||
| Powiat | koniński | ||||
| Gmina | Golina gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1330 | ||||
| Burmistrz | Mirosław Durczyński | ||||
| Powierzchnia | 3,52 km² | ||||
| Populacja (30.06.2016) • liczba ludności • gęstość |
4512[1] 1 281,8 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
+48 63 | ||||
| Kod pocztowy | 62-590 | ||||
| Tablice rejestracyjne | PKN | ||||
| TERC (TERYT) |
3010014 | ||||
| SIMC | 0949017 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Nowa 162-590 Golina |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Golina – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie konińskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Golina. Golina leży na skraju Pojezierza Kujawskiego i Doliny Konińskiej, na zachód od Konina.
Przemysł obuwniczy, spożywczy, metalowy i drzewny.
Według danych z 31 grudnia 2009 miasto liczyło 4387 mieszkańców[2].
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1330 roku położone było w XVI wieku w województwie kaliskim[3].
Spis treści
Położenie[edytuj | edytuj kod]
Golina leży we wschodniej części województwa wielkopolskiego w powiecie konińskim. Miasto leży na skraju Pojezierza Kujawskiego i Doliny Konińskiej. Golina, która jest lokalnym ośrodkiem usługowym i handlowym leży na obrzeżach okręgu przemysłowego. W mieście krzyżują się trasy:
- droga krajowa nr 92 (Miedzichowo – Łowicz)
- droga wojewódzka nr 467 (Ciążeń – Golina)
W niedalekiej odległości od miasta (500 m od tablicy granicznej) w miejscowości Spławie znajduje się przystanek kolejowy. Do miasta można dojechać również autobusami PKS-u.
Historia[edytuj | edytuj kod]
Miejscowość w zlatynizowanej formie Galli notuje Gall Anonim w swojej Kronice polskiej spisanej w latach 1112–1116.[4] Miejscowość pod obecnie używaną nazwą Golina wymieniona jest w łacińskim dokumencie wydanym w Poznaniu w 1280 roku sygnowanym przez króla polskiego Przemysła II[5].
Prawa miejskie Golina otrzymała w 1330 roku z rąk Władysława Łokietka. W 1338 roku była ona wspominana jako miasto, znana była wtedy pod nazwą Golyna. Prawa miejskie Goliny zostały potwierdzone w 1362 roku przez króla Kazimierza III Wielkiego. Od początku było to miasto prywatne – siedziba rodu Golińskich. W roku 1611 pożar strawił całe miasto. Do rozbiorów Polski miasto leżało w województwie kaliskim, w czasie rozbioru w 1793 roku dostała się pod panowanie Prus. Następnie w latach 1807–1815 Golina znajdowała się w Księstwie Warszawskim, a w późniejszym okresie w Królestwie Polskim. Okres rozwoju miasta przerywa odebranie praw miejskich w 1870 roku. Na ponad 50 lat Golina wróciła do statusu wsi, co znacznie ograniczyło rozwój. Odzyskała ona prawa miejskie w 1921 roku. Podczas II wojny światowej następowała eksterminacja ludności żydowskiej. W okresie okupacji Niemcy zmienili nazwę miasta na niem. Gohlen am Warthe. Po wyzwoleniu, które nastąpiło 21 stycznia 1945 r., nastąpił rozwój, powstały nowe osiedla mieszkaniowe, budynki użyteczności publicznej, wybudowano nowy kościół. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. konińskiego.
Demografia[edytuj | edytuj kod]
- Piramida wieku mieszkańców Goliny w 2014 roku [1].
Zabytki[edytuj | edytuj kod]
Najcenniejszym zabytkiem miasta jest drewniany kościół św. Jakuba Apostoła pochodzący z 1765 roku. Wokół niego zlokalizowane są dwie kaplice. Jedna pochodząca z 1696 roku jest kaplicą murowaną. Natomiast drewniana kapliczka pochodzi z XIX wieku. W mieście zlokalizowanych jest kilka budynków pochodzących z końca XIX i początku XX wieku. Oprócz tego w granicach miasta rozłożony jest park krajobrazowy z 2 połowy XIX w., na którego skraju znajduje się klasycystyczny dworek szlachecki z 1 połowy XIX wieku. W parku znajdują się liczne drzewa-pomniki. Z innych atrakcji wyróżnić możemy Kościół pw. Matki Bożej Szkaplerznej.
Gospodarka[edytuj | edytuj kod]
Golina jest lokalnym ośrodkiem handlowo-usługowym i przemysłowym. W mieście istnieje kilkadziesiąt firm, sklepów, punktów usługowych. Istnieje stacja benzynowa. W mieście zlokalizowany jest posterunek policji, ośrodek zdrowia, poczta, bary, tartak.
Wspólnoty wyznaniowe[edytuj | edytuj kod]
Osoby związane z Goliną[edytuj | edytuj kod]
- Wacław Kasprzak - naukowiec, rektor Politechniki Wrocławskiej, ur. w Golinie.
- Stefan Rusin - pisarz, ur. w Golinie.
- Stanisław Sparażyński - aktor, ur. w Golinie.
Sport[edytuj | edytuj kod]
W miejscowości działa klub sportowy LZS Polonia Golina, którego sekcja piłkarska występuje w lidze okręgowej grupy konińskiej. Największymi sukcesami klubu są występy na boiskach IV ligi.
Wyniki klubu w ostatnich latach:
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Zobacz też[edytuj | edytuj kod]
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ a b http://www.polskawliczbach.pl/Golina, w oparciu o dane GUS.
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2009 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-06, s. 103. ISSN 1734-6118. [dostęp 16 lipca 2010].
- ↑ Zenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 178.
- ↑ "Monumenta Poloniae Historica", Tom I, Akademia Umiejętności w Krakowie, Lwów 1864, str. 453.
- ↑ „Kodeks dyplomatyczny Wielkopolski”, tom I, Biblioteka Kórnicka, Poznań 1877, str. 465‒466.
- ↑ Dane według raportów wyszukiwarki zborów (www.jw.org) z 8 czerwca 2014.
Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]
- Golina w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
- Golina w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
- Gmina Golina
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||