VICE

Σε Αυτές τις Παραλίες της Αττικής Κολυμπάς στην Κυριολεξία στα Σκατά

Τζένη Τσιροπούλου — Thu, 28 Jul 2016 13:50:00 +0300

Το Καβούρι από φωτογραφία του Google maps.

Μέχρι να πάρουμε το καράβι για διακοπές στα νησιά, οι παραλίες της Αττικής φαίνεται να αποτελούν τον κοντινότερο και δροσερότερο προορισμό για καφέ και βουτιές. Όμως, τα πιο πρόσφατα αποτελέσματα της μεγάλης έρευνας που διεξάγει το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών (ΠΑΚΟΕ) σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο έρχονται να "ταράξουν τα νερά" μας, αφού πολυσύχναστες παραλίες που συχνά προτιμάμε για τις αποδράσεις μας κρίθηκαν ως ακατάλληλες για κολύμβηση λόγω μόλυνσης. Αυτό σημαίνει ότι οι βουτιές μας μπορεί να μας "κοστίσουν", αφήνοντάς μας με μια δυσάρεστη ουρολοίμωξη, δερματοπάθειες και επιπλέον, σαλπιγγίτιδα ή κολπίτιδα για τις γυναίκες.

Συγκεκριμένα το Καβούρι (οδός Κυβέλης), το Μεγάλο Καβούρι, η παραλία του Αγίου Νικολάου στο Λαγονήσι και η κεντρική παραλία της Σαρωνίδας κρίθηκαν ακατάλληλες για τους λουόμενους. Από την ανάλυση που έγινε στο δείγμα νερού που συνέλεξε η επιστημονική ομάδα του ΠΑΚΟΕ την περασμένη Κυριακή προέκυψε ότι οι παραπάνω τέσσερις παραλίες έχουν υψηλή συγκέντρωση κολοβακτηριδίων ξεπερνώντας το όριο που θέτει με οδηγία της η Ε.Ε (πάνω από 250 βιώσιμες μονάδες κολοβακτηριδίων ανά 100 ml νερού θεωρούνται κίνδυνος για τη δημόσια υγεία).

Τον προηγούμενο μήνα το ΠΑΚΟΕ σε συνεργασία με το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο είχαν δημοσιεύσει πάλι τα αποτελέσματα έρευνας για παραλίες ακατάλληλες για κολύμβηση σε Αττική, Κορινθία και Εύβοια.

Επικοινωνήσαμε με τον πρόεδρο του ΠΑΚΟΕ, κ. Π. Χριστοδουλάκη, για να μας εξηγήσει από τι ακριβώς κινδυνεύουμε και πώς μπορούμε να προφυλαχτούμε.

VICE: Βλέπουμε ότι κρίθηκαν ακατάλληλες αρκετά πολυσύχναστες παραλίες της Αττικής. Συγκεκριμένα, βλέπω στον πίνακα που δημοσιεύσατε, δίπλα στην κεντρική παραλία της Σαρωνίδας να αναγράφεται ο αριθμός 260. Με απλά λόγια αυτό τι σημαίνει;

Χριστοδουλάκης: Ότι όταν κολυμπάτε, γυναίκες και άντρες, δέχεστε 260 κολοβακτηρίδια ανά 100 ml νερού και τα κολοβακτηρίδια είναι επικίνδυνα, είναι παθογόνα. Όταν λέμε "δέχεστε" σημαίνει ότι το καταπίνετε κατά λάθος και στις γυναίκες εισέρχεται και από τον κόλπο. Ένα παιδάκι με μια βουτιά θα καταπιεί το ελάχιστο 200-300 ml νερού ενώ μια κοπέλα θα δεχτεί 300-500 ml νερού στον κόλπο της.

Τα κολοβακτηρίδια είναι κοπρανώδους προέλευσης και προκύπτουν είτε από έλλειψη αποχετευτικού συστήματος, είτε από βόθρους είτε από αφόδευση μέσα στη θάλασσα.

Τι προβλήματα μπορούν να δημιουργήσουν τα κολοβακτηρίδια στον ανθρώπινο οργανισμό;

Η γυναίκα μπορεί να πάθει ουρολοίμωξη, σαλπιγγίτιδα, κολπίτιδα και ο άντρας κινδυνεύει από δερματοπάθειες και ουρολοίμωξη.

Πόσο άμεσα θα μπορούσε να δει κάποιος που πάει 2-3 φορές τη βδομάδα για μπάνιο σε αυτές τις ακατάλληλες παραλίες τυχόν συνέπειες;

Αυτά τα κολοβακτηρίδια είναι ευκαιριακά δηλαδή μπορεί κάποιος να πάει δέκα φορές και να μην πάθει τίποτα αλλά μπορεί να πάει μία και να πάθει. Από τη στιγμή που δέχεται αυτά τα κολοβακτηρίδια, αν το ανοσοποιητικό του είναι χαμηλό, αν έχει υποστεί στρες, αν έχει μία αμυχή στο δέρμα του, εκεί αμέσως είναι πρόβλημα.

Μπορεί κάποιος να πάρει προληπτικά μέτρα;

Η θέση μας ως ΠΑΚΟΕ είναι να μην πηγαίνει κάποιος στις συγκεκριμένες παραλίες. Αν κάποιος συνεχίζει να πηγαίνει, πρέπει μετά το μπάνιο να κάνει απαραιτήτως ντουζ ώστε να φύγουν τα κολοβακτηρίδια από το δέρμα του.

Μιας και μιλάμε για πολυσύχναστες παραλίες, σκοπεύετε να κάνετε κάποια καμπάνια ενημέρωσης;

Έχουμε 20 εθελοντές αλλά δε θα τους βγάλουμε στην παραλία να βάλουν μαύρες σημαίες γιατί θα δημιουργήσουμε πρόβλημα. Όμως βρίσκονται στις εν λόγω παραλίες και μοιράζουν δωρεάν την ενημερωτική εφημερίδα του ΠΑΚΟΕ. Επιπλέον, γίνεται ενημέρωση μέσα από τα ΜΜΕ. Στις εκπομπές που παρευρισκόμαστε, τα λέμε συνέχεια, όπως και μέσα από το site μας. Την είδηση για τις ακατάλληλες παραλίες τη διάβασαν 2.500.000 άνθρωποι.

Περισσότερα από το VICE

Ικαρία: Vintage Φωτογραφίες από την Τζαμάικα του Αιγαίου

Στην Πάρο με 54 Άτομα, Αυτός Είναι ο Τρόπος της Αριστεράς για να Γιορτάζει Γενέθλια

Tι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σαντορίνη

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Στην Πάρο με 54 Άτομα, Αυτός Είναι ο Τρόπος της Αριστεράς για να Γιορτάζει Γενέθλια

Γιάννης Μακρογιαννέλης — Thu, 28 Jul 2016 08:55:00 +0300

Φωτογραφία από το Flickr του χρήστη Scott Anderson.

Σήμερα είναι μια πολύ μεγάλη μέρα για δυο όμορφα κυκλαδονήσια, την Πάρο και την Μύκονο. Στο μεν νησί του Γιάννη Πάριου-Βαρθακούρη και του Γιάννη Ραγκούση, την Πάρο δηλαδή, θα γιορτάσει τα γενέθλια του ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, παρέα με 54 κολλητούς του, εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα και το νέο αεροδρόμιο του νησιού - Στο δε νησί του Πέτρου του πελεκάνου, του Πέτρου του Κωστόπουλου και άπειρων ξαναμμένων Αράβων με πολύ χοντρά πορτοφόλια, την Μύκονοοο δηλαδή, θα γίνει το απόλυτο «μουσικό» event του καλοκαιριού.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Ας ξεκινήσουμε, όπως συνηθίζεται σ' αυτή τη χώρα, από το πιο ΠΑΣΟΚ θέμα, δηλαδή το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην όμορφη Πάρο. Η πρωθυπουργάρα ταξιδεύει σήμερα στο νησί μαζί με αποστολή 54 ακόμα ΣΥΡΙΖΑίων, προκειμένου να εγκαινιάσει το νέο αεροδρόμιο, το οποίο προφανώς είναι πολύ καλό νέο για τον ντόπιο πληθυσμό, ο οποίος μπορεί πλεον βάσιμα να ελπίζει ότι θα αυξηθεί η τουριστική κίνηση.

Την ίδια στιγμή, το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην Πάρο συμπίπτει με τα γενέθλια του (γεννημένος στις 28 Ιουλίου 1974) και πολλά ερωτήματα προκαλεί τόσο το γεγονός πως η επίσκεψη των 54 ΣΥΡΙΖΑίων θα κρατήσει όχι μια, ούτε δυο, άλλα πέντε μέρες (πριν από λίγη ώρα, το Μαξίμου εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει πως τελικά το ταξίδι θα είναι αυθημερόν), άλλα και η -σχετική με το θέμα- χτεσινή τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ λοιπόν, στην τροπολογία που κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο στα καπνικά προϊόντα (LOL), προβλέπεται πως το Δημόσιο θα καλύπτει τα έξοδα συνοδών ασφαλείας για να διαμένουν στα ίδια ξενοδοχεία με το πρόσωπο που φυλάνε, όταν βρίσκονται σε αποστολή συνοδεύοντας τον Πρόεδρο Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, των Εξωτερικών και των Οικονομικών.

Επιπλέον, η τροπολογία ορίζει πως οι άντρες ασφαλείας όταν συνοδεύουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον πρωθυπουργό, εξαιρούνται από τον περιορισμό του ανώτατου ορίου των 60 ημερών κατά έτος μετακίνησης εκτός έδρας, ενώ υπογράφεται από τους Πάνο Καμμένο, Νίκο Κοτζιά, Ευκλείδη Τσακαλώτο και Γιώργο Χουλιαράκη.

Αρκετά αναμενόμενα και προβλέψιμα, η αντιπολίτευση γαβγίζει απο χτες το βράδυ, για τους λεχρίτες άπλυτους που άφησαν τα ελεύθερα κάμπινγκ και έπιασαν τις πληρωμένες με τα λεφτά του Δημοσίου διακοπές.

Από τα κάμπινγκ με τους αναρχοάπλυτους στην Ανάφη, στα 5στερα της Πάρου πληρωμένα από τους φόρους μας, στην υγειά μας!

Η Ρούλα Κορομηλά Είναι ό,τι Καλύτερο Υπάρχει στο Ελληνικό Ίντερνετ

Άννα Νίνη — Thu, 28 Jul 2016 08:28:00 +0300

Screenshot από την τέλεια σελίδα της Ρούλας Κορομηλά που ανακαλύψαμε στο Facebook.

Για όλους εμάς που είμαστε μεταξύ 25-30, υπάρχει πάντα κάτι κοινό να μας ενώνει: Η τηλεόραση των 90s στην Ελλάδα. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον Μειμαράκη στο Ερωτοδικείο, τον Γιώργο Μαρίνο και τη Μαρία της γειτονιάς που υπήρξε πρότυπο –όχι για όλες, αφού μερικές ταυτιστήκαμε με τη Σοράγια- για όλα τα κορίτσια της εποχής. Αλλά όλα αυτά ωχριούν μπροστά σε μια και μόνο περσόνα της Ελληνικής Τηλεόρασης: Τη Ρούλα Κορομηλά.

Η Ρούλα είναι ίσως ό,τι καλύτερο είχε εκείνη η δεκαετία. Είναι ο άνθρωπος που πήρε συνέντευξη από τη Μαντόνα, που έκανε τις μανάδες μας να τραγουδάνε-ή να νομίζουν ότι τραγουδάνε- «Un, dos, tres, un pasito pa'delante Maria» όταν έφερε τον Ρίκι Μάρτιν στη Σύρο. Είναι εκείνη που εφηύρε τον τηλεμαραθώνιο και έδωσε ψωμί σε δεκάδες χορεύτριες. Είναι γενικώς η μορφή που κατάφερε να μαζέψει όση δόξα γίνεται.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Το κακό με αυτή τη δόξα είναι ότι δεν ξέρεις τι να την κάνεις όταν τελειώνει. Αυτό που έχεις ζήσει είναι τόσο έντονο που δύσκολα ξεπερνιέται και δεν θέλεις να πιστέψεις ότι έχει λήξει. Η Ρούλα έγινε ο άνθρωπος που θα κάνει τα πάντα για να βρεθεί σε τηλεοπτικό πλατό, σε τέτοιο βαθμό, που όταν θέλουμε να παρηγορήσουμε μια φίλη που την παράτησε ο γκόμενος της λέμε «Έλα, μη στεναχωριέσαι. Θα γυρίσει. Εδώ γύρισε η Κορομηλά στην τηλεόραση».

Για καθεμιά τέτοια περσόνα όμως, πάντα ξεμένουν ορισμένοι θαυμαστές που ήταν, είναι και θα είναι οι groupies του. Αυτό εναλλάσσεται ανάλογα με το ποιον καταλήγουμε, εμείς, οι κοινοί θνητοί να θεωρούμε θρύλο μεγαλώνοντας. Για παράδειγμα θα μπορούσα ακόμη και στα 40 μου να πάω σε συναυλία των Led Zeppelin και να προσπαθήσω να ανεβώ στη σκηνή με το σουτιέν για να αγκαλιάσω τον Jimmy Page και τον Robert Plant. Προφανώς και δεν θα με ενδιαφέρει αν θα παίξουν καλά το Whole Lotta Love, γιατί θα είναι για πάντα το συγκρότημα της καρδιάς μου και μένουν πάντα στο μυαλό μου αυτό που αγάπησα.

Άλλοι είναι groupies της Ρούλας Κορομηλά και είχαμε την τύχη να τους πετύχουμε στη σελίδα της στο Facebook, την οποία δεν ξέρουμε αν διαχειρίζεται η ίδια και αν επιλέγει μόνη της αυτό το πάμπλουτο υλικό που ανεβαίνει. Πάντως έχει ακόμη κάμποσο φανατικό κοινό, τους Koρομηliebers, που τη βλέπουν όπως βλέπω εγώ τους Zeppelin και δεν διστάζουν να εκφράσουν την αγάπη τους κάτω από κάθε ανάρτηση της. Βρήκαμε και «εξετάσαμε» λίγο τους πιο πορωμένους και αυτά που σχολιάζουν, καθώς και μερικές αναρτήσεις της Ρούλας, που οκ, θα μπορούσε να τις έχει αποφύγει ή να είχε απολύσει αυτόν που της διαχειρίζεται τα social media, αν δεν το κάνει η ίδια. Το θέμα είναι πως η Ρούλα ανακάλυψε το Facebook, κι εμείς ανακαλύψαμε έναν άλλο κόσμο:

Όταν βγαίνει από μέσα σου ο Κοέλιο σε χίπστερ και βάζεις σε μια εντελώς άσχετη φωτογραφία μια εντελώς άσχετη λεζάντα.

Αλλά οι Koρομηliebers παραληρούν με το quote που έγραψες.

Όταν ανεβάζεις φωτό με μαγιό.

Και σκάει από κάτω ο "Κάνε με αδδ είμαι πλοκ"

Ο οποίος δεν σταματάει ποτέ να σου σχολιάζει.

Και να σου ξανασχολιάζει.

Και ξανά.

Και ξανάααα.

Όταν ανεβάζεις φωτογραφία τύπου "Δεν ποζάρω, απλώς είμαι τόσο γαμάτη που οι φίλοι μου δεν έχουν τίποτα καλύτερο να κάνουν απ'το να με τραβάνε φωτογραφίες".

Όταν σου γράφουν κάτι που δεν καταλαβαίνεις, αλλά είσαι ευγενικός και ταυτόχρονα διπλωμάτης και απαντάς με emoticon για να μην χάσεις likes.

Κάποιοι δεν αντέχουν καν στη σκέψη πως η Ρούλα δεν θα ξαναβγεί στην τηλεόραση. Ας ήταν όλα ένα ψέμα.

Απ' ό,τι κατάλαβα από τις αναρτήσεις, ο Φουρθιώτης έχει πιαστεί μαλλί με προσθετη τρίχα με τη Ρούλα. Κάποιοι του κάνουν ξεκάθαρο ότι καλό θα ήταν να μην πατήσει στη Σύρο.

Όταν ανακαλύπτεις τον Σταν στα 60 σου.

Και είσαι ένα βήμα πριν αγοράσεις το cd του.

Όταν σου έχουν κόψει το ρεύμα αλλά το μόνο που σκέφτεσαι είναι ότι δεν θα μπορείς να δεις Ρούλα.

Και της γράφεις ότι βρήκες λεφτά να το πληρώσεις, γιατί αισθάνεσαι πως κατάλαβε την απουσία σου, την ίδια ώρα που βλέπεις φωτό της από τη Μύκονο.

Σε κάποιους ξυπνάει το παλιο ΠΑΣΟΚ και ζητάνε μέχρι και ρουσφέτια.

Κάποιοι έχουν δεθεί μαζί της έστω και μέσω fb.

Κάποιοι ανακαλύπτουν τη διαπλοκή των media και καταγγέλουν τα κυκλώματα.

Κάποιοι έχουν δει όλους τους παρουσιαστές του κόσμου και αποφάσισαν πως η Ρούλα είναι η καλύτερη. Εντάξει, υπάρχουν και οι haters.

Κάποιες λένε ότι είναι 37 χρονών, αλλά δεν είναι, γιατί εμείς είδαμε το προφίλ τους και πρέπει να έχουν καβατζάρει τα 45.

Και δυστυχώς δεν έχουν ένα φωτοσοπά να τις ρετουσάρει τόσο πετυχημένα όσο αυτός της Κορομηλά.

Σοβαρά τώρα;

Όταν έχεις φτάσει στο σημείο που έχεις σπάσει αυγά στο κεφάλι σου για να κάνεις τηλεθέαση, αλλά το παρουσιάζεις σαν "τηλεοπτική ανατροπή".

Μπράβο Ρούλα, μας έφτιαξες τη μέρα. Και Ciao Ρούλα. Είναι πια καιρός να αράξεις κάπου με ένα ψάθινο καπέλο και Ντάκιουρι φράουλα.

Περισσότερα από το VICE

Ο Αργός Θάνατος του Νεοπλουτισμού της Γλυφάδας

Tι Πίστευαν ο Αριστοτέλης και οι Άλλοι Φιλόσοφοι για τα Ναρκωτικά

Tι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σαντορίνη

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ο Αργός Θάνατος του Νεοπλουτισμού της Γλυφάδας

Αντώνης Κωνσταντάρας — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Εικόνα από τον χρήστη του Flickr, Amanda De Vito

Η Γλυφάδα είναι ένα από τα πιο όμορφα προάστια της Αθήνας. Συνδυάζει βουνό και θάλασσα, ενώ σε αυτή καταφεύγουν οι Αθηναίοι clubbers -και σκυλάδες- για να διασκεδάσουν, μιας και φημίζεται για την καλοκαιρινή νυχτερινή της ζωή. Μέρος της καταλάμβανε κάποτε η ιστορική Αμερικανική βάση, οι εργαζόμενοι της οποίας έδωσαν πολλά στοιχεία της κουλτούρας τους που μπορείς να βρεις ακόμα και σήμερα στη περιοχή. Δεν γίνεται όμως να μη σκεφτείς τη λέξη «νεοπλουτισμός» όταν αναφέρεσαι στη Γλυφάδα. Έχοντας μεγαλώσει στα νότια, μπορώ με σιγουριά να πω ότι ο συγκεκριμένος όρος σίγουρα ταιριάζει γάντι σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, αλλά και στη νεότερη ιστορίας της Γλυφάδας.

Θυμάμαι, χαρακτηριστικά, παιδιά στο σχολείο μου να καυχιούνται για τα χρήματα των -αυτοαποκαλούμενων επιχειρηματιών- πατεράδων τους, ενώ την ίδια στιγμή ακινητοποιούσαν ανήμπορους συμμαθητές τους με σκοπό να ελέγξουν την ετικέτα στο πίσω μέρος της μπλούζας τους για να διαπιστώσουν αν φορούσαν μάρκες ή όχι. Μεγάλωσα δίπλα στα παιδιά των νεόπλουτων και στο μυαλό τους δεν υπήρχε κάποιο άλλο κριτήριο για τις φιλίες τους πέραν των χρημάτων και της αυτοπροβολής. Οι πιο φτωχοί φίλοι τους αποκτούσαν τον ανεπίσημο ρόλο του «μπάτλερ» μόνο και μόνο για να κάνουν παρέα με τον «τάδε, που το Σάββατο θα μας βάλει στο κλαμπ επειδή ο πατέρας του είναι ο δείνα». Οι υπόλοιποι, απλώς τους παρακολουθούσαμε από απόσταση να συνεχίζουν τις ζωές τους, δίχως να μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός πως, τα τελευταία χρόνια, κάτι δεν πήγαινε καλά.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Μια βόλτα στη Γλυφάδα είναι αρκετή για να σε πείσει πως όλα έχουν αλλάξει. Η παλιά της αίγλη έχει πάει περίπατο και όλα δείχνουν πλαστικά. Τα χαμόγελα, τα ξενύχτια, οι μπλαζέ συμπεριφορές, όλα για το θεαθήναι μιας και οι περισσότερες -όχι όλες για να λέμε την αλήθεια- τσέπες δεν έχουν πολλά περισσότερα χρήματα από τις δικές σου. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα μου περιέγραψε ένας φίλος μου που δουλεύει σε κλαμπ της περιοχής. «Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται και προσπαθούν να πιουν τζάμπα επειδή γνωρίζουν τον μάνατζερ από τον παλιό καλό καιρό που όλα ήταν κομπλέ. Με τα πολλά, καταφέρνουν να πιουν υποσχόμενοι πως θα επιστρέψουν για να πληρώσουν άλλη μέρα». Ειλικρινά, δεν μου κάνει καμία εντύπωση αυτό. «Υπάρχει τύπος, παλιός πελάτης, που πλέον έχει οικονομικά προβλήματα. Έρχεται συχνά, παραγγέλνει μπουκάλι βότκα Belvedere -όχι καμιά φτηνή- και στο τέλος μας λέει πως δεν έχει λεφτά και του κρατάμε τεφτέρι. Την άλλη φορά, ήρθε να μας πληρώσει με δολάρια». Oι millennials νεόπλουτοι της περιοχής προσπαθούν να απαρνηθούν την αλήθεια και συνεχίσουν να ζουν ξοδεύοντας όσα ξόδευαν οι γονείς τους, τις εποχές που είχαν λεφτά. Κανείς δεν ξέρει μέχρι πότε θα μπορούν να «πιστολιάζουν» τα μαγαζιά της περιοχής βασιζόμενοι στις παλιές σπατάλες που έκαναν σε αυτά.

Για να καταλάβω τον νεοπλουτισμό και την πτώση του όμως, αποφάσισα να πάω λίγα χρόνια πίσω και να τον γνωρίσω από τη ρίζα του, μιλώντας με έναν άνθρωπο -που για ευνόητους λόγους θέλησε να κρατήσει την ανωνυμία του μιας και είναι ακόμη ενεργός στο επάγγελμα του- που έχει ζήσει τη Γλυφάδα όντας υπεύθυνος σε διάφορους χώρους εστίασης της περιοχής τα τελευταία 37 χρόνια.

«Το μεγάλο μπαμ, ό,τι αφορά στον νεοπλουτισμό στην περιοχή έγινε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80. Εκεί υπήρξαν τα πρώτα σημάδια νεοπλουτισμού. Εκείνη την εποχή έβγαινες έξω στην πόλη και έβλεπες αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού, στα εστιατόρια έμπαινε κόσμος με ακριβά ρούχα και πούρα (Cohiba και Montecristo) πάνω στα τραπέζια ακουμπούσαν, σε εμφανές σημείο, μπρελόκ ακριβών αυτοκινήτων (Ferrari, Porsche, Lamborghini), έβλεπες κόσμο να παραγγέλνει στα εστιατόρια χωρίς να κοιτά καν τον κατάλογο, να πληρώνει χωρίς να βλέπει τον λογαριασμό και, γενικά, από το όλο στήσιμό τους στον χώρο διέκρινες πως οι συγκεκριμένοι ήταν νεόπλουτοι. Εγώ, τους είχα πάρει είδηση και τους προσφωνούσα με τιμητικούς τίτλους όπως το πρόεδρε, διότι στην Ελλάδα αυτά πιάνουν. Πάντα μιλούσαν πιο δυνατά από όλα τα υπόλοιπα τραπέζια για να τους ακούν όλοι, όταν έλεγαν για τα πάρτι στη Μύκονο και τα ταξίδια στο Μαϊάμι.Τα πήγαμε πολύ καλά μαζί τους και βγάλαμε πολύ καλά χρήματα από αυτούς».

Ο Αντώνης Κανάκης Αποκλειστικά στο VICE. Δείτε το βίντεο:

Σου άρεσε; Δες και το βίντεο με τον Aman Mojadidi: Τον Αφγανό Καλλιτέχνη που Παντρεύει τις Εικαστικές Τέχνες με το Τζιχάντ

Μιλώντας με τον συγκεκριμένο άνθρωπο και ενώ μου εξιστορούσε τις πρώτες ημέρες του νεοπλουτισμού, μου δημιουργήθηκε μια απορία. Πώς στο καλό βρέθηκαν ξαφνικά τόσοι άξεστοι άνθρωποι με πολλά χρήματα;

«Με πολύ απλούς τρόπους. Οι περισσότεροι από αυτούς ασχολήθηκαν με τις επενδύσεις. Γνώριζαν πως δουλεύει το τραπεζικό σύστημα, το οποίο τότε ήταν τρομερά ελαστικό, ο καθένας μπορούσε να πάρει δάνειο, το εκμεταλεύτηκαν και αυτά τα λεφτά βγήκαν στην αγορά. Έπαιρναν δάνεια για να κάνουν επενδύσεις σε διάφορους τομείς και από αυτά τα χρήματα, το 30% πήγαινε πραγματικά στην επένδυση και τα υπόλοιπα γίνονταν αυτοκίνητα, βίλες, ταξίδια και διασκέδαση».

Αξίζει να σημειωθεί πως για πολλά χρόνια, η ευρύτερη περιοχή των νοτίων ζούσε ουσιαστικά από το Αεροδρόμιο στο Ελληνικό και την Αμερικανική βάση. Οι δραστηριότητες για τις οποίες μιλάμε παραπάνω εμφανίστηκαν όταν αυτά έφυγαν από την περιοχή. Ο νεοπλουτισμός έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα '80s, για να συνεχίσει -με την πολύ σημαντική βοήθεια που προσέφερε η εμφάνιση των lifestyle περιοδικών και εκπομπών- δυναμικά στα '90s, μέχρι να δεχτεί το πρώτο μεγάλο πλήγμα που δεν ήταν άλλο από το χρηματιστηριακό κραχ του 1999.

Εικόνα από τον χρήστη του Flickr, Jack Teagle

«Ξαφνικά όλοι είχαν γίνει παίκτες χρηματιστηρίου, όπως όλη η Ελλάδα εκείνη την εποχή. Σκέψου πως στην περιοχή της Γλυφάδας είχε ανοίξει ένα καφέ, το οποίο είχε οθόνες και αναμετέδιδε όλη τη μέρα τους δείκτες του χρηματιστηρίου. Εκεί μαζεύονταν πολλοί από αυτούς. Εκεί έπαθαν οι περισσότεροι από αυτούς τη μεγάλη ζημιά και ξεκίνησε η πτώση του νεοπλουτισμού. Εκεί φάνηκε η γύμνια τους και επέστρεψαν στο σημείο που θα έπρεπε να βρίσκονται εξαρχής. Μετά τους Ολυμπιακούς του 2004, η καταστροφή των περισσοτέρων ολοκληρώθηκε. Υπάρχουν παλιοί πελάτες που η κατάθλιψη τούς έχει χτυπήσει την πόρτα, ενώ άλλοι τριγυρνούν στη παραλία παραμιλώντας».

«Πάντως, για να σου δώσω μια επιπλέον εικόνα της κατάστασης, ο νεοπλουτισμός στην περιοχή είχε βαθμίδες. Υπήρχαν δηλαδή αυτοί για τους οποίους μιλάμε, που πρωτοστάτησαν σε όλο αυτό με τα χρήματα από τις τράπεζες. Υπήρχε όμως και η κατηγορία των ανθρώπων που έγιναν νεόπλουτοι κάτω από νορμάλ συνθήκες. Μιλάω για έμπορους της περιοχής που έβγαλαν χρήματα από τους νεόπλουτους και θέλησαν να αντιγράψουν τον τρόπο ζωής και συμπεριφοράς τους. Υπήρξε μια εποχή στη Γλυφάδα που, από τον εργαζόμενο μέχρι τον νεόπλουτο της «φούσκας», ζούσαμε όλοι αυτό το πράγμα. Οι σερβιτόροι, για παράδειγμα, έβγαζαν καλά χρήματα εκείνη την εποχή. Ήξερα παιδιά που δούλευαν στο μαγαζί, άκουγαν τον πελάτη που μίλαγε για το καζίνο και την επόμενη μέρα πήγαιναν και αυτοί. Είχε ο πιτσιρικάς 100 ευρώ στην τσέπη, τα έπαιζε όλα, δανειζόταν άλλα 50 και τελικά έφευγε χρεωμένος. Τους παρέσυρε η περιρρέουσα ατμόσφαιρα του εκτρώματος που ονομάζεται νεοπλουτισμός».

Το τελευταίο, το έβλεπες κάποτε παντού. Άτομα νεαρής ηλικίας δούλευαν και με τα λίγα λεφτά που έβγαζαν προσπαθούσαν να το παίξουν large τα Σαββατοκύριακα. Συμβαίνει ακόμα αυτό, μόνο που τώρα το ποσοστό αυτών που έχουν χρήματα έχει μειωθεί τραγικά.

«Έχω πελάτες που έχουν τσακιστεί τα φτερά τους και προσέχουν πλέον στη κατανάλωση ενώ, πολλές φορές, μου ζητούν με τρόπο να κάνω κάποια καλύτερη τιμή. Μιλάμε για ανθρώπους που μένανε κάποτε σε βίλες. Οι πολύ πλούσιοι βέβαια, οι παραδοσιακές οικογένειες όχι, οι νεόπλουτοι, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα. Τουλάχιστον αυτό βλέπω εγώ».

Εντάξει, οι γονείς μπορεί να είχαν ζήσει και κάποια φτωχικά χρόνια και η επιστροφή σε αυτά να είναι κάπως πιο ομαλή για αυτούς. Τι συμβαίνει όμως με τα παιδιά τους;

«Είναι μια γενιά για την οποία ξέρω πάρα πολλά που δεν μπορώ να αναφέρω. Υπάρχουν και άτομα που πλέον εμπλέκονται μέχρι και σε παράνομες πράξεις. Νομίζω πως τα παιδιά των νεόπλουτων αποτελούν την πιο σακατεμένη γενιά. Μεγάλωσαν με άλλα στάνταρ και τώρα, ανακαλύπτοντας τη σκληρή πραγματικότητα, έχουν τρομερά προβλήματα, γίνονται επιθετικοί και μερικές φορές με τα καμώματα τους έχει ασχοληθεί μέχρι και ο τύπος».

Έπειτα από αυτήν τη συζήτηση, επιβεβαίωσα αυτό που είχα ούτως ή άλλως στο μυαλό μου. Ο νεοπλουτισμός της Γλυφάδας, αλλά και ολόκληρης της χώρας, πεθαίνει αργά και σταθερά, και πολύ δύσκολα θα ανακάμψει. Τουλάχιστον όχι με το πρόσωπο που είχε μέχρι σήμερα, το πρόσωπο δηλαδή του εγωιστή που θεώρησε πως η καλοπέρασή του μπορεί να κρατήσει για πάντα, με τον ίδιο να φυτοζωεί εις βάρος των άλλων. Για τους απλούς κατοίκους της περιοχής, αυτούς που χωρίς να φταίνε ζουν με τη ρετσινιά του νεόπλουτου, δεν θα αλλάξει τίποτα. Ίσως οι -πλέον νεόπτωχοι- γείτονές τους πάρουν ένα μάθημα από αυτούς και καταφέρουν εν τέλει, να ορθοποδήσουν.

Ποιος ξέρει;

Το μόνο σίγουρο είναι πως σε μεγάλο ποσοστό, η Γλυφάδα μαθαίνει σιγά-σιγά να ζει σε μια νέα πραγματικότητα. Την ελληνική.

Περισσότερα από το VICE

Κάποιοι Έλληνες δεν Μπορούν να Αποχωριστούν τον Amstrad και την Bibi-Bo τους

Η Μαριχουάνα ως Αντικαταθλιπτικό

Στη Βραζιλία θα Βρεις Κόκα με το Logo των Ολυμπιακών Αγώνων

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ικαρία: Vintage Φωτογραφίες από την Τζαμάικα του Αιγαίου

Χρήστος Μαλαχίας, ikariamag.gr Κείμενο: Τζένη Τσιροπούλου — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Λίγο περισσότερο ύφασμα στο μαγιό και κουπ α λα sixties αλλά τα κορίτσια φαίνεται να απολαμβάνουν το καλοκαιράκι όσο και οι σημερινοί campers της Ικαρίας

Πιστεύω ότι λίγοι είναι οι τόποι που φτάνεις ξένος και σε κάνουν να νιώθεις τόσο «δικός τους» ώστε να δηλώνεις Ικαριώτης ενώ στην πραγματικότητα έχεις καταγωγή από το Αγρίνιο. Λίγα χρόνια πριν, ένας φίλος μού είπε: «είναι αδιανόητο να μην έχεις πάει στο νησί που οι άνθρωποι ξεχνάνε να πεθάνουν». Και μου 'βγαλε χωρίς δεύτερη κουβέντα εισιτήριο για Ικαρία. «Να μην αγχώνεσαι, να πίνεις κόκκινο κρασάκι και να τρως μέλι», μας έλεγαν κάποιες ντόπιες γιαγιάδες όταν ζητούσαμε να μάθουμε το ελιξήριο της ζωής τους. Ελεύθερο camping, βουτιές στις μαγευτικές Σεϋχέλλες, συζητήσεις μέχρι το ξημέρωμα στην παραλία, πανηγύρια σε κάτι «Γαλατικά» χωριά και αγκαλιάσματα για να χορέψουμε ικαριώτικο -ποτέ μη λες ποτέ- , reggae στη φεγγαράδα στο Φρικαρία, πολύ κρασί και πολλά χαμόγελα είναι τα σουβενίρ που μου' μειναν από την Ικαρία. Δεν μου φαίνεται τελικά τυχαίο ότι σε αυτό το νησί λέγεται ότι γεννήθηκε ο θεός Διόνυσος ούτε ότι τη «βαφτίσαμε» Τζαμάικα του Αιγαίου.

Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση του φωτογράφου Χρήστου Μαλαχία και του ikariamag.gr.

Περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω.

Περισσότερα στο VICE

In Photos: Έτσι την Παλεύουμε στον Καύσωνα

To Νέο Τρέιλερ του «Trainspotting 2» Είναι Τόσο Ασαφές όσο το Προηγούμενο

Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Tι Πίστευαν ο Αριστοτέλης και οι Άλλοι Φιλόσοφοι για τα Ναρκωτικά

Matthew Beard — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Australia/NZ.

«Sex, Drugs & Rock and Roll».

Μέχρι και πολύ πρόσφατα, η εύκολη και συνηθισμένη απάντηση στις παραπάνω κακές συνήθειες ήταν η πλήρης και αυστηρή αποχή: μην κάνεις σεξ πριν από τον γάμο, μην κάνεις ναρκωτικά και κλείσε επιτέλους αυτά τα κλαπατσίμπαλα. Είναι ωραία ιδέα αυτό το «απλώς πες όχι στα ναρκωτικά». Αν έπιανε αυτή η προσέγγιση, η ζωή θα ήταν πολύ πιο εύκολη για τους απανταχού ανήσυχους γονείς και τις κυβερνήσεις που θέλουν να διαφυλάξουν τον ηθικό χαρακτήρα των παιδιών και των πολιτών τους.

Αλλά σύμφωνα με μια διαφορετική προσέγγιση σχετικά με τη χρήση των ναρκωτικών, η αποχή ίσως και να είναι τελικά εξίσου ανήθικη με την υπερβολική χρήση. Στην αρχαία Ελλάδα –όπου όλο και κάτι ήξεραν από χρήση ουσιών– ο Αριστοτέλης έλεγε πως η έλλειψη ή η αποχή από οτιδήποτε είναι εξίσου κακή με την υπερβολή και πως το σωστό είναι να είμαστε πάντα κάπου στη μέση. Οι φιλόσοφοι έκαναν λόγο για τη «Χρυσή Τομή» και ο Αριστοτέλης πίστευε πως ήταν ο ιδανικός οδηγός για μια ενάρετη ζωή.

Αν το να γίνεσαι χάλια καθημερινά βρίσκεται στη μια πλευρά της ηθικής ζυγαριάς και το να μην ακουμπάς ποτέ ναρκωτικά βρίσκεται στην άλλη, η λογική λέει πως η Χρυσή Τομή ίσως να επιτρέπει την περιστασιακή χρήση. Η μέση απόσταση μεταξύ δύο άκρων, σύμφωνα πάντα με τον Αριστοτέλη, είναι το μέρος όπου πρέπει να βρίσκεσαι αν θες να είσαι ισορροπημένος και να βιώνεις μια καλή ζωή. Μέτρον άριστον, σωστά;

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Όλα τα συντηρητικά μυαλά κάνουν λάθος, λοιπόν; Μήπως τελικά ο δρόμος της αποχής και της εγκράτειας δεν οδηγεί στο φως;

Όπως και με καθετί στη φιλοσοφία, έτσι κι εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Πριν καν υποθέσουμε ότι μπορεί κάποιος να εφαρμόσει μια κατάσταση ισορροπίας με τα ναρκωτικά, πρέπει να ελέγξουμε αν υπάρχει κάποια δεδομένη «αρετή» σε μια τέτοια ιστορία. Για παράδειγμα, πολύς κόσμος θεωρεί πως δεν υπάρχει νόημα να παραμένεις πιστός σε μια παντελώς σαθρή ιδέα. Κοινώς, στην περίπτωσή μας, δεν υπάρχει η παραμικρή αρετή στο να εφαρμόζεις τη Χρυσή Τομή στο ζήτημα των ναρκωτικών αν αυτό δεν πρόκειται να συνεισφέρει ουσιαστικά στη βελτίωση της ζωή σου.

Για να συμπεράνουμε αν τα ναρκωτικά μπορούν να συνεισφέρουν στη βελτίωση της ζωής μας, πρέπει να κοιτάξουμε αν οι λόγοι για τους οποίους ο κόσμος κάνει χρήση ουσιών είναι κακοί ή καλοί.

Για πολλούς πρώιμους ηθικιστές η μέθη εκλαμβανόταν σαν κάτι κακό, μιας και όταν είμαστε μεθυσμένοι δεν μπορούμε να δράσουμε με λογική. Πίστευαν ότι η ικανότητά μας να συμπεριφερόμαστε με λογική είναι αυτό που μας ορίζει ως ανθρώπινα όντα και πως οτιδήποτε υπονομεύει αυτή μας την ικανότητα είναι ηθικά μεμπτό.

Ακόμα κι αν δεχτούμε αυτό το επιχείρημα, δεν συνεπάγεται πως θα πρέπει να είμαστε απόλυτα συντηρητικοί με τα ναρκωτικά. Δεν δύναται κάθε ουσία να σε επηρεάσει σε τέτοιο σημείο ώστε να μην μπορείς να λειτουργείς λογικά. Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από εμάς μπορούμε να «μεθάμε υπεύθυνα». Με άλλα λόγια, μπορούμε να πίνουμε αλλά ταυτόχρονα και να λαμβάνουμε αποφάσεις όταν αυτό χρειάζεται. Αν όμως είσαι άνθρωπος που δεν μπορεί να κρατήσει καμία επαφή με τη λογική και την υπευθυνότητα όταν κάνει χρήση ουσιών –καφεΐνη, αλκοόλ ή και meth–, τότε η ηθική επιλογή θα ήταν να μείνεις μακριά από αυτά.

Υπάρχουν άλλοι φιλόσοφοι που πιστεύουν πως η χρήση ναρκωτικών δεν θα έπρεπε να εξετάζεται με όρους λογικής και πως το γεγονός ότι οι ουσίες μπορούν να αλλάξουν τη συνειδησιακή μας αντίληψη είναι και το βασικό στοιχείο που τους δίνει αξία. Ο ψυχολόγος Abraham Maslow πίστευε πως τα ναρκωτικά μπορούσαν να χαρίσουν στους ανθρώπους μια «κορυφαία εμπειρία», κάτι που δεν θα μπορούσε να περιγραφεί επαρκώς αλλά που θα μπορούσε να αλλάξει τη ζωή του ατόμου, ακριβώς επειδή πήγαινε πέρα από τα όρια της λογικής. Για τον Maslow, αυτές οι εμπειρίες ήταν πολλές φορές σχεδόν θρησκευτικού χαρακτήρα, καθώς του έδιναν μια αίσθηση ενότητας με όλα πλάσματα του κόσμου.

VICE Video: Oι Εξομολογήσεις Ενός Εξαρτημένου από το Αλκοόλ και τα Ναρκωτικά

Δείτε ακόμη: Oι Μαστουρωμένες Μαμάδες

Ένας άλλος ψυχολόγος, ο William James, πίστευε πως το υποξείδιο του αζώτου ήταν το μυστικό για να επιτευχθούν οι εμπειρίες που περιέγραφε ο Maslow. O James δεν συζήτησε ποτέ για το αν αυτός ο δρόμος προς τις κορυφαίες εμπειρίες ήταν φτιαγμένος για όλους, αλλά τα πάμπολλα γραπτά του δεν δίνουν την εντύπωση ενός ατόμου που πίστευε πως η χρήση ναρκωτικών ήταν το ίδιο με το να πίνεις καμία μπίρα πού και πού. Αντιμετώπιζε την ιδέα με τον απαραίτητο σεβασμό, ένα σεβασμό που φανερώνει πως έβλεπε αυτή την οδό σαν κάτι ολότελα διαφορετικό.

Και οι δύο αυτές απόψεις –τόσο ο δρόμος της λογικής όσο και η πιο υπερβατική αντίληψη– έχουν κάποιο κοινά στοιχεία, τα οποία αφορούν το γιατί κάποιος κάνει χρήση ναρκωτικών. Οι ορθολογιστές δεν εκτιμούν τη χρήση των ναρκωτικών όταν ο σκοπός της είναι να μεταβάλει κάποιος τη συνειδησιακή του αντίληψη. Ο William James πολύ πιθανόν να το θεωρούσε ρηχό αν κάποιος έκανε διαρκώς χρήση ουσιών χωρίς κάποιο βαθύτερο σκοπό.

Ο Αριστοτέλης πιθανώς να συμφωνούσε. Πίστευε πως η ικανότητά μας να εξετάζουμε τι κάνουμε και πώς το κάνουμε είναι αυτό που μας διαχωρίζει από τα ζώα, τα οποία λειτουργούν μόνο με βάση το ένστικτο και το συναίσθημα.

Τα παραπάνω δεν μας αφήνουν και με κάτι στέρεο στα χέρια σχετικά με τα ναρκωτικά και την ηθική, αλλά τουλάχιστον μας δείχνουν πως πρέπει να εξετάσουμε προσεκτικότερα αυτά που νομίζουμε πως ορίζουν μια «καλή ζωή», καθώς και αν ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα πράγματα γύρω μας συνάδει με αυτήν.

Αν είσαι τακτικός χρήστης, σκέψου γιατί θες να μεταβάλλεις τη συνειδησιακή σου αντίληψη και πόση αξία δίνεις στη διατήρηση της λογικής. Αν δεν κάνεις χρήση ποτέ, σκέψου πώς αντιμετωπίζεις τις νόμιμες ουσίες όπως το αλκοόλ. Μήπως τελικά απλώς μεταβάλλεις τη συνειδησιακή αντίληψή σου με διαφορετικό τρόπο;

Για πληροφορίες σχετικά με τον εθισμό στα ναρκωτικά, σας συστήνουμε να επικοινωνήσετε με επίσημους φορείς όπως το ΚΕΘΕΑ και τον ΟΚΑΝΑ.

Περισσότερα από το VICE

Τι Έμαθα για τον Εαυτό μου, την Ελλάδα και τον Έρωτα στην Ουρά του ΙΚΑ Καλλιθέας

H Τελευταία Μόδα στην Τέχνη Είναι το Γυμνό

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Κομμωτές μάς Μιλούν για τους Χειρότερους Πελάτες τους

Sean McManus — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Όλοι έχουμε ρουτίνες περιποίησης μαλλιών και συνήθως προϋποθέτουν μια βόλτα στο κουρείο ή το κομμωτήριο. Ευελπιστούμε αυτές οι επισκέψεις να καταλήξουν σε κάτι με το οποίο μπορούμε να ζήσουμε. Ωστόσο, μερικές φορές τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά για τον πελάτη και τον κομμωτή. Ρωτήσαμε μερικούς κομμωτές για τους πιο εφιαλτικούς πελάτες που είχαν ποτέ.

JILL

Κάποτε έλαβα απειλή θανάτου στο Yelp από μια φρικτή πελάτισσα γιατί «κατέστρεψα» τη ζωή της. Ήταν δύσκολη από την αρχή και τα πράγματα χειροτέρεψαν γιατί δεν άκουγε τις επαγγελματικές μου συμβουλές. Ήρθε στο κομμωτήριο με ταλαιπωρημένα από το styling μαλλιά και χωρίς να έχει ιδέα πώς ήθελε να της τα κόψω. Έπρεπε να της είχα πει ότι δεν μπορούσα να τη βοηθήσω, αλλά προσπάθησα να συνεργαστώ μαζί της. Ήθελε να κάνω πράγματα στα μαλλιά της που ήταν φυσικά αδύνατα, αλλά προσπάθησα να την κάνω ευτυχισμένη. Παρόλο που είχα άλλες πελάτισσες να περιμένουν, έμεινα μαζί της πολύ περισσότερη ώρα από όση είχε κλείσει. Οι κομμωτές μερικές φορές τα ακούμε άσχημα, αλλά οι περισσότεροι από εμάς προσπαθούμε να κάνουμε τα μαλλιά των πελατών καλύτερα απ' ό,τι ήταν όταν ήρθαν στο μαγαζί˙ όμως ορισμένους ανθρώπους απλώς δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε.

ASHLEY

Κάποτε έφτιαχνα τα μαλλιά μιας ολόκληρης οικογένειας που διαλύθηκε. Η σύζυγος άφησε τον σύζυγο αλλά και οι δύο συνέχισαν να έρχονται σε μένα, μέχρι που εκείνος ανακάλυψε ότι εκείνη τον είχε απατήσει. (Είναι εκπληκτικό τι λένε οι πελάτες στους κομμωτές τους. Όχι μόνο σας κάνουμε να φαίνεστε ωραίοι, αλλά γινόμαστε και οι ψυχοθεραπευτές σας!) Η σύζυγος σταμάτησε να έρχεται γιατί ο σύζυγος ήθελε να με κλητεύσει –πίστευε ότι γνώριζα όλα τα μυστικά της–, οπότε εκείνη έκοψε τους δεσμούς, σκεφτόμενη ότι εκείνος θα με άφηνε ήσυχη. Όμως αυτός εξακολουθεί να έρχεται και τώρα είναι πιο τρελός. Το διαζύγιό τους είναι οριστικό εδώ και μερικά χρόνια, αλλά αυτός ακόμα γκρινιάζει για εκείνη. Τον κουρεύω γρήγορα και άσχημα με την ελπίδα πως θα σηκωθεί και θα φύγει, αλλά δεν το κάνει.

VICE Video: Πήγαμε στην Πρώτη Εβδομάδα Μόδας της Καμπότζης

Δείτε ακόμη: Τα Αγωνιστικά Περιστέρια Είναι το Χόμπι των Νεόπλουτων της Κίνας

JULIE

Έχω μια πελάτισσα που φτιάχνω τα μαλλιά της περίπου 14 χρόνια τώρα και η ψυχική της υγεία χειροτερεύει σταδιακά κάθε χρόνο. Πάσχει από σοβαρή ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και κλείνει επτά ραντεβού προτού τελικά εμφανιστεί. Όταν έρχεται και προτού αρχίσω, καθαρίζει την τουαλέτα του κομμωτηρίου. Για σύντομο χρονικό διάστημα προσπάθησε να με πείσει να της κάνω τα ψώνια της. Επίσης ήθελε να κλείνω τα ραντεβού της για τον καθαρισμό του σπιτιού της και να τη βοηθάω να επικοινωνεί με έναν φίλο διά αλληλογραφίας. Αρνήθηκα.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

DEIDRE

Είχα έναν πελάτη που νόμιζε ότι ήταν αστείος, αλλά δεν ήταν. Θεωρούσε τον εαυτό του «ψυχή του πάρτι», αλλά δεν γνώριζε πόσο αντιπαθητικός ήταν. Ωστόσο, αυτό δεν ήταν το χειρότερο με την περίπτωσή του. Επέμενε πάντοτε να τρώει ενώ έκοβα τα μαλλιά του. Στο πρώτο ραντεβού του παρήγγειλε να του φέρουν πίτσα. Έχετε προσπαθήσει να κόψετε τα μαλλιά κάποιου ενώ τρώει μια μεγάλη πίτσα; Δεν είναι εύκολο. Προσπάθησα να του πω ότι ήταν άξεστο ρωτώντας τον εάν πίστευε ότι οι τρίχες με φαγητό ήταν ωραίος συνδυασμός. Δεν το έπιασε και έφερε φαγητό και τις επόμενες φορές που έκοβα τα μαλλιά του. Τελικά τον άφησα από πελάτη και δεν κατάλαβε γιατί. Πίστευε ότι μπορούσε να κάνει ό,τι στον διάβολο ήθελε γιατί έδινε καλό φιλοδώρημα, αλλά έκανε λάθος.

MARTHA

Ως stylist μαλλιών, αναλαμβάνεις όποιον να 'ναι μέχρι να αποκτήσεις πελατεία. Άρχισα την καριέρα μου σε ένα «επώνυμο» κομμωτήριο στο εμπορικό κέντρο, έχοντας την εντύπωση ότι θα είχε περισσότερη κίνηση. Η πελατεία ήταν ανάμεικτη –έφηβοι, γέροι και γριές, μαμάδες πλήρους απασχόλησης– και αφού ήμουν «ψάρακας», μου έδιναν όλους τους έφηβους (που δεν δίνουν φιλοδώρημα, καταλαβαίνετε). Μια έφηβη με goth στιλ ήρθε και ήθελε να ξυρίσω το μισό κεφάλι της, οπότε έκανα ό,τι ήθελε και το ξέχασα, μέχρι που ήρθε ο πατέρας της και μου ούρλιαζε. Ήθελε να μου κάνει μήνυση και έπρεπε να καλέσουμε την ασφάλεια του εμπορικού κέντρου. Ήθελα να παραιτηθώ αμέσως, αλλά τελικά βρήκα ένα πιο κατάλληλο μέρος να εργαστώ.

Περισσότερα από το VICE

Ρωτήσαμε Έναν Σύρο Πρόσφυγα στη Γερμανία τι Πιστεύει για την Επίθεση στο Άνσχμπαχ

Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;

Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους

ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Tι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σαντορίνη

Παύλος Τουμπέκης — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Όλες οι φωτογραφίες είναι του συντάκτη

Είμαι από τους τύπους που έχουν πάει στη Σαντορίνη με αντροπαρέα και με αμόρε, με πλοίο και με αεροπλάνο, για ξεφτιλίκια και για χαλάρωση. Την πρώτη φορά που πήγα στη Σαντορίνη, στα 17 μου, επέστρεψα στο σπίτι μου με 40 πυρετό νομίζοντας πως έχω τη γρίπη των χοίρων που γυρόφερνε τότε. Ενώ, την τελευταία φορά που πήγα με το «αίσθημα», γύρισα με την απορία αν θα παντρευτώ ή αν θα χωρίσω, καθώς λένε πως όταν πας με τον/την αγαπημένο/η σου στο νησί, είτε το ένα θα συμβεί είτε το άλλο. Δηλαδή, τι άλλες επιλογές υπάρχουν; Τέλος πάντων. Εγώ, χώρισα. Η Θήρα ή Στρογγύλη, όπως λέγεται κι αλλιώς το νησί των Κυκλάδων είναι γνωστή για το ηφαίστειο, το ηλιοβασίλεμα, το ρομάντζο και -τελευταία- για τους γάμους Κινέζων εκεί.

Το να κάνεις διακοπές στη Σαντορίνη σημαίνει

Να πλησιάζεις στο λιμάνι με το πλοίο γεμάτος ενθουσιασμό και ξαφνικά να αντικρίζεις έναν τεράστιο ξενέρωτο βράχο, τίποτε άλλο. Αν δεν σε έχουν προειδοποιήσει για αυτό, μετανιώνεις λίγο εκείνη τη στιγμή για την επιλογή σου να πας εκεί.

Να μένεις την πρώτη φορά κάπου κεντρικά (Φηρά, Φηροστεφάνι) αλλά τη δεύτερη, ως πιο ψαγμένος, να πιάνεις λιμάνι σε κάποιο παραλιακό οικισμό (Καμάρι, Περίβλολος-Περίσσα).

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Να κάνεις τον γύρο της Καλντέρας με καΐκι, να επισκεφθείς τα νησιά Νέα Καμένη, Παλιά Καμένη και Θηρασιά, καθώς και να κολυμπήσεις στα ιαματικά νερά των Θερμών Πηγών στο πίσω μέρος της Παλιάς Καμένης.

Να την έχεις δει National Geographic και να νομίζεις ότι θα το παίξεις μεγάλος εξερευνητής στο ηφαίστειο, αλλά να ξενερώνεις όταν το βλέπεις από κοντά μιας και πέρα από το μαύρο πέτρωμα και 2-3 σημεία που «καπνίζουν» θειάφι , τίποτα άλλο δεν θυμίζει ηφαίστειο.

Πάνω στο ηφαίστειο

Να «ψειρίσεις» πάντως μια πέτρα από το ηφαίστειο, έτσι για την αλητεία. Πόσες φορές θα έχεις την ευκαιρία άλλωστε να πας σε ηφαίστειο, έστω και «γιαλαντζί»;

Να λιώνεις στα παραλιακά μπαράκια στον Περίβολο και να έχεις πιει αλκοόλ μέχρις εσχάτων στο Jojo.

Να ερωτεύεσαι ξανά βλέποντας το ηλιοβασίλεμα της Οίας. Όντως, μετράει. Απλώς, πήγαινε από νωρίς για να πιάσεις θέση πάνω σε κάποια σκεπή/ταράτσα/πεζούλι διότι γίνεται ΠΑΝΙΚΟΣ - στο τέλος χειροκροτούν κιόλας.

Στην Οία

Να συνηθίζεις τη μυρωδιά των γαϊδουριών, μιας και είναι το πιο δημοφιλές μεταφορικό μέσο στη χώρα.

Να κάνεις water sports στον Περίβλολο-Περίσσα μέχρι να σου τελειώσουν τα χρήματα.

Να παίρνεις τελεφερίκ για να φθάσεις σε κάποια θάλασσα κι όχι σε βουνό, συγκεκριμένα στο Παλιό Λιμάνι. Εναλλακτικές για να κατέβεις ως εκεί υπάρχουν και είναι δύο: γαϊδουράκι ή ποδαράτο (588 σκαλιά, όμως).

Να χαζέψεις ή ακόμα καλύτερα να μείνεις στα υπόσκαφα, δηλαδή στα σπίτια που είναι χτισμένα μες στον βράχο, χωρίς θεμέλια.

Να περπατήσεις ανάμεσα στους οικισμούς στο Ημεροβίγλι.

Να μπορείς να ξεφτιλιστείς στα beachόμπαρα του Περιβόλου αλλά και να chillάρεις σε παραλίες τύπου Μονόλιθος.

Στο Jojo, Περίβολος-Περίσσα

Να πιεις Ασύρτικο κρασί και να φας φάβα, κάππαρη και ντοματοκεφτέδες.

Να πας στην Κόκκινη και στην Άσπρη Παραλία. ΟΚ, δεν θα μείνεις με το στόμα ανοιχτό αλλά αξίζει έστω για μια φωτογραφία.

Να ακούσεις τις καλύτερες μουσικές στο Enigma και στο Koο.

Να τη δεις Ιρλανδός και να πας να πιεις τις μπίρες σου στο Murphy's Pub, στη χώρα.

Να πάρεις έστω για μία φορά λεωφορείο και να μετακινηθείς από ή προς μια παραλία. Θα σου θυμίσει κάτι από το γνωστό αστικό 122, με τη διαφορά ότι εκεί τα λεωφορεία είναι τύπου ΚΤΕΛ.

Να βλέπεις αμπέλια και εργοστάσια τοματοπολτού πιο συχνά από ό,τι γαϊδουράκια.

Να νομίζεις ότι πρωταγωνιστείς στην ταινία Summer Lovers, που γυρίστηκε εκεί.

Να νοικιάσεις έστω για μία φορά «γουρούνα». Η Σαντορίνη έχει δύσκολες ανηφόρες, οι οποίες βέβαια στο τέλος σε ανταμείβουν με τη θέα.

Ο συντάκτης, στην τελευταία του επίσκεψη στη Σαντορίνη, τέσσερα χρόνια πριν

Να φας κρέπα ή πίτσα με το μέτρο μετά από hangover στην πλατεία με τα fastfood-άδικα, στη χώρα. Απ' όπου και να φας, περιέργως, είναι το ίδιο καλά.

Να βγάλεις selfie με νιόπαντρο ζευγάρι Κινέζων.

Να κάνεις διακοπές στο ωραιότερο νησί του πλανήτη. Δεν το λέω εγώ, τα ξένα Μέσα το λένε.

Περισσότερα από το VICE

Αντικείμενα από την Παιδική Ηλικία που Κάποιοι Άνθρωποι δεν Μπορούν να Πετάξουν

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Oι Celebrities που Πιστεύουν στους Εξωγήινους

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Δύο Άνθρωποι, ένα Διαμέρισμα: Όταν το Άλλο σου Μισό Είναι το πιο Εκνευριστικό Πλάσμα

Candace Bryan — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Φωτογραφία: Candace Snell, από Stocksy

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο Broadly.

Οι σχέσεις δεν είναι ποτέ τέλειες. Ακόμα κι αν ο σύντροφός σου είναι το πιο σέξι και cool άτομο που έχεις γνωρίσει, το πιο πιθανό είναι να υπάρχει τουλάχιστον ένα πράγμα που κάνει το οποίο σου σπάει τα νεύρα.

Τα δύο πρώτα χρόνια που είχα σχέση με το αγόρι μου, για παράδειγμα, φορούσε σαγιονάρες με συνθετικό χλοοτάπητα. Παρόλο που αυτό ακούγεται εντελώς άκυρο, υπάρχουν πράγματι τέτοιες σαγιονάρες και ό,τι κι αν του έλεγα, δεν μπορούσα να τον πείσω να σταματήσει να τις φοράει κάθε φορά που η θερμοκρασία ανέβαινε πάνω απ' τους 21 βαθμούς.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Ευτυχώς για εμένα, ο χλοοτάπητας, για τον οποίο το αγόρι μου επέμενε ότι έχει υπέροχη αίσθηση στα πόδια, τελικά ξέφτισε και εκείνος δεν έχει αγοράσει ακόμα καινούργιο ζευγάρι. Δυστυχώς για πολλές γυναίκες, τα εκνευριστικά πράγματα που κάνουν οι σύντροφοί τους δεν εξαφανίζονται μετά την εκτεταμένη φθορά. Ακολουθούν μερικά από τα πράγματα που πραγματικά σιχαίνονται στους συντρόφους τους.

Sienna*
Πόσο τεμπέλης μπορεί να είναι; OΚ, είμαι υπερκινητικός άνθρωπος, αλλά πώς γίνεται να μη μου σπάει τα νεύρα όταν δεν κουνιέται από τον υπολογιστή για μέρες, όταν δεν μαζεύει τις κάλτσες του και παραγγέλνει συνεχώς από έξω για να μη χρειαστεί να βγει από το σπίτι, όταν αναβάλλει συνεχώς τα πάντα και είναι γενικά «τα ζώα μου αργά»;

Jen
Ο άντρας μου έχει τέτοια μανία με την καθαριότητα που τακτοποιεί τα πράγματα την ώρα που τα χρησιμοποιώ. Μια φορά πέταξε ένα κρεμμύδι την ώρα που το ψιλόκοβα.

Kristen
Το αγόρι μου δεν μ' αφήνει να τον δω να βουρτσίζει τα δόντια του. Το πρώτο βράδυ που κοιμηθήκαμε μαζί, μου είπε: «Όχι πριν από τη νύχτα του γάμου μας» και έκλεισε γρήγορα την πόρτα. Είναι απίστευτα εκνευριστικό, διότι μερικές φορές χρειάζομαι πράγματα από την τουαλέτα την ώρα που είναι κι αυτός μέσα. Δεν βρίσκω τον λόγο να μην πλένουμε μαζί τα δόντια μας. Το πιο εκνευριστικό είναι ότι είμαστε παντρεμένοι τώρα. Τη νύχτα του γάμου, εκείνος απλώς φώναξε: «Κοίτα» με το στόμα γεμάτο αφρούς από την άλλη άκρη του δωματίου και έκλεισε ξανά την πόρτα.

Alanna
Απολαμβάνω πολύ να κάνω συζητήσεις αναπαράγοντας αμφίβολα γεγονότα που δεν θυμάμαι καλά και τα οποία διάβασα κάποτε πριν από χρόνια στο Ίντερνετ. Το αγόρι μου πάντα μου κάνει πολλές ερωτήσεις και λέει πράγματα του τύπου «νιώθω ότι δεν είναι αλήθεια αυτό», τα οποία ξεφεύγουν από το θέμα.

Lara
Όταν το αγόρι μου μεθάει πολύ, λιποθυμάει και μπαίνει σε ένα περίεργο στάδιο ύπνου-ξύπνιου, στο οποίο μπορεί να συζητήσει για ώρα με κάποιον αλλά να μη βγαίνει κανένα νόημα από αυτά που λέει. Μια φορά είχα μια ολόκληρη συζήτηση μαζί του για κάποιον που λέγεται John-John. Δεν ξέρει κανέναν που να λέγεται John-John. Ούτε κι εγώ. Μια φορά με έπεισε στον ύπνο του να του φτιάξω ομελέτα, την οποία κάθισε και έφαγε ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ. Μέχρι και σήμερα, δεν θυμάται να τρώει αυτή την ομελέτα. Δεν του έχω ξαναφτιάξει ομελέτα από τότε.

VICE Video: Οι Άνδρες που Μεταμορφώνονται σε Ζωντανές Γυναικείες Κούκλες από Λάτεξ

Δείτε ακόμη: Οι Αμερικανοί που Επαναπροσδιορίζουν το «Αντριλίκι»

Monica
Ο πρώην μου γούσταρε να τρώει το σπέρμα του. Αυτό πρέπει να είναι το πιο εκνευριστικό πράγμα που έκανε.

*Τα ονόματα είναι αλλαγμένα.

Περισσότερα από το VICE

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Στη Βραζιλία θα Βρεις Κόκα με το Logo των Ολυμπιακών Αγώνων

The ΣΥΡΙΖΑ Inception: Ο ΣΥΡΙΖΑ Διαφωνεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και Πάλι

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ιστορίες Μαθητών που τους Έδιωξαν από το Σχολείο

Salma Haidrani — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

Η παιδική ονειρική εκδοχή τού τι σημαίνει να σε διώξουν από το σχολείο. Η πραγματικότητα δεν είναι τόσο ονειρική. Εικονογράφηση: Dan Evans

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK.

Όταν είσαι παιδί, το να σε διώξουν από το σχολείο μπορεί και να ακούγεται απελευθερωτικό. Όλη σου η ζωή μπορεί να αφιερωθεί στο να βλέπεις τηλεόραση, να τρως παγωτό και να κάνεις φάρσες. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δηλητηριάσεις τον καφέ του καθηγητή σου ή να χτυπήσεις κάποιον πολύ δυνατά στο πρόσωπο.

Όπως αποδεικνύεται, βέβαια, δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό. Είναι μια απαίσια διαδικασία που μπορεί να καταστρέψει παντελώς την παιδική σου ηλικία. Και καμιά φορά δεν χρειάζεται καν να κάνεις κάτι κακό, αρκεί απλώς να έχεις κάποια νοητικά προβλήματα ή να είσαι ομοφυλόφιλος για να σε πετάξουν έξω.

Τρία άτομα που πρόσφατα εκδιώχτηκαν από το σχολείο τους μοιράστηκαν μαζί μας τις ιστορίες τους.

ELLEN, 23, ΑΓΓΛΙΑ

Με είχαν διώξει από το μάθημα των μαθηματικών επειδή έκανα φασαρία, πετώντας βιβλία και μολύβια από τη μια άκρη της αίθουσας στην άλλη. Έξω από την τάξη, στο τέλος του διαδρόμου, υπήρχαν πυροσβεστήρες και πυροσβεστικές μάνικες. Σκέφτηκα ότι θα είχε πλάκα αν άνοιγα τη μάνικα, αλλά αποδείχτηκε πολύ πιο δυνατή από όσο περίμενα.

Όταν την άφησα στο πάτωμα, το νερό άρχισε να χύνεται παντού στον διάδρομο και η μάνικα ήταν εκτός ελέγχου χωρίς να μπορώ να τη σταματήσω. Είχε μοκέτα κάτω, οπότε τα πάντα έγιναν μούσκεμα. Πανικοβλήθηκα και το έβαλα στα πόδια, διότι υπήρχε πολύ νερό.

Πήγα και κάθισα στην καντίνα στον κάτω όροφο με τρόπο ώστε να εξασφαλίσω ότι θα με έβλεπε το προσωπικό εκεί, δίνοντάς μου έτσι ένα άλλοθι. Δυστυχώς για μένα, τα πάντα καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης. Χύθηκε τόσο νερό που πέρασε μέσα από το πάτωμα και άρχισε να χύνεται από το ταβάνι του κάτω ορόφου. Κατέστρεψε τα ηλεκτρολογικά και μέρος του ταβανιού σάπισε. Η ιδέα μου κόστισε στο σχολείο χιλιάδες ευρώ.

Πήραν τη μητέρα μου τηλέφωνο και της είπαν πως θα έπρεπε να έρθει. Της έκοψαν ένα πρόστιμο για τις ζημιές και αναγκάστηκε να πληρώσει 600 ευρώ. Αρνήθηκα να παραστώ στη συνάντηση εκείνης της ημέρας και τελικά αποβλήθηκα τελείως από το σχολείο. Δεν παραπονέθηκα όταν μου το είπαν. Το θεώρησα φανταστικό και δεν μπορούσα να περιμένω να κάνω φιγούρα στους φίλους μου.

Δεν ήταν αυτό που φανταζόμουν όμως: ουσιαστικά περνούσα τις μέρες μου στο κρεβάτι ή στο MSN. Γρήγορα έγινε πολύ βαρετό, μιας και όλοι μου οι φίλοι ήταν στο σχολείο ενώ εγώ ήμουν στο σπίτι. Αν και με άφησαν να πηγαίνω στα μαθήματα αγγλικών, μαθηματικών και φυσικής, δεν μου επέτρεπαν να βρίσκομαι στο σχολείο για κανένα άλλο μάθημα ή λόγο. Ύστερα από αυτά τα μαθήματα έπρεπε να φεύγω από το σχολείο άμεσα. Δεν αποτελεί την πιο περήφανη στιγμή μου, αλλά όσο ζεις μαθαίνεις: από τότε δεν έχω ξαναπλησιάσει πυροσβεστική μάνικα.

IZZY, 18, ΣΚΟΤΙΑ

Πήγα σε ένα οικοτροφείο για πάνω από έξι χρόνια και με έδιωξαν στην τελευταία μου χρονιά. Είχα δυσκολίες με διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας σε όλη τη διάρκεια της παραμονής μου εκεί και δεν έλαβα καμία υποστήριξη. Στα τέλη του 2014, όταν ήμουν 16 ετών, η ψυχική μου υγεία ήταν πραγματικά σε πολύ κακή κατάσταση. Τον Ιανουάριο πήρα υπερβολική δόση και κατέληξα στο νοσοκομείο. Μου είπαν ότι θα μπορούσα να γυρίσω όποτε ήθελα. Επέλεξα να επιστρέψω μερικές ημέρες μετά.

Συναντήθηκα με τη διευθύντρια του σχολείου και ήταν ξεκάθαρο ότι ήθελε να φύγω. Ουσιαστικά μου είπε πως δεν την ένοιαζε αν αυτοκτονούσα, αλλά αν αυτό γινόταν ενώ ήμουν εκεί θα έκανε κακό στην εικόνα του σχολείου. Ήταν πραγματικά εμφανές ότι την ένοιαζε περισσότερο η φήμη του σχολείου από την υγεία και τη ζωή μου. Μου επέτρεψαν να μείνω στο σχολείο για δύο εβδομάδες, αρκεί να ακολουθούσα την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Ήταν μια δοκιμαστική περίοδος για να δούμε αν μπορούσα να αντέξω στο σχολείο. Αν δεν τα κατάφερνα, θα έπρεπε να φύγω.

Δυστυχώς, είχα ένα διαγώνισμα εκείνη την εβδομάδα στο οποίο βαθμολογήθηκα με 0, κυρίως επειδή δεν μπορούσα να κοιμηθώ καθόλου εξαιτίας των κρίσεων πανικού. Αν και μια καθηγήτρια μου είπε πως θα μπορούσα να το ξαναδώσω, με κάλεσαν στο γραφείο της διευθύντριας. Με απέβαλε οριστικά εκείνη τη στιγμή και μου είπε να μαζέψω τα πράγματά μου.

Εκείνη την ημέρα κάθισα στο δωμάτιό μου και έκλαιγα διαρκώς. Κάθε δέκα λεπτά έμπαινε κάποια καθηγήτρια για να σιγουρευτεί ότι δεν προσπαθούσα να αυτοκτονήσω ή να κάνω κακό στον εαυτό μου. Μια φίλη μου ήρθε και με βοήθησε να πακετάρω. Έφυγα ύστερα από έξι χρόνια ζωής εκεί χωρίς να αποχαιρετήσω κανέναν. Ελάχιστα άτομα γνώριζαν ότι με έδιωξαν από το σχολείο μέχρι που σταμάτησα να εμφανίζομαι στα μαθήματα. Κατέρρευσα στο αμάξι του θείου μου και έμεινα μαζί με αυτόν και την κοπέλα του για δυο-τρεις μέρες όσο έψαχνα μέρος για να μείνω.

Οι γονείς μου το πήραν πολύ καλύτερα απ' ό,τι περίμενα. Ήταν έξαλλοι με το πώς μου είχε φερθεί το σχολείο και ήταν πολύ υποστηρικτικοί. Άλλοι καθηγητές του σχολείου μού είπαν να κάνω μήνυση και τόσο οι καθηγητές όσο και οι συμμαθητές μου ήταν με το μέρος μου και με υπερασπίστηκαν. Η διευθύντρια τελικά απολύθηκε, αλλά δεν νομίζω ότι είχε να κάνει με εμένα.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

ROB, 16, CALIFORNIA

Λαμβάνω σχολική αγωγή στο σπίτι σε όλη μου τη ζωή. Στη σπιτική σχολική αγωγή (homeschooling) στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχει το λεγόμενο Co-Op, στο οποίο πηγαίνεις μία φορά την εβδομάδα. Σου δείχνουν τα μαθήματα της επόμενης εβδομάδας, σου δίνουν δουλειά για το σπίτι, επιστρέφεις εκεί ύστερα από μια εβδομάδα και τσεκάρουν τι έκανες. Αυτά τα co-ops συνήθως έχουν θρησκευτικό χαρακτήρα και σε κριτικάρουν έντονα αν δεν ακολουθείς τις βιβλικές πρακτικές.

Μεγαλώνοντας, ποτέ δεν πίστεψα ότι ήμουν αρκετά καλός. Ήμουν διαφορετικός από τα περισσότερα αγόρια: είχα περισσότερες φίλες απ' ό,τι φίλους, άκουγα γυναικεία ποπ μουσική και στα εφηβικά μου χρόνια άρχισα να αμφισβητώ την αυστηρή κουλτούρα μέσα στην οποία είχα μεγαλώσει. Κάπου εκείνη την περίοδο ανακάλυψα πως ήμουν gay. Έπασχα από βαρύτατη κατάθλιψη, ήμουν 14 ετών και σκεφτόμουν να αυτοκτονήσω.

VICE Video: Οι Μαθητές και Φοιτητές στην Ελλάδα Είναι Εξοργισμένοι με το Εκπαιδευτικό Σύστημα

Δείτε ακόμη: Ο 15χρονος Ακτιβιστής που Πολεμάει την Κλιματική Αλλαγή Μηνύοντας την Κυβέρνηση των ΗΠΑ

Η εκκλησία στην οποία πήγαινε η οικογένειά μου ήταν επίσης εξαιρετικά συντηρητική και έμοιαζε πολύ στη λογική με το Co-Op. Ήταν επίσης γνωστή για τα «μέτρα» που λάμβανε κατά της LGBT κοινότητας, οπότε ήμουν πολύ προσεκτικός σχετικά με τους ανθρώπους στους οποίους μιλούσα.

Εκείνη περίπου την περίοδο, ο ιερέας του σχολείου μου άρχισε να μου μιλάει διαρκώς, λέγοντάς μου ότι δεν θα έπρεπε να ακούω κάποια συγκεκριμένα είδη μουσικής και δεν θα έπρεπε να φοράω κάποια συγκεκριμένα είδη ρούχων. Μου είπε να «γίνω άντρας» και να γίνω επιτέλους το άτομο το οποίο κατασκεύασε ο Θεός. Με έβαλε κιόλας να κάνω και κάποιες «θεραπείες». Μου είπε να προσευχηθώ ώστε «να μου φύγει το gay»֩ το έκανα όχι επειδή το πίστευα, αλλά επειδή νόμιζα ότι έτσι θα σταματούσε. Προς το τέλος του «θεραπευτικού κύκλου» το έσκασα και έφτασα πολύ κοντά στο να αυτοκτονήσω. Οι γονείς μου, η εκκλησία και όλοι μου οι φίλοι ήταν εναντίον μου. Δεν είχα νιώσει ποτέ τόσο άσχημα. Ύστερα από ένα μήνα θεραπείας, όμως, όλοι πίστευαν ότι είχα γίνει καλά.

Δημιούργησα λοιπόν ένα λογαριασμό στο Twitter για να εκφράσω αυτά που περνούσα. Με βοήθησε πολύ και μου έδωσε μια διέξοδο για να εκφράσω τα συναισθήματά μου, αλλά μου έδωσε και ένα χώρο όπου μπορούσα να είμαι ανοιχτά gay.

Μια μέρα έλαβα ένα γραπτό μήνυμα από τη μητέρα μου, στο οποίο μου έλεγε πως έπρεπε να πάει σε μια συνάντηση στο σχολείο. Της είπαν ότι είχαν ψάξει στα social media μου και είχαν βρει σημάδια που έδειχναν πως ήμουν gay. Στο Facebook μου έλεγε πως μου άρεσαν οι άντρες. Θα με έδιωχναν από το σχολείο. Μου είπαν ότι δεν είχε να κάνει με μίσος, αλλά ήταν η θέση τους, ότι δηλαδή δεν μπορούσες να είσαι gay και να πηγαίνεις σε αυτό το σχολείο. Η μόνη τους δικαιολογία ήταν πως το έκαναν από αγάπη και για το δικό μου καλό. Οι γονείς μου ήταν σύμφωνοι με όλο αυτό, μιας και είναι εντελώς αντι-LGBT.

Δεν υπάρχει κάποιο χαρούμενο τέλος στην ιστορία μου. Είμαι πια σε άλλο σχολείο και ελπίζω να αποφοιτήσω και να πάω στο πανεπιστήμιο. Είναι δύσκολο, αλλά είναι εμφανές ότι υπάρχει ακόμα ρατσισμός απέναντι στα LGBT άτομα. Κανείς δεν θα έπρεπε να διώχνεται από το σχολείο επειδή είναι gay. Έχω βαρεθεί να με απορρίπτει αυτή η κοινωνία επειδή είμαι ο εαυτός μου. Θέλω να πω στα παιδιά ότι υπάρχουν κι άλλα άτομα εκεί έξω σαν κι εσάς και πως τα πράγματα βελτιώνονται.

Mερικά από τα ονόματα έχουν αλλαχτεί για να προστατευτεί η ανωνυμία κάποιων ατόμων.

Περισσότερα από το VICE

O Tάφος του Βασιλιά των Μάγια Έκρυβε Υπόγειο Σύστημα Ύδρευσης που Λένε ότι Οδηγεί στον Κάτω Κόσμο

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

In Photos: Γυμνισμός στα Πάρκα του Βερολίνου

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

H Ψυχική Ασθένεια που Εκτροχίασε την Καριέρα Αυτού του Πολλά Υποσχόμενου Skater

VICE Staff — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

O Paul Alexander ήταν ένας νεαρός Βρετανός skater γεμάτος χάρισμα. Το ταλέντο του, του κέρδισε ένα εξώφυλλο στο περιοδικό Sidewalk, ευκαιρίες χορηγίας, καθώς και τη δυνατότητα να ταξιδέψει. Αφού μετακόμισε από τη Λέστερ στο Μπρίστολ στο τέλος της εφηβείας του και ξεκίνησε να ζει με τον επαγγελματία skateboarder Danny Wainwright, όλα προμήνυαν πως ο Paul προοριζόταν για την απόλυτη επιτυχία.

Ωστόσο, στη συνέχεια κάτι συνέβη και άρχισε να ενεργεί διαφορετικά, υποστηρίζοντας ότι η αστυνομία τον κυνηγούσε και πως γυριζόταν ταινία για τη ζωή του, την ώρα που κανείς από το φιλικό του περιβάλλον δεν έβλεπε κάμερες. Και στη συνέχεια εξαφανίστηκε. Τελικά, μπήκε σε ένα ψυχιατρικό ίδρυμα.

Αυτή είναι η ιστορία του Paul Alexander, από τον φίλο του Tim Crawley.

Περισσότερα βίντεο από το VICE

Τα Αγωνιστικά Περιστέρια Είναι το Χόμπι των Νεόπλουτων της Κίνας

Μπήκαμε με την Κάμερα του VICE στον Καταυλισμό Προσφύγων στα Διαβατά

Λευκορωσία: Η Tελευταία Δικτατορία της Ευρώπης

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Το Ιαπωνικό Bondage Περιλαμβάνει Πόνο, Φωτιά, Απόλαυση και Σφιχτό Δέσιμο

Paul Hillier — Thu, 28 Jul 2016 05:00:00 +0300

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE US.

Πρωτογνώρισα τη Milla Reika στην Οσάκα της Ιαπωνίας το 2009. Ούσα νέα στη χώρα, με άκουσε να κοκορεύομαι στους φίλους μου για μια πρόσκληση που είχα λάβει σε ένα ιαπωνικό bondage show. Με το που άκουσε τη λέξη shibari, η νεαρή Αυστραλή skater έπεσε κυριολεκτικά στα πόδια μου για να την πάρω μαζί μου. Το έκανα.

Επτά χρόνια αργότερα, όταν τη συνάντησα για ένα ποτό, αντίκρισα μια γυναίκα με αυτοπεποίθηση που κρατούσε τσιγάρο στο ένα χέρι και καφέ στο άλλο και τη θαύμασα για το ποια είχε γίνει.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Τρεκλίζοντας από τη «μέθη» αυτού του πρώτου shibari show, η Reika αφοσιώθηκε στην εκμάθηση αυτής της τέχνης με έναν ενθουσιασμό που μόνο οι νέοι διαθέτουν. Μελετούσε με τις ώρες τους κόμπους, τα δεσίματα και την ιστορία του shibari - επιχειρήσαμε ακόμα και να φωτογραφίσουμε αυτή την τέχνη, όμως τα πράγματα απογειώθηκαν για τα καλά όταν πέρασε το κατώφλι του φημισμένου S&M Club Matrix. Αφού μίλησε με τη mama-san για τα ενδιαφέροντά της, της προσφέρθηκε δουλειά επιτόπου. Έχοντας πολλή δουλειά για να μπορέσει να διδάξει τη Reika η ίδια, η mama-san τη συνέστησε σε άλλους masters του σχοινιού στην Οσάκα. Λίγους μήνες αργότερα, οι μέντορές της κατάφεραν να την πείσουν να ξεκινήσει να κάνει τοπικά shows και εμφανίσεις γύρω από την πόλη.

Έναν χρόνο μετά, το Club Matrix έκλεισε τις πόρτες του. Η mama-san δεν θα άνοιγε ξανά το club, όσο κι αν την πίεζε η Reika. Αντ' αυτού, η mama-sen την εξέπληξε παραδίδοντας τα κλειδιά στη νεαρή γυναίκα και λέγοντάς της να αναλάβει εκείνη. Η Reika δέχτηκε μετά χαράς.

Η ανδροκρατούμενη σκηνή ταρακουνήθηκε από την άφιξη της νεαρής κοπέλας από την Αυστραλία, η οποία δεν τα πήγαινε απλώς περίφημα, αλλά είχε το δικό της club. Η παρουσία της προκαλούσε τόσο το ενδιαφέρον όσο και ενδοιασμούς στον κόσμο - πέρα από το να περιηγηθεί στον χώρο του shibari και να μάθει το ιαπωνικό επιχειρηματικό πρωτόκολλο, η Reika έπρεπε να κερδίσει τον σεβασμό της κοινότητας.

VICE Video: Οι Άνδρες που Μεταμορφώνονται σε Ζωντανές Γυναικείες Κούκλες από Λάτεξ

Δείτε ακόμη: Oι Εξομολογήσεις Ενός κατ' Εξακολούθηση Άπιστου

Οι παραστάσεις της Reika σύντομα άρχισαν να κερδίζουν την προσοχή του κόσμου, ακόμα και αξιοσέβαστων rope artists. Οι δεξιότητες που επιδείκνυε στις παραστάσεις, όμως, δεν τη βοήθησαν να διευθύνει το club. Με περιορισμένη εμπειρία στον κλάδο, ανύπαρκτες διασυνδέσεις και μηδενικό παρελθόν στη σκηνή, η Reika έδινε μάχη για να κρατήσει το Matrix στη ζωή, και το 2015 το club έκλεισε τις πόρτες του για δεύτερη και τελευταία φορά.

Πρόσφατα, η Reika κι εγώ συναντηθήκαμε για έναν καφέ στο Ame-mura, το αμερικανικό χωριό της Οσάκα, λίγο αφότου είχε γυρίσει από το εξάμηνο ταξίδι της στην Αυστραλία, όπου είχε πάει για να ανασυντάξει τις δυνάμεις της. Έδειχνε επιβλητική και έτοιμη να επιστρέψει.

Περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω.

Περισσότερα από το VICE

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

O Tάφος του Βασιλιά των Μάγια Έκρυβε Υπόγειο Σύστημα Ύδρευσης που Λένε ότι Οδηγεί στον Κάτω Κόσμο

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας Τερμάτισε τον YOLOμετρητή

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Η Ζωή Ενός Άνδρα που Αφορίστηκε Επειδή Προσπάθησε να Ξεφύγει από την Πολυγαμική του Οικογένεια

VICE Staff — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Για να δείτε το βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους πατήστε «CC», «Οptions» και επιλέξτε «Ελληνικά».

Πριν από εκατό περίπου χρόνια, στους εκκλησιαστικούς κόλπους των Μορμόνων επικρατούσε η τάση της πολυγαμίας. Παρά το γεγονός ότι αυτό έχει πια αλλάξει, πολλές φονταμενταλιστικές ομάδες που έχουν αποσχιστεί εξακολουθούν να κάνουν πολυγαμικούς γάμους στη Γιούτα, όπου αν και είναι παράνομο δεν ποινικοποιούνται. Μια τέτοια ομάδα είναι η Kingston Clan, που διατηρεί μια σειρά επιχειρήσεων στο Salt Lake City.

Σε αυτό το επεισόδιο, το VICE συναντά τον Joe Robinson, έναν νεαρό άντρα που παλεύει με τον πρόσφατο αφορισμό του από την κοινότητα Kingston Clan. Τον ακολουθούμε για να παρακολουθήσουμε τη ζωή του εκτός της κοινότητας, με τη βοήθεια πρώην μελών πολυγαμικών οργανώσεων, σε μια προσπάθεια να ακολουθήσει το πάθος του και να κάνει καριέρα μάγου.

Περισσότερα βίντεο από το VICE

Το Νησί που Κολυμπάς Δίπλα στα Σαγόνια του Καρχαρία

Aman Mojadidi: Ο Αφγανός Καλλιτέχνης που Παντρεύει τις Εικαστικές Τέχνες με το Τζιχάντ

Το Κίνημα των Λευκών Υποστηρικτών του Ντόναλντ Τραμπ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Παύλος Τουμπέκης — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Πριν από λίγες ημέρες, στο Exit Festival, συνειδητοποίησα πως τo DJing είναι μάλλον άλλο ένα ανδροκρατούμενο επάγγελμα. Mε εξαίρεση το set της Nina Kraviz που παρακολούθησα –ΟΚ, η Ρωσίδα το έχει άσχημα–, δεν άκουσα κάποια άλλη DJ στην Dance Arena του φεστιβάλ. Επίσης, μαζί με την Deborah De Luca με της οποίας τις μουσικές είχα χορέψει παλιότερα, δεν είχα κάποια άλλη ευκαιρία να διασκεδάσω υπό τους ήχους και τα remix κάποιας γυναίκας DJ. Προφανώς, αυτό δεν θα έπρεπε να διαχωρίζεται (άντρας-γυναίκα DJ). Ωστόσο έτσι είναι.

Αν ρωτήσεις κάποιον/α να σου πει το όνομα μιας Ελληνίδας DJ (σε club), μάλλον θα σου πει πως δεν ξέρει κάποια ή θα σου αναφέρει ένα-δυο ονόματα ραδιοφωνικών παραγωγών που τυχαίνει να παίζουν και ως DJs. Και η Ξένια Γκάλι; Ίσως πολλοί να την έχουν ακούσει, αλλά επειδή συνήθως βλέπουν το όνομά της γραμμένο ξενικά (Xenia Ghali), νομίζουν πως από κάπου αλλού «κρατάει». Δεν έχουν εντελώς άδικο, αν σκεφτείς πως η Ξένια κατάγεται από Αιγύπτιο μπαμπά (εξού και το Γκάλι και όχι Γκάλη – άρα καμία σχέση με τον μπασκετμπολίστα), Ελληνίδα μαμά μεγαλωμένη στην Κωνσταντινούπολη, ενώ έχει γεννηθεί στο Παρίσι, έχει μεγαλώσει στην Παλλήνη αλλά είναι Αμερικανίδα πολίτης. Με άλλα λόγια, πολυπολιτισμική προσωπικότητα.

Το πιο εύκολο που θα μπορούσα να κάνω στη συνέντευξη της Ξένιας Γκάλι θα ήταν να αραδιάσω πέντε παραγράφους από το πλούσιο βιογραφικό της και μετά να βάλω σε στιλ ερώτησης-απάντησης την κουβέντα που είχαμε. Πιστεύω, όμως, πως όποιος την έχει γνωρίσει και κουβεντιάσει μαζί της δεν γίνεται να την περιορίσει σε κάτι τόσο τυποποιημένο.

Η παρουσία της είναι έντονη από τη στιγμή που τη βλέπεις από μακριά. Έχει έναν αέρα σταρ, χωρίς το ύφος χιλίων καρδιναλίων όμως. Ούτε καν. Είναι η γυναίκα που σε γοητεύει όχι απαραίτητα επειδή είναι τόσο όμορφη όσο μια Σταρ Ελλάς, αλλά επειδή είναι κουλ, φυσικά όμορφη και αυτά που λέει, τα λέει ωραία και αναμειγμένα ελληνικά-αγγλικά.

Η Ξένια, Σεπτέμβρη με Μάιο βρίσκεται στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη και Ορλάντο) αλλά τα καλοκαίρια της, όπως τώρα, προτιμά να τα περνάει στην Ελλάδα. «Η Αμερική είναι πιο ήρεμη το καλοκαίρι, τα πράγματα πάνε αργά εκεί τέτοια εποχή. Πάντα όμως μου άρεσε κι η Ελλάδα αυτή την εποχή. Είναι η σεζόν της. Εν τω μεταξύ, κάνω κι εγώ τις περιοδείες μου, διάφορες φωτογραφίσεις και πιο media-κά πράγματα. Τώρα τελείωσα και το γύρισμα του βίντεο για το κομμάτι Under These Lights. Όλα σε ένα καλοκαίρι. Λογικά, επιστρέφω στην Αμερική τον Σεπτέμβρη, εκτός κι αν προκύψει κάτι πολύ SOS», λέει ενώ καπνίζει το μεγάλο ηλεκτρονικό της τσιγάρο. «Δεν μου αρέσει, όμως, να θεωρώ πως έχω κάποια βάση. Σε ό,τι αφορά τα μουσικά (δισκογραφικά, παραγωγή, συνεργασίες), ναι, η Νέα Υόρκη είναι πιο πολύ το μέρος μου. Δουλεύουμε, όμως, έντονα και στην Ελλάδα. Τη λατρεύω και παρόλο που έχω χίλιες δυο καταγωγές, η Ελλάδα είναι το σπίτι μου», τονίζει η Ξένια.

Το teaser trailer του νέου videoclip της Ξένιας Γκάλι, Under These Lights

Η Ελληνίδα DJ και παραγωγός σπούδασε μουσική σύνθεση για κινηματογραφικές ταινίες στην Αγγλία, διότι πάντα λάτρευε τη μουσική του σινεμά. «Πάντα μου άρεσε να ντύνω μια εικόνα με μουσική. Δεν ήξερα αν ήθελα να το κάνω ως επάγγελμα, όμως ήθελα να σπουδάσω κάτι σχετικό με παραγωγή μουσικής, η οποία τελικά με κέρδισε μαζί με το DJing», εξηγεί η Ξένια για τις σπουδές της, οι οποίες βέβαια ξεκινούν από πολύ παλιότερα, από τα πέντε της, όταν δηλαδή ξεκίνησε να σπουδάζει πιάνο.

Η 26χρονη Ξένια ξεκίνησε να γίνεται talk of the town –δεν λες town τη Νέα Υόρκη βέβαια– σε ηλικία 19 ετών, όταν κέρδισε τον διαγωνισμό iStandard Producer Showcase, ούσα η μοναδική γυναίκα ανάμεσα σε άντρες παραγωγούς που παρουσίασαν τη δουλειά τους στους παραγωγούς του Kanye West, του 50 Cent, του Jay Z και της Rihanna. «Ήταν ουσιαστικά η στιγμή που μου έδωσε ένα γερό πάτημα και μου έδειξε πως αξίζει να κυνηγήσω τους στόχους μου. Επίσης, ξεκίνησαν κι οι άλλοι να με παρατηρούν». Περιγράφοντάς μου τα συναισθήματά της τη στιγμή του διαγωνισμού, η Ξένια λέει πως είχε πάρα πολύ άγχος. «Δεν νομίζω να είχα κλείσει καν έξι μήνες στη Νέα Υόρκη όταν δήλωσα συμμετοχή στον διαγωνισμό. Μόλις είχα πρωτοπάει για μόνιμα εκεί, τον Ιανουάριο του 2013. Δεν είχα παρέα, δεν είχα ουσιαστικά ζωή. Πήγα λοιπόν μόνη μου στον διαγωνισμό, χωρίς κάποιον για υποστήριξη, σε ένα περιβάλλον γεμάτο άντρες κι εμένα. Όταν μας κάλεσαν να περάσουμε μέσα για να κοιτάξουν την ταυτότητά μας, ο τύπος που τσέκαρε τα στοιχεία μας με ρωτάει "Έχεις χαθεί; Ψάχνεις κάτι;". Του λέω "Όχι, είμαι παραγωγός". Με κοίταξε κάπως και συνέχισα. Ήταν αμήχανη στιγμή, αλλά την πάλεψα. Σε τέτοιες περιπτώσεις καταπίνω πολλά πράγματα, αλλά στο τέλος αξίζει. Όπως άξιζε και η συγκεκριμένη φάση, που μπήκα μέσα και πήρα ένα feedback απίστευτο από τους κορυφαίους παραγωγούς των κορυφαίων καλλιτεχνών. Όταν είδα τις φάτσες τους να γουστάρουν, ένιωσα απίστευτα».

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Με αφορμή το παραπάνω, τη ρωτάω αν έχει αντιμετωπίσει αντίστοιχες καταστάσεις ρατσισμού ή αν έχει νιώσει πως την υποτιμούν επειδή είναι γυναίκα. «Ναι, πολύ, δυστυχώς. Δεν θα έπρεπε να υπάρχει, όπως δεν υπάρχει σε άλλους μουσικούς τομείς, όπως το λαϊκό ή το hip hop. Είναι πολύ άσχημο και σιγά-σιγά γίνεται μια προσπάθεια για να έρθει ισορροπία σε όλο αυτό. Στην αρχή της καριέρας μου αντιμετώπισα πολλές τέτοιες καταστάσεις και, επειδή δεν είχα κάποιο δυνατό βιογραφικό ή δυνατές συνεργασίες, ήταν πολύ πιο δύσκολο να πείσω κάποιον για την αξία μου». «Το είδες σαν πρόκληση;» τη ρωτώ. «Με πείραξε περισσότερο και έπιασα τον εαυτό μου να αμφιβάλλει για μένα. Ξέρεις, ξεκίνησαν οι ανασφάλειες. Γι' αυτό χαίρομαι τώρα που μπορώ να συναντήσω κάποιον και να του πω έχω κάνει αυτά τα πράγματα, και να κερδίσω έτσι απλά τον σεβασμό του».

Αν ρίξεις μια ματιά τώρα στο βιογραφικό της Ξένιας, ένα σοκ θα το πάθεις. Έχει συνεργαστεί με Pitbull, έχει υπογράψει στη δισκογραφική του, έχει κάνει remix σε κομμάτι του με τον Chris Brown, έχει συνεργαστεί με τον Wyclef, έχει παίξει στο after party του Superball και, μεταξύ άλλων, έχει φθάσει στο Νο 1 του Billboard Dance Club Songs Chart. «Η συνεργασία με τον Pitbull ήταν πάρα πολύ σημαντική. Mε ωρίμασε. Ένιωσα ξαφνικά μια τεράστια ευθύνη να δικαιολογήσω τη θέση μου δίπλα του και τελικά τα κατάφερα, αφού το κομμάτι Broken που υπέγραψα με τη δισκογραφική του έφτασε στο Top 35 στο Dance Radio της Αμερικής, πράγμα ακατόρθωτο δίχως budget για promotion. Από τον Wyclef, επίσης, έμαθα πάρα πολλά πράγματα διότι είναι τρομερός μουσικός. Ενώ, νιώθω μια διαφορετική περηφάνια για το Under These Lights που πήγε στο Νο 1 του Billboard. Όταν με είδαν τόσο χαρούμενη οι γονείς μου γι' αυτό και με ρώτησαν γιατί αισθανόμουν έτσι, τους είπα "Τώρα κέρδισα βραβείο". Τόσο σημαντική είναι αυτή η πρωτιά», εξηγεί.

Μιλώντας μαζί της, μου θυμίζει αρκετά εμένα σε ό,τι αφορά τον τρόπο που έχει χτίσει τη ζωή της. Στη συνέχεια μαθαίνω ότι είναι κι αυτή Λέων και όσο κι αν δεν πιστεύεις σε αυτά, κάτι τέτοιες ώρες αναγκάζεσαι να αναθεωρήσεις μερικώς. Η Ξένια έχει θυσιάσει πολλά πράγματα για να πετύχει την ιδανική καριέρα, παρόλο που στη ζωή της δεν θέλει να καταλήξει μια απλή καριερίστα αλλά ονειρεύεται οικογένεια και πιο ήρεμη ζωή ύστερα από κάποια φάση. Γι' αυτό και η μουσική σύνθεση είναι μια καλή καβάτζα ακόμα και για όταν αφήσει πίσω της το σκληρό nightlife. «Αυτό που ακούω συνέχεια από τους φίλους και τους συγγενείς μου είναι παροτρύνσεις να βγω για καφέ και γενικά να απολαύσω τη ζωή μου. Αυτό που δεν καταλαβαίνει κανείς είναι πως για μένα αυτό που κάνω είναι αυτό που θέλω. Δεν με ευχαριστεί να πηγαίνω για καφέ με τις ώρες. Η μουσική με κάνει παθιασμένη, ικανοποιημένη, ευτυχισμένη. Όταν κάνεις πρωταθλητισμό, όμως, θυσιάζεις πράγματα. Διαφορετικά, μένεις ερασιτέχνης».

«Έχεις άλλα πάθη;» τη ρωτώ. Μου απαντά ότι έχει κόλλημα με τον αθλητισμό – ή τουλάχιστον είχε, με το τένις. Λόγω καριέρας, το τένις έμεινε λίγο πίσω, αλλά πάντα θα βρει λίγο χρόνο για extreme sports όπως snowboarding ή kitesurfing. Ωστόσο, η Ξένια έχει κι ένα άλλο πάθος, με τη μόδα. «Έχω μια εξαιρετική ομάδα γύρω μου και μαζί έχουμε καταφέρει να δέσουμε το brand μου ως DJ με τη μόδα. Μου αρέσει, διότι η μόδα είναι τέχνη και μου αρέσει να συνδυάζω μορφές τέχνης σε ό,τι κάνω. Έχουμε καταφέρει να κάνουμε κάποια πάρα πολύ ιδιαίτερα ρούχα και αξεσουάρ για εμφανίσεις μου. Στο μέλλον, όταν θα έχω χρόνο, θα ήθελα να κυκλοφορήσω merchandise ρούχα και άλλα αξεσουάρ με δική μου επίβλεψη σε ό,τι αφορά το σχέδιο και το στιλ», αναφέρει. «Η ομάδα σου είναι το Team X που έχω δει στην ιστοσελίδα σου;» ρωτάω. «Όχι», απαντά η Ξένια. «Το Team X είναι κάτι που έχουμε στήσει σε Αμερική και Ελλάδα. Αποτελεί ουσιαστικά μια πλατφόρμα που επιτρέπει στους υποστηρικτές και τους θαυμαστές μου να γίνουν μέλη και πρέσβεις του Team X, κάνοντας post, share και like σε ό,τι αφορά εμένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αναλόγως τι κάνεις και πόσες φορές το κάνεις, μαζεύεις τους αντίστοιχους πόντους και κάθε τόσο δίνονται δώρα στους πρώτους Μάλιστα, σε μία εβδομάδα θα ανακοινωθούν τρεις νικητές που θα έχουν δώρα: καπέλα, μπλουζάκια, βραχιόλια, αφίσες και μια συνομιλία στο skype μαζί μου».

VICE Video: Πήγαμε στην Πρώτη Εβδομάδα Μόδας της Καμπότζης

Δείτε ακόμη: Οι Τεράστιες Μυτερές Μπότες που Έχουν Γίνει Μόδα στο Μεξικό

Πρόσφατα, οι fans της Ξένιας είχαν την ευκαιρία να τη θαυμάσουν μαζί με 40.000 ακόμα κόσμο στο Colour Day Festival, το οποίο η ίδια περιγράφει ως συγκλονιστική εμπειρία. Ανάλογες εμπειρίες για την Ξένια ήταν το Ace of Hearts Tour, το Miami Music Week/Ultra Festival, τα events με Steve Aoki και Don Diablo. To φετινό καλοκαίρι πάντως είναι το πιο δυνατό της από πλευράς events, όπως λέει. Ελπίζει πάντως να μην της τύχει κάποιο ευτράπελο σε κάποια από τις πολλές περιοδείες της ανά την Ελλάδα, όπως αυτό που της είχε συμβεί κάποτε στην Πάτρα. «Σε ένα event είχα ξεχάσει τα παπούτσια μου. Γενικά, φοράω flat παπούτσια. Όταν, όμως, το booth είναι ψηλό, είτε βάζουμε κάτι να πατάω είτε φοράω τακούνια. Στο συγκεκριμένο event έπρεπε να φορέσω τακούνια, αλλά τα ξέχασα. Έτσι, ξεκινήσαμε να ψάχνουμε γενικώς παπούτσια στο μέγεθός μου ώστε να ανεβώ και να παίξω».

Μιας και πιάσαμε πιο πριν την κουβέντα των θαυμαστών της, τολμώ να της ζητήσω να μου πει τι μηνύματα δέχεται στο facebook. Αφού ξεκαθαρίζει πως διαχειρίζεται η ίδια τα social media της, λέει: «Πάντα θα υπάρχουν κάφρικα μηνύματα ή σεξιστικά σχόλια επειδή είμαι γυναίκα. Δεν δίνω σημασία, όμως. Ούτε απαντάω σε όλους. Με εξαίρεση αυτές τις περιπτώσεις, λατρεύω να μου στέλνουν μηνύματα. Μου αρέσει πολύ να μιλάω με τους fans μου».

Η Ξένια λέει ότι επαγγελματικά δεν έχει κάποιο όνειρο, αλλά στόχους τους οποίους πετυχαίνει. Το όνειρο της Ξένιας πάντως, γενικά μιλώντας, είναι η ιδανική ισορροπία μεταξύ επαγγελματικών και προσωπικών, διότι δεν θέλει η ζωή της να έχει να κάνει πάντα με τη δουλειά. «Αυτήν τη στιγμή είμαι προσηλωμένη στη δουλειά μου, αλλά εφόσον καταφέρω κάποια πράγματα θέλω να έχω και προσωπική ζωή σωστή», λέει χαρακτηριστικά. Προς το παρόν, προσωπική ζωή γι' αυτή σημαίνει εξόδους με την παρέα της, κάποιες από τις οποίες είναι στα μπουζούκια. «Είναι από τα λίγα μουσικά είδη που δεν έχω ασχοληθεί πραγματικά. Δεν είναι στα ακούσματά μου. Περνάω καλά, όμως, επειδή είμαι με παρέα, πίνω και κάνω ότι δήθεν τραγουδάω. Καταλαβαίνω ότι είναι διασκεδαστικό και πολλοί φίλοι μου από εξωτερικό περνούν καλά όταν έρχονται στην Ελλάδα και βγαίνουμε εκεί. Τα μπουζούκια είναι φαινόμενο. Δεν υπάρχουν πολλές χώρες με κάτι αντίστοιχο», λέει η Ξένια, η οποία ασχέτως μπουζουκιών δεν μπορεί να απαντήσει συγκεκριμένα στην ερώτηση «τι μουσική ακούς;». «Σπούδασα πολλά είδη, μεγάλωσα με πολλά είδη –κλασική, ροκ, RnB, electronica–, οπότε μπορεί όταν οδηγώ να ακούσω και AC/DC ή trip hop. Με την trip hop, μάλιστα, πέρασα μια τρελή φάση πιο μικρή».

Ένα remix που θα έκανε αυτή την περίοδο είναι το Give Me Your Love των Sigala και John Newman, αλλά αμέσως αλλάζει γνώμη και λέει πως επειδή της αρέσει τόσο πολύ όπως είναι, δεν θα το πείραζε καθόλου. «Είναι εξαιρετικά φτιαγμένο», όπως το χαρακτηρίζει.

«Αυτός ο χώρος δεν είναι μόνο γκλαμουριά. Πρέπει να γνωρίζει ο κόσμος πως ό,τι θέλεις να κάνεις στη ζωή σου, πρέπει να γίνει η ζωή σου». Αυτή είναι η συμβουλή που δίνει η Ξένια στους επίδοξους DJs, μιας και πρόσφατα ήταν καλεσμένη σε σχολή DJing, καθώς και σε αρκετά κορίτσια που της στέλνουν στο facebook. «Hard work», όπως λέει για άλλη μια φορά στα αγγλικά, «και όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα χρόνου».

O έρπης στο χείλος της, από το άγχος και το τρέξιμο για το τελευταίο της videoclip, δεν με εμποδίζει να τη φιλήσω φεύγοντας από το καφέ όπου τα είπαμε. Αν ήταν ο Τσίπρας ή ο Παπανδρέου, ίσως να το σκεφτόμουν.

Περισσότερα από το VICE

Το 2002 Ήταν Πιθανότατα η πιο Σημαντική Χρονιά στην Ιστορία των Video Games

Πήγα σε ένα Μάθημα Ζωγραφικής που Ποζάρουν Μοντέλα από τη Βιομηχανία του Σεξ

Μεταξύ Αγωνίας και Έκστασης: Πορτρέτα Ανθρώπων την Ώρα που Κάνουν Μασάζ

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

The ΣΥΡΙΖΑ Inception: Ο ΣΥΡΙΖΑ Διαφωνεί με τον ΣΥΡΙΖΑ και Πάλι

Άννα Νίνη — Wed, 27 Jul 2016 12:26:00 +0300

Screenshot από το Left.gr

Ο σουρεαλισμός του ΣΥΡΙΖΑ δεν αφορά μόνο τις κωλοτούμπες που έκανε από το προεκλογικό του πρόγραμμα. Βρίσκεται σε εκείνα τα μικρά σκοτεινά ινσέψιο που μας βάζει κάθε τρεις και λίγο αφήνοντας μας με μουδιασμένο κεφάλι και σάλιο να τρέχει απ΄ το στραβωμένο από τα εγκεφαλικά στόμα μας μπροστά στις οθόνες του υπολογιστή. Γιατί μπορεί.

Πρώτα ζήσαμε εκείνες τις ωραίες στιγμές που ο Κατρούγκαλος παρακινούσε τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους για να διαδηλώσει για το ασφαλιστικό που ο ίδιος έφτιαξε. Μετά ζήσαμε κι άλλες στιγμές ευτυχίας με τον επίσημο ΣΥΡΙΖΑ να καλεί τον κόσμο σε μαζικές διαδηλώσεις κατά των ακραίων φιλελεύθερων πολιτικών που εφαρμόζει το κόμμα, ενώ στη συνέχεια έστειλε την αστυνομία να διαλύσει με χημικά και ξύλο τους διαδηλωτές που είχε φωνάξει. Έχοντας αποδείξει πως έτσι κι αλλιώς έχουμε την πιο yolo Κυβέρνηση στον κόσμο, σήμερα σε ακόμη μια κρίση ταυτότητας τα ινσέψιο ήρθαν back to back.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασε τον ΣΥΡΙΖΑ που έστειλε την αστυνομία να εκκενώσει τους χώρους φιλοξενίας προσφύγων. Επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ μεταφέρει τους πρόσφυγες σε δομές φιλοξενίας που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κρίνει ως ακατάλληλες για να μείνουν. Αναλυτικότερα:

Inception N.1 :

Τα ξημερώματα της Τετάρτης τα ΜΑΤ θεώρησαν καλή ιδέα να ρίξουν χημικά και κρότου λάμψης στις καταλήψεις που φιλοξενούσαν οικογένειες προσφύγων στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα προχώρησαν σε 100 προσαγωγές, οι περισσότερες από αυτές αναμένεται να γίνουν συλλήψεις με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης στους ανθρώπους που βοήθησαν τους πρόσφυγες να μείνουν σε ένα μέρος ανθρώπινο.

Λίγες ώρες μετά την επιχείρηση της αστυνομίας, και αφού αντιεξουσιαστές είχαν καταλάβει τα γραφεία του Κυβερνώντος κόμματος στη Θεσσαλονίκη, το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε μια ανακοίνωση με την οποία καταδικάζει όπως λέει την ποινικοποίηση των εγχειρημάτων αλληλεγγύης. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει :

Η αστυνομική επιχείρηση εκκένωσης καταλήψεων στέγης στη Θεσσαλονίκη μας βρίσκει αντίθετους. Η ποινικοποίηση εγχειρημάτων αλληλεγγύης συνιστά πρακτική που δεν έχει καμία σχέση με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς.

Inception N.2:

Οι πρόσφυγες που στεγάζονταν μέχρι τα ξημερώματα στους αυτο-οργανωμένους χώρους, θα μοιραστούν σε δομές φιλοξενίας. Για τους χώρους αυτούς, πριν από λίγες μέρες είδαμε το Κέντρο Ελέγχου Πρόληψης και Νοσημάτων του Υπουργείου Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ να βγάζει ανακοίνωση στην οποία αναφέρει πως οι δομές φιλοξενίας είναι ακατάλληλες. Ο έλεγχος έγινε μετά από Υπουργική απόφαση και στη γνωμάτευση τα κλιμάκια του ΚΕΕΛΠΝΟ τόνισαν πως:

«Η στέγαση των προσφύγων γίνεται είτε σε πρώην στρατόπεδα είτε σε αποθήκες εν αχρησία σε εγκαταλελειμμένους βιομηχανικούς χώρους. Σε όλα τα κέντρα υπάρχει συγχρωτισμός σε ενιαίους χώρους εκατοντάδων ανθρώπων, χωρίς επαρκή εξαερισμό, με συσσώρευση απορριμμάτων και αποβλήτων, κακές συνθήκες υγιεινής, ανεπάρκεια στη χορήγηση πόσιμου νερού και κυμαινόμενη ποιότητα και ποσότητα τροφίμων. Οπως αναφέρεται στη γνωμάτευση «οι παλαιότερες χρήσεις των αποθηκών αυτών πολλαπλασιάζουν τις πιθανότητες έκθεσης των προσφύγων σε γνωστούς ή άγνωστους παράγοντες κινδύνου».

Περισσότερα από το VICE

Τα ΜΑΤ στη Θεσσαλονίκη Θεώρησαν ότι Είναι Καλή Ιδέα να Ρίξουν Δακρυγόνα σε Καταλήψεις που Φιλοξενούν Πρόσφυγες

Δωρεάν Μαθήματα Δημοσιοκαφρίας: To Χειρότερο Σχόλιο για την Ομιλία της Μισέλ Ομπάμα

Ποιες Τηλεοπτικές Άδειες; Το νέο Μέσο Είναι το Μήνυμα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Oι Celebrities που Πιστεύουν στους Εξωγήινους

Linda Yang — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Φωτογραφία από τον Gabby Bass

Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Broadly.

Βρισκόμαστε στο 2016. Κάποιοι άνθρωποι μόλις πήραν είδηση τον φεμινισμό. Άλλοι μόλις πήραν πρέφα τη φυτοφαγία. Άλλοι, πάλι, μόλις συνειδητοποίησαν ότι υπάρχουν εξωγήινοι που ζουν σε μακρινούς πλανήτες οι οποίοι συχνά πυκνά έρχονται κι από εδώ.

Δεν μιλάμε όμως μόνο για θαμώνες των φόρουμ ή για πελάτες μπουρδέλων με εξωγήινες θεματικές. Στις ημέρες μας, πολλές διασημότητες δημοσιοποιούν με άνεση τις πεποιθήσεις τους σχετικά με την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Την προηγούμενη εβδομάδα, μπήκε και ο Zayn Malik στο κλαμπ των διασημοτήτων που πιστεύουν στους εξωγήινους, μιας και μιλώντας στο περιοδικό Glamour δήλωσε πως ένας εξωγήινος «του είχε μιλήσει σε ένα όνειρο...» Ο δημοσιογράφος του απάντησε απλώς: « Wow. OΚ».

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Όταν ξεκινήσαμε αυτό το άρθρο νομίζαμε ότι θα ήταν εύκολο να εντοπίσουμε ποιες διασημότητες πιστεύουν στους εξωγήινους και ποιες όχι. Κάναμε λάθος. Δεν αποτελεί πλέον και τόσο περίεργο φαινόμενο για μια ηθοποιό με χοντρό τραπεζικό λογαριασμό να παραδέχεται ότι την απήγαγαν όντα από άλλον πλανήτη. Να μη σας πούμε ότι είναι και λίγο trendy. Από την Olivia Newton John και τη Halle Berry μέχρι τον J.J Abrams και τον Tom Delonge των Blink 182, είναι ξεκάθαρο πως οι διάσημοι άνθρωποι του κόσμου γουστάρουν τους εξωγήινους. Ακόμα και η Hilary Clinton έχει υποστηρίξει την ανάγκη να ανοίξουν τα κυβερνητικά αρχεία που αφορούν τα ΑΤΙΑ (Άγνωστης Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα), κάτι που βέβαια της δίνει δικαιωματικά τον τίτλο της πρώτης Ε.Τ. υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ. Αν και η λίστα που σας παραθέτουμε σίγουρα δεν είναι ολοκληρωμένη, πιστεύουμε ότι παρουσιάζει το εύρος των διασημοτήτων που πιστεύουν σε όντα από άλλους πλανήτες. Είμαστε όμως σίγουροι πως υπάρχουν ακόμα περισσότεροι εκεί έξω με παρόμοιες ιδέες.

Nick Jonas

Το μέλος της γνωστής οικογενειακής boyband που εσχάτως έγινε gay icon δεν πιστεύει απλώς ότι οι εξωγήινοι είναι πραγματικοί – τους έχει δει από κοντά! Μιλώντας στο ThisMorning στη βρετανική τηλεόραση, ο Jonas παραδέχτηκε στους κάπως έκπληκτους οικοδεσπότες του πως είχε συναντήσει εξωγήινο όταν ήταν μικρός. «Νομίζω πριν από 8 χρόνια, όταν ήμουν στην αυλή μου στο L.A. Κοίταξα τον ουρανό και είδα τρεις ιπτάμενους δίσκους». Ο Jonas θυμήθηκε ότι γύρισε σε έναν φίλο του και τον ρώτησε: «Βλέπεις ό,τι βλέπω ή έχω χάσει το μυαλό μου;» Το έβλεπε και ο φίλος του. Ως άλλος Σέρλοκ, ο Jonas μπήκε στο διαδίκτυο για να επιβεβαιώσει τις υποψίες του. «Μπήκαμε στο internet και είδαμε πως τρεις εβδομάδες πριν, υπήρχε κόσμος που είχε δει ακριβώς το ίδιο πράγμα», δήλωσε ο Jonas.

Jaden Smith

Αν και κάποιοι έχουν αναρωτηθεί μήπως ο ίδιος ο Jaden Smith είναι εξωγήινος, σε μια εκδρομή που έκανε στον Λευκό Οίκο ο 18χρονος ρώτησε τον πρόεδρο των ΗΠΑ για την εξωγήινη ζωή. «Μίλησα με τον πρόεδρο Ομπάμα για τους εξωγήινους», είπε ο Smith μιλώντας στο περιοδικό Wonderland. Ο Ομπάμα, πάντα κύριος, του απάντησε πως «δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ούτε να αρνηθώ την ύπαρξη εξωγήινης ζωής», κάτι το οποίο οδήγησε τον νεαρό Smith να καταλήξει πως «αυτό σημαίνει πως υπάρχουν».

Katy Perry

Η τραγουδίστρια Katy Perry είπε στο περιοδικό GQ: «Κοιτάω τα αστέρια και σκέφτομαι: πόσο εγωπαθείς είμαστε όταν νομίζουμε ότι δεν υπάρχει άλλη μορφή ζωής;» Κι εκείνη πιστεύει πως ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει την απάντηση. «Κοίτα, αν βελτιωθεί η σχέση μου με τον Ομπάμα, σίγουρα θα τον ρωτήσω. Απλώς δεν το θεωρώ πρέπον ακόμα».

Kendall and I are spazzing out!!!!!!

Στη Βραζιλία θα Βρεις Κόκα με το Logo των Ολυμπιακών Αγώνων

Nathaniel Janowitz — Wed, 27 Jul 2016 09:55:00 +0300

Φωτογραφία της Δημοτικής Αστυνομίας του Ρίο ντε Τζανέιρο

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE News.

Με λιγότερο από δύο εβδομάδες να απομένουν μέχρι την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, οι έμποροι ναρκωτικών στη Βραζιλία εφαρμόζουν ένα πρωτότυπο μάρκετινγκ για να μπραντάρουν την κόκα που πουλάνε.

Η τοπική αστυνομία κατέσχεσε 93 σακουλάκια κοκαΐνης που φέρουν το Ολυμπιακό λογότυπο και το σήμα «Ρίο 2016». Οι έμποροι, μάλιστα, δεν ξέχασαν να συμπεριλάβουν μια ειδική προειδοποίηση -das longe crianças- ώστε να χρησιμοποιείται μακριά από τα παιδιά.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Η οικειοποίηση των πέντε Ολυμπιακών κύκλων με σκοπό τη διακίνηση ναρκωτικών έρχεται να προστεθεί σε έναν μακροσκελή κατάλογο γεγονότων που έχουν κάνει τους Ολυμπιακούς του Ρίο να μοιάζουν με καταστροφή.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, αθλητές από διάφορες χώρες -συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας, των ΗΠΑ και της Ιταλίας- παραπονέθηκαν για τη στέγαση στο Ολυμπιακό Χωριό - συγκεκριμένα για σπασμένες τουαλέτες, ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης και εκτεθειμένα καλώδια.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν επίσης πληγεί από την κατάρρευση μιας ειδικά διαμορφωμένης παράκτιας διαδρομής, ενώ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί άλλα τμήματα της υποδομής που θα χτίζονταν για τους Αγώνες. Επίσης, η όλη διοργάνωση ταλανίζεται από καταγγελίες περί διαφθοράς.

VICE Video: Είδαμε Πόσο Δύσκολο Είναι να Γίνεις Ολυμπιονίκης στην Ελλάδα της Κρίσης

Δείτε ακόμη: Ο Μεγαλύτερος Κώλος της Βραζιλίας

Τα σακουλάκια κοκαΐνης, εν τω μεταξύ, τόνωσαν τις ήδη υπάρχουσες ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια των Αγώνων που πρόκειται να φρουρούνται από 85.000 αστυνομικούς και στρατιώτες. Οι ανθρωποκτονίες αυξήθηκαν φέτος στο Ρίο και δεν υπάρχει κανένα στοιχείο για τον αριθμό των υπόπτων που σκοτώθηκαν από τον υπερβάλλοντα ζήλο της αστυνομίας.

Τέλος, μέσα σε όλα αυτά οι αρχές ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι συνέλαβαν μέλη του Ισλαμικού Κράτους τα οποία σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση.

Περισσότερα από το VICE

Βουλωμένες Τουαλέτες και Εκνευρισμός στο Ολυμπιακό Χωριό του Ρίο

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Οι Οδηγοί Φορτηγών Μιλούν για τη Ζωή στον Δρόμο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Τα ΜΑΤ στη Θεσσαλονίκη Θεώρησαν ότι Είναι Καλή Ιδέα να Ρίξουν Δακρυγόνα σε Καταλήψεις που Φιλοξενούν Πρόσφυγες

Κώστας Κουκουμάκας, Άννα Νίνη — Wed, 27 Jul 2016 08:34:00 +0300

Προσαγωγές μετά την εκκένωση της κατάληψης Hurriya. Φωτογραφία via Twitter

Με κρότου λάμψης και χημικά έγινε η βίαιη εκκένωση των καταλήψεων που φιλοξενούσαν προσφυγες στη Θεσσαλονίκη. Συγκεκριμένα στις καταλήψεις της λεωφόρου Νίκης 39, στο παλιό Ορφανοτροφείο και στην Κοινότητα Hurriya που στέγαζαν οικογένειες προσφύγων και μεταναστών, τις πρώτες πρωινές ώρες έφτασαν κλούβες με διμοιρίες των ΜΑΤ, πέταξαν δακρυγόνα και κρότου λάμψης χωρίς καμιά προειδοποίηση.

Όπως αναφέρει περίοικος της κατάληψης του παλιού Ορφανοτροφείου «Στις 3-4 τα ξημερώματα, δυο κλούβες με δύο διμοιρίες των ΜΑΤ έφτασαν έξω από το κτίριο και πέταξαν δέκα κρότου λάμψης και δακρυγόνα. Εκείνη τη στιγμή μέσα στην κατάληψη βρισκόντουσαν πάνω από δέκα παιδιά, μητέρες και συνοδοί από τις φοιτητικές οργανώσεις της πόλης. Μη μπορώντας να αναπνεύσουν από τα δακρυγόνα φώναζαν για βοήθεια», καταλήγει.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Οι πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στο λιμάνι ενώ πιθανότατα θα μοιραστούν σε διάφορες δομές φιλοξενίας. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ πως το ΚΕΕΛΠΝΟ - Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων του Υπουργείου Υγείας- με ανακοίνωση του ζήτησε το οριστικό κλείσιμο των κέντρων φιλοξενίας προσφύγων και τη σταδιακή ένταξη τους στον κοινωνικό ιστό. Η γνωμάτευση βασίστηκε σε αυτοψία που διενήργησαν κοινά κλιμάκια του ΚΕΕΛΠΝΟ και της Διεύθυνσης Υγείας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας σε 16 κέντρα φιλοξενίας προσφύγων το διάστημα από 4 Ιουλίου έως 8 Ιουλίου, και στην οποία αναφέρουν πως οι χώροι φιλοξενίας των προσφύγων είναι εντελώς ακατάλληλοι για τη διαβίωση τους.

Τα ΜΑΤ προχώρησαν σε προσαγωγές ατόμων που βρισκόντουσαν στους αυτοοργανωμένους χώρους που μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες φιλοξενούσαν οικογένειες και παιδιά. Μέχρι στιγμής οι προσαγωγές υπολογίζεται πως έχουν φτάσει τις 100 και 70 από αυτές αναμένεται να μετατραπούν σε συλλήψεις με την κατηγορία της διατάραξης οικιακής ειρήνης, αναφέρουν αστυνομικές πηγές.

Σε βίντεο που ανέβασε στο Facebook η κοινότητα Hurriya, φαίνεται ολοκάθαρα πως η αστυνομία απαντά με φυσουνιές στα πρόσωπα των ανθρώπων που ζητούσαν λίγο χρόνο για να βγουν από το κτίριο και για να επικοινωνήσουν με δικηγόρο:

Οι εκκενώσεις έγιναν μετά από παραγγελία της Εισαγγελίας Πρωτοδικών και για τις τρεις καταλήψεις ενώ προηγήθηκαν μηνύσεις απο τους ιδιοκτήτες των τριών κτιρίων, δηλαδή από το πανεπιστήμιο για την κατάληψη στο Μανδαλίδειο κτίριο, από τη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης για την κατάληψη στο πρώην Ορφανοτροφείο και από τον ιδιoκτήτη της πολυκατοικίας για την Hurriya.

Μετά την εκκένωση της κατάληψης του Ορφανοτροφείου, έφτασαν μπουλντόζες για να κατεδαφίσουν το κτίριο, έτσι ώστε να μην επανακαταληφθεί.

Το πρώην ορφανοτροφείο ανήκει στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης από το 2011 που παραχωρήθηκε εκεί από το Υπουργείο Υγείας. Ο Μητροπολίτης Άνθιμος σκοπεύει να χτίσει εκεί εκκλησία και "εκκλησιαστικό ίδρυμα". Μετά την εκκένωση,στο σημείο έφτασαν μπουλντόζες για να κατεδαφίσουν το κτίριο.

Μετά τις εκκενώσεις των χώρων που φιλοξενούνταν οι πρόσφυγες, αντιεξουσιαστές κατέλαβαν τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη. Φωτογραφία via Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης .

Με ανακοίνωση της η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Θεσσαλονίκης ανέφερε πως προχώρησε σε κατάληψη στα Γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, που άλλοτε ερχόταν σε ρήξη με τη Νέα Δημοκρατία μετά τις εκκενώσεις καταλήψεων τις οποίες έκανε η προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως αυτή της Βίλας Αμαλίας. Συγκεκριμένα η ανακοίνωση αναφέρει : Ως άμεση απάντηση στα πογκρόμ της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στους κατειλημμένους χώρους στέγης προσφύγων - μεταναστών, καταλάβαμε σήμερα τα κεντρικά γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην οδό Εγνατίας, ζητώντας ταυτόχρονα την αμεση απελευθέρωση των διωκόμενων συντρόφων μέχρι τις 12.00, καθώς και την άμεση ανάκληση της κατεδάφισης της κατάληψης του ορφανοτροφείου, μέσα στους χώρους του οποίου βρίσκεται τεράστιος εξοπλισμός ένδυσης, σίτισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Πρόσφυγες που έμεναν στις αυτο-οργανώμενες δομές. Φωτο via Kοινότητα "Hurriya"

Περισσότερα στο VICE

Έλληνες Συλλέκτες Μιλούν για τα Πάθη τους

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Η Τουρκία από τα 1.000 Πόδια

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Δωρεάν Μαθήματα Δημοσιοκαφρίας: To Χειρότερο Σχόλιο για την Ομιλία της Μισέλ Ομπάμα

Γιάννης Μακρογιαννέλης — Wed, 27 Jul 2016 07:19:00 +0300

Φωτογραφία από το Flickr του χρήστη Cynthia B.

Μια από τις πιο σημαντικές παραμέτρους της ειδησεογραφίας, είναι το λεγόμενο «spin», δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο κάποιος πολιτικός/σχολιαστής επιλέγει να ερμηνεύσει/ παρουσιάσει μια είδηση.

Ένα απλό παράδειγμα από την άλλη μεριά του Ατλαντικού: Πολύ πρόσφατα, η Μισέλ Ομπάμα, σύζυγος του Προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, έδωσε μια ομιλία, στην οποία αναφέρθηκε σε ένα ιστορικό παράδοξο, στο γεγονός δηλαδή ότι η ίδια και ο άντρας της -απόγονοι μαύρων σκλάβων στις ΗΠΑ- κατοικούν στον Λευκό Οίκο, ένα σπίτι δηλαδή που έχτισαν σκλάβοι για να μένει ο εκάστοτε πρόεδρος της χώρας.

«Ξυπνάω κάθε πρωί σε ένα σπίτι που έχτισαν σκλάβοι και βλέπω τις κόρες μου, δυο έξυπνα και όμορφα μαύρα κορίτσια να παίζουν με τα σκυλιά τους στην αυλή.»

Η είδηση λοιπόν εδώ είναι πως «Σκλάβοι χτίσανε τον Λευκό Οίκο και τώρα, διακόσια χρόνια αργότερα, απόγονοι σκλάβων μένουν εκεί». Επειδή ως έχει, η συγκεκριμένη είδηση δεν θα έκανε μεγάλο γκελ στην Αλαμπάμα για παράδειγμα, τα τσακάλια του FOX News και πιο συγκεκριμένα, ο Αμερικάνος Στέφανος Χίος, Bill O'Reilly, ανέλαβε να της δώσει ένα άλλο, πιο «λευκή ανωτερότητα» spin.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Tι είπε λοιπόν ο στόμας του ανθρώπου που παθαίνει κάθε βράδυ ονείρωξη με τον Ντόναλντ Τραμπ; Ορίστε:

«Οι σκλάβοι που δουλεύανε εκεί (σ.σ στην κατασκευή του Λευκού Οίκου) τρώγανε καλά και η κυβέρνηση των ΗΠΑ τους παρείχε αξιοπρεπή καταλύματα, μέχρι το 1802, όταν και σταμάτησε η χρησιμοποίηση σκλάβων σε κρατικά έργα. Παρόλα αυτά, οι ομοσπονδιακοί πράκτορες δεν απαγόρευσαν στους εργολάβους που αναλάμβαναν δουλειές για την κυβέρνηση, να χρησιμοποιούν σκλάβους, έτσι λοιπόν, η Μισέλ Ομπάμα έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως σκλάβοι έχτισαν τον Λευκό Οίκο, άλλα υπήρχαν και άλλοι που δουλεύανε εκεί επίσης. (σ.σ. προφανώς εννοεί ότι δουλέψανε και λευκοί, πράγμα λογικό μιας και κάποιος έπρεπε να μαστιγώνει τους μαύρους σκλάβους)»

Ριζοσπάστης στο πως αντιλαμβάνεται την Ιστορία ο Bill O'Reilly και μπράβο του, γιατί ακολουθώντας το παράδειγμα του, μπορούμε να καταλάβουμε κάποια πράγματα καλύτερα, όπως για παράδειγμα:

Οι Εβραίοι που ζούσανε σε ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, τρώγανε πολύ καλό πρωινό και επίσης μπορεί να μένανε στριμωγμένοι ο ένας πάνω στον άλλον, άλλα αυτό σήμαινε ότι είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους.

Οι σκλάβοι που χτίσανε τις πυραμίδες στην αρχαία Αίγυπτο, κάνανε δωρεάν γυμναστική σπρώχνοντας γιγαντιαίες πέτρες στην ανηφόρα.

Οι Ινδιάνοι της Αμερικής ανακάλυψαν το ουίσκι μέσω της αλληλεπίδρασης τους με τους λευκούς, κάτι που τους αποζημιώνει και με το παραπάνω για την απώλεια της γης τους και την φυσική τους εξόντωση.

Βέβαια -γατάκι Bill O'Reilly- όταν στην Ελλάδα βαφτίζαμε την Μακρόνησο «Νέο Παρθενώνα», στην Αμερική τρώγατε ακόμα βελανίδια.

Περισσότερα από το VICE

Έλληνες Συλλέκτες Μιλούν για τα Πάθη τους

H Ξένια Γκάλι δεν Είναι Απλώς η Καλύτερη Ελληνίδα DJ

Ένας Βιολόγος Εξηγεί πώς Κάνουν σεξ τα Pokémon

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ποιες Τηλεοπτικές Άδειες; Το νέο Μέσο Είναι το Μήνυμα

Χάρης Καρανίκας — Wed, 27 Jul 2016 05:00:00 +0300

Φωτογραφία: Screenshot από το βίντεο του Youtube «Erdogan on Skype,Announcement (Turkey military coup)16.07.2016»

Όταν οι επίδοξοι πραξικοπηματίες έπιασαν δουλειά στην Τουρκία, προσπάθησαν να ελέγξουν τους συνήθεις στόχους για μία απόπειρα πραξικοπήματος με σενάριο βγαλμένο από τον 20ο αιώνα: κρατική τηλεόραση, δορυφορικά λινκ, μεγάλες γέφυρες, αεροδρόμια και κοινοβούλιο.

Ο Ερντογάν αντέδρασε άμεσα. Για να φτάσει στα παραδοσιακά μέσα και να αποκτήσει πρόσβαση μέσω ενός τηλεοπτικού καναλιού στις μεγάλες μάζες των πολιτών της Τουρκίας, χρησιμοποίησε ένα νέο ψηφιακό μέσο -το FaceTime- το οποίο βρισκόταν μακριά από τον έλεγχο εκείνων που επιχειρούσαν να τον ανατρέψουν. Ήταν η συνέργεια μεταξύ των νέων και των παραδοσιακών μέσων που έδωσε την ευκαιρία στον Ερντογάν να πείσει τους οπαδούς του ότι η κυβέρνηση δεν είχε χαθεί. Το μήνυμά του προς τον τουρκικό λαό δε θα έφτανε ποτέ αν δε χρησιμοποιούσε ένα νέο ψηφιακό μέσο.

Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι οι επίδοξοι πραξικοπηματίες απέτυχαν -παρά το γεγονός ότι ακολούθησαν μία τακτική η οποία θα ήταν επιτυχημένη στον 20ο αιώνα- εν μέρει επειδή ο Ερντογάν χρησιμοποίησε νέα ψηφιακά εργαλεία του 21ου αιώνα. Ό,τι ακριβώς απαγόρευε τις περιόδους των μεγάλων διαδηλώσεων τα προηγούμενα χρόνια, οπότε και φαίνονταν ξεκάθαρα οι προθέσεις του για τα νέα μέσα. Και ενώ κατά τις πρώτες κρίσιμες ώρες της απόπειρας πραξικοπήματος οι στρατιωτικοί δεν επέτρεπαν σε μεγάλους τηλεοπτικούς σταθμούς να εκπέμπουν, οι δημοσιογράφοι συνέχιζαν να μεταδίδουν τις ειδήσεις και πάλι με νέα ψηφιακά μέσα.

Πίσω από αυτά τα νέα μέσα που χρησιμοποίησε ο Ερντογάν για να αποτρέψει το πραξικόπημα βρίσκονται οι νέες τεχνολογίες. Και η περίπτωση της Τουρκίας δεν είναι η μόνη χαρακτηριστική τής δύναμής τους. Το μεγαλύτερο δημοσιογραφικό πρότζεκτ στην ιστορία, τα Panama Papers, δεν θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα χωρίς τις νέες τεχνολογίες και τα νέα μέσα. Επί έναν και χρόνο περισσότεροι από 370 δημοσιογράφοι από περίπου 100 χώρες «έσκαβαν» ανάμεσα σε εμπιστευτικά έγγραφα που διέρρευσαν από ένα από τα μεγαλύτερα παναμέζικα δικηγορικά γραφεία. Τα έγγραφα αυτά αφορούσαν offshore εταιρείες, οι οποίες, ενώ θεωρούνται νόμιμες, συχνά χρησιμοποιούνται για την απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων και άλλων ενεργειών που ξεπερνούν για τα καλά τα όρια της νομιμότητας.

Η διαρροή αυτή ήταν ασύλληπτη σε όγκο δεδομένων: περισσότερα από 2,6 terabytes ή 2.600 gigabytes αποκτήθηκαν από δημοσιογράφους της γερμανικής εφημερίδας Sueddeutsche Zeitung, οι οποίοι τα μοιράστηκαν με την Διεθνή Σύμπραξη Ερευνητών Δημοσιογράφων (ICIJ) και αυτοί με τη σειρά τους με ερευνητές δημοσιογράφους απ' όλο τον κόσμο – πρόκειται για σχεδόν 11,5 εκατομμύρια έγγραφα, τα οποία ήταν σε διάφορες μορφές. Η σύγκριση του όγκου των Panama Papers με προηγούμενες διαρροές δεδομένων δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για το πόσο μεγάλο ήταν αυτό το πρότζεκτ: για παράδειγμα τα αμερικανικά διπλωματικά έγγραφα που απελευθέρωσαν τα Wikileaks προ πενταετίας είχαν όγκο περίπου 1,7 gigabytes, τα τραπεζικά δεδομένα της HSBC που απέκτησε ο πατέρας της «Λίστας Λαγκάρντ», Ερβέ Φαλσιανί, ήταν 3,3 gigabytes, οι μυστικές συμφωνίες των φορολογικών αρχών του Λουξεμβούργου με διάφορες πολυεθνικές ανά τον πλανήτη έφταναν τα 4 gigabytes.

Για να μπορέσουν οι δημοσιογράφοι να «σκάψουν» για πληροφορίες έπρεπε ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων να σκαναριστεί μέσω εφαρμογών οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων έτσι ώστε να μπορεί κανείς να πραγματοποιήσει αναζητήσεις με λέξεις κλειδιά. Ακόμα, η βάση δεδομένων της παναμέζικης νομικής εταιρείας έπρεπε κατά κάποιο τρόπο να «επανασυσταθεί» στην αρχική της μορφή έτσι ώστε να μπορούν να συνδέονται εύκολα τα ονόματα με τις offshore. Ένα ειδικό πρόγραμμα οπτικοποίησης των πληροφοριών για τις σχέσεις μεταξύ προσώπων και εταιρειών που περιλαμβάνονταν στα δεδομένα της διαρροής χρησιμοποιήθηκε για να δίνει μέσα σε ελάχιστο χρόνο την εικόνα αυτών των πολύπλοκων διασυνδέσεων.

Μία ασφαλής διαδικτυακή πλατφόρμα, όπου φιλοξενείτο η διαρροή, χρησιμοποιήθηκε για να κάνουν αναζητήσεις οι εκατοντάδες δημοσιογράφοι που συμμετείχαν στο πρότζεκτ. Και άλλη μία κρυπτογραφημένη πλατφόρμα επικοινωνίας –κάτι σαν facebook αλλά για τις ανάγκες ερευνητικών δημοσιογραφικών συνεργασιών- ήταν το μέρος όπου ανταλλάσσονταν πληροφορίες και απόψεις, γινόταν ο συντονισμός και ορίζονταν ομάδες εργασίας ανά ερευνητικό θέμα.

Δεδομένου ότι η ερευνητική δημοσιογραφία από το 2010 και μετά τείνει να «διαρροοποιηθεί», δημοσιογράφοι κυρίως από δυτικές χώρες εξελίσσουν νέες μεθόδους διαχείρισης μεγάλων όγκων δεδομένων αλλά και ανάκτησης πολύτιμων πληροφοριών που κρύβονται μέσα σε χιλιάδες megabytes, αν όχι gigabytes δεδομένων. Τα εργαλεία δε που χρησιμοποιήθηκαν στο μεγαλύτερο δημοσιογραφικό πρότζεκτ μέχρι στιγμής είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα χρησιμοποιηθούν και στην επόμενη διαρροή – και μάλιστα σε εξελιγμένη μορφή.

Πέρα από την περίπτωση της Τουρκίας και στα Panama Papers η συνέργεια μεταξύ νέων μέσων και παραδοσιακών θεωρείται κομβικής σημασίας: Η παρουσίαση βασικών ευρημάτων της έρευνας έγινε στο διαδίκτυο σε συνοπτική, διαδραστική μορφή, ενώ τα αναλυτικά ρεπορτάζ με τις ολοκληρωμένες ιστορίες για αυτά τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν σε (παραδοσιακές και ηλεκτρονικές) εφημερίδες και προβλήθηκαν υπό τη μορφή μικρών ντοκιμαντέρ σε (παραδοσιακούς) τηλεοπτικούς σταθμούς. Με αυτό τον τρόπο μεγιστοποιήθηκε το «αποτύπωμα» του πρότζεκτ.

Την ίδια ώρα στην Ελλάδα, η συζήτηση περί μέσων δεν περιστρέφεται γύρω από τα νέα μέσα ούτε τις νέες τεχνολογίες ούτε την συνέργεια νέων και παραδοσιακών. Το επίκεντρο του ενδιαφέροντος εδώ και μήνες δεν λέει να κουνήσει ρούπι από τον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και τους υποψήφιους καναλάρχες, η πλειοψηφία των οποίων δεν έχει σχέση ούτε με τα νέα μέσα ούτε τις νέες τεχνολογίες – ούτε καν με websites που αντιγράφουν τη λογική του teletext. Και από την άλλη πλευρά υπάρχει μία κυβέρνηση, που υπόσχεται την «κάθαρση» του τοπίου και ποντάρει σε μία λογική-σενάριο του 20ου αιώνα για την τηλεόραση, χωρίς ούτε ένα αναπτυξιακό μέτρο για τα νέα μέσα, χωρίς να προσφέρει κίνητρα για την ανάπτυξη υποδομών και νέου περιεχομένου που μπορούν να μεταδώσουν τα νέα μέσα, χωρίς να θέλει και να έχει καμία επαφή με τις νέες τεχνολογίες. Κάπως έτσι την πάτησαν και οι γείτονες επίδοξοι πραξικοπηματίες: χρησιμοποιώντας σενάριο του 20ου αιώνα.

Περισσότερα από το VICE

Πώς το Facetime Έσωσε τον Ερντογάν

To Νέο Τρέιλερ του «Trainspotting 2» Είναι Τόσο Ασαφές όσο το Προηγούμενο

Τι Έμαθα για τον Εαυτό μου, την Ελλάδα και τον Έρωτα στην Ουρά του ΙΚΑ Καλλιθέας

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Αντικείμενα από την Παιδική Ηλικία που Κάποιοι Άνθρωποι δεν Μπορούν να Πετάξουν

Chris Bethell — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Ο Mike δεν αντέχει χωρίς το μπουρνούζι του.

Μερικοί άνθρωποι έχουν σοβαρό πρόβλημα με τον αποχωρισμό. Κάποιοι από αυτούς καταλήγουν σε τηλεοπτικές εκπομπές όπου εμμονικοί-ψυχαναγκαστικοί καθαριστές σαρώνουν το σπίτι τους και φαίνονται να αρρωσταίνουν με τη θέα όλων των πραγμάτων που έχουν συσσωρεύσει, επειδή «σίγουρα θα είναι χρήσιμα κάποια στιγμή στο μέλλον». Ξέρετε, παλιές σιδερώστρες, τεράστια κομμάτια κοφτερού μετάλλου, ενιαίοι μονοί υαλοκαθαριστήρες, τέτοιου τύπου πράγματα. Χρήσιμα πράγματα.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Αλλά αυτοί είναι οι ακραίοι. Πολλοί από εμάς μαζεύουμε πράγματα με τον δικό μας τρόπο, είτε πρόκειται για ένα «κουτί αναμνήσεων» γεμάτο σχολικούς ελέγχους που το διαβάζουμε μια φορά στα 15 χρόνια είτε για ένα αντικείμενο από την παιδική μας ηλικία το οποίο δεν αντέχουμε να αποχωριστούμε. Ζήτησα από μερικούς ανθρώπους να φέρουν ένα από αυτά τα αντικείμενα σε ένα φωτογραφικό στούντιο, έτσι ώστε να μπορέσω να τους φωτογραφίσω και να τους ρωτήσω γιατί δεν μπορούν να αποχωριστούν αυτά τα υπάρχοντα.

Ο Mike και το μπουρνούζι του

VICE: Ποιο είναι το αντικείμενό σου;
Mike: Είναι ένα μπουρνούζι που αγόρασε για μένα η μαμά μου και το οποίο έχω τουλάχιστον 22 χρόνια, εάν όχι 23 ή 24.

Γιατί το έχεις ακόμα;
Ουσιαστικά, όταν ήμουν μικρός δεν μπορούσα να κοιμηθώ εκτός κι αν ήταν μαύρο σκοτάδι. Ακόμα και η σκέψη οποιουδήποτε φωτός μπορούσε να με κρατήσει ξύπνιο. Οπότε, για να το ξεπεράσω αυτό, ήθελα πάντα να κοιμάμαι βάζοντας κάτι πάνω στο πρόσωπό μου – και αυτό το κάτι ήταν πάντα αυτό το μπουρνούζι. Έχει πραγματικά ωραία αίσθηση. Βασικά είναι σαν πετσέτα και επειδή φορέθηκε τόσο πολύ έχει γίνει πολύ μαλακό. Εάν βάλω αυτό το μπουρνούζι πάνω στα μάτια, θα κοιμηθώ στο λεπτό.

Αυτός είναι ο λόγος που το έχω κρατήσει – εξακολουθώ να το χρησιμοποιώ, αν και επειδή είναι σε τόσο κακή κατάσταση δεν έχει πλέον την ίδια ωραία αίσθηση που είχε παλιά. Οπότε τώρα απλώς βγάζω όποιο T-shirt φοράω και σκεπάζω τα μάτια μου. Πραγματικά είναι κρίμα. Είναι λίγο λυπηρό. Ο κόσμος το βλέπει σαν μωρουδίστικο κουβερτάκι και αυτή η σκέψη θεωρείται λιγάκι ανόητη για έναν ενήλικο άντρα. Αλήθεια, δεν έχει σχέση με οτιδήποτε συναισθηματικό. Είναι καθαρά γιατί μου αρέσει να έχω κάτι πάνω στα μάτια μου. Αλλά επειδή το έχω τόσο πολύ καιρό δεν θα το πετούσα τώρα. Θα το έχω για μια ζωή.

Ο Oobah και το Slipknot πορτοφόλι του

Ποιο είναι το αντικείμενo;
Oobah: Ένα πορτοφόλι Slipknot με αλυσίδα. Μου το έκανε δώρο η θεία μου όταν ήμουν 13 ετών.

Δηλαδή πόσο καιρό το έχεις;
Δώδεκα χρόνια. Το ίδιο χρονικό διάστημα δεν έχω φάει κρέας. Θα μπορούσες να δεις αυτό το πορτοφόλι ως τη χορτοφαγική ζώνη αγνότητάς μου.

Γιατί το έχεις ακόμα;
Απλώς δεν ήθελα να το πετάξω. Νομίζω πως θα ένιωθα σαν να άφηνα να φύγει ένα κομμάτι μου. Ήμουν μεγάλος θαυμαστής των Slipknot και έχω πετάξει όλα τα φούτερ με κουκούλα και τα T-shirts, αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να πετάξω αυτό.

Ωστόσο γίνεται χρήσιμο ξανά. Το χρησιμοποιώ ξανά. Και υπάρχουν λόγοι γι' αυτό. Πρώτον, ξέρω ότι είναι γελοίο. Ήμουν σε μια κάβα τις προάλλες και παρατήρησα ότι κάποιοι με κορόιδευαν. Σκέφτηκα «γιατί εμένα;» Ήμουν στο Brighton, και δεν πάω συχνά στο Brighton, οπότε άρχισα να μισώ την πόλη. Έπειτα συνειδητοποίησα ότι συνέβη γιατί είχα το Slipknot πορτοφόλι μου. Με κορόιδευαν επειδή είμαι ένας ενήλικος άντρας που έψαχνε σε ένα πορτοφόλι Slipknot για να βρει ψιλά.

Ο άλλος λόγος είναι γιατί είναι πρακτικό. Η αλυσίδα συνδέεται με μένα, που σημαίνει ότι δεν γίνεται να το χάσω. Έχω χάσει πέντε πορτοφόλια τον τελευταίο χρόνο, οπότε το ανέστησα σε μια προσπάθεια να επανασυνδεθώ με τον όχι ηλίθιο εαυτό μου. Όταν ήμουν αγνός.

Η Ella και το ροζάριό της

Ποιο είναι το αντικείμενό σου;
Ella: Το ροζάριο που μου είχαν δώσει για τη Θεία Κοινωνία όταν ήμουν οκτώ ετών.

Πώς και το 'χεις ακόμα;
Μου το έδωσε ο παππούς μου. Έχω μια περίεργη σχέση με τον καθολικισμό – είμαι χριστιανή, έχω βαπτιστεί κ.λπ. Ανατράφηκα με τις αρχές του, έστω κι αν αμέσως μόλις μπόρεσα να τον καταλάβω σταμάτησα να πιστεύω. Το έχω ακόμα για να μου θυμίζει την οικογένειά μου, που ακόμα είναι όλοι πιστοί καθολικοί και μάλλον κατά λάθος είμαστε συγγενείς. Το ροζάριο ήταν πάντα μέσα στο συρτάρι μου.

Το παράξενο που συμβαίνει όταν ανατρέφεσαι με τον καθολικισμό είναι ότι παρόλο που είμαι εντελώς άπιστη, αρκετά συχνά όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά, σκέφτεσαι «χμμμ, ίσως...» Οπότε, το να το έχω με κάνει να νιώθω άνετα. Η γιαγιάκα μου ακόμα μας ρίχνει αγιασμό κάθε φορά που φεύγουμε από την Ιρλανδία.

Ο Ian και το κρανίο του

Τι είδους κρανίο είναι αυτό;
Ian:Είναι κρανίο κόκκινου ελαφιού.

Πώς ήρθε στην κατοχή σου;
Το βρήκα στο δάσος. Συνήθιζα να μαζεύω κρανία, οστά κ.ά. όταν ήμουν αρκετά νεαρός. Έκανα συλλογή. Τα περισσότερα πετάχτηκαν γιατί οι γονείς μου δεν ήταν και τόσο φαν τού να έχουν μέλη νεκρών ζώων στο σπίτι, αλλά αυτό έμεινε.

Ήταν πολύ βρόμικο στην αρχή όταν το βρήκα. Νομίζω ότι ίσως είχε απομείνει κάτι στην κοιλότητα του εγκεφάλου και μπορείς να δεις ότι κάτι το έχει μασουλήσει, καθώς υπάρχουν μικρά σημάδια δοντιών στην κορυφή. Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που σε ανησυχεί όταν είσαι παιδί.

Πόσο καιρό το έχεις;
Πρέπει να το βρήκα όταν ήμουν έξι ετών, οπότε περίπου 17 χρόνια.

Και γιατί το έχεις ακόμα;
Νομίζω γιατί έχω κρατήσει κάποια πράγματα από τη συλλογή μου με τα οστά και τα κρανία. Είναι ελαφρώς μακάβριο πράγμα για ένα παιδί να έχει μια τέτοια συλλογή, αλλά δεν υπάρχουν πολλά να κάνεις στην εξοχή. Κατά κάποιο τρόπο έχει συναισθηματική σημασία για μένα. Είναι κάτι από την εξοχή και μου θυμίζει πού μεγάλωσα. Με ακολουθεί όπου κι αν πάω.

Η Mari και το βιολί της

Κράτησες ένα βιολί;
Mari:Ναι. Πήγαινα σε μουσικό σχολείο, οπότε το είχα πάρει στα σοβαρά. Το πιάνο ήταν το βασικό μου όργανο, αλλά το βιολί ήταν το δεύτερο όργανό μου. Το πιάνο είναι ακόμα με την οικογένειά μου στην Ιαπωνία. Το βιολί μου είναι μικρότερο, οπότε είναι κάτι που μπορώ να κουβαλάω μαζί μου, κάτι που μπορώ να κρατήσω έστω κι αν δεν το παίζω.

Πότε άρχισες να παίζεις;
Όταν ήμουν οκτώ, που σύμφωνα με την ασιατική ανατροφή είναι πολύ αργά. Άρχισα με βιολί του ενός τετάρτου (47 εκ), έπειτα με δύο τέταρτα, τρία τέταρτα και τελικά έχω αυτό που είναι το κανονικό μέγεθος. Το βιολί είναι γερμανικό – πήγαμε σε ένα σωρό καταστήματα με αντίκες για να το βρούμε. Νομίζω ότι κατασκευάστηκε το 1847. Υπάρχει ταμπελίτσα από μέσα, αλλά έχει κάπως σαπίσει.

Και σε τι ηλικία πήρες αυτό εδώ;
Όταν ήμουν περίπου 11 ετών. Έπαιζα με αυτό μέχρι περίπου τα 18 μου, αλλά μετά άρχισα να εμφανίζω προβλήματα με τους τένοντές μου. Δεν το έχω ξανακουμπήσει εδώ και εννιά ή δέκα χρόνια.

Πώς και το 'χεις ακόμα;
Αν και δεν μπορώ να το παίξω πια, το αγαπάω ακόμα αυτό το όργανο. Υπάρχουν ένα σωρό κομμάτια που θα μου άρεσε να παίξω με αυτό εάν μπορούσα. Νομίζω ότι εάν έπρεπε να το πουλήσω, θα ένιωθα ότι ένα μεγάλο κομμάτι μου χάθηκε. Έχεις φυσική σχέση με ένα όργανο. Μεγαλώνεις μέσα στο όργανό σου και εκείνο τροφοδοτείται από το σώμα σου. Είναι αμφίδρομη σχέση. Δεν θα έλεγα ότι το να το ξεφορτωθώ θα είναι σαν να χωρίζω με το αγόρι μου, αλλά θα νιώσω σαν να έχει φύγει ένα μεγάλο κομμάτι του σώματός μου.

Ο Michael και ο «καληνύχτας»

Τι είναι αυτό, λοιπόν;
Michael: Είναι ο «καληνύχτας», το αρκουδάκι μου.

Πότε τον απέκτησες;
Μου έδωσαν τον «καληνύχτα» φίλοι των γονιών μου όταν ήμουν μικρότερος από ενός έτους. Νομίζω ότι η πρώτη λέξη που έμαθα να αρθρώνω ήταν «καληνύχτα» και εξακολουθούσα να τη λέω ενώ κρατούσα αυτό τον τύπο, οπότε του έμεινε και το όνομα.

Πόσο καιρό τον έχεις;
Υποθέτω είκοσι δύο χρόνια σήμερα.

Και γιατί δεν τον πέταξες;
Χμμμ, τον κράτησα για παρηγοριά όταν είμαι μόνος μου στο κρεβάτι και κάνει κρύο. Μερικές φορές όταν μένει εδώ κόσμος πρέπει να τον κρύβω κάτω από το κρεβάτι προς την πλευρά μου, γιατί δεν θέλω να τον δουν. Κάποτε τον βρήκε κάποιος και ήταν πραγματικά παράξενο γιατί άρχισε να τον κουνά πάνω στο κρεβάτι.

Πραγματικά δεν έχω κάποιο κόλλημα με την παιδική ηλικία μου. Δεν επιστρέφω στο μέρος που μεγάλωσα, καθώς οι γονείς μου πούλησαν το σπίτι. Από τότε που έφυγα, στα 18 μου, δεν έχω επιστρέψει εκεί πέρα και ούτε έχω πράγματα από εκείνη την εποχή. Είναι σαν να είναι ο μόνος μου φυσικός δεσμός με ολόκληρη την παιδική μου ηλικία και είναι πραγματικά γλυκός και ιδανικός για αγκαλιές.

Η Bekky και η αλυσίδα της

Ποιο είναι το αντικείμενό σου;
Bekky: Είναι μια χρυσή αλυσίδα που κάποτε ήταν της μαμάς μου.

Πώς ήρθε στην κατοχή σου;
Η μαμά μου πέθανε όταν ήμουν έφηβη. Τη βρήκα στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι της και από τότε τη φοράω κάθε μέρα.

Πόσα χρόνια την έχεις;
Περίπου οκτώ χρόνια τώρα.

Για να σου θυμίζει τη μητέρα σου;
Για μένα είναι ωραίο να νιώθω ότι κουβαλάω κάτι από εκείνη μαζί μου κάθε μέρα. Νομίζω ότι επειδή τη φοράω από τότε που συνέβη, με κάνει να νιώθω ασφαλής. Πρέπει πάντα να ξέρω ότι είναι κοντά μου. Μου επιτρέπει να νιώθω ακόμα ότι συνδέομαι μαζί της, έστω κι αν είναι μόνο ένα κολιέ. Έχει γίνει κομμάτι μου και θα ήμουν χαμένη χωρίς αυτή.

Η Kate και το πέταλό της

Τι είναι αυτό το αντικείμενο;
Kate: Ένα σκουριασμένο παλιό πέταλο που φορούσε η Birdie, ένα πόνι. Την έλεγαν Birdie γιατί όταν πηδούσε, πετούσε στον αέρα.

Πώς το απέκτησες;
Είτε έπεσε σε κάποια βόλτα είτε το πέταξαν όταν ο πεταλωτής άλλαξε τα πέταλά της. Όπως και να 'χει ήταν παλιό, οπότε αποφάσισα να το κρατήσω.

Πόσο καιρό το έχεις;
Από τότε που ήμουν εννιά, δηλαδή 27 χρόνια!

Και γιατί το έχεις ακόμα;
Γιατί το άλογο ήταν σημαντικό κομμάτι της ζωής μου. Μεγάλωσα στην εξοχή – ο παππούς μου ήταν αγρότης που πήγαινε με το άλογο σε όλη τη φάρμα για να ελέγξει τα ζώα και τις καλλιέργειες. Είχε άλογα, τα οποία αγαπούσε και τους μιλούσε. Ήταν χαρακτήρες, οι φίλοι του.

Η μαμά μου μας ενθάρρυνε να ιππεύσουμε όταν είχαμε μεγαλώσει αρκετά για να μπορούμε να τα φροντίζουμε μόνοι μας και αρκετά δυνατοί για να μεταφέρουμε ένα κουβά νερό. Αυτό με ενοχλούσε πολύ όταν ήμουν πολύ μικρή, αλλά στα επτά διαπίστωσα ότι μπορούσα να κουβαλήσω τον κουβά. Η Birdie έγινε το επίκεντρο της ζωής μου για τα επόμενα επτά χρόνια, μέχρι που δυστυχώς.

Περισσότερα από το VICE

Ένταση και Δακρυγόνα στην Πορεία των Μειονοτικών στην Κομοτηνή

Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;

Πήγαμε στο Πρώτο «Pokemon Go Night Tour» της Αθήνας

ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Η Μαριχουάνα ως Αντικαταθλιπτικό

Bethy Squires — Wed, 27 Jul 2016 05:00:00 +0300

Φωτογραφία από την Jennifer Kahn

Tο άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Broadly.

Ο κλασικός stoner είναι ένας αρκετά χαρωπός τύπος. To πρόσωπο του Keanu Reeves έχει την ίδια επίπεδη έκφραση είτε μαθαίνει κουνγκ φου είτε μαθαίνει πως έχουν απαγάγει τον Μορφέα. Από τις καλύτερες μέχρι τις χειρότερες στιγμές, η ίδια αντίδραση: whoa. Θα μπορούσε λοιπόν κάποιο άτομο που πάσχει από βαριά κατάθλιψη, που ορίζεται από τη Mayo Clinic ως «μια μόνιμη αίσθηση λύπης ή έλλειψης ενδιαφέροντος», να χρησιμοποιήσει αυτή την «ισοπεδωτική» επιρροή του χόρτου για να αυτο-θεραπευτεί;

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Όταν είπα σε κόσμο ότι γράφω ένα κείμενο για άτομα που προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την κατάθλιψη με χόρτο, έλαβα εν χορώ την απάντηση: «Α ναι, κι εγώ το κάνω αυτό». Που σημαίνει ή ότι ξέρω πολλούς stoners ή πως το χόρτο όντως κάνει δουλειά εναντίον της κατάθλιψης.

Η Cady* έχει διαγνωστεί με κρίσεις άγχους, κατάθλιψη και ADHD (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής), το κλασικά προβλήματα των millennials. Μου εξηγεί πως καπνίζει σε κοινωνικές εκδηλώσεις ή πριν ξεκινήσει κάποιο μεγάλο art project. «Το κάνει πιο εύκολο να αφοσιωθείς σε μια δραστηριότητα ή μια σειρά σκέψεων που δεν έχουν να κάνουμε το άγχος», μου εξηγεί, «αλλά πρέπει πάντα να έχεις κάτι έτοιμο να θέσεις σε "λειτουργία", αλλιώς πέφτεις πολύ εύκολα στο άγχος σου».

O Aγώνας των Ασθενών για τη Φαρμακευτική Κάνναβη στην Ελλάδα. Δες το βίντεο του VICE:

Σας άρεσε; Δες και το βίντεο του VICE για τη φιλοξενία προσφύγων σε ελληνικά σπίτι.

«Ναι, υπάρχει πολύς κόσμος που αντιμετωπίζει την κατάθλιψή του με την κάνναβη», λέει η Felicia Carbajal του My Health Freedom, μιας ομάδας από την Καλιφόρνια που υποστηρίζει τη χρήση της φαρμακευτικής μαριχουάνας. «Υπάρχουν νέα χαρμάνια μη κανναβοειδών αλλά βασισμένων στην κάνναβη τερπενίων, που αποτελούν τη νέα μόδα στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης». Τα τερπένια είναι αρωματικά μόρια που δημιουργούν τα αρώματα του λεμονιού, του μαύρου πιπεριού και της λεβάντας, μεταξύ άλλων. Σύμφωνα με ένα άρθρο του High Times από το 2013, η διαφοροποίηση των τερπενίων είναι αυτή που κάνει κάθε είδος κάνναβης μοναδικό.

«Τα μάνγκο περιέχουν μυρσένιο, το οποίο έχει αποδειχτεί ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της κατάθλιψης», λέει η Carbajal. «Τα λεμόνια περιέχουν λιμονένιο, που και αυτό έχει αντικαταθλιπτική δράση, ενώ επιπλέον είναι αγχολυτικό. Υπάρχουν είδη κάνναβης που περιέχουν και τα δύο, ενώ επιπλέον περιέχουν λιναλοόλη (λεβάντα) που βοηθάει στην αντιμετώπιση του στρες. Αυτός ο φυσικός συνδυασμός, που μπορεί να βρεθεί μόνο στην κάνναβη, έχει μοναδικές αντικαταθλιπτικές ιδιότητες όταν χρησιμοποιείται ως εισπνευστό αρωματοθεραπείας».

Μια έκθεση του 2011 πάνω στα φυτοκανναβινοειδή-τερπένια στο British Journal of Pharmacology ανέδειξε τη χρησιμότητα του λιμονενίου στην καταπολέμηση της κατάθλιψης. Η λιναλοόλη και το μυρσένιο ήταν πιο χρήσιμα στην αντιμετώπιση του άγχους. Εντούτοις, το άγχος και η κατάθλιψη συνήθως εμφανίζονται ταυτόχρονα. Γιατί λοιπόν να μη βοηθά το χόρτο στην καταπολέμησή τους;

Η δρ Lucy Toup ασχολείται με τη γνωστική νευροεπιστήμη στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Colorado. Είναι διστακτική στο να αντιμετωπίζεται η κατάθλιψη με την κάνναβη, καθώς διαταράσσει τη συναισθηματική επεξεργασία, ειδικά την εμπάθεια. Σε μια μελέτη που διεύθυνε, η Troup βρήκε πως η μαριχουάνα «αλλάζει το πώς το μυαλό αντιδρά στο συναίσθημα. Κάποιος θα μπορούσε να πει πως αυτό δεν είναι καλό», σχολίασε, ειδικά «σε περιπτώσεις που ζητάμε από ανθρώπους να συμπάσχουν με κάτι.

Από την άλλη, θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει πως αυτό έχει και τα προτερήματά του, μιας και νεκρώνει πιθανά αρνητικά συναισθήματα και έτσι επιτρέπει να μην επηρεάζεται κανείς τόσο εύκολα από την αρνητικότητα». Αν η κατάθλιψη ενός ατόμου πηγάζει από μια αίσθηση ότι δεν ανήκει κάπου, μια αίσθηση «κανείς δεν με αγαπά, όλοι με μισούν», τότε το χόρτο μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο.

Η Jordan* έχει προχωρήσει σε μια σειρά ριζικών αλλαγών στη ζωή της: πρόσφατα πήρε διαζύγιο, άρχισε να καλλιεργεί φυτά στο σπίτι της και να καπνίζει κάποια άλλα. «Όταν άρχισα να καπνίζω πάλι, την "άκουγα" τόσο πολύ που δεν σηκωνόμουν καν από το κρεβάτι», εξηγεί. «Εντέλει, άρχισα να παίρνω μικρές δόσεις, ώστε να μπορώ να διαχειριστώ κοινωνικές καταστάσεις και να αντέχω να βρίσκομαι γύρω από άλλους ανθρώπους».

Η Jordan ενδέχεται να ακολουθεί πολύ σωστό δρόμο. Μια μελέτη του 2007 συμπέρανε πως μικρές δόσεις THC μπορούν να αυξήσουν τα επίπεδα της σεροτονίνης σε ποντίκια. Αν και δεν υπάρχει πλήρης συμφωνία στους ιατρικούς κύκλους σε αυτό το θέμα, η συντριπτική πλειονότητα των φαρμακολογικών θεραπειών για την κατάθλιψη εστιάζει στην αύξηση των επιπέδων σεροτονίνης.

Σύμφωνα με τη μελέτη, μικρές δόσεις THC αύξησαν τη σεροτονίνη, αλλά οι υψηλές δόσεις είχαν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, εντέλει εντείνοντας τα καταθλιπτικά συμπτώματα.

«Χρειαζόμαστε περαιτέρω επιστημονική έρευνα για να καταλάβουμε καλύτερα πώς επηρεάζονται τα συναισθήματα από την κάνναβη», τονίζει η Troup. «Σε αυτό το σημείο της έρευνάς μου, θα έλεγα πως η κάνναβη έχει τη δυνατότητα να ανακόψει τη συναισθηματική επεξεργασία, οπότε θα έλεγα πως το να επιχειρεί κανείς να θεραπεύσει τον εαυτό του με αυτή την ουσία εμπεριέχει κινδύνους».

Με άλλα λόγια, η μαριχουάνα θα κάνει κάτι στα συναισθήματά σας, αλλά δεν είμαστε σίγουροι τι ακριβώς θα είναι αυτό. Για να το μάθουμε, μάλλον θα πρέπει να την «ακούσουν» πολλά ακόμα ποντίκια.

*Τα ονόματα έχουν αλλαχθεί.

Για πληροφορίες σχετικά με τον εθισμό στα ναρκωτικά, σας συστήνουμε να επικοινωνήσετε με επίσημους φορείς όπως το ΚΕΘΕΑ και τον ΟΚΑΝΑ.

Περισσότερα από το VICE

H Σεξουαλική Απελευθέρωση στα '70s Μέσα από 115 Φωτογραφίες

Τα Τατουάζ της Χαβάης

Άθεοι του Διαδικτύου Σταματήστε να Επιτίθεστε στον Κόσμο για ένα Λεπτό

ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Βουλωμένες Τουαλέτες και Εκνευρισμός στο Ολυμπιακό Χωριό του Ρίο

Alan Hernandez — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE News.

Φτάνουν συνεχώς στο Ρίο αθλητές απ' όλο τον κόσμο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες που ξεκινούν σε λίγες ημέρες, όμως πολλές αποστολές παραπονιούνται έντονα για την κατάσταση του Ολυμπιακού χωριού.

«Βουλωμένες τουαλέτες, διαρροές σε σωλήνες, γυμνά καλώδια, σκοτεινές σκάλες στις οποίες δεν έχει εγκατασταθεί φωτισμός και βρώμικα πατώματα είναι μερικά από τα προβλήματα» ανέφερε σε μια δήλωσή της η Kitty Chiller, αρχηγός της αποστολής της Αυστραλίας. «Το Ολυμπιακό χωριό δεν είναι ούτε ασφαλές ούτε έτοιμο».

Η Chiller ανέφερε ακόμη πως η αποστολή της Αυστραλίας θα εγκατασταθεί σε κοντινά ξενοδοχεία μέχρι να επιδιορθωθούν τα προβλήματα.

Το Χωριό που ονομάστηκε Παρθένο Νησί (Ilha Pura) αναμένεται να φιλοξενήσει 18.000 αθλητές, αξιωματούχους και προσωπικό κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων. Το σχέδιο είναι η μετατροπή του χωριού σε πολυτελή διαμερίσματα μετά το πέρας των Αγώνων.

Τα σχόλια της Chiller για την παρούσα κατάσταση των 31 πύργων στο Χωριό δεν χαροποίησε το δήμαρχο του Ρίο, Eduardo Paes.

«Θέλουμε οι Αυστραλοί να αισθανθούν σαν στο σπίτι τους γι' αυτό σκέφτομαι να τους φέρω ένα καγκουρό» είπε ο δήμαρχος στους δημοσιογράφους την Κυριακή.

VICE Video: Είδαμε Πόσο Δύσκολο Είναι να Γίνεις Ολυμπιονίκης στην Ελλάδα της Κρίσης

Δείτε ακόμη: Μέσα στον Υπεράνθρωπο Κόσμο του Iceman

Ο Paes επίσης επέμεινε πως τα 17ώροφα κτίρια είναι καλύτερα και ομορφότερα από τα αντίστοιχα αυστραλιανά που φιλοξένησαν τους αθλητές για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000.

«Δεν χρειαζόμαστε καγκουρό» απάντησε ο Mike Tancred, υπεύθυνος επικοινωνίας της Ολυμπιακής Επιτροπής της Αυστραλίας. «Αυτό που χρειαζόμαστε είναι υδραυλικοί για να επιδιορθώσουν τα πολλά προβλήματα που έχουν τα διαμερίσματα».

Παραπονέθηκαν και άλλες αποστολές, όπως η αμερικανική, η βρετανική και η ιταλική.

«Τις τελευταίες ημέρες χρειάστηκε να προσλάβουμε εργάτες, ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς και οικοδόμους ώστε να βελτιώσουν τις συνθήκες στους χώρους διαμονής των αθλητών όσο το δυνατόν γρηγορότερα» δήλωσε την Κυριακή ο αρχηγός της ιταλικής αποστολής Carlo Mornati.

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η διοργανώτρια επιτροπή απάντησαν στην αναδυόμενη δυσαρέσκεια με μια δήλωση στην οποία υπόσχονται να φιλοξενήσουν τους αθλητές των οποίων τα διαμερίσματα δεν είναι έτοιμα σε όσο το δυνατόν καλύτερα διαθέσιμα καταλύματα σε άλλα κτίρια. Πρόσθεσαν ακόμη πως «η επιδιόρθωση των προβλημάτων θα διαρκέσει λίγες ακόμα ημέρες».

Η διένεξη που αφορά στο Χωριό προστίθεται στη μακρά λίστα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο που εκτείνονται από τις κατηγορίες για διαφθορά σχετικά με την ανέγερση των υποδομών των Αγώνων μέχρι την απουσία αθλητών λόγω φόβου του ιού Ζίκα.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Την περασμένη εβδομάδα οι αρχές συνέλαβαν μια ομάδα υποτιθέμενων υποστηρικτών του Ισλαμικού Κράτους που ήταν στα πρώιμα στάδια σχεδιασμού μιας τρομοκρατικής επίθεσης.

Στο μεταξύ οι Αγώνες έφεραν ξανά την προσοχή στα χρόνια προβλήματα της πόλης σχετικά με την ασφάλεια. Προβλήματα όπως τα ανεξέλεγκτα ποσοστά του κοινού εγκλήματος και ο μεγάλος αριθμός ανθρώπων που δολοφονούνται από τους αστυνομικούς.

Σύμφωνα με τον ιστότοπο των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, το Χωριό θα είναι η υποδομή με την υψηλότερη προστασία καθώς θα φυλάσσεται από 85.000 αστυνομικούς και στρατιώτες.

Ωστόσο, για την ώρα, το ενδιαφέρον έχει επικεντρωθεί στις βουλωμένες τουαλέτες.

Οι αρχηγοί των αποστολών που βρίσκονται ήδη στο Ρίο και μέλη της διοργανώτριας επιτροπής αναμένεται να συναντηθούν την ερχόμενη Δευτέρα για να βρουν την καλύτερη δυνατή λύση σε αυτά τα προβλήματα.

«Χρειάζεται να οργανώσεις καλά τρία πράγματα για να έχεις επιτυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες» είπε η Chiller σε δήλωσή της την Κυριακή. «Το Ολυμπιακό χωριό, τα μέσα μεταφοράς και το φαγητό».

Περισσότερα από το VICE

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

In Photos: Γυμνισμός στα Πάρκα του Βερολίνου

Ο Γιάννης Μπουτάρης Γουστάρει Κιτς και το Εκθέτει

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Οι Οδηγοί Φορτηγών Μιλούν για τη Ζωή στον Δρόμο

Klaus Petrus — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Το άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στο VICE Alps.

Ο Ursu είναι οδηγός φορτηγού και έχει αράξει το όχημά του στον χώρο στάθμευσης του Grauholz service area. Ο αυτοκινητόδρομος έξω από τη Βέρνη είναι από τους πιο παλιούς και «φορτωμένους» της Ελβετίας. «Η δουλειά του οδηγού νταλίκας παλαιότερα είχε ένα ρομαντισμό», λέει ο 61χρονος, αλλά τα πράγματα έχουν πλέον αλλάξει. «H κυκλοφοριακή συμφόρηση, τα πιεσμένα χρονοδιαγράμματα, η ολοήμερη παρακολούθηση από μεριάς των εταιρειών και οι άθλιοι μισθοί στο τέλος του μήνα». Δεν θα ήθελε να αλλάξει θέση με τη νεότερη γενιά φορτηγατζήδων.

Το να είσαι οδηγός φορτηγού μεγάλων αποστάσεων είναι απαιτητική δουλειά: η μέση εβδομάδα ενός εργαζόμενου περιλαμβάνει 48 ώρες οδήγησης, αν και μπορεί να φτάσει και τις 60. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ένας οδηγός νταλίκας βγάζει περίπου 2.460 ευρώ τον μήνα προ φόρων, την ίδια στιγμή που ένας αντίστοιχος οδηγός στην Ολλανδία βγάζει 1.800 ευρώ και ένας στη Γερμανία βγάζει 1.970 ευρώ. Δεν διαφαίνεται κάποια άμεση βελτίωση των συνθηκών ή των αμοιβών στον ορίζοντα, μιας και οι πράκτορες από τις χώρες της δυτικής Ευρώπης δίνουν όλο και περισσότερη δουλειά σε οδηγούς από την κεντρική και την ανατολική Ευρώπη, που κάνουν την ίδια δουλειά για τα μισά περίπου χρήματα.

Αυτοί οι οδηγοί, από χώρες όπως η Εσθονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Ουκρανία ή η Λευκορωσία, βρίσκονται συχνά στον δρόμο για εβδομάδες ή και μήνες ακόμα και ζουν, τρώνε και κοιμούνται σε τρία περίπου τετραγωνικά μέτρα σε όλη τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών. Πολλοί από αυτούς ωθούνται από την ανεργία στις χώρες τους να οδηγούν για οποιοδήποτε μισθό, κάτι που ασφαλώς εκμεταλλεύονται πολλοί μεταφορείς.

Βρέθηκα στο service stop του Grauholz για να συναντήσω μερικούς από αυτούς τους οδηγούς. Κάποιοι δεν ήθελαν να φωτογραφηθούν και μου ζήτησαν να φωτογραφίσω απλώς το φορτηγό τους. Κουβεντιάσαμε στα αγγλικά και τα γερμανικά, με χειρονομίες και με τη βοήθεια του Google Translate. Όπως κι αν επικοινωνήσαμε τελικά, ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο: τους έλειπε το σπίτι τους.

Fjodor, 53, Καζακστάν

«Είμαι στον δρόμο εδώ και τρεις μήνες περίπου. Γυρίζω σπίτι σε δύο εβδομάδες, μαζί με έναν φίλο από τη Λευκορωσία. Είναι κι αυτός φορτηγατζής μεγάλων αποστάσεων, αλλά έχει και δυο μικρά παιδιά. Για μένα είναι λίγο πιο εύκολο μιας και ο γιος μου έχει μεγαλώσει. Δεν θέλω να παραπονιέμαι. Με πληρώνουν 750 ευρώ τον μήνα, την ίδια στιγμή που στην πατρίδα μου θα έβγαζα γύρω στα 100. Και αν τα έβγαζα κι αυτά».

Kristjan, 26, Εσθονία

«Σαν οδηγός φορτηγού πάντα περιμένεις, πάντα. Ώρες ολόκληρες, ακόμα και μέρες. Αυτό είναι και το χειρότερο κομμάτι της δουλειάς. Παλιά έφερνα ένα βιβλίο μαζί μου, αλλά πλέον ασχολούμαι με το τηλέφωνό μου. Αισθάνομαι αμέσως καλύτερα όταν αρχίζω να οδηγώ, με ηρεμεί. Δεν με ενδιαφέρει πού θα είμαι την επόμενη εβδομάδα, αρκεί να μη χρειάζεται να περιμένω για πολύ. Δουλεύουμε υπό ακόμα μεγαλύτερη πίεση απ' ό,τι στο παρελθόν. Μας παρακολουθούν διαρκώς: η αστυνομία, οι μεταφορείς, οι πελάτες. Δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμα θα ασχολούμαι με αυτήν τη δουλειά, ίσως τα παρατήσω όταν βρω κοπέλα».

Alexandr, 36, Λευκορωσία

«Ο Fjodor από το Καζακστάν είναι φίλος μου. Συχνά οδηγούμε μαζί και μιλάμε για ένα σωρό πράγματα: για τη ζωή στο σπίτι, για τα προβλήματά μας, για το τι θα κάνουμε στη συνέχεια – όταν σταματήσουμε να οδηγούμε εννοώ. Καμιά φορά φοβάμαι να πάω σπίτι, ειδικά όταν λείπω καιρό. Δεν ξέρεις ποτέ αν κάτι στην πατρίδα έχει αλλάξει δραματικά, γιατί ζούμε σε μια μετα-σοβιετική δικτατορία. Φυσικά επικοινωνώ με την οικογένειά μου όταν αυτό είναι εφικτό, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου φέρει η επόμενη ημέρα. Πίστεψέ με, έχω δει αρκετά πράγματα και ξέρω».

Anatoli, 35, Λευκορωσία

«Οδήγησα από τη Λευκορωσία μέχρι τη Λιθουανία και από εκεί πέρασα από την Πολωνία για να πάω στη Γερμανία και από εκεί στην Ελβετία. Αρχικά μετέφερα ξυλεία, μετά έπιπλα και μετά λουλούδια. Νομίζω ότι στην επιστροφή μεταφέρω καφέ. Καμιά φορά λείπω για αμέτρητους μήνες. Δεν ξέρω πώς να σου το εξηγήσω αυτό, αλλά πολλές φορές είμαι πολύ λυπημένος. Σκέφτομαι το σπίτι μου, τη μικρή μου αυλή – είναι τόσο όμορφα εκεί. Αλλά δεν υπάρχει δουλειά, οπότε τι άλλο να κάνω; Μόνο και μόνο η επαγγελματική μου άδεια οδήγησης μου κόστισε μια περιουσία, δεν μπορώ απλώς να τα παρατήσω. Πρέπει να βγάλω λεφτά».

Mike, 56, γεννημένος στη Σικελία, μεγαλωμένος στη Γερμανία

«Παλιά είχα δεκάδες φορτηγά. Μετέφερα ένα σωρό πράγματα – ξέρεις, οτιδήποτε. Έχω οδηγήσει σε μέρη όπως η Νότιος Αφρική, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, έχω πάει σε πόλεις όπως η Πόλη του Μεξικού και η Καμπούλ. Έβγαλα πολλά λεφτά αλλά το σιχάθηκα. Ήθελα να φύγω όσο πιο μακριά μπορούσα από αυτήν τη ζωή. Τώρα οδηγώ και βγάζω μόνο 2.500 ευρώ τον μήνα. Είμαι πια με την τέταρτη γυναίκα μου, που είναι Ρωσίδα και ξέρει τι σημαίνει οικογένεια.

Ναι, οι συνθήκες εργασίας μας είναι σκατένιες. Η κίνηση, η πίεση, οι οδηγοί από την ανατολική Ευρώπη – όλα είναι σκατά. Αλλά δεν πειράζει, είμαι 56 ετών και θα οδηγώ μέχρι να πεθάνω. Αυτή είναι η ζωή μου, η ελευθερία μου. Και όχι, δεν θα σε αφήσω να ανέβεις στο φορτηγό μου. Ούτε τον ίδιο μου τον αδερφό δεν αφήνω, φέρνει κακοτυχία».

Andriy, 30-κάτι, Ουκρανία

«Οδηγώ εδώ και δύο χρόνια. Είναι η μόνη δουλειά που μπορώ να κάνω και να βγάλω τα λεφτά που μου χρειάζονται για να ζήσω. Μου έρχονται κάτι εικόνες στο μυαλό – συνήθως λίγο πριν κοιμηθώ, αλλά καμιά φορά και όταν οδηγώ. Είναι αναμνήσεις από μια φορά που έπρεπε να πάω στο νοσοκομείο γιατί είχα χτυπήσει. Τα πάντα ήταν πολύ φωτεινά. Ο τύπος δίπλα μου είχε χάσει ένα πόδι και είχε μια τρύπα στο στομάχι. Ήταν απαίσιο. Μου έρχονται διαρκώς αυτές οι εικόνες. Τι λες, έχω αρχίσει να το χάνω; Δεν θέλω να με φωτογραφίσεις, αλλά γράψε σε παρακαλώ ότι θέλω να έχω μια καλή ζωή. Τίποτα περισσότερο από αυτό. Μπορείς να το κάνεις αυτό για μένα;».

Jakub, 34, Πολωνία

«Οδηγώ τέσσερις εβδομάδες σερί και μετά γυρνάω στη Βαρσοβία για μερικές ημέρες, στη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Μεταφέρω φυτά σε γλάστρες και τουλίπες από την Ολλανδία στην Ελβετία, την Ιταλία, την Ισπανία, οπουδήποτε. Μου λείπουν οι κόρες μου. Σήμερα είναι τα γενέθλια της μικρότερης κόρης μου και εγώ είμαι εδώ, σε ένα φορτηγό, πολύ μακριά από το σπίτι μου».

Denis, 57, Ουκρανία

«Δεν με ενοχλεί που πρέπει να τρώω μόνος, να κοιμάμαι μόνος, να πίνω μόνος. Εννοώ πως είναι καλύτερα να μη σκέφτεσαι πώς θα ήταν αν όλα ήταν διαφορετικά. Αλλά σίγουρα είναι δύσκολο. Η μητέρα μου είναι άρρωστη, την έχω σε γηροκομείο. Όταν τη σκέφτομαι εκεί μέσα θέλω να γυρίσω πίσω, να την επισκεφτώ και να της μιλήσω για το παρελθόν. Παλιά ήταν πολύ χαρούμενη, γελούσε συνέχεια. Φοβάμαι ότι θα πεθάνει ξαφνικά και δεν θα είμαι καν εκεί, δίπλα της. Από την άλλη, υπάρχουν στιγμές που είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι τόσο μακριά. Έτσι είναι. Δεν ξέρω τι άλλο να σου πω».

Lazio, 40-κάτι, Ρουμανία

«Οδηγώ μόνο για τους Γερμανούς και τους Ολλανδούς. Για τις εταιρείες της Ρουμανίας το φορτηγό είναι το σημαντικό, όχι ο άνθρωπος πίσω από τιμόνι. Γι' αυτό αυτή η ζωή είναι μια χαρά για μένα έτσι όπως είναι. Δεν ξέρω γιατί τόσοι άλλοι συνάδελφοι παραπονιούνται. Μπορώ πλέον να σκεφτώ τη συνταξιοδότησή μου για πρώτη φορά στη ζωή μου. Έχω πλέον λεφτά για να δω έναν γιατρό αν είμαι άρρωστος. Είναι ωραίο να το ξέρεις αυτό».

Jan, 65, Ολλανδία

«Κανονικά έπρεπε να βγω στη σύνταξη τον Μάρτιο, αλλά θα συνεχίσω να οδηγώ μέχρι τον Οκτώβριο, γιατί τότε συμπληρώνω 25 χρόνιας εργασίας με την ίδια εταιρεία και θα μου οργανώσουν ένα μεγάλο πάρτι. Οδηγώ εδώ και 40 χρόνια. Έχουν αλλάξει πολλά από τότε που άρχισα˙ περισσότερη κίνηση, περισσότερο άγχος, λιγότερος χρόνος. Περισσότεροι οδηγοί από την ανατολική Ευρώπη. Ξοδεύουν πολλά λεφτά για να πάρουν το επαγγελματικό τους δίπλωμα στη Ρουμανία, την Πολωνία ή τη Ρωσία και μετά έρχονται εδώ και λένε "πάρτε εμένα, θα οδηγήσω για όσα λεφτά θέλετε, δεν με νοιάζει πού ή για πόσο". Κοίτα, δεν τους κατηγορώ καθόλου. Φταίνε οι μεταφορείς που τους δίνουν δουλειά με τα μισά ή με το ένα τρίτο των χρημάτων που παίρνουμε εμείς. Δεν είναι σωστό. Απλά δεν είναι σωστό».

Ronaldo, 54, Πορτογαλία

«Ένα σνίτσελ με πατάτες τηγανητές, μια σαλάτα, μια κούπα καφές και ένα μπάνιο της προκοπής. Όλα αυτά κοστίζουν περίπου 36 ευρώ εδώ στην Ελβετία. Στη Γερμανία αυτά θα κόστιζαν τα μισά, αλλά δεν θα μπορούσα να τα πληρώσω ακόμα κι αν είχαν 10 ευρώ. Φέρνω δικό μου φαγητό. Πάντα άφθονο κρέας, μερικά αυγά, λαχανικά σε βαζάκια. Ο αδερφός μου είναι αγρότης, οπότε τα παίρνω από αυτόν και όλα τα υπόλοιπα που χρειάζομαι όλο και κάπου τα βρίσκω».

Toni, 46, ΠΓΔΜ

«Έχω δική μου εταιρεία, είμαστε τέσσερις οδηγοί. Τα βγάζω πέρα, αλλά είναι δύσκολα. Ένας μεταφορέας μπορεί να περιορίσει τα έξοδα μόνο σε δύο τομείς: το ντίζελ και τον οδηγό. Όποιος μπορεί να κάνει τη δουλειά και κοστίζει λιγότερο παίρνει τη δουλειά και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει για μερικά χρόνια.

Τι σημασία θα είχε αν σου έλεγα πως ανησυχώ για την επιχείρηση; Οι οδηγοί μου είναι αξιόπιστοι, είμαι το αφεντικό του εαυτού μου, έχω την οικογένειά μου, τα παιδιά μου έχουν την υγεία τους. Έχω και φωτογραφίες τους, κάτσε να σου δείξω».

Ürsu, 61, Ελβετία

«Άρχισα να οδηγώ στις 3 Σεπτεμβρίου του 1976, σχεδόν 40 χρόνια πριν. Η δουλειά έχει γίνει πιο δύσκολη, αλλά το ίδιο ισχύει παντού. Η έλλειψη σεβασμού που υπάρχει στις μέρες μας, αυτό με εκνευρίζει. Παλιά το να είσαι οδηγός σήμαινε κάτι, αισθανόμουν περήφανος που οδηγούσα φορτηγό. Έκανα τόσους φίλους και όλοι προσέχαμε ο ένας τον άλλον.

Σήμερα πια, ο καθένας κοιτάει τον εαυτό του. Και είναι λογικό, μιας και τόσος κόσμος οδηγάει και αμείβεται με φραγκοδίφραγκα. Δουλεύουν για μεταφορείς που προσπαθούν να στραγγίξουν και την τελευταία δεκάρα από τους οδηγούς τους, αρκεί να κρατήσουν το κόστος χαμηλά. Είναι ένα μοντέρνο είδος σκλαβιάς ουσιαστικά. Τι να σου πω, κάτι τέτοια σκέφτομαι όταν κάνω μεγάλα ταξίδια».

Περισσότερα από το VICE

Ξύλο, Μεθύσια και Μπινελίκια: Skippers Θυμούνται τους Χειρότερους Τσακωμούς Φίλων σε Ιστιοπλοϊκό στα Ελληνικά Νησιά

Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους

Βρεθήκαμε στο Χωριό του 17χρονου Έλληνα Μουσουλμάνου που Σκοτώθηκε στο Μόναχο

ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Ένας Βιολόγος Εξηγεί πώς Κάνουν σεξ τα Pokémon

Drew Millard — Wed, 27 Jul 2016 05:00:00 +0300

H εικόνα είναι της Lia Kantrowitz

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UK.

Όλοι αγαπούν τα Pokémon. Πάνω από 15 εκατομμύρια άτομα έχουν κατεβάσει το Pokémon Go και πολλά από αυτά σίγουρα αναβιώνουν την παιδική τους αγάπη για τα εθιστικά ιαπωνικά καρτούν. Σχεδόν όλοι, από όσο μπορούμε να καταλάβουμε, έχουν πέσει με τα μούτρα στο παιχνίδι, κυνηγώντας, μεγαλώνοντας και αναπτύσσοντας Pokémon. Τα πλάσματα φαντάζουν τόσο αληθινά που τα παρακολουθούμε στοργικά να μεγαλώνουν από αυγά και ψαράκια και να μεταμορφώνονται σε πανίσχυρα πλάσματα που μπορούν να κατακτήσουν κάθε αντίπαλο. Τα πονάμε, ρε παιδί μου.

Αλλά τελικά πώς πηδιούνται τα Pokémon; Εγώ αυτό θέλω να ρωτήσω.

Την απάντηση σίγουρα δεν θα σου τη δώσει η Nintendo. Τα ίδια και από το Google, από το οποίο το πολύ να μάθεις ότι υπάρχει εκεί έξω το Strokemon, η πορνο-παρωδία του 2015, στην οποία υπάρχει μια σκηνή με τον Ash και τη Misty που κάνουν παρτούζα με τον Pikachu. Όταν απευθύνθηκα στη Woodrocket, την εταιρεία παραγωγής πίσω από το Strokemon, για να μάθω αν είχαν κάνει κάποια έρευνα σχετικά με το πώς πηδιούνται τα Pokémon, έλαβα την εξής απάντηση από εκπρόσωπο της εταιρείας μέσω μηνύματος: «Lol. Όχι, δεν κάναμε».

Τι ακριβώς ξέρουμε όμως από τα παιχνίδια; Όλα τα Pokémon κάνουν αυγά. Δύο Pokémon μπορούν να δημιουργήσουν ένα αυγό μαζί, αν είναι αντίθετα φύλα και είναι μέλη του ίδιου egg group. Στα αρχικά games, αφήνεις δύο πλάσματα σε ένα Pokémon daycare και γυρίζοντας βρίσκεις ένα αυγό. Στο Pokémon Go, απλώς βρίσκεις αυγά χωρίς περαιτέρω εξήγηση. Προφανώς οι δημιουργοί του παιχνιδιού δεν ήθελαν να σκέφτεστε πώς δύο Pikachu βρέθηκαν για να κάνουν ένα τρίτο.

«Φαντάζομαι πως υπάρχουν διάφοροι τρόποι με τους οποίους τα διάφορα Pokémon κάνουν σεξ», λέει ο T. Ryan Gregory, ένας εξελικτικός βιολόγος και ζωολόγος που διευθύνει το Gregory Lab of Genomic Diversity στο Πανεπιστήμιο του Guelph στο Ontario. Είχε την ευγενή καλοσύνη να απαντήσει στο τηλέφωνό μου, ενώ επιπλέον συμφώνησε να χρησιμοποιήσει τις λιγοστές πληροφορίες που υπήρχαν σχετικά με το pokésex, μήπως και έτσι φτάσουμε «σε κάποιες υποθέσεις σχετικά με το τι είναι πιο πιθανό να συμβαίνει».

Το γεγονός ότι τα Pokémon γεννούν αυγά είναι λογικό από εξελικτική σκοπιά, μου είπε ο Gregory. Αν τα Pokémon περιφέρονται όλη μέρα ψάχνοντας άλλα Pokémon για να παλέψουν, «τότε μια μεγάλη περίοδος κύησης θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Θα ήταν πολύ πιο λογικό να γεννούν αυγά». Η παρουσία των αυγών, όμως, μας δείχνει επιπλέον πως υπάρχει ένα σημαντικό κοινό στοιχείο μεταξύ τους, το οποίο θα επέτρεπε σε πάρα πολύ διαφορετικά είδη Pokémon να παράγουν απογόνους μεταξύ τους. «Περνούν όλα από μια πολύ κοινή φάση στην αρχή της διαδικασίας –το αυγό–, με τις διαφορές τους να προκύπτουν αργότερα», εξηγεί ο Gregory.

Ανακαλύψαμε τους Ανθρώπους που Βγάζουν Χρήματα από το Gaming στην Ελλάδα. Δείτε το βίντεο του VICE:

Σου άρεσε; Δες και το βίντεο για Το Νησί που Κολυμπάς Δίπλα στα Σαγόνια του Καρχαρία

Έχοντας διατυπώσει τα παραπάνω, ο Gregory είπε πως αν έπρεπε να μαντέψει, θα έλεγε πως τα Pokémon θα έκαναν σεξ με έναν ή δύο σχετικά γενικούς τρόπους. Πολλά από τα Pokémon είναι διμερώς συμμετρικά, κάτι που ο Gregory ορίζει ως «δύο παρόμοιες πλευρές, με το κεφάλι μπροστά και τα οπίσθια πίσω», με γεννητικά όργανα που βρίσκονται ανάμεσα στα πόδια. Τα περισσότερα διμερώς συμμετρικά ζώα καταπιάνονται με την εσωτερική γονιμοποίηση, επομένως οποιοδήποτε Pokémon έχει πόδια, χέρια και κεφάλι, πιθανώς να έχει και γεννητικά όργανα, τα οποία και θα χρησιμοποιεί με τους τρόπους που όλοι γνωρίζουμε. Με άλλα λόγια, ίσως τελικά το Strokemon να είναι πιο ακριβές από όσο σκόπευαν οι δημιουργοί του.

Τα πράγματα δυσκολεύουν όταν έχεις να κάνεις με Pokémon όπως το Cloyster (αυτό που μοιάζει με μύδι) ή το Bellsprout (αυτό που μοιάζει περίπου με λουλούδι), τα οποία δεν έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά. Αυτά τα είδη μάλλον κάνουν σεξ μέσω εξωτερικής γονιμοποίησης, κατά την οποία το θηλυκό Pokémon γεννά ένα αυγό το οποίο γονιμοποιείται από το αρσενικό.

Ο Josh Dunlop, ένας καλλιτέχνης που δημιουργεί ρεαλιστικές απεικονίσεις Pokémon, μου είπε πως τα άμορφα, αυγοειδή Pokémon όπως το Gastly και το Koffing μάλλον καταπιάνονται με μια παρόμοια εξωτερική γονιμοποίηση, κατά την οποία το αρσενικό θα γονιμοποιούσε γλιστρώντας μέσα από τα αυγά του θηλυκού. Και ποιοι είμαστε εμείς για να φέρουμε αντίρρηση;

Όπως προκύπτει, τα Pokémon egg groups –οι ομάδες δηλαδή των Pokémon που παρά τις σωματικές τους διαφορές μπορούν να ζευγαρώσουν μέσα στο παιχνίδι– θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί Pokémon με πολύ διαφορετικούς τρόπους σεξουαλικής επαφής μπορούν να υπάρξουν μέσα στην ίδια ομάδα ταξινόμησης. Τα egg group, εξηγεί ο Gregory, είναι σχετικά όμοια με ένα φαινόμενο το οποίο ονομάζεται ring species, το οποίο περιγράφει «τη σειρά των συνδέσεων που μπορούν να ενώσουν δύο πράγματα που φαντάζουν πολύ διαφορετικά». Κάθε egg group αντιπροσωπεύει έναν κρίκο σε αυτό το δίκτυο, όπως εξηγεί ο Gregory, οπότε αν διάλεγες δύο τυχαία Pokémon από αυτό το group –το Squirtle και το Rapidash, ας πούμε– μπορεί να μην μπορούσαν να αναπαραχθούν μαζί, αλλά θα μπορούσες να τα συνδέσεις μέσω μιας σειράς Pokémon που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν. Σ' αυτό το παράδειγμα, το Squirtle ανήκει στα egg groups Monster και Water 1, που σημαίνει πως θα μπορούσε να ζευγαρώσει με οποιοδήποτε άλλο Pokémon ανήκει στα egg groups Monster και Water 1. Αν πάρεις ένα Squirtle και ένα Rhyhorn (μέλος των egg groups Monster και Field), αυτά θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα αυγό. Και από τη στιγμή που το Rapidash είναι επίσης μέλος του egg group Field, μπορεί και αυτό να αναπαραχθεί με ένα Rhyhorn.

Αλλά ξεφεύγω. Εσείς φαντάζομαι ότι θέλετε να μάθετε σχετικά με το ποια Pokémon έχουν πουλιά. Αυτά που γονιμοποιούν εξωτερικά δεν θα είχαν, αλλά αυτά που γονιμοποιούν εσωτερικά μπορεί να έχουν «μερικά πραγματικά τρελά πέη», λέει ο Gregory. «Τα πέος της πάπιας είναι κυρτό και πολύ μακρύ, ενώ το αντίστοιχο της γάτας είναι ακιδωτό. Αν κοιτάξει κανείς κάποια έντομα, τα θηλυκά είναι σχηματισμένα έτσι ώστε να μπορούν να μαζεύουν το σπέρμα από τα αρσενικά, ενώ σε άλλα έντομα τα πέη αποκόπτονται». Κοινώς, ο Psyduck έχει σπειροειδές πέος, του Mewtο έχει αγκάθια και ο Pinsir διαθέτει κάτι τέτοιο, που δεν έχουμε ιδέα τι είναι.

Παρακαλώ, δεν κάνει τίποτα.

Περισσότερα από το VICE

Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

To Νέο Τρέιλερ του «Trainspotting 2» Είναι Τόσο Ασαφές όσο το Προηγούμενο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Κάποιοι Έλληνες δεν Μπορούν να Αποχωριστούν τον Amstrad και την Bibi-Bo τους

Αντώνης Κωνσταντάρας — Wed, 27 Jul 2016 05:04:00 +0300

Όλες oι φωτογραφίες είναι από τα προσωπικά αρχεία των συλλεκτών.

Τα τελευταία χρόνια, η retro αισθητική έχει μπει στις καρδιές των Ελλήνων. Πολλοί νέοι προτιμούν να αγοράζουν second hand ρούχα που παραπέμπουν σε άλλες εποχές, ενώ υπάρχει ραγδαία άνθηση του swing και άλλων χορών και μουσικών του ένδοξου παρελθόντος. Ειδική μνεία θα πρέπει να γίνει και στη στροφή του κόσμου προς τα vintage shops με σκοπό την αγορά παλιών αντικειμένων για τη διακόσμηση και την επίπλωση του σπιτιού τους. Η αλήθεια να λέγεται, το σύγχρονο design φαντάζει πραγματικά βαρετό μπροστά σε αυτό της δεκαετίας του '50 ή του '60. Αν σκεφτείς επίσης την οικονομική και πολιτική κρίση που βιώνουμε, καταλαβαίνεις γιατί όλο και περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να κάνουν ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο, προσπαθώντας να αναβιώσουν κάποιες πιο ήρεμες και αγνές εποχές.

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, καταλαβαίνει κανείς πως ήταν θέμα χρόνου να διοργανωθεί ένα μεγάλο φεστιβάλ αφιερωμένο σε όσα αγαπούν οι λάτρεις του παρελθόντος. Συγκεκριμένα, από την Παρασκευή (29/7) μέχρι και την Κυριακή (31/7), στο Παλαιό Αμαξοστάσιο Ο.Σ.Υ (Πειραιώς & Ερμού, έναντι Τεχνόπολις), θα λάβει χώρα το Athens Retro Festival, οι επισκέπτες του οποίου θα έχουν την ευκαιρία να κάνουν μια βουτιά στο παρελθόν και να ξεχάσουν για λίγες ώρες τα προβλήματα τους χαζεύοντας συλλεκτικά αντικείμενα όλων των ειδών αλλά και συμμετέχοντας σε διάφορα happenings. Άρπαξα λοιπόν την ευκαιρία και ήρθα σε επαφή με τέσσερις συλλέκτες που θα συμμετάσχουν σε αυτό, με σκοπό να μπω για λίγο στον κόσμο τους.

Φώτης Μαυράκης

Δημιουργός και Administrator του Retrocomputers.gr / Συλλέκτης υπολογιστών και ηλεκτρονικών παιχνιδιών

VICE: Πώς ξεκίνησες τη συλλογή σου;
Φώτης Μαυράκης: Ανέκαθεν μου άρεσαν οι υπολογιστές, από μικρός είχα ένα Spectrum κι έπαιζα παιχνίδια ή έγραφα προγράμματα. Γύρω στο 2000 μου ήρθε η ιδέα να φτιάξω ένα μουσείο υπολογιστών, δηλαδή να μάζευα μηχανήματα (Spectrum, Amiga κι άλλα) και παιχνιδομηχανές, και να έφτιαχνα ουσιαστικά την ιστορία της πληροφορικής σε έναν χώρο. Να έρχεται κόσμος, να το βλέπει, ή στη χειρότερη απλά να μαζευόμαστε με φίλους. Τελικά όμως, λόγω υποχρεώσεων, δεν κατάφερα να ανοίξω το μουσείο. Έφτιαξα όμως το site, που λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο σαν online μουσείο. Σε αυτό, υπάρχει η gallery όπου μπορεί κάποιος να δει όλα μου τα μηχανήματα, τα οποία μου πήρε περίπου ένα χρόνο να φωτογραφίσω. Πλέον, έχει μαζευτεί μία ομάδα ανθρώπων που μέσω του site, κάνουμε διάφορες εκθέσεις σε σχολεία και εκδηλώσεις, όπως το Athens Retro Festival. Πάντα δωρεάν, χωρίς να έχουμε κάποιο οικονομικό όφελος από όλο αυτό.

Πόσους υπολογιστές έχεις;
Έχω περίπου 200 μηχανήματα από υπολογιστές και κονσόλες, αλλά έχω και αντικείμενα που σχετίζονται με την πληροφορική και το gaming γενικότερα. Παλιούς επεξεργαστές, κάρτες μνήμης, κάρτες γραφικών και πολλά παλιά περιοδικά. Επίσης, έχω και δύο μεγάλες καμπίνες με κερματοδέκτη, τα γνωστά Arcades.

Είναι σε λειτουργική κατάσταση οι υπολογιστές;
Τα περισσότερα ναι, όμως μπορεί κάποια να χρειάζονται μέσα στον χρόνο μικρές διορθώσεις διότι εμφανίζονται μικροπροβληματάκια που συχνά σχετίζονται με την υγρασία. Εγώ τα παίρνω σε λειτουργική κατάσταση, αλλά αν ένα μηχάνημα το έχω δεκαπέντε χρόνια, μπορεί να παρουσιάσει κάποιο θεματάκι σε βάθος χρόνου.

Πόσο μπορεί να κοστίζει η συλλογή σου;
Κοίτα, ειλικρινά δεν γνωρίζω και αποφεύγω να μιλάω με νούμερα επειδή είναι πολλά τα μηχανήματα. Μη φανταστείς όμως πως έχω κάνει κάτι εξωπραγματικό για να τα μαζέψω. Το κάνω σαν χόμπι εδώ και δεκαέξι χρόνια. Όταν οι άλλοι έβαζαν λεφτά -από αυτά που τους περίσσευαν- για να βάλουν μια αεροτομή στο αμάξι, εγώ τα έδινα για να πάρω ένα μηχάνημα.

Τι κοιτάει ο συλλέκτης σε ένα computer για να καταλάβει πόσο συλλεκτικό είναι;
Πρώτα απ' όλα παίζει ρόλο το τι ψάχνει ο καθένας. Είναι κάποιοι που μπορεί να θέλουν απλά να στολίσουν το ράφι τους και παίρνουν αυτά που τους αρέσουν. Εγώ ας πούμε, επειδή είμαι κολλημένος με την ιστορία της πληροφορικής, ψάχνω για υπολογιστές που να έχουν μια πρωτιά, για παράδειγμα, τον πρώτο φορητό υπολογιστή, ή τον πρώτο έγχρωμο φορητό υπολογιστή. Δηλαδή να έχουν κάποια χαρακτηριστικά που τα κάνουν μοναδικά. Έχω και μηχανήματα όμως όπως η Amiga 500, με την οποία έχει παίξει πολύς κόσμος. Κάποια ήθελα απλώς να τα έχω.

Η κρίση έχει επηρεάσει τη συλλογή σου;
Ναι, αρκετά. Η κρίση τα έχει σαρώσει όλα. Όμως, αργά και σταθερά, με τα χρήματα που παίρνω από τη δουλειά μου -μια απλή δουλειά- προσπαθώ να αγοράζω κι άλλα πράγματα.

Το πιο σπάνιο αντικείμενο της συλλογής σου;
Θα μπορούσα να πω ότι είναι ένας Jupiter Ace (μπορεί κάποιος να τον δει και στο site).

Το δικό σου αγαπημένο;
Κοίτα, θα μπορούσα κάθε φορά να λέω και άλλο, γι' αυτό έχω καταλήξει στο μηχάνημα που πήρα εγώ πρώτο. Είναι ο Spectrum plus 3, τον είχα μικρός, έπαιζα παιχνίδια και προγραμμάτιζα. Σαν μηχάνημα είναι «του κιλού», απλώς ήταν ο πρώτος μου υπολογιστής και με έβαλε στον κόσμο του προγραμματισμού.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Βάλληνδας Γιώργος

Μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φίλων Παλαιού Αυτοκινήτου (E.O. FILPA ) / Συλλέκτης Παλαιών Αυτοκινήτων

VICE: Θα μπορούσατε να μου πείτε δυο λόγια για το αυτοκίνητο που θα έχετε στο Athens Retro Festival;
Βάλληνδας Γιώργος: Θα φέρω μια Giulietta Sprint του 1961, ένα αρκετά σπάνιο αυτοκίνητο το οποίο είχε βγει σε 7.500 αντίτυπα. Ένα αυτοκίνητο που άρχισε να κατασκευάζεται από το τέλος του 1954, μέχρι το 1962.

Πόσα αυτοκίνητα έχετε στη συλλογή σας;
Έχω τέσσερα. Την Alfa Romeo, δύο Mercedes -μία του 1961 και μία του 1974- και ένα MG του 1974.

Πως αποφασίσατε να ξεκινήσετε συλλογή από σπάνια αυτοκίνητα;
Αγοράζω σχετικά περιοδικά από εποχές που δεν ήταν στη μόδα όλο αυτό, δηλαδή από τη δεκαετία του '70. Απλώς, η συλλογή προέκυψε όταν έφτασα σε κάποια ηλικία και άρχισα να έχω περισσότερο χρόνο και ίσως περισσότερα χρήματα για να ασχοληθώ.

Πόσο κοστίζουν τα τέσσερα αυτοκίνητα που έχετε στη συλλογή σας;
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που καθορίζουν την τιμή ενός αυτοκινήτου, όπως για παράδειγμα η κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Οι δύο Mercedes μου δεν είναι τόσο ακριβές, η τιμή της Alfa Romeo όμως, επειδή είναι σπάνιο αμάξι, έχει εκτοξευτεί. Ας το αφήσουμε εκεί.

Η κρίση έχει επηρεάσει τον κόσμο που συλλέγει αυτοκίνητα;
Η κρίση σίγουρα έχει επηρεάσει τους πάντες. Έχω φίλους που ασχολούνται με αντίκες -έπιπλα, σπάνια αντικείμενα- και έχουν επηρεαστεί πάρα πολύ. Ό,τι αφορά στο αυτοκίνητο, στην Ελλάδα, δεν το έχουμε δει τόσο πολύ ως προς την αγορά αυτοκινήτου που ούτως ή άλλως είναι περιορισμένη, το έχουμε δει όμως στις συμμετοχές σε εκδηλώσεις, διότι για να πάρεις μέρος σε αυτές έχει κάποιο αντίτιμο.

Θα θέλατε να μας πείτε και δυο λόγια για τη Filpa;
Η Filpa είναι ένα σωματείο που ιδρύθηκε πριν από περίπου πενήντα χρόνια και είναι το μεγαλύτερο και παλαιότερο σωματείο παλαιού αυτοκινήτου στην Ελλάδα. Έχουμε στο δυναμικό μας περίπου 6.200 ιστορικά αυτοκίνητα και περίπου 1.600 μέλη. Τέλος, έχουμε ένα ιδιόκτητο κτίριο το οποίο θαυμάζουν όσοι το επισκέπτονται. Φανταστείτε πως, ακόμα και στο εξωτερικό, μόνο οι μεγάλες λέσχες έχουν τέτοια κτίρια.

VICE Video: Οι Κούκλες που Προκάλεσαν Ψύχωση στις ΗΠΑ

Δείτε ακόμη: Τα Αγωνιστικά Περιστέρια Είναι το Χόμπι των Νεόπλουτων της Κίνας

Σοφία και Ηλίας

Ιδιοκτήτες του μαγαζιού Χρονοκάψουλα / Συλλέκτες παλιών παιχνιδιών

VICE: Πως αποφασίσατε να ανοίξετε το μαγαζί;
Σοφία και Ηλίας: Ασχολούμαστε πολλά χρόνια με παλιά πράγματα. Κάποια στιγμή, λόγω των συνθηκών, βρεθήκαμε χωρίς δουλειά και είπαμε να στραφούμε εκεί.

Πώς ξεκινήσατε τη συλλογή σας;
Περισσότερο λόγω απωθημένου, επειδή κάποια πράγματα που πάντα θέλαμε δεν μπορούσαμε να τα έχουμε στη παιδική μας ηλικία και αποφασίσαμε να τα μαζέψουμε μετά. Ξεκινάς βέβαια να πάρεις δέκα παιχνίδια που έχεις σκεφτεί και μετά σε παίρνει η μπάλα και τρελαίνεσαι μαζεύοντας ένα σωρό αντικείμενα.

Πώς ξεχωρίζετε ποια θα πουλήσετε και ποια θα κρατήσετε;
Η αλήθεια είναι πως κρατάμε περισσότερα από όσα πουλάμε. Γενικά προσπαθούμε να βρίσκουμε ποσότητες αντικειμένων από stock, παλιές αποθήκες και άλλα μέρη, ώστε να μην αγχωνόμαστε με αυτό το δίλημμα.

Είναι εύκολο να βρεις stock με τη πάροδο του χρόνου;
Όχι βέβαια, πρέπει να ασχολείσαι πολλά χρόνια με το αντικείμενο για να μπορέσεις να βρεις stock. Εμείς γυρίζουμε σε παζάρια και αποθήκες εδώ και δεκαπέντε χρόνια.

Πόσα αντικείμενα έχετε στη προσωπική σας συλλογή;
Εκατοντάδες, για τη δική μας συλλογή μαζεύουμε παιχνίδια -κυρίως ελληνικά- από τις δεκαετίες του '60 και του '70. Έχουμε πολύ λίγα κομμάτια από μεταγενέστερες δεκαετίες. Μαζεύουμε όμως και άλλα αντικείμενα όπως βινύλια, super 8 φιλμ και πολλά ακόμη.

Τι είναι αυτό που ψάχνετε σαν συλλέκτες σε ένα παιχνίδι;
Το πρώτο και κύριο είναι το να μας κάνει «κλικ» η αισθητική του. Αν δεν μας αρέσει κάτι, δύσκολα θα το βάλουμε στο μαγαζί ή στη συλλογή μας. Η αισθητική των παλιότερων δεκαετιών είναι τόσο προσεγμένη που, ακόμα και τα κιτς αντικείμενα της δεκαετίας του '80 και των αρχών του '90, έχουν μια αισθητική που δύσκολα τη βρίσκεις στα σύγχρονα.

Τα αγαπημένα σας κομμάτια από τη συλλογή σας;
Ηλίας: Εμένα, το αγαπημένο μου είναι ένας τσίγκινος γιαπωνέζικος Godzilla της δεκαετίας του '70 που είναι και από τα πιο σπάνια κομμάτια της συλλογής μου. Η Σοφία έχει πιο ιδιαίτερο γούστο, μαζεύει κουκλάκια κυρίως, αλλά πρέπει να έχουν μια creepy αισθητική, σαν να είναι από ταινία τρόμου.

Επηρεάζει η κρίση του συλλέκτες παιχνιδιών;
Όλους τους επηρεάζει η κρίση. Είναι όμως τέτοιο το «μικρόβιο» της συλλογής -ειδικά των παιχνιδιών- που πολλές φορές συμπεριφερόμαστε σαν ναρκομανείς. Θα κάνεις οτιδήποτε για να πάρεις τη δόση σου. Σίγουρα θα ξοδέψεις λιγότερα σε σχέση με το παρελθόν, αλλά πραγματικά, από όσους γνωρίζουμε, κανείς δεν έχει σταματήσει να συλλέγει.

Παίζετε με τις παρέες σας retro επιτραπέζια;
Δυστυχώς, κυρίως λόγω χρόνου, όχι. Δεν είμαστε από τους ανθρώπους πάντως που δεν γουστάρουμε να ακουμπάνε τα παιχνίδια μας. Δεν είναι τα πάντα για βιτρίνα.

Τι είδους παιχνίδια κυνηγάτε;
Τα αμιγώς ελληνικής κατασκευής και προέλευσης παιχνίδια που ο άλλος τα έχει στο θυμικό του, που θα σου ξυπνήσουν μια ανάμνηση βλέποντας τα. Πράγματα που θα θυμηθείς ότι τα έβλεπες στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς σου και όχι σε μια διαφήμιση πολυεθνικής εταιρίας στη τηλεόραση, όπως για παράδειγμα τα G.I.Joe. Εμείς θέλουμε να μπαίνεις στο μαγαζί και να κάνεις ένα ταξιδάκι στα παιδικά σου χρόνια, να δεις τον παππού σου ή τη γιαγιά σου να σου παίρνει ένα χαζοπαιχνιδάκι πριν πας για μπάνιο. Μια αλυσίδα αναμνήσεων. Πολλές φορές μπαίνει κόσμος στο μαγαζί και τον βλέπεις που χάνεται, γυρνάει πίσω.

Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο event του Athens Retro Festival στο Facebook.

Περισσότερα από το VICE

Η Τουρκία από τα 1.000 Πόδια

Oι Celebrities που Πιστεύουν στους Εξωγήινους

Βουλωμένες Τουαλέτες και Εκνευρισμός στο Ολυμπιακό Χωριό του Ρίο

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Αυτοί που Μπορούν να Πλουτίσουν από το Brexit

Royce Kurmelovs — Wed, 27 Jul 2016 04:00:00 +0300

Ποιος θέλει να πλουτίσει από αυτούς τους τύπους;

Το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο VICE Australia/NZ.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ανακοίνωσε την Τετάρτη ότι το Brexit ανέστειλε την παγκόσμια ανάκαμψη μετά τη χρηματοοικονομική κρίση και βύθισε το οικονομικό μέλλον της Βρετανίας στο χάος. Μάλιστα, εκτιμά πως το 2017 η βρετανική οικονομία θα παρουσιάσει ανάπτυξη 0,9% χαμηλότερη απ' ό,τι είχε εκτιμηθεί, γεγονός που έχει επηρεάσει μετοχές και νομίσματα παντού στον κόσμο.

Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece

Αλλά αυτό που είναι ενδιαφέρον είναι πως τώρα κάπου εκεί έξω κάποιος ψάχνεται να βγάλει λεφτά από αυτό το χάος.

Ακόμα και πριν από το δημοψήφισμα, υπήρχαν άνθρωποι που σχεδίαζαν να ρευστοποιήσουν από το Brexit. Όταν βγήκε το αποτέλεσμα και το σοκ πήρε τα ηνία, έγινε γνωστό ότι ο George Soros έκανε μια μικρή περιουσία επενδύοντας σε συγκεκριμένες ευρωπαϊκές τράπεζες, στοιχηματίζοντας ουσιαστικά κατά των δημοσκοπήσεων που έλεγαν ότι η Βρετανία δεν θα ψήφιζε ποτέ να φύγει από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το Κίνημα των Λευκών Υποστηρικτών του Ντόναλντ Τραμπ. Δείτε το βίντεο του VICE:

Σας άρεσε; Δείτε και το βίντεο Μπήκαμε στον Καταυλισμό Προσφύγων στα Διαβατά

Είτε το λέτε «δημιουργική καταστροφή» είτε απλώς σωστή επιχειρηματικότητα, υπάρχει δυνατότητα να βγάλει κανείς χρήματα από την οικονομική αβεβαιότητα. Όμως το πώς κάποιος μπορεί να αξιοποιήσει την κατάσταση προς όφελός του τους προσεχείς μήνες, πραγματικά εξαρτάται από το πώς θα τα πάει συνολικά η βρετανική οικονομία.

Το πόσο άσχημο θα γίνει όλο αυτό εξαρτάται από τρεις εκβάσεις.

Καλύτερο Σενάριο

Η Βρετανία καταλήγει να γίνει σαν τη Νορβηγία, που δεν είναι κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά συνδέεται στενά με την Ε.Ε., έχει πρόσβαση στην ενιαία αγορά και επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση των ανθρώπων. Δεν γίνεται και καμιά μεγάλη αλλαγή, οπότε δεν μπορούν να βγουν και πολλά λεφτά.

Η Μέση Επιλογή

Αυτό είναι ένα πολύ πιο απίθανο αποτέλεσμα, με τη Βρετανία να γίνεται κάτι σαν την Ελβετία, που διαπραγματεύεται τις εμπορικές συμφωνίες της με την Ε.Ε. χωριστά κατά περίπτωση, αλλά εξακολουθεί να έχει ταξιδιωτική πρόσβαση στην Ε.Ε. Όπως και στην πρώτη περίπτωση, μπορούμε να επωφεληθούμε από την καταστροφή μόνο εάν κατ' αρχάς υπάρχει καταστροφή.

Το Τρίτο, Χειρότερο Σενάριο

Η Βρετανία θα μπορούσε να γίνει ξένη για την Ε.Ε., όπως π.χ. η Βραζιλία ή το Κατάρ. Οι εμπορικές συμφωνίες θα κλείνονται σε πλήρη απομόνωση και οι Βρετανοί ίσως χρειάζονται βίζα για να επισκεφτούν την Ευρώπη.

Αυτήν τη στιγμή, το πρόβλημα είναι ότι ακόμα και οι ισχυροί των αγορών δεν γνωρίζουν πώς θα παιχτεί το παιχνίδι, και έτσι το να κάνουν οτιδήποτε είναι επικίνδυνο.

«Το ύφος των Financial Times την περασμένη εβδομάδα είναι αποκαλυπτικό », είπε ο Simon Tormey από το Πανεπιστήμιο του Σίδνεϊ. «Προς το παρόν, ουσιαστικά η Βρετανία πουλάει οικονομικές υπηρεσίες σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γερμανία χωρίς ταρίφες. Το χειρότερο σενάριο θα κάνει το Λονδίνο εντελώς απωθητικό τόπο για να εγκατασταθούν οι μεγάλες τράπεζες και οι μεγάλες πολυεθνικές».

Παρόλο που δεν θεωρούσε πως το χειρότερο σενάριο ήταν βέβαιο, είπε πως εάν συνέβαινε, τα περισσότερα χρήματα θα έβγαιναν είτε από την πώληση είτε από την επένδυση σε εκείνες τις εταιρείες που ετοιμάζονται να φύγουν από τη Βρετανία.

«Εκείνοι που ξερογλείφονται αυτήν τη στιγμή είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες και οι ευρωπαϊκές χρηματαγορές, που απλώς αλωνίζουν», είπε ο Tawney. «Μόλις επέστρεψα από την Ευρώπη και είναι σαν να βλέπεις λύκους να βλεφαριάζουν ένα ψοφίμι. Στοιχηματίζουν στις μεγάλες τράπεζες, λέγοντας "ελάτε στο Δουβλίνο, ελάτε στη Φρανκφούρτη"».

Αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε πουλάει ακίνητα στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις θα πρέπει να προσδοκά να βγάλει ένα σκασμό λεφτά, όταν μια στρατιά τραπεζιτών από το Λονδίνο παρελάσουν ξαφνικά σε όποια μεγάλη ευρωπαϊκή πόλη κερδίσει και προκαλέσει έκρηξη των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

Όποια πόλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποδεχθεί εταιρείες που φεύγουν από το Λονδίνο θα βγάλει πολύ χρήμα ( via Flickr)

Δεδομένου ότι η βρετανική λίρα έχει καταρρεύσει, αίφνης έγινε πολύ φτηνότερο να ταξιδέψει κανείς στη Βρετανία, που σημαίνει ότι ο τουρισμός και οι δημιουργικές βιομηχανίες όπως η παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών ή η ανάπτυξη ηλεκτρονικών παιχνιδιών θα έχουν μικρότερο κόστος καθώς θα πέφτουν οι τιμές των ακινήτων. Οι εταιρείες ανάπτυξης ηλεκτρονικών παιχνιδιών μπορεί να θέλουν να εκμεταλλευτούν τις δεξιότητες Βρετανών σχεδιαστών ηλεκτρονικών παιχνιδιών, ενώ εταιρείες όπως η Pinewood Studios, με έδρα το Λονδίνο, αναμένεται να προσελκύσουν περισσότερες παραγωγές από το Χόλιγουντ. Ο υπόλοιπος κόσμος ίσως απλώς θελήσει να κάνει διακοπές στη βρετανική ύπαιθρο.

Ο Mark Crosby από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης συμφώνησε επίσης ότι, μακροπρόθεσμα, το χειρότερο σενάριο θα ήταν «καταστροφικό» για τη Βρετανία και είπε ότι εάν κάποιος ήταν αρκετά κυνικός για να προσπαθήσει να ρευστοποιήσει από το πρόβλημα, η καλύτερη προοπτική θα ήταν να ασχοληθεί με τους Βρετανούς εξαγωγείς.

«Ο μόνος τομέας που θα ωφεληθεί από όλο αυτό είναι οι βρετανικές εξαγωγές, γιατί μέχρι τώρα έχει μειωθεί η αξία της βρετανικής λίρας», είπε. «Στην περίπτωση των Βρετανών εξαγωγέων, θα αγόραζες εναλλακτικές που θα σε ωφελούσαν όταν ανέβαινε η ισοτιμία της λίρας».

Οι αποβάθρες του Λονδίνου

Με δύο χρόνια προβάδισμα από σήμερα έως όποτε η Βρετανία φύγει τελικά από την Ε.Ε., οποιοσδήποτε εξάγει θα βγάλει ένα σκασμό λεφτά αφού η ισοτιμία της λίρας είναι σε χαμηλό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι οι Βρετανοί κατασκευαστές και οι παραγωγοί του πρωτογενούς τομέα θα τα πάνε αρκετά καλά εφόσον δεν στηρίζονται στις εισαγωγές, που θα γίνουν πολύ πιο ακριβές.

Ωστόσο, πρόκειται για κάτι βραχυπρόθεσμο και ο Crosby δεν πιστεύει ότι το χειρότερο σενάριο είναι ιδιαίτερο πιθανό να επαληθευτεί.

«Τη Βρετανία δεν μπορούν να την πηδήξουν, γιατί αυτό θα ήταν πολύ κακό για την Ε.Ε. Και οι δύο πλευρές θα ωφελούνταν από πολύ λογικές εμπορικές συμφωνίες», είπε, τονίζοντας ότι οι εισαγωγές από την Ε.Ε. αντιστοιχούν στο 53% των συνολικών βρετανικών εισαγωγών, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στις εξαγωγές είναι 48%.

Πέρα από αυτό, εάν οι πρόσφατες επιλογές τους λένε κάτι, οι Βρετανοί δεν είναι και οι πιο λογικοί άνθρωποι τελευταία και το γεγονός πως είναι εντελώς απρόβλεπτοι καθιστά αδύνατη τη βεβαιότητα για οποιοδήποτε.

Περισσότερα από το VICE

Ρωτήσαμε Aνθρώπους Ηλικίας 17 εως 60 ετών Ποιά Είδηση έχει Σημαδέψει τη Μνήμη τους

Πόσο Κοστίζουν τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα;

O Δονητής του Μέλλοντος δεν θα Δονείται

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Το Ισλαμικό Κράτος Ανέλαβε την Ευθύνη για την Αιματηρή Ομηρία σε Εκκλησία στη Γαλλία

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 11:36:00 +0300

Φωτογραφία από το Twitter

Μέλη του Ισλαμικού Κράτους ήταν οι δράστες της ομηρίας στην εκκλησία στο Σεντ Ετιέν Ντι Ρουβρ, όπως ανακοίνωσε ο Φρανσουά Ολάντ. Οι δύο άνδρες επιτέθηκαν σε έναν ιερέα με μαχαίρι και τραυμάτισαν σοβαρά ακόμη έναν όμηρο όταν εισέβαλαν οπλισμένοι με μαχαίρια σε εκκλησία στη Νορμανδία της Γαλλίας, νωρίτερα το μεσημέρι.

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων του Ισλαμικού Κράτους Amaq, οι δύο δράστες που πραγματοποίησαν την επίθεση στην εκκλησία της Γαλλίας ήταν στρατιώτες του ISIS.Παράλληλα, το πρακτορείο ανέφερε ότι με την πράξη τους αυτή απάντησαν στο κάλεσμα του ISIS για στοχοποίηση αυτών που συμμετέχουν στην επιχείρηση να χτυπηθεί το Ισλαμικό Κράτος.

Πηγές της τοπικής αστυνομίας, δήλωσαν πως είδαν τον ιερέα αποκεφαλισμένο, ενώ ορισμένα Μέσα αναφέρουν πως μαχαιρώθηκε στο λαιμό. Ακόμη ένας άνθρωπος βρίσκεται σοβαρά τραυματισμένος. Οι δράστες της ομηρίας που διήρκεσε 45 λεπτά, έπεσαν νεκροί από τα αστυνομικά πυρά κατά την έξοδο τους από την εκκλησία.

Το Βατικανό καταδίκασε την επίθεση και τη χαρακτήρισε «βάρβαρη δολοφονία». Σύμφωνα με τα διεθνή μέσα όμηροι κρατήθηκαν ένας ιερέας, τέσσερις καλόγριες και δύο πιστοί. Το περιστατικό ερευνά πλέον η αντιτρομοκρατική ομάδα του εισαγγελικού γραφείου του Παρισιού.

«Κάποια στιγμή, οι δύο δράστες βγήκαν από την εκκλησία και τότε η BRI, η αστυνομική ελίτ της Γαλλίας, βρήκε την ευκαιρία να τους σκοτώσει», δήλωσε ο εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Εξωτερικών, Pierre-Henry Brandet, στον γαλλικό ραδιοφωνικό σταθμό Info, αναφερόμενος στην εξειδικευμένη αστυνομική ομάδα της Γαλλίας.

Ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς εξέφρασε τον αποτροπιασμό του απέναντι στη βάρβαρη επίθεση. «Η επίθεση πλήττει όλη τη Γαλλία. Θα σταθούμε όλοι μαζί ενωμένοι σε αυτό», έγραψε στο Τwitter.

Horreur face à l
— Manuel Valls (@manuelvalls) 26 Ιουλίου 2016

Η ομηρεία στη Νορμανδία της Γαλλίας σημειώθηκε 12 ημέρες μετά την επίθεση του Τυνήσιου Mohamed Lahouaiej Bouhlel, στη Γαλλική Ριβιέρα της Νίκαιας, όπου έχασαν τη ζωή τους 84 άνθρωποι και είναι το τελευταίο περιστατικό μιας σειράς θανατηφόρων επιθέσεων που έχουν σημειωθεί στην Ευρώπη.

Η απειλή για ενδεχόμενη επίθεση σε κάποιο τόπο χριστιανικής λατρείας, υπήρχε εδώ και έναν χρόνο, μετά το αποτυχημένο σχέδιο κατά της καθολικής εκκλησίας στο Βιλζουίφ, στα προάστια του Παρισιού πέρυσι τον περσινό Απρίλιο. Ο Αλγερινός φοιτητής Σιντ Αχμέντ Γλάμ είχε θεωρηθεί ύποπτος και συνελήφθη πριν θέσει σε εφαρμογή τα σχέδια του.

Σύμφωνα με την εφημερίδα Le Point ο ιερέας που δολοφονήθηκε είναι ο Jacques Hamel, γεννημένος το 1930 στο Darnétal και χειροτονήθηκε το 1958.

Τα τοπικά Μέσα, μεταδίδουν εικόνες με την αστυνομία να έχει μπλοκάρει τους δρόμους γύρω από την εκκλησία, ενώ στο σημείο βρίσκονται ασθενοφόρα.

Near church cordoned off by security forces

Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας

Κείμενο, Φωτογραφίες: Γιώργος Παπαϊωάννου — Tue, 26 Jul 2016 01:11:00 +0300

Είσαι 25, στο κέντρο της Αθήνας. Δικό σου σπίτι δεν έχεις και η άλλη μένει στην άκρη της πόλης. Αλλά διάολε, κόβεις τη σεξουαλική ένταση μεταξύ σας με μαχαίρι. Τι κάνεις; Ανεβαίνεις ένα Λυκαβηττό και ό,τι ήθελε προκύψει. Και προκύπτει: Την ώρα που είσαι πάνω της, στη θέση του συνοδηγού, με ψυχραιμία που θα θαύμαζε και ο Προκόπης Παυλόπουλος, σου πετάει «Γιώργο, μην κοιτάξεις πίσω σου, ένας τύπος έχει κολλημένη τη μούρη του στο παρμπρίζ». ΟΚ, όταν κάποιος σου λέει αυτό το πράμα, εσύ μηχανικά το πρώτο που κάνει είναι ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΟΥ. Και βλέπεις μια μούρη κολλημένη στο παρμπρίζ, μια μούρη που δεν φεύγει. Φρικάρεις και σκέφτεσαι τα χειρότερα -έτσι όπως είσαι τσιτσίδι βάζεις μπρος και φεύγεις σαν τον Στιβ Μακουίν στο «Μπούλιτ». Λυκαβηττός- Αμερικανική Πρεσβεία σε χρόνους επιπέδου WRC, alarm μπροστά στο Μέγαρο και ψάχνεις τα σώβρακα.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Γιατί σου τα λέω τώρα όλα αυτά; Διότι αν είχα νιονιό στο κεφάλι μου τότε, θα έπρεπε να ξέρω την παλαιότερη «γαμιστρώνα» στο κέντρο της Αθήνας, μόλις δυο βήματα από το Λυκαβηττό, όπου και ασφαλείς θα ήμασταν και χαλαροί και δεν θα μας κόστιζε το πήδημα όσο ένα ρετιρεδάκι στο Πέραμα. Αλλά, τότε, που μυαλό...
Εδώ είναι δουλειά, δεν είναι στριπτιτζάδικο, δεν πρέπει να μπλέκεις τα επαγγελματικά με τα προσωπικά. Και σούπερ γκόμενα να μου την πέσει, πρόβλημά της, σε πειρασμό εγώ δεν μπήκα ποτέ. Κρατάμε τους πελάτες σε απόσταση, τους μιλάμε στον πληθυντικό, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να περάσουν καλά όσο κάτσουν.
«Αιώνες» μετά, κλείνω ραντεβού με τον ιδιοκτήτη τού σεξονοδοχείου Evans Hotel Attiki, στην οδό Τσιμισκή. Δεν χρειάζεται να ψάξεις και πολύ για να το βρεις. Αυτή η ταμπέλα θα κερδίσει το μάτι σου.
Και μετά αυτή η συγκλονιστική πόρτα -από την έξω της μεριά, που έχει κι έναν τεράστιο φιόγκο, σοκολατάκια δώρο από ζαχαροπλαστείο των '80s.

Μόλις μπήκα στο σπίτι της Μπάρμπι της ανωμαλιάρας, η οποία είναι σιχαμένα πλούσια και αγόρασε αυτό το παλιό αρχοντικό το οποίο ανακαίνισε στην τρίχα και το έκανε μέσα στον πολυέλαιο, τη στρας ταπετσαρία, στο χρυσό και στο βινίλ, νομίζεις ότι θα κάνει τσουλήθρα από την κουπαστή η δούκισσα της Πλακεντίας ντυμένη Τζούλια.

«Πράγματι, το οίκημα είναι παλαιό αρχοντικό, 80 χρόνων, το έφτιαξε ένας πλούσιος της εποχής. Είκοσι χρόνια μετά, το πούλησε αυτός ο πλούσιος και έγινε ξενοδοχείο ημιδιαμονής. Εδώ και 60 χρόνια είναι τέτοιο ξενοδοχείο, είμαστε το αρχαιότερο. Εγώ το έχω τα τελευταία 20 χρόνια», λέει ο ιδοκτήτης του, ο οποίος τονίζει ότι είναι αυτοδημιούργητος και συστήνεται επισήμως, Κοτσίνης Ευάγγελος, παντρεμένος και πατέρας ενός γιου και μιας κόρης.
«Τα είδες τα παιδιά μου έξω, είναι αυτά με τη γραβατα, εδώ δουλεύουν και τα δύο», τα είδα του λέω, αξιοπρεπέστατα και σοβαρά επίσης. Επαγγελματίες.
«Μα πώς να ήμασταν;», απορεί. «Εδώ είναι δουλειά, δεν είναι στριπτιτζάδικο, δεν πρέπει να μπλέκεις τα επαγγελματικά με τα προσωπικά. Και σούπερ γκόμενα να μου την πέσει, πρόβλημά της, σε πειρασμό εγώ δεν μπήκα ποτέ. Κρατάμε τους πελάτες σε απόσταση, τους μιλάμε στον πληθυντικό, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να περάσουν καλά όσο κάτσουν».
Εντάξει, δεν κάθονται και πολύ, εδώ που τα λέμε. Οι περισσότεροι βέβαια, εκμεταλλεύονται τις ομορφιές που έχει κάθε δωμάτιο και μετά μπορεί να κάτσουν και να χαζέψουν τη διακόσμηση, να κάνουν μπάνιο, να φορέσουν τα σατέν σεντόνια σαν χλαμύδες και να κάνουν τον Σάκη Ρουβά στην Επίδαυρο, να ζυγιστούν... Διότι, ναι, υπάρχει και ζυγαριά στα δωμάτια, για άγνωστο λόγο.

Ο κύριος Κοτσίνης Ευάγγελος ξαναλέει αυστηρά και σοβαρά: «Εδώ είναι δουλειά, μπαίνουν ζευγάρια μέσα, τι θα κάνεις; Θα κοιτάξεις τη γκόμενα του άλλου; Γιατί, εκτός από τα swingers parties, εδώ έρχονται ζευγάρια ή θα έρθουν γκέι, γιατί είμαστε και γκέι φρέντλι, ή θα έρθουν δυο γυναίκες ζευγάρι. Αυτές είναι πολύ χειρότερο να τις πειράξεις, γιατί τρελαίνονται η μία με την άλλη. Όλοι αυτοί έρχονται εδώ γιατί τους εμπνέουμε εμπιστοσύνη, δεν πάνε αλλού, γιατί ντέπονται ή φοβούνται. Εμείς προσφέρουμε απόλυτη εχεμύθεια».
Εν τω μεταξύ, είμαι δεν είμαι μισή ώρα στο σεξενοδοχείο, μέρα μεσημέρι, και έχουν μπει μέσα τέσσερα ζευγάρια. Το ένα, μάλιστα, περιμένει διότι όλα είναι κατειλημμένα. Δεδομένου ότι υπάρχουν 16 δωμάτια (5 σουίτες, 3 στούντιο, 6 κανονικά δωμάτια και 2 σουίτες) καταλαβαίνεις ότι το ξενοδοχείο «γαμάει».
Μα, καλά, ρωτάω τον κύριο Κοτσίνη Ευάγγελο, δεν έχει πέσει η δουλειά;
«Φυσικά και έχει πέσει η δουλειά. Όταν δεν έχεις διάθεση και έχεις ένα σωρό προβλήματα, δεν έχεις την ίδια επιθυμία για σεξ, το σεξ είναι εγκεφαλικό. Εννοείται ότι ο κόσμος έχει μειωθεί, δεν είναι όπως το 2003, το 2004 και το 2005», λέει και φαντάζομαι την Τσιμισκή του 2004 από τη μία γεμάτη εθελοντές της Γιάννας κι από την άλλη γεμάτη ξαναμμένους κυρίους που περιμένουν τη σειρά τους.
«Έπεσε η κίνηση, γι'αυτό έχουμε προσφορές, έχουμε χαμηλές τιμές, δωρεάν πάρκινγκ υπόγειο για απόλυτη εχεμύθεια, γαλλικό καφέ, κουλούρια, σοκολατάκια το χειμώνα γιατί τώρα λιώνουν, κρασιά, δύο ποτά για τους νέους πελάτες, νερά, φρούτα, πολύ προσιτό κατάστημα με sex toys».
Βλέπω μέσα, έχει ντίλντος, έχει χειροπέδες, λιπαντικά, σπρέι, λείους δονητές με ελαφρώς καμπυλωτή μύτη, θήκη πέους για να μεγαλώσουμε τα προσόντα μας και να μοιραστούμε αξέχαστες στγμές, δονητή για πρόσβαση στο σημείο τζι για να κάνουμε τον οργασμό με ζάλη (;), σφυκτήρες για θηλές με ρυθμιζόμενη σύσφιξη, τόσα καλούδια έχει, μπράβο.
O Aγώνας των Ασθενών για τη Φαρμακευτική Κάνναβη στην Ελλάδα. Δες το βίντεο του VICE:
Σας άρεσε; Δες και το βίντεο του VICE για τη φιλοξενία προσφύγων σε ελληνικά σπίτι.
«Έχω και ειδική προσφορά για φοιτητές, στρατιώτες, άνεργους και για όλα τα σώματα ασφαλείας, με την επίδειξη της ταυτότητάς τους. Μόνο 15 ευρώ η ημιδιαμονή». «Καλά οι πρώτοι, είναι οικονομικά ασθενείς κοινωνικές ομάδες, αλλά τα σώματα ασφαλείας γιατί φτηνότερα;», ρωτάω.
«Σκέφτηκα ότι είναι μια μεγάλη ομάδα», απαντάει ετοιμόλογα και ειλικρινώς, «που ο ένας το λέει στον άλλο και που, επίσης, έχουν σταθερό μισθό. Αν μπορέσεις και τους τραβήξεις εδώ, μια χαρά».
Ο συμπαθέστατος ιδιοκτήτης έχει πολλές δουλειές να κάνει, ο τετράγωνος 80s χαροφύλακάς του είναι γεμάτος από ένα σωρό πράγματα, οπότε πριν με αφήσει να περιηγηθώ σε όσα δωμάτια ήταν άδεια εκείνη τη στιγμή, μου λέει για το μεγαλύτερο swingers party που έχει γίνει στο ξενοδοχείο.
«Μας πήρε ένας ευγενέστατος κύριος μια μέρα και μας είπε ότι θέλει την τεράστια προεδρική σουίτα για ένα swingers party. Πράγματι, μετά από 3-4 ώρες κατέφθασαν τριάντα ζευγάρια, δηλαδή εξήντα άτομα, όλα ηλικίας από 40 έως 60 χρόνων, κάνανε το παρτυ τους και μετά από τρεις ώρες έφυγαν καταευχαριστημένοι. Ήταν όλοι από τα Τρίκαλα, την Καρδίτσα, τη Λαμία και τη Λάρισα, το καταλάβαμε από τις πινακίδες των αυτοκινήτων τους».

Εδώ είναι το SM δωμάτιο όπου έχει και το μαστιγιάκι του, έχει και το χι του στον τοίχο με τις χειροπεδίτσες, όρεξη να υπάρχει.

Α, εδώ από κάτω είναι ένα καταπληκτικό τζακούζι, που μπαίνεις μέσα και έχεις παρέα δυο ακέφαλα αγάλματα από μάρμαρο (έμαθα ότι υπάρχουν κάτι φετιχιστές/φασιονμπλόγκερς που αντί να κάνουν σεξ στο τζακούζι κάθονται και ντύνουν τις ακέφαλες μαρμάρινες κούκλες και τις ανεβάζουν στα μπλογκ τους και καυλώνουν με τα likes):

Φεύγοντας, πέρασα από αυτό το δωμάτιο που λέγεται «Γκρίζα Ομίχλη» και είδα ένα ζευγάρι να βγαίνει, ο άντρας έμοιζε με τον Βασίλη Καρρά και η γυναίκα με συνταξιούχο της ΔΕΗ. Πέρασαν ωραία απ' ότι φαίνεται ...
Περισσότερα από το VICE
Η Ελλάδα Μέσα από τον Φωτογραφικό Φακό μιας Αμερικανίδας
Ρωτήσαμε τους Παλιούς μας Συγκάτοικους να μας Πουν πώς Ήταν να Ζουν Μαζί μας
Η Ιστορία Πίσω από την Άγνωστη Πρώτη Επαγγελματική Φωτογράφιση της Kate Moss
ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο

Μελπομένη Μαραγκίδου — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

Η Σίφνος είναι αυτό το μικρό νησί στις δυτικές Κυκλάδες με τους λευκούς τοίχους, τα μπλε παράθυρα, τις 235 εκκλησίες και μοναστήρια και το θεσπέσιο φαγητό (λογικό εφόσον είναι η γενέτειρα του Νίκου Τσελεμεντέ). Από την παραπάνω περιγραφή, τη λες και βαρετή. Όμως τα φαινόμετα απατούν στη Σίφνο, όπως ακριβώς και τα βουνά στις Καμάρες που λέγεται ότι σχηματίζουν μία καρδιά. Οργιώδης διασκέδαση, φωτιές στις παραλίες, έρωτες και κέρατο, μπουζούκια και ροκ... όλα χωρούν σε αυτό το νησί που φαινομενικά φαίνεται ήσυχο, ωστόσο στην καρδιά του «βράζει».
Το να κάνεις διακοπές στη Σίφνο σημαίνει
Να πηγαίνεις για πρώτη φορά στα 2 σου και από τότε να έχει γίνει το «χωριό» σου.
Να ανοίγει η μπουκαπόρτα και το τσιμέντο της πόλης να δίνει τη σκυτάλη σε ασβεστωμένα σπίτια με μπλε παραθυρόφυλλα μέσα σε ένα ξερό τοπίο με λιγοστά αλμυρίκια.
Να σου έχουν αλλάξει το όνομα από Μελπομένη σε Μερόπη, όπως λεγόταν το νησί πριν πάρει το σημερινό του όνομα.
Να τρως τον καλύτερο ξιφία στον Φάρο και την πιο καλή ψαρόσουπα στα Σεράλια.
Να έχεις μεθύσει με τα πιο ωραία λαϊκά στο Αλώνι.
Να ανήκεις στο 50% που βλέπει ότι τα βουνά στις Καμάρες φτιάχνουν μια καρδιά και να τσαντίζεσαι με το άλλο 50% που δεν το βλέπει.
Να, ορίστε
Να εξασκείς τα γαλλικά σου με τους εκατοντάδες Γάλλους τουρίστες που για κάποιο λόγο επιλέγουν το νησί.
Να πεθαίνεις στο φαΐ αφού όπου και να τρως είναι πεντανόστιμα.
Να κάθεσαι στην παραλία στις Καμάρες μέχρι αργά το απόγευμα και να βλέπεις το πιο όμορφο ηλιοβασίλεμα να δύει στην μέση του κόλπου. Τύφλα να' χει αυτό της Οίας.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Να φεύγεις από το νησί έχοντας σίγουρα αγοράσει μια πύλινη γάστρα για να μαγειρεύεις ψητό το χειμώνα.
Να κάνεις βουτιές στα κύματα στη σπηλιά, κάθε φορά που προσεγγίζει πλοίο.
Να σταματάς να φωτογραφηθείς στο σπίτι του Αντρέα με τις βουκαμβίλιες στον Αρτεμώνα.
Να σκαρφαλώνεις στον τρούλο της Παναγιάς της Κόγχης και να απολαμβάνεις τσιγάρο με θέα όλο το νησί.
Να πηγαίνεις για μπάνιο στο Γλυφό, την καλύτερη παραλία.

H Xρυσοπηγή
Να σταμπάρεις κάποιον το πρωΐ στην παραλία και να ξέρεις ότι θα τον πετύχεις το βράδυ στο Στενό.
Να ξέρεις σίγουρα δύο Φρατζέσκες και τρεις Φρατζέσκους.
Να παρασύρεσαι στον χορό με τα σιφνέικα νησιώτικα που παίζουν οι δίδυμοι στα γλέντια.
Να ξενερώνεις όταν κατά τις 3.30 σχολάνε τα μαγαζιά στο Στενό αλλά να καταλήγετε όλοι στο αφτεράδικο έχοντας κάνει ακριβώς δίπλα μια στάση για σουβλάκι στη μαμά του Μπίλη.
Να μπαίνεις στην πλατεία του Αρτεμώνα και να μυρίζει ο φούρνος με τα κρασοκούλουρα.
Να έχει ιστορίες να θυμάσαι σαν παιδί από τότε που Σημίτης και Δάφνη έκαναν διακοπές στον Πλατύ Γυαλό και στο σχολείο σου έλεγαν ότι είσαι ΠΑΣΟΚ επειδή πας όπου και ο πρώην πρωθυπουργός.
Να αράζεις στην πλατεία στην Απολλωνία παίζοντας Παλέρμο.
Να κάθεσαι στο πεζούλι έξω από το σπίτι του Γιάννη στον Αρτεμώνα, που έχει την ταμπέλα καφενές.
Να έχεις κάνει το πρώτο σου μεθύσι στη γιορτή του κρασιού.
VICE Video: Η «Επέλαση» των Ρώσων στη Χαλκιδική

Δείτε ακόμη: Για Camping στα Κουφονήσια
Να έχεις ερωτευτεί, χωρίσει, απατήσει έστω μία φορά ένα χάραμα.
Να αναλύεις το εφήμερο και το για πάντα πάνω σε ένα καπό στην Παναγιά του Βουνού βλέποντας τα πεφταστέρια τον Αύγουστο.
Να ανάβεις φωτιά στην παραλία και να τραγουδάς όσο κάποιος γραντζουνά την κιθάρα.
Να ξενερώνεις με τον κόσμο που έχει σκάσει στο νησί μετά το «Φιλί της ζωής» και τη «Νήσο» αλλά να νιώθεις ταυτόχρονα μια περηφάνια και να τρέχεις να δεις με τους Σιφνιούς τις ταινίες στο σινεμά.
Να έχεις πει ότι θα παντρευτείς στη Χρυσοπηγή κι ας είσαι άθεος.
Να μην έχεις ρίζες αλλά μετά την τρίτη φορά να νιώθεις Σιφνιός.
Να μεθάς στο Street Party του ραδιοφωνικού σταθμού RadioActive στον Αρτεμώνα τον Αύγουστο.
Να αράζεις στις κουρελούδες στον Κάβο στο Κάστρο και να πίνεις τεκίλα sunrise από τον «Τσε» του νησιού.
Να καταργιέσαι τη συγκοινωνία που κάνει διακόσιες ώρες και να καταφεύγεις στη λύση του οτοστόπ.

Δεκαπενταύγουστος στο πανηγύρι της Παναγιάς της Κόγχης στον Αρτεμώνα
Να γίνεται μία παρέα όλο το νησί.
Να ζεις τους πρώτους σου εφηβικούς πλατωνικούς έρωτες που σε σέρνουν γλυκά προς τα 30.
Να ξέρεις ότι τα ραντεβού που ανανεώνονται για την επόμενη χρονιά είναι πιστά.
Να γράφεις αυτό το κείμενο σε μία παραλία στην Αστυπάλαια και παρόλα αυτά να ανυπομονείς για την ώρα που οι φίλοι σου βουτάνε όπως κάνατε από παιδιά στα κύματα που έχουν σηκωθεί στο Folie από το καράβι που μόλις έδεσε στις Καμάρες και σε αφήνει στο λιμάνι με την σκέψη ότι αυτό το καλοκαίρι αναμένεται ακόμα καλύτερο από το προηγούμενο.
Περισσότερα από το VICE
Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;

Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους

In Photos: Έτσι την Παλεύουμε στον Καύσωνα

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

In Photos: Γυμνισμός στα Πάρκα του Βερολίνου

Ana Topoleanu, Κείμενο: Mihai Popescu — Tue, 26 Jul 2016 05:00:00 +0300

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Romania.

Αν διαβάζετε αυτό το κείμενο και είστε κάπου στην Ευρώπη, υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα να έχει καύσωνα και να φοράτε ένα ιδρωμένο πουκάμισο αυτήν τη στιγμή. Για πολλές χώρες η ζέστη δεν είναι καθόλου άσχημο, ακόμη και αν η πόλη ή η περιοχή στην οποία βρίσκεστε έχει κάποια λίμνη ή ένα ποτάμι στο οποίο δεν μπορείτε να κολυμπήσετε είτε για λόγους ασφαλείας, είτε επειδή οι αρχές τεμπελιάζουν και δεν θέλουν να εποπτεύσουν την περιοχή. Σε μερικές χώρες απαγορεύεται μέχρι και το να χαλαρώσεις στα πάρκα ή να κάτσεις στο γρασίδι, κάτι που σου αφήνει μόνο δυο επιλογές για τις ηλιόλουστες μέρες. Να πας σε κάποια ακριβή πισίνα ή να αράξεις στο δωμάτιο σου κάτω από το κλιματιστικό.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Στο Βερολίνο, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι αρχές είναι χαλαρές σε ό,τι αφορά τα πάρκα και επιτρέπουν την πρόσβαση έτσι ώστε να μπορείς να κάνεις μια βουτιά στις λίμνες ή να κάνεις γυμνισμό δημόσια, ξαπλωμένος στο γρασίδι, ακόμη και αν είσαι μόλις λίγα μέτρα μακριά από την πολυεθνική που εργάζεσαι.
Η φωτογράφος Ana Topoleanu τράβηξε μερικές αναλογικές φωτογραφίες στην καρδιά της Γερμανικής πόλης, οι οποίες δείχνουν πως αυτή η ελάχιστη παραπάνω ευτυχία μπορεί να μας κοινωνικοποιήσει. Δεκάδες άνθρωποι συγκεντρώνονται στις τοπικές λίμνες, που μπορεί μεν να μην είναι επίσημα μέρη γυμνισμού αλλά οι άνθρωποι κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς οι Αρχές να τους ενοχλούν. Τα σκουπίδια σε αυτά τα σημεία συλλέγονται μέσω κοινοτικών προγραμμάτων. Είναι εντυπωσιακό ότι αντί να βλέπουμε τους μεγαλύτερους ανθρώπους να είναι οπισθοδρομικοί και να αντιδρούν στον γυμνισμό, εκείνοι το συνηθίζουν περισσότερο και από τους Millennials. Ίσως οι άνθρωποι του Βερολίνου να μας δίνουν έτσι ένα μικρό μάθημα. Τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει ο καύσωνας.
Περισσότερα από το VICE

Mια Ταράτσα της Αθήνας Έχει Μετατραπεί σε Κέντρο της Ηλεκτρονικής Μουσικής

Φωτογραφίες από τη Mεγαλύτερη Μουσική Παρτούζα της Ευρώπης

Τα Λασπόλουτρα στην Καβάλα Είναι σαν να Βουτάς σε Αφρό Σοκολάτας
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Όταν ο Αλέξης Τσίπρας Τερμάτισε τον YOLOμετρητή

Γιάννης Μακρογιαννέλης — Tue, 26 Jul 2016 07:13:00 +0300

Φωτογραφία από το άρθρο του VICE Βουλή Ημέρα Δεύτερη: Φέρτε τους Κλόουν
YOLO σημαίνει Υou Only Live Once, δηλαδή εφόσον ζεις μόνο μια φορά, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να το απολαύσεις στο έπακρο. Όξω ντέρτια και καημοί!
Αν νομίζετε ότι το YOLO δεν υπάρχει στην ελληνική πολιτική σκηνή, κάνετε μεγάλο λάθος, μιας και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, η Ελλάδα έχει την πιο YOLO κυβέρνηση σε όλο το γνωστό σύμπαν. Δεν αναφερόμαστε μόνο στον Πάνο Καμμένο, ο οποίος από πρόεδρος ενός κόμματος που «κοστολογείται» εκλογικά λίγο πάνω - λίγο κάτω από το 3%, έχει βρεθεί σουλτάνος στον ελληνικό στρατό και προφανώς ζει το όνειρο του, άλλα κυρίως στον πρωθυπουργό και αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος χθες το βράδυ, στο προαύλιο της Βουλής, έδωσε την πιο YOLO ομιλία της πολιτικής του καριέρας.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Πρώτα απ' όλα μια μικρή ιστορική αναδρομή: H πτώση της χούντας το 1974, γέννησε κάτι που ονομάστηκε «μεταπολίτευση» και το οποίο κανείς δεν ξέρει αν ζει ακόμα ή αν ψόφησε κάποια στιγμή γύρω στο 2010, όταν ξεκίνησε η εποχή των παγετώνων μνημονίων. Η μεταπολίτευση είχε δυο βασικούς πρωταγωνιστές, το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία, κάτι που συνεχίζεται μέχρι τις μέρες μας, μόνο που πια το ΠΑΣΟΚ έχει αλλάξει όνομα και ο νέος Ανδρέας (όπως και ο «ετεροθαλής αδελφός» του ΓΑΠ) έχει την ανησυχητική τάση να βγάζει επιχείλιο έρπη όταν πιέζεται.
Υπάρχει μια στιγμή, κατά την οποία κάθε μα κάθε κυβέρνηση που είχε ο έρμος τούτος τόπος από το 1974 και μετά, συνειδητοποιεί ότι έχει ξεφουσκώσει πιο πολύ και από κλανιά κάτω από το πάπλωμα και πως τίποτα δεν την σώζει στις επόμενες εκλογές. Αυτή η αβολη στιγμή που συνειδητοποιείς ότι το κόμμα που έχει αντιπρόεδρο τον Άδωνι Γεωργιάδη και στελέχη επιπέδου Γεράσιμου Γιακουμάτου και Μιλτιάδη «Μίλκου» Βαρβιτσιώτη, θα σε κερδίσει στις επόμενες εκλογές, έχει φτάσει για την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Τι κάνει όμως ένας «καταδικασμένος» να χάσει την εξουσία στις επόμενες εκλογές; H απάντηση είναι YOLO, ή αλλιώς «Νέα Μεταπολίτευση».
Χθες το βράδυ λοιπόν, στο προαύλιο της Βουλής, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε τις απόλυτα «να' χαμε να λέγαμε» δηλώσεις της γενικά πλούσιας σε τέτοιες στιγμές πολιτικής καριέρας του. Μιλώντας από ένα βάθρο το οποίο έγραφε «Ελλάδα 2021» (200 χρόνια από την επανάσταση του 1821 δηλαδή) και με τις λέξεις «Νέα Μεταπολίτευση» σαν φόντο, ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε μεγάλες αλλαγές στο Σύνταγμα, δημοψηφίσματα για ακύρωση ψηφισμένων νόμων (εκτός από αυτούς που αφορούν τα δημοσιονομικά LOL) μετά από συλλογή υπογραφών, εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον λαό και κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Δείτε το βίντεο του VICE: Το Κίνημα των Λευκών Υποστηρικτών του Ντόναλντ Τραμπ

Σας άρεσε; Δείτε και το βίντεο Μέσα στον Υπεράνθρωπο Κόσμο του Iceman
«Στη πραγματικότητα απευθύνουμε σήμερα κάλεσμα σε όλους τους πολίτες για μια επανάσταση της δημοκρατίας. Για πρώτη φορά. Από το Λαό με το Λαό, για το Λαό να ορίσουμε το Νέο μας Σύνταγμα. Για πρώτη φορά (...)
Πιο συγκεκριμένα προτείνουμε: Την υποχρέωση κύρωσης με δημοψήφισμα, οποιασδήποτε συνθήκης μεταβιβάζει κυριαρχικές αρμοδιότητες του κράτους. Τη δυνατότητα διενέργειας Δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία και συλλογή άνω των 500.000 υπογραφών για εθνικά θέματα. Τη δυνατότητα διενέργειας Δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία και συλλογή άνω του ενός εκατομμυρίου υπογραφών, για ψηφισμένο νόμο, με εξαίρεση νόμους που αφορούν τα δημοσιονομικά. Αλλά και τη δυνατότητα διενέργειας Δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία και συλλογή άνω του ενός εκατομμυρίου υπογραφών για νομοθετική πρωτοβουλία από τους ίδιους τους πολίτες.»
Αν όλα αυτά σας φαίνονται ελπιδοφόρα, απλά να σας θυμίσουμε ότι, όπως σωστά επισήμαναν κάποιοι, η τελευταία φορά που μαζεύτηκαν 1.000.000 υπογραφές, ήταν επί Χριστόδουλου για τις ταυτότητες του σατανά.
Τουλάχιστον ο Αντώνης Σαμαράς, όταν έφτασε για την κυβέρνηση του η στιγμή της συνειδητοποίησης της επερχόμενης ήττας, έπαιξε το δικό του χαρτί «να' χαμε να λέγαμε» πιο πονηρά, υποσχόμενος τον Νοέμβριο του 2013, ότι «θα έχουμε στην Ελλάδα δωρεάν ασύρματο wi-fi internet. Σε όλη την Ελλάδα σ' ένα χρόνο».
Αριστεροί και δεξιοί σου λέει μετά, λες και έχει διαφορά το YOLO του ενός από το YOLO του άλλου.
Περισσότερα από το VICE
Τι Εμαθα για τον Εαυτό μου, την Ελλάδα και τον Έρωτα στην Ουρά του ΙΚΑ Καλλιθέας
Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο
Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

To Νέο Τρέιλερ του «Trainspotting 2» Είναι Τόσο Ασαφές όσο το Προηγούμενο

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 10:05:00 +0300

To άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Canada.
Ένα δεύτερο teaser trailer για το sequel της ταινίας Trainspotting, του Danny Boyle, δημοσιεύτηκε από τον Guardian χθες και είναι περίπου τόσο ασαφές όσο το πρώτο. Παρά το γεγονός ότι περιλαμβάνει καινούρια πλάνα, το νέο τρέιλερ είναι τόσο βαρετό όσο η παρακολούθηση ενός τρένου που περνά - το νέο τρέιλερ αυτό ακριβώς δείχνει, κυριολεκτικά.
Η αρχική μεταφορά του βιβλίου Trainspotting, του Irvine Welsh, σε ταινία ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για την εκτόξευση της καριέρας του σκηνοθέτη Danny Boyle και του ηθοποιού Ewan McGregor. Αυτή η ταινία-συνέχεια, στην οποία δόθηκε ο απίστευτα οικείος τίτλος «Τ2» λέγεται ότι βασίζεται χαλαρά στο δεύτερο βιβλίο Trainspotting του Welsh, το Porno.
Το νέο τρέιλερ προσφέρει ελάχιστα. Το πλάνο με τις φάτσες των τεσσάρων γερασμένων (σε σχέση με το 1996) ηθοποιών είναι από μακρινή απόσταση και δύσκολα καταλαβαίνεις τους Spud, Renton, Sick Boy και Begbie, οι οποίοι δείχνουν βέβαια αρκετά καλά για τοξικοεξαρτημένοι.
Είναι ακόμα ασαφές το πόσο πιστό στο Porno θα είναι το Τ2 ή πώς θα είναι η ταινία γενικά. Μάλλον θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι τον Ιανουάριο του 2017, για να μάθουμε.
Περισσότερα από το VICE
Τι Έμαθα για τον Εαυτό μου, την Ελλάδα και τον Έρωτα στην Ουρά του ΙΚΑ Καλλιθέας

Το Νόημα Πίσω από το «Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων»
Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

O Tάφος του Βασιλιά των Μάγια Έκρυβε Υπόγειο Σύστημα Ύδρευσης που Λένε ότι Οδηγεί στον Κάτω Κόσμο

Alan Hernandez — Tue, 26 Jul 2016 10:46:00 +0300

Ο βασιλιάς των Μάγια, Pakal / Φωτογραφία του χρήστη του Flickr, VasenkaPhotography
Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE News.
Οι αρχαιολόγοι βρήκαν ένα τεράστιο και πολύπλοκο σύστημα νερού κάτω από τον τάφο του βασιλιά των Μάγια, Pakal, το οποίο βρίσκεται στο κάτω μέρος του πιο σημαντικού ναού στην πόλη Παλένκε.
Ο Arnoldo González de la Cruz, ο επικεφαλής της ανασκαφής, δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ότι τα υπόγεια κανάλια παρέχουν μια πολύ πιο ολοκληρωμένη εξήγηση σε σχέση με τα προηγούμενα ευρήματα, σχετικά με τοους λόγους που τάφος και ναός χτίστηκαν σε αυτό το συγκεκριμένο σημείο.
«Τα στοιχεία υποστηρίζουν την ιδέα ότι ο ναός χτίστηκε εκεί λόγω της ύπαρξης κάποιας πηγής», είπε, προσθέτοντας ότι «πιστεύεται έτσι πως ο βασιλιάς θα φθάσει στα νερά του κάτω κόσμου».
Η πόλη Παλένκε, στη νότια μεξικανική πολιτεία Τσιάπας, ήταν η πρωτεύουσα της περιοχής Μπακάλ των Μάγια, που σημαίνει περιοχή των οστών. Ήταν μία από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες πολιτείες των Μάγια μεταξύ του πέμπτου και του ένατου αιώνα μ.Χ.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Το νερό ήταν στο κέντρο πολλών πεποιθήσεων των Μάγια. Ο κάτω κόσμος, ή Xibalba, εμπνεύστηκε από τις χιλιάδες υπόγειες υδάτινες οδούς που διασχίζουν τις περιοχές των Μάγια στο νότιο Μεξικό και την Κεντρική Αμερική.
Υποβρύχια αρχαιολογικά έργα έχουν φέρει στο φως χιλιάδες αντικείμενα από νεφρίτη και χρυσό, καθώς και λίθινα ειδώλια αλλά και ανθρώπινα οστά, γεγονός που υποδηλώνει τελετουργικά που σχετίζονται με τον θάνατο.
Ο González είπε ότι τα κανάλια κάτω από τον Ναό των Επιγραφών στο Παλένκε ανακαλύφθηκαν αρχικά τυχαία το 2012, λόγω των φρεατίων εξερεύνησης που έσκαψαν γύρω από τον τάφο του Pakal για σκοπούς διατήρησης.
Περισσότερα από το VICE
Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας
In Photos: Γυμνισμός στα Πάρκα του Βερολίνου
Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ο Γιάννης Μπουτάρης Γουστάρει Κιτς και το Εκθέτει

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 12:18:00 +0300

Αν ξέρεις πόσο «ονειροπαρμένος» και λάτρης των κιτς είναι ο Γιάννης Μπουτάρης τότε μπορεί και να μη γουρλώσεις τα μάτια σου τώρα που θα μάθεις ότι οργανώνει έκθεση με τίτλο «Το χάος των αναμνήσεων - Αφηγήσεις από τη συλλογή με τα κιτς αντικείμενα του Γιάννη Μπουτάρη».
«Έχω εμμονή με τα κιτς και συλλέγω μανιωδώς οτιδήποτε κακάσχημο από τότε που ήμουν παιδί» έχει δηλώσει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, του οποίου η συλλογή μετρά περί τα 2000 και πλέον αντικείμενα. Κι αφού ξεχύλισαν οι κούτες και τα δωμάτια του με τσαγιέρες με λεοπάρ σχέδια, μπούστα γυναικών και ημίγυμνες κοπέλες σε ερωτικές πόζες, πορτρέτα πολιτικών αρχηγών τυπωμένα σε κούπες, ήρωες της ελληνικής μυθολογίας, αγωνιστικά αυτοκίνητα και άλλα τέτοια ευφάνταστα αποφάσισε να τα εκθέσει στην Αθήνα στη γκαλερί a.antonopoulou.art από τις 23 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 29 Οκτωβρίου 2016.
Περισσότερα από το VICE
Σχέση ή Ξεπέτα; Τι Ονειρεύεσαι για Αυτό το Καλοκαίρι;
Πήγαμε στην πιο Παλιά «Γαμιστρώνα» στο Κέντρο της Αθήνας
Τι Σημαίνει να Κάνεις Διακοπές στη Σίφνο
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Motherboard: Το Νησί που Κολυμπάς Δίπλα στα Σαγόνια του Καρχαρία

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

Για να δείτε το βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους πατήστε «CC», «Οptions» και επιλέξτε «Ελληνικά».
Στατιστικά, οι πιθανότητες να σου καταστρέψει τις -κατά τα άλλα- ήρεμες διακοπές σου στην παραλία μια επιδρομή καρχαριών είναι πολύ χαμηλές. Αν όμως, ο καλοκαιρινός σου προορισμός είναι το απομακρυσμένο νησί Reunion στον Ινδικό Ωκεανό, τότε το ρίσκο, μιας όχι και τόσο ευχάριστης συνεύρεσης με ένα από τα πιο άγρια αρπακτικά της φύσης, είναι αρκετά υψηλό.
Από το 2011 έως και το 2015, αυτό το μικρό κομμάτι γης που ανήκει στη Γαλλία και απέχει μερικά εκατοντάδες μίλια από τις ακτές της Μαδαγασκάρης, υπέφερε από 18 επιθέσεις, 7 εκ των οποίων ήταν θανάσιμες -ένα συγκλονιστικό 13%, δηλαδή, των δυστυχημάτων από καρχαρίες.
Οι κάτοικοι του νησιού στράφηκαν στην επιστήμη προκειμένου να κατανοήσουν την εκτίναξη των επιθέσεων, αναζητώντας λύσεις που θα προστατεύσουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα καθώς και τον ζωτικής σημασίας για την τοπική οικονομία τουριστικό τομέα. Το νησί μοιάζει με κάτι σαν εργαστήριο πειραμάτων, με τους ερευνητές να προσπαθούν να μπουν στα άδυτα της συμπεριφοράς των καρχαριών και τους κατοίκους να αναζητούν τρόπους να προστατευτούν όταν βρίσκονται μες στο νερό.
Παρ' όλο που η επιστημονική έρευνα έχει συμβάλει σημαντικά στο να καταλάβουμε τι συμβαίνει, πολλά low-tech προστατευτικά μέτρα έχουν αποδειχθεί πιο αποτελεσματικά στο να κάνουν ντόπιους και τουρίστες να ξαναβουτάνε στη θάλασσα με κάποια σχετική αίσθηση ασφάλειας. Προστατευτικά δίχτυα παρέχουν ασφαλές καταφύγιο στους λουόμενους και οι λεγόμενοι "vigies" -εθελοντές, υποβρύχιοι bodyguards- έχουν γίνει τα μάτια των surfers, επιτρέποντάς τους έτσι να απολαύσουν τα παγκοσμίου φήμης κύματα του νησιού.
Το νησί Reunion αποτελεί μια εντυπωσιακή περίπτωση συνάντησης τού ανθρώπου με τη φύση. Όσο οι ερευνητές κατανοούν όλο και καλύτερα τις συνήθειες αυτών των ζώων και οι ντόπιοι συνεχίζουν να εφαρμόζουν μη βίαια μέτρα πρόληψης, υπάρχει ελπίδα για μια ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπων και καρχαριών.
Περισσότερα από το VICE
Πόσο Κοστίζουν τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα;
Ύστερα από Αυτές τις Εφιαλτικές Ιστορίες δεν θα Θέλετε να Ξαναπετάξετε με Αεροπλάνο
Γιατί οι Έφηβοι στην Ελλάδα Θέλουν να Φύγουν από τα Σπίτια τους;
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Αυτή η Μάστιγα: Τι Έμαθα για τον Εαυτό μου, την Ελλάδα και τον Έρωτα στην Ουρά του ΙΚΑ Καλλιθέας

Άννα Νίνη — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

«Γαμώ την κοινωνία μου» ήταν η πρώτη φράση που άκουσα μόλις το πόδι μου πέρασε την είσοδο του ΙΚΑ Καλλιθέας. Τα χαρτιά του γκριζομάλλη σαραντάρη που εκσφενδόνιζε τα μπινελίκια άρχισαν να πέφτουν δεξιά κι αριστερά, αλλά δεν φαινόταν να νοιάζεται ιδιαίτερα. Μαζεύοντάς τα βιαστικά, μπήκε στο αμάξι του και έφυγε με θυμωμένα μπαντιλίκια. Μερικές ώρες μετά, θα καταλάβαινα γιατί.

Έχοντας κάνει λάθος τη διεύθυνση, αφού –χωρίς να ξέρω πώς– έχει μεταφερθεί στην οδό Θησέως 282, πήγα πρώτα στην οδό Σκρα όπου ήταν το παλιό ΙΚΑ της περιοχής. Έφτασα εκεί περίπου στις 9.30 για να εκτυπώσω ξανά τον Αριθμό Μητρώου μου, μιας και είχα χάσει το πρωτότυπο χαρτί. Στο λεωφορείο, πηγαίνοντας, σκέφτομαι: «Καλοκαίρι είναι μωρέ. Ποιος πάει στο ΙΚΑ τέτοια εποχή, με 35 βαθμούς», αλλά οι ελπίδες μου μαζί με το συννεφάκι της συγκεκριμένης σκέψης διαλύονται μόλις αντικρίζω τα 15 άτομα που περιμένουν στην ουρά για το ασανσέρ. Αποφασίζοντας να μαζέψω τα κομμάτια μου και να ανεβώ με τις σκάλες, χωρίς να έχω βρει κάποιον να ρωτήσω για πληροφορίες για την υπηρεσία που ψάχνω, βρίσκομαι στον δεύτερο όροφο, όπου εξυπηρετούνται όσοι πηγαίνουν για «Παροχές» όπως η επιστροφή χρημάτων και τα «Μητρώα».
Ήθελα να γίνω νονός της νύχτας, αλλά η ζωή μου τα έφερε έτσι που άνοιξα περίπτερο
Το μηχάνημα για το χαρτάκι με τον αριθμό προτεραιότητας δίνει Β για παροχές και C για μητρώα. Μου κληρώνει το νούμερο C83. Σκανάροντας την αίθουσα αναμονής, που διαχωρίζεται ελαφρώς από τα γραφεία που εξυπηρετούν, εντοπίζω μια θέση κάτω από το κλιματιστικό. Υπάρχει εκεί ένας κύριος που φοράει λινό πουκάμισο, γυαλιά στο κούτελο και παίζει με το κομπολόι του. Έχει βάλει τα πόδια του πάνω στην καρέκλα που θέλω να καθίσω και το attitude συνοδεύεται από ύφος «ήθελα να γίνω νονός της νύχτας, αλλά η ζωή μου τα έφερε έτσι που άνοιξα περίπτερο». Όταν του ζητώ να μαζευτεί για να κάτσω δυσανασχετεί ελαφρά. Απέναντί μου μια ξανθιά γυναίκα, ίδια η Ρούλα Κορομηλά αλλά με περισσότερο baby oil στα πόδια, κρατάει μια σακουλίτσα με χαρτιά και μερικά βιβλιάρια, ενώ πέντε λεπτά αργότερα κάθεται δεξιά μου κάποιος που μοιάζει με τον Super Mario, μόνο που αντί για καπέλο φοράει περουκίνι. Αυτός παίζει με τα κλειδιά του γιατί δεν έχει κομπολόι.
«Ήρθα ξημερώματα και ήταν ένας κύριος που έκοβε χαρτιά με αριθμούς γραμμένους με στιλό απ' έξω. Κι αυτός να εξυπηρετηθεί ήθελε, αλλά επειδή ήρθε πρώτος ανέλαβε να κρατήσει την προτεραιότητα. Όταν το ΙΚΑ άνοιξε, ανεβήκαμε πάνω και πήραμε τους ίδιους αριθμούς από το μηχάνημα»
Αφού έχω εγκλωβιστεί ανάμεσα σε δύο πολύ ενοχλητικούς ήχους που για κάποιο λόγο θα πρέπει να υποστώ, κοιτάζω τον πίνακα που ανακοινώνει τη σειρά των αριθμών. Δείχνει C21. Η ώρα είναι 10.00 και, χωρίς ποτέ να ήμουν καλή στα μαθηματικά, συνειδητοποιώ πως μέσα σε μία ώρα εξυπηρετούνται μόνο δέκα άτομα, κάτι που σημαίνει πως μέχρι τις 2, που το υποκατάστημα του ΙΚΑ κλείνει, μπορεί και να μην έχω ξεμπερδέψει. Τον συλλογισμό μου ήρθε να επιβεβαιώσει μια γυναίκα που κάθισε παραδίπλα και ανέφερε πως αυτήν τη φορά ήρθε απ' έξω στις 4.30 το πρωί για να πάρει αριθμό, επειδή δεν πρόλαβε να φτάσει στον υπάλληλο χθες: «Ήρθα ξημερώματα και ήταν ένας κύριος που έκοβε χαρτιά με αριθμούς γραμμένους με στιλό απ' έξω. Κι αυτός να εξυπηρετηθεί ήθελε, αλλά επειδή ήρθε πρώτος ανέλαβε να κρατήσει την προτεραιότητα. Όταν το ΙΚΑ άνοιξε, ανεβήκαμε πάνω και πήραμε τους ίδιους αριθμούς από το μηχάνημα», αναλύει όταν τη ρωτάω για ποιο λόγο ήρθε χωρίς να είναι ανοιχτή η υπηρεσία.
Σε λίγο καταλαβαίνω πως αυτό που πειράζει τους περισσότερους δεν είναι τόσο η αναμονή όσο το να μην προλάβουν να εξυπηρετηθούν μέσα στην ημέρα και να χρειαστεί να ξανάρθουν. Ο υπάλληλος που πηγαίνω να ρωτήσω μου απαντά θρασύτατα: «Θα δούμε. Κουβέντα θα ανοίξουμε τώρα;» όταν τον ρωτώ αν υπάρχει περίπτωση τα νούμερα που κόπηκαν να φύγουν χωρίς να έχει γίνει η δουλειά τους. «Αν κάνεις παράπονα, φέρνουν ένα δεύτερο άτομο να βοηθήσει», μου λέει η Ελεάνα, που περιμένει μαζί μου στην αίθουσα αναμονής. «Την προηγούμενη φορά ήμουν τυχερή γιατί εξυπηρετήθηκα την ίδια μέρα. Ήρθα στις 8 το πρωί, πήρα το νούμερο και ήρθα μετά από τέσσερις ώρες. Και πάλι έπρεπε να περιμένω», αναφέρει χαρακτηριστικά. Σήμερα είναι εδώ από τις 9, περιμένοντας να βγάλει ΙΚΑ εργαζομένου.
H ώρα είναι 11:00 και έχουν εξυπηρετηθεί μόνο 34 άτομα
Στις 11 και κάτι, ένας υπάλληλος βγαίνει να κλειδώσει το μηχάνημα με τους αριθμούς προτεραιότητας. Η ώρα περνάει βασανιστικά αργά και αποφασίζω να συνοδεύσω την αναμονή με τσιγάρο. Έξω από το κτίριο υπάρχουν κι άλλοι που καπνίζουν. Όλοι έχουν το ύφος της βαθιάς μελαγχολίας που έχει ανακατευτεί με λίγη αγωνία και περπατάνε πάνω κάτω. Το μέρος μοιάζει με προαύλιο νοσοκομείου που όλοι περιμένουν κάποιο γιατρό να τους πει αν ο συγγενής τους που χειρουργείται ζει και αν η επέμβαση πήγε καλά. Στο πεζούλι που κάθομαι κάποιος είχε κάνει κομματάκια μια φωτοτυπία από ένα πιστοποιητικό θανάτου και τα είχε τοποθετήσει κάτω από μια πέτρα. Τα ενώνω. Ένας Μενέλαος που γεννήθηκε το 1975 πέθανε πριν από δύο μήνες. Όνομα και ηλικία συζύγου: Μαρία, 30 ετών. Ανήλικα τέκνα: 2. Το μυαλό μου θέλει να σκεφτεί πως κάποια μέρα όλη η ζωή μας θα κλειστεί σε ένα τέτοιο χαρτί. Εγώ δεν θέλω. Ξορκίζω τον θάνατο κυνικά: ίσως πέθανε περιμένοντας να βγάλει κάποιο χαρτί στο ΙΚΑ.

Ανεβαίνοντας και πάλι επάνω, η ώρα έχει πάει 12. Το μέρος έχει γεμίσει μωρά. Άλλοι με καρότσια, άλλοι τα κουβαλάνε στα χέρια. Τώρα τα κομπολόγια και τα κλειδιά απέκτησαν και φωνητική συμμετοχή με κλάμα για να πλαισιωθεί το soundtrack του ΙΚΑ. Όσοι έχουν μωρά μαζί εξυπηρετούνται πρώτοι. Βγαίνουν από το ασανσέρ, όλοι ανοίγουν χώρο, πηγαίνουν στο γκισέ και σε πέντε λεπτά αποχωρούν. Είναι η στιγμή που το βιολογικό μου ρολόι χτυπάει για πρώτη φορά στη ζωή μου. Θα ήθελα κι εγώ να έχω ένα μωρό για να πάρω τον Αριθμό Μητρώου μου και να φύγω από εκεί και παράλληλα καταριέμαι τους μπάκουρους φίλους μου που δεν έχουν κάνει ακόμα παιδιά για να μπορώ να δανείζομαι ένα για τις δημόσιες υπηρεσίες.
Το κινητό μου χτυπάει. Είναι ένας φίλος που με ρωτάει αν έχω ξεμπερδέψει για να πάμε για καφέ. Του απαντώ εντελώς αυθόρμητα: «Μαλάκα, εδώ θα αφήσω τα κοκαλάκια μου» και μόλις το κλείνω μια κυρία μου λέει πως «τα κορίτσια δεν είναι ωραίο να βρίζουν». Η σεξιστική ατάκα φέρνει στον ένα μου ώμο ένα διαβολάκι που μου φωνάζει «Πες "κώλος". Πες "μαλάκας". Πες το. Πες το», αλλά το αγγελάκι από την άλλη επιμένει να μην ασχοληθώ. Μετά τη μίνι εσωτερική σύγκρουση, απλώς αδιαφορώ.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Έρχεται τότε μπροστά μου μια κοπέλα με την οποία είχαμε πιάσει την κουβέντα λίγο πριν και μου λέει: «Πάρε αυτό», δίνοντάς μου τον αριθμό 77 σχεδόν συνωμοτικά για να μη μας δει κανείς. Ο Super Mario που κάθεται δίπλα μου έχει κόψει τη φάση και με ρωτάει ψιθυριστά: «Έχεις κανέναν αριθμό;» κάνοντάς με να νιώσω σαν να πουλάω ναρκωτικά στην Ομόνοια. Του δίνω το 83 που είχα πριν, αλλά απορρίπτει τη χειρονομία γιατί είχε το 60. Τα χαρτάκια αυτά είναι μάλλον ένας τρόπος να κοινωνικοποιηθείς στο ΙΚΑ. Γύρω μου είναι πολλοί εκείνοι που έχουν πάρει από δύο και τα δίνουν σε όποιον συμπαθούν. Το μηχάνημα έχει κλειδώσει, οπότε όποιος έρχεται ή περιμένει και ελπίζει να εξυπηρετηθεί χωρίς αριθμό ή φεύγει.
Eίμαι εδώ μιάμιση ώρα και είναι 12.20. Αν δεν εξυπηρετηθώ, θα έρθω αναγκαστικά αύριο πρωί πρωί, την ώρα που ανοίγει. Το ΙΚΑ είναι μια καινούργια εμπειρία ζωής

Συζητώ με τον Γιάννη που είναι εκεί για να πάρει Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλειας γιατί θα πάει σε άλλη χώρα και είναι απαραίτητη, όπως μου αναφέρει. Είναι η δεύτερή του φορά στο ΙΚΑ. Η πρώτη ήταν πριν από δυο χρόνια, για να βγάλει Αριθμό Μητρώου. «Έπρεπε να περιμένω ένα τριωράκι τότε. Μόλις πήγα στο γκισέ με εξυπηρέτησαν αμέσως. Σήμερα είμαι εδώ μιάμιση ώρα και είναι 12.20. Αν δεν εξυπηρετηθώ, θα έρθω αναγκαστικά αύριο πρωί πρωί, την ώρα που ανοίγει. Το ΙΚΑ είναι μια καινούργια εμπειρία ζωής», λέει.
To να δουλεύεις ως Εκπαιδευόμενος στην Ιαπωνία είναι ελαφρώς χειρότερο από μια μέρα στο ΙΚΑ. Δες το βίντεο του VICE:
Δες και το βίντεο με τους Εργάτες από τη Βόρεια Κορέα που Δουλεύουν «Μέχρι Θανάτου» στην Πολωνία.
Προσπαθώντας να αξιοποιήσω τον χρόνο που είμαι καταδικασμένη να χάσω επιχειρώ να διαβάσω ένα βιβλίο, αλλά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ, έχοντας εκνευριστεί με την ώρα που είναι 12.30 και τον αριθμό που έχει κολλήσει κάπου στο 60. Κόβω βόλτες πάνω κάτω και τελικά κάθομαι στα σκαλιά έξω από την αίθουσα αναμονής. Από την τζαμαρία παρατηρώ τον κόσμο μέσα όσο και όπως θέλω. Στις μαύρες καρέκλες της πρώτης σειράς κάθεται ένας παππούς που έχει σκάσει με παντόφλα Μιτσούκο και έχει κάτσει έτσι που φαίνεται η «λιλίκα» του μέσα από το κοντό μαγιό που φοράει. Η εικόνα είναι απ' αυτές που μόλις τις δεις δεν μπορείς να τις ξε-δεις, όσο κι αν θες να πιστεύεις ότι μπορείς. Δίπλα του μια γιαγιά με φλοράλ ρόμπα, παραδίπλα μια δεκαοχτάχρονη με τεράστια ακουστικά που κάνει φούσκες και δεξιά της ένα ζευγάρι που προσπαθεί να κρατήσει τον έρωτα ζωντανό ανάμεσα στους γκρίζους τοίχους, κάνοντας χεράκια και ρίχνοντας πονηρά βλέμματα. Τα μάτια όλων κάθε λίγο και λιγάκι κατευθύνονται στον πίνακα με τους αριθμούς προτεραιότητας.
Όταν ο Γιοκαρίνης επιβεβαιώθηκε

Ποιος ξέρει πόσα τηλέφωνα έχουν γραφτεί πίσω απ' αυτά τα χαρτάκια.
Είσαι μητρώο ή παροχές;» με ρωτάει μια φωνή. Γυρίζοντας βλέπω έναν καστανόξανθο ψηλό τυπάκο γύρω στα 30. Έχει τα χείλη του Mick Jagger, φοράει μπλούζα Ramones και κρατάει κράνος. Σε πρώτη φάση θέλω να τον ρωτήσω αν θέλει να κάνουμε μαζί ένα μωρό για να ξεμπερδεύουμε γρήγορα από το ΙΚΑ και μετά να το αφήνουμε στη μητέρα μου για να πηγαίνουμε βόλτες με τη μηχανή του, αλλά απαντώ απλώς «Μητρώο». Κι αυτός είναι για το Μητρώο και, δεν ξέρω, ίσως ζήσαμε μια παραλλαγμένη σκηνή από το Lobster του Λάνθιμου, όπου οι Loners συνεννοούνται με τα μάτια και κρυφές κινήσεις, πάντως όλα δείχνουν πως ο στίχος «Σε γνώρισα στο ΙΚΑ, στην ουρά μπροστά μου σ' είχα» από την Ευλαμπία του Γιοκαρίνη ήταν τουλάχιστον βιωματικός, γιατί δεν είμαστε οι μόνοι που έχουν πιάσει χαλαρή κουβεντούλα. Τριγύρω μου έχουν δημιουργηθεί τουλάχιστον 3-4 «ζευγαράκια» που μόλις έχουν γνωριστεί, επιβεβαιώνοντας πως το «τσιτσίνισμα» είναι το μόνο μας όπλο απέναντι στις ουρές των δημόσιων υπηρεσιών.
Yπάρχει μόνο ένας άνθρωπος για να εξυπηρετήσει ανθρώπους από το Μοσχάτο, την Καλλιθέα και το Παλαιό Φάληρο, δηλαδή 200.000 κατοίκους
Η ώρα έχει πάει 2 όταν χτυπάει ο αριθμός μου. Πηγαίνω τρέχοντας στον υπάλληλο, ο οποίος με εξυπηρετεί ταχύτατα, ενώ εγώ απορώ πώς μπορεί να συγκεντρωθεί με τους τσακωμούς που συμβαίνουν μπροστά από το γραφείο του. «Δεν με νοιάζει, κοπέλα μου, αν είσαι έγκυος, έχω αριθμό και είμαι πριν από σένα. Δεν έχεις καν αριθμό», φωνάζει μια κυρία από το γραφείο που εξυπηρετεί τις Παροχές. Είναι η ίδια που μου πέταξε το σεξιστικό τσιτάτο πριν, αλλά ευτυχώς αρκετοί αντιδρούν στη σκατοψυχιά της. Ο υπάλληλος με στέλνει στο πρωτόκολλο στον 5ο όροφο. Εκεί βρίσκονται δύο γυναίκες, εκείνη τη στιγμή δεν υπάρχει ουρά ούτε κάποιος πριν από μένα, ωστόσο μου ζητούν να περιμένω ένα πεντάλεπτο χωρίς κανέναν προφανή λόγο. Γυρίζοντας στον δεύτερο όροφο, ο υπάλληλος του Μητρώου διακόπτει την εξυπηρέτηση σε κάποιον που ξεκίνησε όσο έτρεχα για τον αριθμό πρωτοκόλλου για να μη χάνει χρόνο, συμπληρώνει κάτι στα χαρτιά μου και με στέλνει στην προϊσταμένη. «Γιατί γίνεται τέτοιος πανικός;» τη ρωτώ. «Γιατί υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος για να εξυπηρετήσει ανθρώπους από το Μοσχάτο, την Καλλιθέα και το Παλαιό Φάληρο, δηλαδή 200.000 κατοίκους», μου εξηγεί και με κάνει να νιώθω πως έχω επιβαρύνει ένα τσακ παραπάνω το κάρμα μου που είπα θρασύτατο τον υπάλληλο που εξυπηρετούσε δυο-δυο τους ανθρώπους. Η ώρα έχει πάει 2.30 κι εκείνος συνεχίζει να δουλεύει, ενώ στην αίθουσα αναμονής βρίσκονται ακόμη 15 άτομα.
Όταν βγαίνω από το ΙΚΑ, κρατάω στο χέρι το χαρτί μου και νιώθω πως έχω αποφυλακιστεί από το Γκουαντάναμο. Βγαίνοντας από την υπηρεσία, στο μυαλό μου έρχεται η είδηση που ήθελε πέντε υπαλλήλους του ΙΚΑ Καλλιθέας να κατηγορούνται και να καταδικάζονται για πλαστογραφία, απάτη, εγκληματική οργάνωση, ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και ψευδή βεβαίωση, σε συνδυασμό με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, η εγκληματική οργάνωση δρούσε από το 2003 έως το 2012, οπότε και αποκαλύφθηκε το κύκλωμα. Οι εμπλεκόμενοι χορηγούσαν σε συγγενείς και φίλους επιδόματα και παροχές που δεν δικαιούνταν. Στο μυαλό μου έρχεται και ο υπάλληλος που έτρεχε πανικόβλητος να εξυπηρετήσει. Σκέφτομαι πως ίσως το Δημόσιο απαρτίζεται από τριών ειδών εργαζόμενους: αυτούς που φτιάχνουν εγκληματικές οργανώσεις, αυτούς που αδιαφορούν για το αν θα εξυπηρετηθείς γρήγορα και εκείνους που ξεπατώνονται στη δουλειά.

Περισσότερα από το VICE
Σε Λίγο Καιρό η Ελλάδα θα Πίνει Μπύρες από Κάνναβη

Τι να Κάνεις αν Σκάσει η Αστυνομία στο Ελεύθερο Κάμπινγκ

Ο Κυριάκος «Τhug Life» Μητσοτάκης Αποκάλυψε πως σε Ηλικία Έξι Μηνών Ήταν ήδη Πολιτικός Κρατούμενος της Χούντας

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Αυτό Συμβαίνει Όταν Κεραυνός Χτυπάει έναν Σταθμό του Μετρό

Tess Owen — Tue, 26 Jul 2016 09:35:00 +0300

Ένας κεραυνός χτύπησε το Σιδηροδρομικό Σταθμό του Σικάγο την Κυριακή το απόγευμα, κατά τη διάρκεια μιας βίαιης καταιγίδας. Ο αλουμινένιος θόλος που βρίσκεται στην υπερυψωμένη αποβάθρα κατέρρευσε πάνω στις σιδηροδρομικές γραμμές και ανάγκασε τις αρχές να κλείσουν τις τρεις γραμμές κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Η Erin Piotrowski, μια γυναίκα που έτυχε να περνάει με το αυτοκίνητο της εκείνη τη στιγμή από το σημείο μαζί με την αδερφή και την κόρη της, κατέγραψε την καταιγίδα τραβώντας βίντεο με το κινητό της τηλέφωνο. Στην εικόνα φαίνεται το μεταλλικό στέγαστρο να χτυπάει τις ηλεκτροφόρες ράγες δημιουργώντας αλυσιδωτές μικρές εκρήξεις και εκτυφλωτικές λάμψεις από τους σπινθήρες που δεν σταματούσαν να πετάγονται.
Just passed the L collapsing at Racine on 290- unbelievable!

Πώς να λες Ψέματα: «Επαγγελματικές» Συμβουλές από Έναν Αστυνομικό, Έναν Δικηγόρο και μια Dominatrix

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

Φωτογραφία της Lia Kantrowitz
To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο VICE US.
Το αφεντικό σου δεν μάσησε όταν είπες ότι καθυστέρησες επειδή υπήρχε «έκτακτο περιστατικό με το κατοικίδιό σου». Οι γονείς σου δεν σε πίστεψαν όταν τους είπες ότι δεν είχες ιδέα πώς έγινε αυτή η γρατσουνιά στο αυτοκίνητο. Οι φίλοι σου ξέρουν ότι λες μαλακίες όταν τους λες ότι «κάτι με τη δουλειά σου» σε αναγκάζει να χάνεις τις εμφανίσεις του συγκροτήματός τους.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Ίσως αυτό συμβαίνει γιατί είσαι κακός ψεύτης. Όχι ότι υπάρχει ακριβώς «καλός ψεύτης», αλλά σίγουρα υπάρχει ο ικανός – και, επίσης, στιγμές που ένα ψέμα ή έστω η μισή αλήθεια μπορεί να γλιτώσει κάποιον από πολύ πόνο, όπως όταν μια dominatrix κρύβει τη δουλειά της από την οικογένειά της. Υπάρχουν άλλες φορές που το ψέμα μπορεί να ειπωθεί για να υπηρετηθεί το γενικότερο καλό, όπως όταν ένας μυστικός αστυνομικός υιοθετεί ψεύτικη ταυτότητα για να πιάσει έναν παιδόφιλο. Ανεξάρτητα από την ηθική, το ψέμα είναι κάτι που λίγο-πολύ κάνουν όλοι, αν και κάποιοι είναι περισσότερο έμπειροι στην τέχνη της εξαπάτησης από άλλους.
Για να μάθουμε πώς να λέμε ψέματα, μιλήσαμε με μια αληθινή dominatrix και έναν μυστικό αστυνομικό, καθώς και με μια σειρά άλλων ανθρώπων που λένε ψέματα σαν να είναι το επάγγελμά τους – και σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πράγματι η δουλειά τους. Ορίστε τι μας είπαν για το καλό ψέμα και πώς να μη σε αποκαλύπτουν.
Εικονογράφηση από Heather Benjamin
Dominatrix (αφέντρα)
Όπως τα διηγήθηκε η «Paige»/ Συνέντευξη από Zach Sokol
Εργάζομαι ως ιερόδουλη τρία χρόνια τώρα. Είμαι dominatrix πλήρους εξυπηρέτησης, που σημαίνει ότι προσφέρω σεξουαλική επαφή. Δουλεύω με πολλά άτομα που έχουν, ας πούμε, «ειδικά θέματα» και η πλήρους εξυπηρέτησης δουλειά της αφέντρας μπορεί να είναι θεραπευτική για μερικούς από αυτούς. Τις περισσότερες φορές θα προτιμούσα να μη δούλευσα, οπότε υποθέτω ότι η δουλειά μου πάντα έχει να κάνει με το ψέμα κατά κάποιο τρόπο [γιατί για τους πελάτες μου πρέπει να προσποιούμαι ότι γουστάρω]. Αλλά προφανώς υπάρχουν κι άλλα ζητήματα. Πρέπει να κρύψεις πολλά.
Παίρνω και κάποια μέτρα ώστε να μη χρειάζεται να λέω ψέματα. Ας πούμε ότι συναντώ έναν πελάτη σε ένα νέο ξενοδοχείο. Πρώτα γκουγκλάρω για να δω το λόμπι και να μάθω πού πηγαίνω, έτσι ώστε να μπορώ να πάω κατευθείαν στο ασανσέρ και να αποφύγω την επαφή με το προσωπικό όταν είναι η ώρα να συναντήσω τον πελάτη.
Για παράδειγμα, θα πω σε κάποιους ότι είμαι dominatrix εάν πιστέψω ότι θα καταλάβουν – όπως ο μπαμπάς μου, που γνωρίζει και έχει κατέβει και στο μπουντρούμι μου. Αλλά οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου είναι συντηρητικοί και τους λέω ότι διδάσκω γιόγκα – γιατί το κάνω και αυτό επαγγελματικά. Κι αφού το 'πα αυτό, να πω ότι λέω ψέματα στους περισσότερους ανθρώπους, πλην των στενών φίλων, ότι η δουλειά που κάνω δεν είναι πλήρους υπηρεσίας – π.χ. ότι η δουλειά μου δεν είναι σεξουαλική. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Συνήθως λέω στον κόσμο ότι παίζω ρόλους με ανθρώπους υλοποιώντας τις φαντασιώσεις τους και πως μερικές φορές εμπλέκονται και τα φετίχ τους. Και αυτό είναι αλήθεια – το σεξ έχει μια δυναμική ισχύος που είναι τα παιχνίδια ρόλων. Αυτό που λέω δεν είναι εντελώς ψέματα, αλλά σίγουρα δεν είναι όλη η αλήθεια. Εάν παρουσιάζεις την αλήθεια ελαφρώς διαφορετική, οι άνθρωποι είναι λίγο πιο ανοιχτοί στην ιδέα προτού ασκήσουν κριτική. Ο κόσμος στιγματίζει τη σεξουαλική εργασία και συχνά πιστεύει ότι αφορά κατεστραμμένες, τιμωρημένες ή καταπιεσμένες γυναίκες. Εάν δεν πω το λευκό ψέμα που λειτουργεί ως μαξιλαράκι ασφαλείας, τότε καινούργιοι άνθρωποι που συναντώ δεν θα με γνωρίσουν καν. Λέω ψέματα ώστε να μη με κρίνουν.
Πρέπει επίσης να λέω ψέματα για πρακτικούς λόγους. Για να παραμένει ανοιχτή η επιχείρησή μου, διευθύνω το μπουντρούμι μου με άδεια λειτουργίας χώρου για γιόγκα, που σημαίνει ότι διδάσκω ιδιαίτερα μαθήματα στο διαμέρισμά μου. Ωστόσο το κάνω και αυτό. Αλλά λέω σε κάθε πελάτη που έρχεται ότι είναι πελάτης για γιόγκα. Η γιόγκα είναι μια όμορφη γκρίζα περιοχή – τεχνικά δεν είναι άθλημα και δεν θεωρείται ότι έχει απολύτως σχέση με την υγεία και την ιατρική. Δεν απαιτεί εξοπλισμό και θεωρείται ψυχαγωγία. Δεν χρειάζεται να έρθει επιθεωρητής υγείας για να εγκρίνει τον χώρο όπου διδάσκεις γιόγκα. Εάν το να είχα μπουντρούμι ήταν νόμιμο, θα πλήρωνα τους φόρους μου όπως όλοι οι άλλοι. Αλλά δεν είναι, οπότε πρέπει να κάνω αυτό που πρέπει, το οποίο είναι το «λάθος» πράγμα κατά το κράτος. Οπότε πρέπει να πω ψέματα. Κι αυτό δεν μ' αρέσει γιατί είναι τρομακτικό το γαμημένο – αυτές οι κρατικές υπηρεσίες όπως η Εφορία μπορεί μια μέρα να σου πουν «Ω, γεια σου. Σε χώνουμε στη φυλακή».
Επίσης, δηλώνω ότι ταξιδεύω πολύ γιατί πηγαίνω πολύ σε δωμάτια ξενοδοχείων για να εξασκήσω το επάγγελμά μου. Συναντώ τους περισσότερους από τους πελάτες μου σε ξενοδοχεία. Είναι αστείο όταν αρχίζεις να πηγαίνεις στο ίδιο ξενοδοχείο πολύ συχνά και αναγνωρίζουν εσένα και τη μεγάλη τσάντα με τον εξοπλισμό της dominatrix που κουβαλάς!
Παίρνω και κάποια μέτρα ώστε να μη χρειάζεται να λέω ψέματα. Ας πούμε ότι συναντώ έναν πελάτη σε ένα νέο ξενοδοχείο. Πρώτα γκουγκλάρω για να δω το λόμπι και να μάθω πού πηγαίνω, έτσι ώστε να μπορώ να πάω κατευθείαν στο ασανσέρ και να αποφύγω την επαφή με το προσωπικό όταν είναι η ώρα να συναντήσω τον πελάτη. Διαφορετικά, οι ρεσεψιονίστ του ξενοδοχείου θα καταλάβουν ότι πάω να συναντήσω κάποιον και το πρώτο που θα σκεφτούν είναι «είσαι συνοδός; Είσαι ιερόδουλη;» Δεν χρειάζεται να πεις άμεσα ψέματα, αλλά με τη γλώσσα του σώματος να δείξεις ότι «ξέρω πού πάω. Έχω δικαίωμα να είμαι εδώ».
Ωστόσο, μαλακίες γίνονται. Πράγματα έχουν πέσει από την τσάντα μου. Έχω ξεχάσει σε ποιο δωμάτιο πηγαίνω. Πρέπει να είσαι γρήγορη όταν είναι να πεις ψέματα και πρέπει να έχεις αυτοπεποίθηση και να παίξεις τον ρόλο. Μια φορά, υπάλληλος ξενοδοχείου ήρθε και μου είπε «τι δουλειά έχεις εδώ;» Γύρισα προς το μέρος της και αμέσως της είπα «είμαι εδώ για να πηδήξω τον συνέταιρο του πατέρα μου» και έπειτα της γύρισα την πλάτη και έφυγα. Εάν μιλάς με αυτοπεποίθηση τι θα κάνουν; Ποτέ δεν διστάζεις, ποτέ δεν λες «εμ». Τους κοιτάς στα μάτια κατευθείαν και απλώς το λες.
Σκεφτείτε ότι το να λέτε ψέματα είναι σαν να βγάζετε έναν διαφορετικό εαυτό, ανάλογα με την περίπτωση. Μαθαίνετε να χρησιμοποιείτε όλες αυτές τις διαφορετικές εκδοχές της προσωπικότητάς σας, μαθαίνετε να τις χρησιμοποιείτε ως εργαλεία και έπειτα τις χρησιμοποιείτε προς όφελός σας. Πρέπει να μάθετε να προσαρμόζεστε. Δεν είναι μόνο πώς φαίνεστε, είναι η στάση σας. Μου πήρε λίγο χρόνο μέχρι να μάθω πώς να παίζω ρόλους. Κοιτούσα στον καθρέφτη και έβλεπα τις συσπάσεις των ματιών μου και τις κινήσεις των χεριών μου για να είμαι σίγουρη ότι δεν έβγαινα από τον χαρακτήρα. Εξασκήθηκα.
Για να γίνετε καλοί ψεύτες, πρέπει, με κάποιους τρόπους, να πιστέψετε αυτό το οποίο λέτε. Πρέπει να είστε απολύτως, 100% αφοσιωμένοι σε αυτό που προσπαθείτε να πετύχετε. Τη στιγμή που αμφιταλαντευτείτε ή σκεφτείτε ότι δεν θα πιάσει, τότε είναι που αρχίζουν τα προβλήματα.
Όταν αρχίσει να σας αρέσει να λέτε ψέματα, αυτό είναι πρόβλημα. Λέω ψέματα για πρακτικούς λόγους, αλλά όταν οι άνθρωποι αρχίζουν να κάνουν κατάχρηση, τότε γίνεται εθισμός όπως το αλκοόλ.
Φωτογραφία από DEK's Instagram
Graffiti Artist
Όπως τα διηγήθηκε ο DEK 2DX / Συνέντευξη από Ray Mock
Το όνομά μου ως γκραφιτά έγινε περισσότερο μέρος της ταυτότητάς μου όταν συνάντησα άλλους ανθρώπους που ήταν στον χώρο. Χρειάζεται πολύς κόπος για να κρύψεις αυτό το κομμάτι του εαυτού σου. Όταν γίνεσαι γκραφιτάς και θέλεις να αποκτήσεις φήμη, τότε το να ζωγραφίζεις το όνομά σου έχει να κάνει περισσότερο με την ποσότητα παρά με την ποιότητα. Το σκέφτεσαι συνεχώς, αλλά πιθανώς κρατάς πολλές από αυτές τις σκέψεις για τον εαυτό σου. Ήμουν στη δουλειά και έβλεπα μια νεαρή γυναίκα να μπαίνει μέσα και σκεφτόμουν «α, αυτό είναι ένα φόρεμα καλοκαιρινής κολοκύθας», αναφερόμενος στο αντίστοιχο χρώμα σπρέι. Αλλά όταν πέφτεις πάνω σε πολίτες, σε άτομα που δεν είναι γκραφιτάδες, σε μεγάλο βαθμό κρύβεσαι. Δεν μπορούσα να εξηγήσω στους συναδέλφους τη σχέση μεταξύ χρώματος φορέματος και γκράφιτι. Επίσης, εξαρτάται από το ποιος είσαι. Μπορεί να είμαι πολύ ομιλητικός αλλά μπορεί να είμαι και πολύ εσωστρεφής. Εάν δώσεις πολλές πληροφορίες και ο κόσμος ξέρει πάρα πολλά για σένα, τότε κρατούν στα χέρια τους χαρτιά που μπορούν να χρησιμοποιήσουν εναντίον σου. Η πληροφόρηση είναι κλειδί.
Το να κλέβω από τα ράφια των καταστημάτων χωρίς να με πιάσουν, να καταπατώ διάφορους χώρους και να περιφρονώ τον νόμο κραυγαλέα είναι απολύτως δικαιολογημένα σε αυτήν τη φάση της ζωής μου, γιατί είναι κλειδιά για την επιβίωση, ειδικά σε ένα μέρος όπως η Νέα Υόρκη.
Χρειάζεσαι το ψέμα για να κρατήσεις μυστική την ταυτότητά σου ως γκραφιτά. Που σημαίνει ότι επινοείς ραντεβού-μαϊμού, φεύγεις νωρίς, έρχεσαι αργά, λες ότι έχεις κοπέλα όταν δεν έχεις, ρυθμίζεις το ξυπνητήρι στο τηλέφωνό σου με τον ίδιο ήχο κλήσης ώστε να έχεις μια δικαιολογία να φύγεις από τον χώρο. Είμαι περήφανος για μένα σε αυτό το κομμάτι. Πρέπει να είσαι σαν κρεμμύδι που έχει πολλές, πολλές στρώσεις.
Μια φορά ήμασταν σε ένα άγριο σημείο της πόλης και κάναμε γκράφιτι σε κάποια τρένα. Ανόητος νεαρός όπως ήμουν, είχα την ταυτότητά μου στο σακίδιό μου. Καταλήξαμε να μας κυνηγάει η αστυνομία και τότε συνειδητοποίησα ότι είχα αφήσει το σακίδιό μου. Γρήγορα τηλεφώνησα στο κοντινότερο αστυνομικό τμήμα και είπα «γεια σας, σήμερα μου έκλεψαν το σακίδιό μου. Ήταν παιδιά που με περικύκλωσαν στο γήπεδο του μπάσκετ και μου το έκλεψαν. Είχα την ταυτότητά μου και ένα βιβλίο μέσα στο σακίδιο». Μερικές μέρες αργότερα δέχθηκα τηλεφώνημα από το αστυνομικό τμήμα της Νέας Υόρκης. Είπαν «πρέπει να σας μιλήσουμε». Τους ρώτησα για ποιο λόγο. «Ένα σακίδιο». Το έπαιξα ντροπαλός «ω, βρήκατε το σακίδιό μου;» Απάντησαν «ναι, μαζί με κάποια άλλα πράγματα».
Με έστειλαν στον υπάλληλο που είχε το σακίδιό μου και άρχισαν να παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι. Με έστειλαν στον έναν όροφο, στον άλλον όροφο και όταν επέστρεψα υπήρχαν κι ένα σωρό άλλοι τύποι που ενδιαφέρονταν για την τσάντα μου. Με έβαλαν στη γωνία και με ρώτησαν ένα σωρό πράγματα για την τσάντα. Τους είπα «είναι μια πορτοκαλί τσάντα και έπαιζα μπάσκετ. Έχει σορτς για μπάσκετ μέσα». Τα βρήκαν. Ύστερα από λίγες ώρες παρενόχλησης μου είπαν να πάρω δρόμο από εκεί και να μην «παίξω μπάσκετ» σε αυτό το μέρος της πόλης ξανά. Πήρα την τσάντα και την ταυτότητα και άφησαν και μερικά καπάκια από τα σπρέι μου επίσης.
Αυτές τις στιγμές πρέπει να γνωρίζεις τα δικαιώματά σου και να έχεις καταστρωμένο σχέδιο. Όπως με όλα τα πράγματα στη ζωή, πρέπει να κάνεις προετοιμασία. Πας σε συνέντευξη για δουλειά, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος. Πολλοί άνθρωποι την πατάνε και τους τσιμπάνε έτσι.
Το να κλέβω από τα ράφια των καταστημάτων χωρίς να με πιάσουν, να καταπατώ διάφορους χώρους και να περιφρονώ τον νόμο κραυγαλέα είναι απολύτως δικαιολογημένα σε αυτήν τη φάση της ζωής μου, γιατί είναι κλειδιά για την επιβίωση, ειδικά σε ένα μέρος όπως η Νέα Υόρκη. Όταν ήμουν νεότερος αρνιόμουν να πληρώσω για πράγματα, αρχής γενομένης από τα σπρέι. Έπειτα είναι το σακίδιο που μεταφέρω τα χρώματα, το αποσμητικό, το φαγητό... έχει να κάνει με την επιβίωση. Ενστικτωδώς μαθαίνεις να περνάς τα όρια. Εάν υπάρχει πινακίδα που λέει «Μην μπείτε», οι πιθανότητες είναι να μπω μέσα.
Με έχουν πιάσει να κλέβω από τα ράφια καταστημάτων παλιότερα και τη γλίτωσα μιλώντας με πολύ ωραίο τρόπο. Όταν είσαι με την πλάτη στον τοίχο, πολλά από αυτά που λες εκείνη τη στιγμή είναι ειλικρινή. Λες «σας παρακαλώ, σας παρακαλώ, λυπάμαι, δεν θα με ξαναδείτε ποτέ». Τότε είσαι το πιο ειλικρινές άτομο. Ας είμαστε ειλικρινείς. Όταν οι αρχές σε κυνηγούν, κανένας δεν στέκεται μπροστά τους λέγοντας «ναι, το έκανα, βάλτε με μέσα!» Πρέπει να διαλέγεις τις μάχες του. Πρέπει να μάθεις να το ελέγχεις αυτό, γιατί εσύ είσαι αυτός που σε έχει φέρει σε αυτή την κατάσταση.
Είναι πιο δύσκολο με τις οικογένειες και τα αγαπημένα πρόσωπα. Εφευρίσκεις ιστορίες για να τους λες. «Πού ήσουν; Ήσουν πάλι με παρέα έξω; Τι κάνατε; Γιατί άργησες τόσο πολύ;» Υπήρχαν φορές που ήθελα να τα ξεράσω όλα. Όχι ακριβώς όλα, αλλά αρκετά.
Τα καλύτερα ψέματα έχουν μια επίφαση αλήθειας. Η αυτοπεποίθηση είναι κλειδί για να γίνεις καλός ψεύτης. Να κοιτάς κάποιον στα μάτια. Η γλώσσα του σώματος. Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να μελετήσεις όταν προσπαθείς να εξωραΐσεις την αλήθεια σε κάποιον. Το γκράφιτι σου δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Είσαι σε θέση να πας έξω, να είσαι δημιουργικός, να κάνεις ωραία πράγματα και να ξυπνήσεις το πρωί για καφέ στο δικό σου κρεβάτι. Αυτά είναι πράγματα που σου χτίζουν αυτοπεποίθηση.
Τις φωτογραφίες παραχώρησε ο Neil Woods
Μυστικός Aστυνομικός
Όπως τα διηγήθηκε ο Neil Woods / Συνέντευξη από Max Daly
Για 14 χρόνια ήμουν μυστικός αστυνομικός στη Βρετανία, εξαπατώντας χρήστες ναρκωτικών και γκάνγκστερ. Η μεγαλύτερη αποστολή ήταν επτά μήνες μυστικός σε συμμορία ναρκωτικών. Στους γκάνγκστερ ήταν αρκετά δυσκολότερο να πεις ψέματα συγκριτικά με τους ευάλωτους χρήστες ναρκωτικών. Οι γκάνγκστερ γνωρίζουν τις τακτικές των μυστικών. Όταν φτάνεις σε κάποιο επίπεδο του οργανωμένου εγκλήματος, οι μυστικοί αστυνομικοί είναι ο μόνος τρόπος που μπορεί να συλληφθείς. Οι γκάνγκστερ θα χρησιμοποιήσουν ακραία βία για να αυτοπροστατευτούν, οπότε η πίεση είναι πολύ μεγαλύτερη για τους μυστικούς ντετέκτιβ.
Για να είσαι πετυχημένος ψεύτης πρέπει να είσαι απίστευτα σπασίκλας όσον αφορά το πώς παρατηρείς τους άλλους ανθρώπους. Ως ντετέκτιβ, όταν δεν ήμουν μυστικός, συγκέντρωνα πληροφορίες για το πώς ψεύδονται οι άνθρωποι. Ήξερα πως το να «λες» είναι μια καλή άμυνα για να εξαπατήσεις ανθρώπους.
Το ψέμα δημιουργεί ένα μαξιλάρι ασφαλείας, ένα επιπλέον κενό σκέψης, όπου οι άνθρωποι αναρωτιούνται «πώς λέω αυτό το ψέμα» και αυτό μπορεί να επιβραδύνει τις πράξεις τους. Μπορεί να προσπαθούν πολύ σκληρά να καλύψουν το ψέμα, ίσως κάνουν παύση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καρφώνονται εύκολα εκείνοι που μιλούν πολύ γρήγορα, που δίνουν πάρα πολλές πληροφορίες, που κάνουν ασυνήθιστες κινήσεις με τα χέρια ή κοιτούν το πάτωμα. Διασφάλιζα ότι δεν έκανα τέτοια και έπρεπε να μάθω πώς να μην κάνω αυτή την παύση στη διαδικασία σκέψης μου. Έπρεπε να ενσωματώσω όλα αυτά και να τα απορροφήσω ενστικτωδώς. Εάν οι άνθρωποι σκεφτούν υπερβολικά το ψέμα τους –εάν έχουν υπερβολική επίγνωση ότι ψεύδονται– δημιουργείται πολύ μεγάλη πίεση και η κοροϊδία γίνεται προφανής.
Ήμουν πολύ τυχερός γιατί όταν ήμουν μυστικός είχα εκρήξεις αδρεναλίνης. Με άλλα λόγια, σε καταστάσεις απειλητικές για τη ζωή σκεφτόμουν πιο καθαρά και ο χρόνος φαινόταν να κυλάει πιο αργά. Ένιωθα πιο χαλαρός και εμπιστευόμουν το ένστικτό μου. Στη δουλειά του μυστικού δεν υπάρχει υποκριτική˙ παίζεις, ή ζεις, μια διαφορετική εκδοχή του εαυτού σου.
Τα πρώτα δύο λεπτά που εξαπατάς ανθρώπους ότι δεν είσαι αυτός που είσαι είναι τα πιο σημαντικά. Χρειάζεται γρήγορα να οικοδομήσεις σχέση χρησιμοποιώντας την ενσυναίσθηση. Χρειάζεται να επισημάνεις έναν κοινό εχθρό ή έναν κοινό φόβο. Αλλά είναι προφανές ότι χρειάζεται να οικοδομήσεις και ένα υψηλό επίπεδο γνώσεων για το προϊόν σου, που στην περίπτωσή μου ήταν τα ναρκωτικά. Έχω προσποιηθεί ότι ήμουν τα πάντα από χαμηλού επιπέδου κλεπτομανής μέχρι μεσαίου επιπέδου έμπορος ναρκωτικών. Έπρεπε να ξέρω πώς να μαγειρέψω ναρκωτικά, καθώς επίσης το κόστος μεγάλων ποσοτήτων ναρκωτικών με προσμείξεις. Υπήρξαν λίγες φορές που η απάτη μου παραλίγο να ξεσκεπαστεί και το να είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις εκείνες τις καταστάσεις είναι σημαντικό κομμάτι του να λες ψέματα, γιατί θα συμβαίνει πάντα. Δεν υπάρχει χρυσός κανόνας για το τι να κάνεις εάν το ψέμα σου κοντεύει να αποκαλυφθεί. Κατά τη γνώμη μου εξαρτάται από το άτομο στο οποίο λες ψέματα. Πρέπει να προσαρμοστείς και να προσαρμόσεις το ψέμα σου. Πρέπει να διαβάσεις το άτομο που δημιουργεί το πρόβλημα.
Υπάρχουν πολύ καλοί ψεύτες σε όλο το φάσμα της νοημοσύνης. Κάποιους, όσο έξυπνοι κι αν είναι, το ψέμα τους βοήθησε να επιβιώσουν, οπότε το ένστικτό τους είναι ιδιαιτέρως αναπτυγμένο. Εάν το να λες ψέματα σε κρατά ζωντανό, γίνεσαι καλός ψεύτης. Αλλά η ευφυΐα είναι πλεονέκτημα εάν μαθαίνεις την τέχνη του ψεύδους. Για να είσαι καλός ψεύτης πρέπει να έχεις καλή μνήμη. Η καλή μνήμη σε βοηθάει να γνωρίσεις τον εαυτό σου: πώς θα αντιδρούσες και τι παρατήρησες σε όλους τους άλλους.
Για να είσαι καλός ψεύτης χρειάζεται πρακτική εξάσκηση, γιατί εάν πρέπει να το σκεφτείς πάρα πολύ, αυτό σε προδίδει. Όσο πιο κοντά μπορείς να είσαι στην αλήθεια τόσο το καλύτερο. Για παράδειγμα, εάν έλεγα σε κάποιον ότι έκλεψα ένα αυτοκίνητο την περασμένη εβδομάδα και ήθελα να το πουλήσω, είναι καλύτερο αν γνωρίζω να περιγράψω την περιοχή απ' όπου το έκλεψα. Όσο μικρότερο είναι το ψέμα τόσο ευκολότερα το λες.
Το άλλο θέμα που υπάρχει όταν είσαι καλός ψεύτης είναι πως μπορεί να είναι εθιστικό. Με όρους ηθικής, πρέπει να το γνωρίζεις αυτό. Μπορεί να είναι διασκεδαστικό. Προς το τέλος της καριέρας μου ως μυστικού συνήθιζα να απολαμβάνω πραγματικά να λέω ψέματα. Το να καταφέρεις να τη γλιτώσεις λέγοντας ένα ψέμα είναι μεγάλη διανοητική πρόκληση.
Συνήγορος Ποινικού Δικαίου
Όπως τα διηγήθηκε ο Howard Greenberg / Συνέντευξη από τον Patrick Lyons
Πιστεύω ότι το ποινικό δίκαιο είναι ικανότητα με τα ψέματα. Μολύνει όλες τις βασικές πτυχές του επαγγέλματος. Όλα όσα σου λέω προέρχονται από την πραγματική εμπειρία μου.
Κατ' αρχάς, οι μάρτυρες θα σταθούν στο βήμα –συνήθως άτομα που θέλουν να λήξει η υπόθεση–, θα βγει ο χειρότερος εαυτός τους και θα τα κάνουν όλα λάθος, την ώρα που ο κατήγορος έχει ατζέντα. Παρόλο που οι εισαγγελείς έχουν διπλό καθήκον, να πετύχουν καταδίκες αλλά και να ασκήσουν διώξεις προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, δεν πιστεύω ότι κάνουν αυτό που πρέπει. Πιστεύω ότι διώκουν με γνώμονα το συμφέρον της καταδίκης, τελεία.
Οι εισαγγελείς κλείνουν το μάτι ή κάνουν ένα νεύμα και έτσι προκαλούν τον μάρτυρα να ενεργήσει σαν μαριονέτα εγγαστρίμυθου, λέγοντας αυτά που ο εισαγγελέας θέλει να ακούσει. Για παράδειγμα, μάρτυρας έρχεται και χρησιμοποιεί τη λέξη –σε αυτό το σημείο υπερβάλλω σκόπιμα– «antidisestablishmentarianism» (ΣτΜ: κίνημα ενάντια στην κατάργηση της κρατικής στήριξης ή αναγνώρισης προς μία συγκεκριμένη εκκλησία). Και μιλάμε για ένα ελάχιστα εγγράμματο άτομο! Τότε λέω «Antidisestablishmentarianism; Ποιος σου είπε να το πεις; Ξέρεις τι σημαίνει; Στη ζωή σου δεν είχες ακούσει ποτέ αυτήν τη λέξη μέχρι που σου την έβαλε στη στόμα ο κατήγορος, σωστά;»
Οι κατήγοροι αναγκάζουν μάρτυρες να πουν ψέματα με απειλή τύπου «εάν δεν μας δώσεις αυτό που θέλουμε, θα χρεωθείς με φόνο». Αντιμετωπίζω αυτό το θέμα τώρα, σε μια υπόθεση. Πώς το ξέρω; Γιατί ο καριόλης έγραψε γράμμα στην οικογένεια λέγοντας ότι αυτό έκαναν οι άνθρωποι της εισαγγελίας, ψαρεύοντας στις φυλακές για να βρουν κάποιον που θα πει ότι ο δικός μου τύπος το έκανε.
Όταν μιλάω με μάρτυρες, ίσως τους οδηγήσω να πουν την αλήθεια λέγοντάς τους ξαφνικά: «Ξέρεις ότι το να ψεύδεσαι ενώ έχεις ορκιστεί είναι έγκλημα σε αυτή την πολιτεία;» Κάποιες φορές αυτό στριμώχνει τα άτομα. Το 85% της ανθρώπινης επικοινωνίας γίνεται μέσω μη λεκτικών καναλιών. Έτσι, πρέπει να προσέχεις και να ακούς πάρα πολύ καλά. Πρέπει πάντα να ακούς όλα όσα υπονοούνται από τους πραγματικούς ισχυρισμούς του μάρτυρα.
Οι αστυνομικοί ζουν και εργάζονται κάνοντας ένα επάγγελμα όπου το ψέμα είναι μέρος της κουλτούρας τους. Δεν έχω συναντήσει ποτέ έναν αστυνομικό στο εδώλιο που να λέει την αλήθεια. Υπάρχει το είδος του ένστολου αστυνομικού που αποκαλώ «απατεώνα με το σκονάκι στο καπέλο». Μπαίνει στην αίθουσα, βγάζει το καπέλο του και στη διάρκεια της κατάθεσης κοιτάει κάτω προς τη μέση του και του λέω: «Παρατηρώ ότι κοιτάς κάτω ενώ σου μιλάω. Τι έχεις στο γείσο του καπέλου σου;» Και τότε του λέω «μπορώ να δω μέσα στο καπέλο σου;» Και να, μέσα στο καπέλο έχει σκονάκι. Προσποιείται ότι ανατρέχει στη μνήμη του ενώ στην πραγματικότητα διαβάζει από μέσα.
Υπάρχουν δύο ή περισσότερα ψέματα αρχής που διατυπώνονται από μάρτυρες, εισαγγελείς, αστυνομικούς και ενόρκους. Και κανένας δεν θα το παραδεχθεί. Ο αστυνομικός ποτέ δεν θα παραδεχθεί ότι ψεύδεται και ο κατήγορος ποτέ δεν θα παραδεχθεί ότι έκλεισε το μάτι και έκανε νεύμα ώστε να παρακινήσει τον μάρτυρα να πει αυτό που θέλει να πει.
Ξεσκεπάζω τα ψέματα των αστυνομικών ωθώντας τους προς την παγίδα του «δεν θυμάμαι». Πήγες στον τόπο του εγκλήματος και βρήκες δύο θύματα, το ένα στο παγκάκι; «Ναι». Ένα θύμα ήταν στο έδαφος; «Ναι». Και είχαν και οι δύο τις αισθήσεις τους και μιλούσαν, σωστά; «Ναι». Θα πω: «Τους ρώτησες ποιος το έκανε;» Και θα απαντήσει: «Δεν θυμάμαι». Και είναι ο επικεφαλής ερευνητής! Πρέπει να τους ωθήσεις να πουν πράγματα που θα είναι αντίθετα με τους νόμους, την κοινή λογική, την εμπειρία ζωής και τις πιθανότητες.
Μερικές φορές κάνεις μια ερώτηση και ο αστυνομικός καθυστερεί την απάντηση. Οπότε του λέω: «Κερδίζεις χρόνο για να επινοήσεις την απάντηση;» Ακολουθεί ένσταση, αλλά δεν έχει σημασία. Το έχω ξεσκεπάσει ενώπιον των ενόρκων.
Εάν θα έπρεπε να το συνοψίσω σε μία πρόταση: οι μπάτσοι λένε ψέματα για τα πάντα. Εάν έλεγαν την αλήθεια, δεν θα ήμασταν σε θέση να υπερασπιστούμε κατηγορούμενους σε ποινικές υποθέσεις, αλλά πιστεύουν ότι κεφαλαιοποιούν με κάποιο τρόπο τα ψέματά τους, οπότε αυτό είναι καλό πράγμα για έναν ποινικό κατηγορούμενο. Γιατί τα ψέματα που λένε, όταν ξεσκεπαστούν, θα δηλητηριάσουν όλα όσα λέει η αστυνομία, ακόμα και τις αλήθειες.
Το μεγαλύτερο ψέμα από όλα είναι ότι όλοι οι κατηγορούμενοι θεωρούνται αθώοι. Έχω μάθει με τον δύσκολο τρόπο ότι συχνά θεωρούνται ένοχοι. Για παράδειγμα, ένας ένορκος θα πει «θα πιστέψω τον αστυνομικό» απλώς επειδή είναι αστυνομικός, στάση που περιφρονεί πλήρως τις οδηγίες που έλαβαν για το πώς να ακολουθήσουν τον νόμο. Μια άλλη συνηθισμένη επωδός είναι: «Πρέπει να ακούσω και τις δύο πλευρές». Με άλλα λόγια, εάν δεν ακούσουν την πλευρά κάποιου που έχει το απόλυτο δικαίωμα να μην καταθέσει, εκείνοι θα θεωρήσουν πως αυτό το άτομο είναι ένοχο.
Υπάρχουν δύο ή περισσότερα ψέματα αρχής που διατυπώνονται από μάρτυρες, εισαγγελείς, αστυνομικούς και ενόρκους. Και κανένας δεν θα το παραδεχθεί. Ο αστυνομικός ποτέ δεν θα παραδεχθεί ότι ψεύδεται και ο κατήγορος ποτέ δεν θα παραδεχθεί ότι έκλεισε το μάτι και έκανε νεύμα ώστε να παρακινήσει τον μάρτυρα να πει αυτό που θέλει να πει. Και ο δικαστής δεν πρόκειται ποτέ να παραδεχθεί ότι ο λόγος που δεν θα απορρίψει τα στοιχεία και ο λόγος που θα επιτρέψει το ψέμα των αστυνομικών είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι στην εκλογική του περιφέρεια, είναι εκείνοι που έχουν λόγο για το αν θα διοριστεί εκ νέου ή όχι. Οι δικηγόροι υπεράσπισης δεν έχουν εκλογική περιφέρεια, ή μάλλον έχουν μία εκλογική περιφέρεια του ενός ατόμου. Που είμαι εγώ.
Από την πλευρά του συνηγόρου υπεράσπισης, πρέπει να ξέρεις πώς να ξεσκεπάζεις τα ψέματα και αυτό συνεπάγεται ξεκλείδωμα του μυστηρίου που κρύβεται μεταξύ των λέξεων «πίστη» και «απαλλαγή». Πρόκειται για μια διά βίου μελέτη του νόμου της υπεράσπισης. Νομίζω ότι ο ορισμός της αλήθειας περιορίζεται μόνο από τα όρια της φαντασίας σου εάν είσαι συνήγορος υπεράσπισης. Και αυτό γιατί είσαι υποχρεωμένος να βρεις έναν τρόπο να κερδίσεις. Σε αυτό το ανήθικο σκηνικό, πρέπει να βρίσκεσαι στην κορυφή του παιχνιδιού.
Οι συνεντεύξεις έχουν υποστεί επεξεργασία για λόγους μεγέθους και σαφήνειας.
Περισσότερα από το VICE
Πέθανε η Γενιά των 700 Ευρώ, Πάει και η Γενιά των 300 Ευρώ, Ζήτω η Γενιά των 100 Ευρώ!
Γιατί οι Έφηβοι στην Ελλάδα Θέλουν να Φύγουν από τα Σπίτια τους;
Οι Χειρότερες Δικαιολογίες που Έχουμε Βρει για να Αποφύγουμε να μας Γράψει Ελεγκτής
ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Ρεμίξ, Κοκτέιλ και Χορός στην πιο «Μυστική» Ταράτσα της Αθήνας

VICE Staff — Tue, 26 Jul 2016 05:00:00 +0300

Όλες οι φωτογραφίες είναι μια ευγενική παραχώρηση του Couleur Locale
Ένας από τους καλύτερους turntablists της Ευρώπης εδώ και περίπου 20 χρόνια, γνωστός για τα party gigs, τα remixes, άλλα και τα mash ups του, ο DJ Angelo (UK) ήταν το τρίτο μυστικό event στο view bar του Couleur Locale.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Breakbeats, remixes, mash ups σε συνδυασμό με κοφτά cuts και scratches, συνέθεσαν το σκηνικό σε μια φωτισμένη από το φεγγάρι και την μουσική ταράτσα.
Κατεβάστε δωρεάν τα remixes και mash ups του DJ Angelo (UK), εδώ.
Ανακαλύψτε το επόμενο «Secret Gig», εδώ.
Περισσότερα από το VICE
Ξύλο, Μεθύσια και Μπινελίκια: Skippers Θυμούνται τους Χειρότερους Τσακωμούς Φίλων σε Ιστιοπλοϊκό στα Ελληνικά Νησιά
Πήγαμε στο Χωριό του 17χρονου Έλληνα Μουσουλμάνου που Σκοτώθηκε στο Μόναχο
Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Συμβουλές προς Βρετανούς για να μην μας Σπάσουν τα Νεύρα κι Αυτό το Καλοκαίρι

Nilu — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

Φωτογραφία από το άρθρο του VICE «British Tourists Are the Lousiest Tourists in the World»
To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο VICE UK.
Όλη τη χρονιά περιμένουμε γι' αυτήν τη στιγμή. Τον Απρίλιο αγοράζουμε σαγιονάρες και μάξι φορέματα από τα ASOS και τα αφήνουμε να περιμένουν υπομονετικά στο πίσω μέρος της ντουλάπας. Τον Μάιο, προσπαθούμε να κάνουμε μπάρμπεκιου στο 1x1 μπαλκόνι μας. Τον Ιούνιο υψώνουμε τις βρεγμένες μας γροθιές στον ουρανό και παρακαλάμε για ήλιο. Και τώρα, επιτέλους, έφτασε η στιγμή: εκείνες οι τέσσερις μέρες τον Ιούλιο που έχει αρκετή ζέστη για να φορέσεις σορτσάκι, γνωστές και ως «βρετανικό καλοκαίρι». Και τι κάνουμε; Καιγόμαστε, ιδρώνουμε και γκρινιάζουμε.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Οι Βρετανοί φημίζονται σε όλο τον κόσμο για το πόσο τραγικοί είναι όταν έχει ζέστη. Στο τρένο θυμίζουμε συνεχώς στον εαυτό μας να κουβαλάμε νερό, γιατί φοβόμαστε μην πεθάνουμε επειδή έξω έχει πέντε βαθμούς παραπάνω από αυτό που αντέχει το σώμα μας. Στα πάρκα, καταβροχθίζουμε παγωτά Solero και βάζουμε λάδι μαυρίσματος, καταλήγοντας σε ένα γλιστερό, κολλώδες χάλι.
Για Κάμπινγκ στα Κουφονήσια. Δείτε το βίντεο του VICE:

Σου άρεσε; Δες και το βίντεο Λευκορωσία: Η Τελευταία Δικτατορία της Ευρώπης
Δεν μπορεί, όμως, σίγουρα θα υπάρχουν καλύτεροι τρόποι από αυτούς για να αντιμετωπίσεις τον ήλιο. Έτσι, ελπίζοντας να ανακαλύψουμε μερικούς, ζητήσαμε από ανθρώπους που ζουν σε πολύ ζεστές χώρες να δώσουν μερικές συμβουλές στους Βρετανούς για το πώς να λειτουργούν όταν έχει λίγο παραπάνω ζέστη από το κανονικό.

Guilia, Ιταλία
Μετακόμισα από την Ιταλία στο Ηνωμένο Βασίλειο ακριβώς πριν από τρία χρόνια, έχοντας εντελώς διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει καλοκαίρι. Για εμένα, το καλοκαίρι ήταν πάντα συνδεδεμένο με τον ήλιο, τις εκδρομές στην παραλία τα Σαββατοκύριακα με το αμάξι ενός φίλου και τα ατέλειωτα μπάρμπεκιου με άπειρο φαγητό και φίλους. Το καλοκαίρι στο Λονδίνο, από την άλλη, είναι σιχαμερό. Άσχημα πόδια σε σαγιονάρες, άσχετοι άντρες που αγοράζουν μπάρμπεκιου από το ASDA και κατεψυγμένα burgers.
Η συμβουλή που χρειάζεστε περισσότερο είναι να χαλαρώσετε, για να είμαι ειλικρινής. Λίγος ήλιος είναι μόνο, δεν χρειάζεται να πάτε σε πάρκο φορώντας μπικίνι και να στριμωχτείτε ανάμεσα σε 8.000 άτομα. Οι σαγιονάρες δεν φοριούνται πουθενά αν δεν υπάρχει άμμος, όμως αν θέλετε τόσο να βγάλετε έξω τα δάχτυλα των ποδιών σας, κάντε ένα πεντικιούρ πρώτα. Το πιο σημαντικό, πάντως, είναι να μην ξεχνάτε ότι δεν είναι κακό να κάνετε μερικά ντους μέσα στη μέρα και να ανανεώνετε το αποσμητικό σας. Η 24ωρη προστασία που λένε είναι μύθος.

Kirby, Αυστραλία

Όση μελανίνη κι αν διαθέτετε, πάντα μπορείτε να καείτε. Αυτό το έμαθα από πρώτο χέρι στην Αυστραλία, όπου το όζον είναι φτιαγμένο από χαρτί – χωρίς να μπορώ να το επιβεβαιώσω. Δείκτης 15 με λίγο λάδι καρύδας και το αποτέλεσμα είναι ένα χρυσαφένιο κορμί. Να φοράτε αντιηλιακό. Κάθε μέρα. Και όταν γυρίζετε σπίτι το απόγευμα, πασαλειφτείτε με βούτυρο από karite και aloe vera για να μην ξεφλουδίσετε και σας φύγει το μαύρισμα. Επίσης, αναπληρώστε αυτό που σας στέρησε ο ήλιος με κατεψυγμένο νερό καρύδας για να μην καταλήξετε να κοιμάστε όλη τη μέρα ή να σας παίρνει ο ύπνος στον ήλιο και να ξυπνάτε με εγκαύματα τρίτου βαθμού.

Jef, ΗΠΑ

Ως ελαφρώς παχουλός λευκός άντρας, το καλοκαίρι είναι η δυσκολότερη περίοδος για να δείχνω ελκυστικός. Ποτέ μη φοράτε σορτσάκια. Τα στρουμπουλά άσπρα πόδια είναι σημάδι ότι έχεις ένα χοντρό, ασπρουλιάρικο κορμί με σημεία που κυριολεκτικά δεν τα έχει δει ποτέ ο ήλιος. Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι πιθανότατα ο ιδρώτας, γι' αυτό πρέπει να προσπαθήσετε να τον περιορίσετε. Μη χρησιμοποιείτε ενυδατική κρέμα, γιατί βουλώνει τους πόρους και σε κάνει να βράζεις. Και το πιο σημαντικό: μην φοράτε γκρι. Ο ιδρώτας φαίνεται και, παρόλο που δεν μπορώ να το αποδείξω επιστημονικά, σε κάνει σίγουρα να ιδρώνεις πιο πολύ.

Βrey, Ανγκόλα
Παιδιά, πρέπει να βεβαιωθείτε ότι είστε καθαροί. Δεν μιλάω μόνο για το αποσμητικό στις μασχάλες. Πρέπει να φροντίζετε αυτό που έχετε εκεί κάτω. Ήρθε η ώρα να φανεί χρήσιμη η πούδρα Johnson's Baby Powder της μαμάς σας. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ρεζιλίκι από το να πιάνετε κουβεντούλα με το κορίτσι που φοράει φουστίτσα του τένις και μόλις εκείνη κοιτάξει το μποξεράκι που πήρατε από το Primark, να δει μια στρώση ιδρώτα πάνω από τα παπάρια και μια μπιχλιάρικη μαλαπέρδα. Βάλτε ταλκ μπρος-πίσω προτού βγείτε από το σπίτι.

Lemara, ΗΠΑ
Όλοι ακούμε ότι η μελανίνη είναι η απόλυτη προστασία, αλλά εγώ προσπαθώ να χρησιμοποιώ λίγη αντιηλιακή κρέμα. Βοηθά στην προστασία του δέρματος, όποιο κι αν είναι το χρώμα σου. Επίσης, έπειτα από μια μεγάλη μέρα κάτω από τον ήλιο, χρησιμοποιώ aloe vera – είναι ό,τι πιο δροσιστικό και αναζωογονητικό για το αφυδατωμένο δέρμα. Και κάτι άλλο˙ οι μαύροι άνθρωποι μπορούν να μαυρίσουν – μη μας λέτε ότι δεν μαυρίζουμε. Όσο για εσάς τους λευκούς, σας παρακαλώ, μη βάζετε το χέρι σας δίπλα στο δικό μου για να συγκρίνετε το μαύρισμά σας με το φυσικό μου χρώμα, κάνοντας σχόλια του τύπου «είμαι σχεδόν όσο μαύρη είσαι κι εσύ». Είναι απαίσιο.
Περισσότερα από το VICE
Πόσο Κοστίζουν τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα;
Ύστερα από Αυτές τις Εφιαλτικές Ιστορίες δεν θα Θέλετε να Ξαναπετάξετε με Αεροπλάνο
Γιατί οι Έφηβοι στην Ελλάδα Θέλουν να Φύγουν από τα Σπίτια τους;
ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Το Νόημα Πίσω από το «Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων»

Hannah Ewens — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

Screenshot από βίντεο στο YouTube.
To θέμα δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE UΚ.
Kάπου στο Tumblr υπάρχει μια φράση που λέει: «Οι ταινίες της Disney αγγίζουν την καρδιά, όμως οι ταινίες του Studio Ghibli αγγίζουν την ψυχή». Όσο συναισθηματικό κι αν είναι αυτό, είναι επίσης εύστοχο. Σίγουρα αποτελεί έναν από τους λόγους που οι φαν των anime σε όλο τον κόσμο διαβεβαιώνουν ότι το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων, του Hayao Miyazaki είναι η καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων όλων των εποχών. Στη 15η επέτειο της κυκλοφορίας του στην Ιαπωνία, το Sen to Chihiro no Kamikakushi –το οποίο μεταφράζεται ως «Η Εξαφάνιση της Sen και της Chihiro»– παραμένει αξεπέραστο από τους αντιπάλους, επειδή παντρεύει το πνευματικό με το ρεαλιστικό, το φανταστικό και το ανθρώπινο. Ο Miyazaki ήταν μετρ στο να εξισορροπεί αυτά τα στοιχεία και από τότε που αποσύρθηκε εξακολουθούμε να βλέπουμε το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων ως την ταινία που ήταν το αριστούργημα της ζωής του.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Σε πρώτο επίπεδο, η ταινία ακολουθεί ένα μικρό κορίτσι, την Chihiro, στο ταξίδι της για να ελευθερώσει τους γονείς της. Πρέπει να βρει τον δρόμο μέσα στον πνευματικό κόσμο στον οποίο παγιδεύεται δουλεύοντας σε μια επιχείρηση λουτρών, ιδιοκτήτρια της οποίας είναι η Yu-baaba. Ο Miyazaki είπε ότι αποφάσισε να βασίσει τον χαρακτήρα της Chihiro στη δεκάχρονη κόρη της φίλης και συνεργάτιδάς του στην παραγωγή Seiji Okuda, η οποία έμενε μαζί του κάθε καλοκαίρι. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που η ταινία έχει τόσο μεγάλη απήχηση σε όλες τις ηλικίες και που η Chihiro δείχνει τόσο πραγματική. Πόσο συχνά μπορούμε να πούμε ότι μια ταινία φτιάχτηκε για μικρά κορίτσια και όχι για τα χρήματα του mainstream κοινού;
Πολλοί άντρες κριτικοί περιέγραψαν την Chihiro ως ένα «γκρινιάρικο» και «κακομαθημένο» κορίτσι και εξακολουθούν να τη χαρακτηρίζουν έτσι. Η συγκεκριμένη κριτική δεν είναι καθόλου δίκαιη, ούτε και ακριβής. Όταν πρωτοσυναντάμε την Chihiro, εκείνη βρίσκεται μακριά από το σπίτι της και όλα όσα της είναι οικεία και ζει σε μια νέα πόλη. To μόνο που της έχει μείνει για να θυμάται τους φίλους της είναι μια ανθοδέσμη. «Μια φορά πήρα κι εγώ λουλούδια και ήταν αποχαιρετιστήριο δώρο. Πόσο θλιβερό», λέει, μόνο για να της θυμίσουν λίγο αργότερα η μαμά και ο μπαμπάς της ότι της είχαν πάρει κι εκείνοι λουλούδια στα γενέθλιά της. Εκείνη κάνει πως δεν καταλαβαίνει, και είναι λογικό. Λίγα δεκάχρονα θα συμπεριφέρονταν τόσο καλά, δεδομένης της όλης αναταραχής. Όταν η οικογένεια βγαίνει από το αυτοκίνητο, μαγεμένη από το δρομάκι προς το εγκαταλελειμμένο θεματικό πάρκο το οποίο σύντομα θα τους παγιδεύσει, η Chihiro «κλαψουρίζει» γιατί το ένστικτό της είναι σωστό. Ακολουθεί τους γονείς της, ανησυχώντας για τα φαγητά που αχνίζουν χωρίς να υπάρχει κάποιος πωλητής, και τους προειδοποιεί ότι δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Οι κριτικοί θα δουν ότι σε όλη την υπόλοιπη ταινία η Chihiro δουλεύει σκληρά όχι μόνο λόγω της άγνοιάς τους, αλλά και γιατί δεν έδωσαν σημασία στη φωνή ενός μικρού κοριτσιού.

Φωτογραφία από το wiki.
Αυτό που κάνει την ιστορία της να ξεχωρίζει είναι ότι η Chihiro δεν αναγκάζεται να θριαμβεύσει απέναντι στο κακό και να μεταμορφωθεί από ένα «γκρινιάρικο» πλάσμα σε καλό κορίτσι. Η ταινία πραγματεύεται κάτι πολύ καλύτερο˙ έχει να κάνει με την πραγματική εξέλιξη ενός ανθρώπου. Ο Miyazaki την παρουσιάζει να αναγκάζει τον εαυτό της να προσαρμοστεί στο περιβάλλον, έτοιμη να αναλάβει τα καθήκοντά της και να ξεπεράσει τις δυσκολίες όσο καλύτερα μπορεί. Της είναι δύσκολο να ανέβει τα σκαλιά για να φτάσει στον υπεύθυνο της θέρμανσης του νερού, Kamaji, όμως τελικά τα καταφέρνει. Ο Kamaji την αγνοεί διαρκώς, αλλά εκείνη ξέρει ότι πρέπει να βρει δουλειά στα λουτρά για να επιβιώσει σ' αυτό τον νέο κόσμο πνευμάτων, κι έτσι δεν σταματά μέχρι να τη βοηθήσει. Ο προσεκτικός τρόπος σκέψης της και η αποφασιστικότητά της την ανταμείβουν σύντομα, όταν συνειδητοποιεί ότι ένα βρομερό πνεύμα ήταν στην πραγματικότητα το πνεύμα ενός μολυσμένου ποταμού που ήθελε να απελευθερωθεί από όλα τα σκουπίδια που το περιέβαλλαν. Το γεγονός ότι η ταινία γυρίστηκε χωρίς σενάριο ενισχύει ακόμα περισσότερο τη φυσική εξέλιξη της Chihiro. «Δεν έχω μια ολοκληρωμένη και έτοιμη ιστορία όταν ξεκινάμε να δουλεύουμε σε μια ταινία», είπε κάποτε ο Miyazaki στο Midnight Eye. «Δεν φτιάχνω εγώ την ταινία. Η ταινία δημιουργείται από μόνη της και δεν μπορώ παρά να την ακολουθήσω». Αντ' αυτού, όλη η ομάδα πρέπει να ζήσει την πραγματικότητα του χαρακτήρα βήμα-βήμα και μπορείς να νιώσεις αυτήν τη διαισθητική προσέγγιση.
Εν μέσω της αφηγηματικής ροής, ο φακός συλλαμβάνει μερικά από τα ομορφότερα στιγμιότυπα του σύγχρονου κινηματογράφου – πόσο μάλλον των σύγχρονων κινουμένων σχεδίων. Όπως επεσήμανε ο κριτικός Roger Ebert στην κριτική που έκανε στην ταινία, κάθε καρέ έχει φτιαχτεί με απίστευτη «γενναιοδωρία και αγάπη». Δεκάδες διαφορετικά πλάσματα έχουν δημιουργηθεί για την κάθε στιγμή. Ακόμα και η παραμικρή λεπτομέρεια στο background είναι σχεδιασμένη στο χέρι, ενώ οποιοσδήποτε άλλος θα τις είχε παρακάμψει. Είναι πολύ σημαντικό ότι έχουμε τον χρόνο να αναπνεύσουμε και να ζήσουμε στον κόσμο του Miyazaki. Ο ίδιος είπε ότι οι σκηνές στις οποίες δεν γίνεται τίποτα ονομάζονται «ma», ή αλλιώς κενό. «Οι άνθρωποι που φτιάχνουν ταινίες φοβούνται τη σιωπή και θέλουν να την επενδύσουν», είπε. «Φοβούνται ότι το κοινό θα βαρεθεί. Μόνο και μόνο, όμως, επειδή υπάρχει 80 τοις εκατό δράση σε μια ταινία, δεν σημαίνει ότι θα κερδίσεις τη συγκέντρωση των παιδιών. Αυτό που έχει πραγματικά σημασία είναι το συναίσθημα που επικρατεί – δεν πρέπει ποτέ να βάζεις στην άκρη το συναίσθημα». Παραδόξως, αυτές οι «ma» στιγμές είναι που έγιναν εμβληματικές στην ταινία μέσα στα χρόνια: όταν η Chihiro στέκεται στο μπαλκόνι έξω από την κρεβατοκάμαρα και κοιτάζει στη θάλασσα, χαμένη, ή όταν η Chihiro και οι φίλοι της, o No-Face, o Boh και η Yu-Bird, κάθονται με απλανές βλέμμα στο τρένο.

Φωτογραφία από το wiki.
Αυτή η ομορφιά είναι καθολική, όμως φυσικά υπάρχουν κάποιες διακριτικές λεπτομέρειες που χάνονται στη μετάφραση. Πολλοί χρήστες της ιαπωνικής γλώσσας έχουν επισημάνει ότι υπάρχουν οπτικές ενδείξεις στην ταινία που δεν γίνονται κατανοητές από όσους δεν μιλούν ιαπωνικά. Όταν οι πρωταγωνιστές πλησιάζουν το καταραμένο πάρκο με την αγορά στην αρχή της ταινίας, σε ένα καρέ βλέπουμε τον ιαπωνικό χαρακτήρα-κάντζι狗, που σημαίνει σκυλί, ο οποίος, όμως, παραπέμπει και στο ομόηχο «kuniku», το οποίο κυριολεκτικά σημαίνει πικρό κρέας και σηματοδοτεί κάτι που απαιτεί προσωπική θυσία. Ένας άλλος χαρακτήρας που σημαίνει «κόκαλο» μοιάζει να κάνει μια αναφορά στην ιδιωματική φράση «hone-nashi», που σημαίνει «κάποιος που στερείται ηθικού σθένους». Όταν ο πατέρας βαδίζει λαίμαργα κάτω από μια αψίδα, ένας Ιάπωνας θεατής θα πρόσεχε ότι κάποιοι από τους χαρακτήρες είναι γραμμένοι ανάποδα, κάτι που επιβεβαιώνει την ανησυχία της Chihiro. Μερικοί θεατές έχουν τονίσει την επανάληψη των χαρακτήρων «yu» και «me» στην ταινία, καθώς η λέξη «yume» σημαίνει όνειρο στα ιαπωνικά.
Τα ονόματα από μόνα τους λειτουργούν ως σημαντικό στοιχείο της ταυτότητας σε όλη την ταινία. Το όνομα της Chihiro σημαίνει στην κυριολεξία «χίλια», αλλά και «κάνω ερωτήσεις» και «ψάχνω/αναζητώ». Όταν η Yu-baaba δανείζεται ένα χαρακτήρα από το όνομα της Chihiro για να αλλάξει βάναυσα το όνομά της και να τη βάλει να υπογράψει το συμβόλαιο που δηλώνει ότι το κορίτσι της ανήκει, το νέο όνομα της Chihiro, Sen, σημαίνει απλώς «χίλια». Της στερεί τις υπόλοιπες σημασίες κι έτσι η Chihiro είναι μεν ο εαυτός της, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι του απουσιάζει. Και τα υπόλοιπα ονόματα των χαρακτήρων έχουν συνεκδοχικές έννοιες. Boh σημαίνει «μικρό αγόρι» ή «γιος», Kamaji σημαίνει «γέρος θερμαντήρας νερού», Yu-baaba σημαίνει «λουτρά», «γριά γυναίκα» ή «μάγισσα» και Zeniiba σημαίνει «μάγισσα των χρημάτων».
Δείτε το βίντεο του VICE: Ανακαλύψαμε τους Ανθρώπους που Βγάζουν Χρήματα από το Gaming στην Ελλάδα

Σας άρεσε; Δείτε και το βίντεο Στο Νυφοπάζαρο της Βουλγαρίας οι Γυναίκες Πωλούν την Παρθενιά τους
Όπως με κάθε ταινία που αποκτά φανατικό κοινό, μπορεί κανείς να μπλεχτεί σε ένα λαβύρινθο με θεωρίες για το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων. Κάποιος ισχυρίζεται ότι όλη η ταινία είναι μια αλληγορία για την παιδική πορνεία, προσδίδοντας στα λουτρά σκοτεινά υπονοούμενα. Ο Miyazaki κάποτε είχε πράγματι πει ότι η ιαπωνική κοινωνία είχε μετατραπεί σε βιομηχανία του σεξ. Μια άλλη ανάγνωση είναι ότι ο κόσμος των πνευμάτων αντιπροσωπεύει την παλιά Ιαπωνία˙ μια Ιαπωνία που αγκομαχάει πλάι στη νέα, τον «πραγματικό» δηλαδή κόσμο της Chihiro και της οικογένειάς της. Σε αυτή την περίπτωση, το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι, όπως και η Chihiro, η Ιαπωνία πρέπει να μάθει ότι μπορεί να συνυπάρξει ο κόσμος του παρελθόντος με εκείνον του παρόντος, όμως θα πρέπει να υπάρξει προσαρμογή και αλλαγή. Κάποιοι διακρίνουν τις αντίθετες δυνάμεις του καπιταλισμού και της πνευματικότητας στην ταινία. Η Chihiro μετακομίζει σε άλλη πόλη γιατί ο πατέρας της βρήκε καινούργια δουλειά. Όταν πλησιάζουν το θεματικό πάρκο, ο μπαμπάς της σχολιάζει ότι επρόκειτο να έβαζαν ένα ποτάμι εκεί, όμως τελικά δεν το έκαναν – αντ' αυτού επένδυσαν σε ένα αποτυχημένο εγχείρημα με την ελπίδα να τους επιφέρει χρήματα. Τις προάλλες κάποιος ρώτησε με ένα tweet το Studio Ghibli ποιος ήταν ο συσχετισμός ανάμεσα στους γονείς της Chihiro και τα γουρούνια στα οποία μεταμορφώθηκαν. Απάντησαν ότι η μεταμόρφωση αντανακλά τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι μετατράπηκαν σε γουρούνια στα χρόνια της οικονομικής φούσκας της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1980, τα οποία ακολούθησε το κραχ του 1991. Είπαν πως όταν κάποιος γίνεται γουρούνι, αποκτά σταδιακά «το σώμα και την ψυχή ενός γουρουνιού», το οποίο δεν είναι κάτι που «ισχύει μόνο στον κόσμο του φανταστικού».

Φωτογραφία από το wiki.
Αυτό που μπορεί να κρατήσει κανείς από το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων, ανεξάρτητα από την ηλικία του, είναι η σημασία της ισορροπίας. Δεν υπάρχει κάποιος κακός χαρακτήρας, παρόλο που υπάρχουν δόλια κίνητρα. Όλοι έχουν και μια καλή πλευρά ή την προοπτική να γίνουν καλοί – ακόμα και η Yu-baaba, όπως απεικονίζεται μέσω της δίδυμης αδερφής της. Το τέρας της λάσπης δεν είναι τελικά κακό, αλλά ένα kama no kami: ένας θεός του ποταμού. Το αντίθετο της ισορροπίας είναι η υπερβολή και, όπως αποδεικνύεται με τους γονείς που καταβροχθίζουν τα πάντα ώσπου γίνονται γουρούνια και με την απληστία και τον πλούτο που επιδεικνύεται στα λουτρά, τίποτα καλό δεν μπορεί να προκύψει από αυτή.
Αυτά τα ευαίσθητα, πνευματικά και συναισθηματικά μηνύματα που περνάει το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων το έκαναν την ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις στην ιστορία της Ιαπωνίας. Κέρδισε βραβεία σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου ενός Όσκαρ – μια εκδήλωση στην οποία ο Miyazaki αρνήθηκε ευγενικά να συμμετάσχει γιατί ήταν ενάντια στη συμμετοχή της Αμερικής στον πόλεμο του Ιράκ. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ταινία μύησε χιλιάδες ανθρώπους στις ταινίες του Studio Ghibli, οι οποίοι μπορεί να μην είχαν ανακαλύψει αυτό τον οίκο του animation σε διαφορετική περίπτωση. Είναι μια σπάνια ταινία που θα μείνει σε όλους τους νέους φαν και την οποία θα δείχνουν στα παιδιά και τα εγγόνια τους. Τελικά το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων έδειξε πόσο εξαιρετικά, ζεστά και σοβαρά μπορούν να είναι τα κινούμενα σχέδια. Δίνει μαθήματα που η Pixar, η Disney και άλλοι mainstream δημιουργοί κινουμένων σχεδίων δεν έχουν καταφέρει να πραγματώσουν, δεκαπέντε χρόνια μετά.
Περισσότερα από το VICE
Τι να Κάνεις αν Σκάσει η Αστυνομία στο Ελεύθερο Κάμπινγκ
Αστυνομικοί στις ΗΠΑ Πυροβόλησαν Μαύρο Άνδρα που Ήταν Ξαπλωμένος στο Έδαφος με τα Χέρια Ψηλά
Οι Έλληνες δεν Θέλουν να Εκδοθούν οι Οκτώ Τούρκοι Στρατιωτικοί στη Χώρα τους
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

H Τελευταία Μόδα στην Τέχνη Είναι το Γυμνό

Emerson Rosenthal — Tue, 26 Jul 2016 02:00:00 +0300

To άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο The Creators Project.
Τον Μάιο, ο διαβόητος εκπρόσωπος της τέχνης της «οικειοποίησης» (appropriation art) Richard Prince προκάλεσε ντόρο στο Frieze Art Fair στη Νέα Υόρκη με την έκθεση μιας σειράς φωτογραφιών με την ονομασία New Portraits. Στην ουσία, οικειοποιήθηκε τις φωτογραφίες από λογαριασμούς Instagram διάσημων γυναικών – μοντέλων, μουσικών και περφόρμερ. To κλεμμένο περιεχόμενο συνδεόταν με το ενδιαφέρον του Prince και τον χώρο που καταλάμβανε. Κάθε προσεκτικά επιμελημένη εικόνα είχε τοποθετηθεί ανάμεσα σε ένα ερωτικό μήνυμα και μια selfie, αποκαλύπτοντας την κλίση του Prince για την προβολή υλικού που μπορεί να θεωρηθεί πορνογραφικό, αδυναμία που μοιράζονται πολλοί νέοι καλλιτέχνες.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Το 1969, η Betty Tompkins με τα έργα ζωγραφικής της ακολούθησε μια παρόμοια προσέγγιση με τον Prince. Το υλικό της –περικομμένες πορνογραφικές εικόνες που εστίαζαν σε επίμαχα σημεία– οδήγησε στην απαγόρευση προβολής της δουλειάς της σε όλο τον κόσμο. Το 2013, όμως, τα Fuck Paintings της Tompkins επανεμφανίστηκαν και αποθεώθηκαν, αποδεικνύοντας την ύπαρξη ενός κινήματος που διαθέτει ανοιχτό μυαλό σε σχέση με την τέχνη και το σεξ.

Το 1990, ο Jeff Koons με το έργο του Made in Heaven, μια σειρά από φωτογραφίες γλαφυρών σκηνών σεξ με την τότε σύζυγό του Ilona Staller, την πορνοστάρ πιο γνωστή με το όνομα Cicciolina (ιταλική χαϊδευτική λέξη για το αιδοίο), είχε σκοπό να βοηθήσει την καριέρα της ανερχόμενης σταρ. Αυτό το έργο δεν είναι τόσο δημοφιλές, αλλά άνοιξε τον δρόμο για την απεικόνιση του σεξ ως τέχνης με έναν τρόπο που μόνο ελάχιστοι καλλιτέχνες κατάφεραν, συμπεριλαμβανομένης της Cosey Fanni Tutti, της οποίας η δίχρονη ανάμειξη με το πορνογραφικό στερέωμα οδήγησε σε ένα καλλιτεχνικό πρότζεκτ-performance με την ονομασία Prostitution.

Στην εποχή του διαδικτύου, όμως, η τέχνη και η πορνογραφία διασταυρώνονται περισσότερο από ποτέ. «Είμαι κάτι παραπάνω από απογοητευμένη για τις γυμνές φωτογραφίες μου στο ίντερνετ», αναφέρει η Lindsay Dye, καλλιτέχνιδα και φωτογράφος που κάνει διαδικτυακό strip show. Το 2015 κάποιοι επιτήδειοι την εκβίαζαν με τη δημοσίευση στιγμιοτύπων από το σόου της και γι' αυτό αποφάσισε να εκτυπώσει και να πουλήσει η ίδια αυτά τα στιγμιότυπα. «Όταν αποδέχτηκα την κατάσταση, συνέχισα να δουλεύω κανονικά. Θέλω η δημοσιότητα του πρότζεκτ να λειτουργήσει προς όφελός μου για να ξανακερδίσω ό,τι είναι δικό μου και να πουλήσω αυτό που όσοι με καταγράφουν παράνομα δεν μπορούν: την καλλιτεχνική δουλειά μου». Αυτό το πρότζεκτ βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με τη θέση «το σώμα μου είναι στο ίντερνετ, πάρ' το απόφαση» που τα υποκείμενα στις φωτογραφές του Prince φαίνεται να διατυπώνουν, τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη. Είναι μια άποψη που καθημερινά και με αυτοπεποίθηση υποστηρίζουν οι Zoë Ligon, Leah Schrager, Ann Hirsch και αμέτρητες άλλες γυναίκες με τα έργα που παρουσιάζουν στο ίντερνετ. Ο Prince με το έργο του μας ρωτάει «Και τι μ' αυτό;».

Lindsay Dye

Φαίνεται πως ήρθε η ώρα να βάλουμε στην άκρη τη συζήτηση για τη διάκριση μεταξύ τέχνης και πορνογραφίας. Σήμερα ό,τι περιέχει σεξ αξίζει βαθύτερη και όχι επιφανειακή θεώρηση – κυρίως διότι η αγορά σήμερα θα αγοράσει ή θα μας πάρει ακόμη και τα σώβρακα ούτως ή άλλως. Στην πορνογραφία, όπως και στην τέχνη, δίνουμε το νόημα που εμείς θέλουμε.
Περισσότερα από το VICE
Η Ιστορία Πίσω από τη Φωτογραφία που Έκανε τον Γύρο του Κόσμου

Πώς ο Κόσμος στο Tinder Χρησιμοποιεί το Pokémon Go για να Κάνει Κατάσταση

Η Ανακεφαλαίωση του Game of Thrones από τον Samuel Jackson Είναι Καλύτερη από τη Σειρά

ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Ρωτήσαμε Έναν Σύρο Πρόσφυγα στη Γερμανία τι Πιστεύει για την Επίθεση στο Άνσχμπαχ

Τζένη Τσιροπούλου — Mon, 25 Jul 2016 09:41:00 +0300

Σήμερα τα ξημερώματα, ένας 27χρονος Σύρος ενεργοποίησε αυτοχέδιο βομβιστικό μηχανισμό έξω από ένα wine bar στην πόλη Άνσχμπαχ στη Γερμανία, με αποτέλεσμα ο ίδιος να χάσει τη ζωή του και 12 άτομα να τραυματιστούν εκ των οποίων οι 3 σοβαρά.
Σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Βαυαρίας, Χοακίμ Χέρμαν, ο νεαρός άντρας κουβαλούσε ένα σακίδιο πλάτης και προσπάθησε να μπει στο μουσικό φεστιβάλ που λάμβανε χώρα στην περιοχή χτες το βράδυ, αλλά του απαγορεύτηκε η είσοδος καθώς δεν είχε εισιτήριο. Το φεστιβάλ παρακολουθούσαν πάνω από 2.500 άτομα και θεωρείται ότι αυτός ήταν ο αρχικός στόχος του βομβιστή.
Τι γνωρίζουμε μέχρι τώρα για τον δράστη
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, ο ύποπτος είναι 27χρονος Σύρος ο οποίος έφτασε στη Γερμανία δύο χρόνια πριν και έκανε αίτηση ασύλου, η οποία τελικά απορρίφθηκε αλλά του επετράπη να παραμείνει προσωρινά στη Γερμανία και διέμενε σε διαμέρισμα στην πόλη Άνσμπαχ. Ο άντρας είχε αποπειραθεί να αυτοκτονήσει δύο φορές στο παρελθόν και βρισκόταν υπό την παρακολούθηση ψυχιάτρου.
Τα κίνητρα του δράστη διερευνώνται και η επίθεση δεν μπορεί να θεωρηθεί ακόμα χτύπημα του Ισλαμικού Κράτους.
Η αστυνομία της Βαυαρίας καλεί τους αυτόπτες μάρτυρες που έχουν τραβήξει βίντεο ή φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της επίθεσης να τα αποστείλουν με email ώστε να διευκολυνθούν οι έρευνες.
Πρώτες αντιδράσεις Σύρων προσφύγων στη Γερμανία
Συνομίλησα μέσω facebook με τον Ibraheem Akram, Σύρο πρόσφυγα που έχει κάνει αίτηση ασύλου στη Γερμανία και τον οποίο είχα συναντήσει στο hotspot της Λέσβου τον Νοέμβριο του 2015, για να μου μεταφέρει τις πρώτες αντιδράσεις των Σύρων προσφύγων μετά την επίθεση.
«Ήμουν σε άλλη πόλη, μισή ώρα απόσταση από την επίθεση και κάπνιζα χαλαρός ένα τσιγάρο. Ξαφνικά χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν ένας φίλος μου που ήθελε να δει αν είμαι καλά. Μόλις κατάλαβα τι έγινε ένιωσα πάρα πολύ άσχημα και τηλεφώνησα αμέσως στους φίλους μου που ζουν στο Άνσμπαχ για να δω αν είναι καλά. Ευτυχώς ήταν ζωντανοί.
Δεν ξέρω γιατί έφτασε σε αυτό το σημείο ο δράστης. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι. Δυστυχώς, όμως, πιστεύω ότι μπορεί να γίνουν κι άλλες τέτοιες επιθέσεις. Δεν πιστεύω ότι τώρα θα στραφούν κατά των προσφύγων και των μουσουλμάνων, διότι μας χρειάζονται εδώ. Ένας φίλος, μου είπε: "Άσ'τους να δουν πώς είναι. Να νιώσουν λίγο όπως εμείς. Αυτό γίνεται στη Συρία κάθε μέρα. Άνθρωποι πεθαίνουν ασταμάτητα αλλά κανείς δεν μας ρώτησε ποτέ πώς νιώθουμε εμείς για αυτό". Αυτή είναι η γνώμη του φίλου μου αλλά εγώ δε συμφωνώ. Ο τύπος που έκανε την επίθεση δεν ήταν μουσουλμάνος, ήταν ψυχάκι. Για εμένα είτε σκοτώνεις έναν άνθρωπο είτε εκατό, είναι εξίσου κακό. To Ισλάμ δεν είναι αυτό.»
Περισσότερα από το VICE
Ένταση και Δακρυγόνα στην Πορεία των Μειονοτικών στην Κομοτηνή
Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;
Πήγαμε στο Πρώτο «Pokemon Go Night Tour» της Αθήνας
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;

Τζένη Τσιροπούλου — Mon, 25 Jul 2016 01:00:00 +0300

Δεκαετία του '60. Ντόπιοι ευθυμούν με τις τουρίστριες ενώ οι Σαμοθρακιώτισσες φαίνεται να μην το απολαμβάνουν εξίσου.
Στην πινέζα σχεδόν του χάρτη της Ελλάδας βρίσκεται το νησί του Φεγγαριού με τη «μυστήρια ενέργεια», όπως θα σου πουν όλοι οι θαμώνες για τη Σαμοθράκη. Αυτός ο τόπος του βορειοανατολικού Αιγαίου όπου στα αρχαία χρόνια οι Κάβειροι σε μυούσαν σε μυστηριώδεις ιεροτελεστίες, σήμερα αποτελεί το μύθο των φεστιβάλ ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα. Στα 00s κατέφταναν back-packers από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου για να «τριπάρουν» μερόνυχτα με psytrance ήχους, μπερδεύοντας τις πράσινες φωσφοριζέ λιβελούλες του νησιού με ξωτικά και νεράιδες.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Στην κορφή του ιερού βουνού Σάος ή αλλιώς «Φεγγάρι» για τους ντόπιους, ο Όμηρος «θρόνιασε» τον Ποσειδώνα ώστε να παρακολουθεί τον Τρωικό πόλεμο. Εκεί, λοιπόν, στα βουνίσια λημέρια του θεού της θάλασσας θα βρεις κι εσύ καταφύγιο μιας και -να θυμάσαι- στη Σαμοθράκη δε θα πας ποτέ στη θάλασσα. Όλη η μαγεία της κρύβεται στις καβάτζες στα σωθικά του Σάου, από τις πηγές του οποίου σχηματίζονται καταρράκτες και φυσικές «πισινούλες», γνωστές ως «βάθρες».
Στη Σαμοθράκη θα πιεις μπύρες στο «κλασικό» καφενείο στα Θέρμα, θα γνωρίσεις κάμποσους Σαλονικιούς στο camping, θα αναρριχηθείς στο βουνό για να απολαύσεις την παγωμένη σου βουτιά χαμένος στα πλατάνια και θα μετακινηθείς ξυπόλητος και με ωτοστόπ. Όμως μην αυταπατάσαι ότι μισό αιώνα πριν τα περνούσαν και πολύ διαφορετικά. Και ιδού οι φωτογραφικές αποδείξεις.
Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση των κ.κ. Μανώλη Μαργαρίτη και Βασίλη Ρηγόπουλου από τις ιδιωτικές συλλογές τους.
Περισσότερα από το VICE
Τι να Κάνεις αν Σκάσει η Αστυνομία στο Ελεύθερο Κάμπινγκ
Αστυνομικοί στις ΗΠΑ Πυροβόλησαν Μαύρο Άνδρα που Ήταν Ξαπλωμένος στο Έδαφος με τα Χέρια Ψηλά
Οι Έλληνες δεν Θέλουν να Εκδοθούν οι Οκτώ Τούρκοι Στρατιωτικοί στη Χώρα τους
ΑΚΟΛΟΥΘΉΣΤΕ ΤΟ VICE ΣΤΟ TWITTER, FACEBOOK ΚΑΙ INSTAGRAM.

Ξύλο, Μεθύσια και Μπινελίκια: Skippers Θυμούνται τους Χειρότερους Τσακωμούς Φίλων σε Ιστιοπλοϊκό στα Ελληνικά Νησιά

Ρομίνα Σάββα — Mon, 25 Jul 2016 01:00:00 +0300

Kάπως έτσι φαντάζουν οι ιδανικές διακοπές. Ή μήπως όχι; Φωτογραφία από flickr.
Επίδειξη πλούτου, ερωτικά μπερδέματα, πολιτικοί καβγάδες και διπλωματικά επεισόδια. Όχι, δεν είναι μυθιστόρημα ούτε επιστημονική φαντασία. Είναι ιστορίες καθημερινής τρέλας πάνω σε ιστιοπλοϊκά, από θερμόαιμους Έλληνες που δεν μπορούν να βρουν ησυχία ούτε στις διακοπές. Κάποια από τα περιστατικά είναι απολαυστικά, κάποια αποτυπώνουν τα τεντωμένα νεύρα των ανθρώπων που ζουν οκτώ χρόνια κρίσης στη χώρα του ήλιου και της θάλασσας. Αυτό είναι ένα «οδοιπορικό» σε νησιά και μαρίνες, μέσα από skippers και ιστιοπλόους που λένε πώς είναι να ζεις πάνω σε ένα σκάφος με άλλους ανθρώπους.
Διακριτικότητα, εχεμύθεια, ψυχραιμία, ικανότητα να κρατά τις ισορροπίες και μια σειρά από άλλα χαρακτηριστικά πρέπει να διαθέτει ένας skipper, εκτός από τη βασική ιδιότητα του καπετάνιου. Η συμβίωση παρεών και οικογενειών με εντελώς διαφορετικούς χαρακτήρες επάνω σε ένα σκάφος είναι δύσκολη. Πάντα πρέπει να υπάρχει ο skipper, όχι για να επιβάλλει την τάξη αλλά για να δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας και ηρεμίας.
Ο Γιώργος είναι νησιώτης. Μεγάλωσε στη θάλασσα και δηλώνει ευτυχισμένος που κατάφερε να κάνει την αγαπημένη του ενασχόληση επάγγελμα. Μιλήσαμε ένα απόγευμα στη μαρίνα όπου έδενε το σκάφος επιστρέφοντας από ταξίδι με μια τετραμελή παρέα.
«Ευτυχώς, όλα καλά», μου είπε κλείνοντάς μου το μάτι και γύρισε να αποχαιρετήσει τα παιδιά που τον ευχαριστούσαν για τις τρεις ημέρες που πέρασαν. «Αν δεν ήσουν εσύ, δεν θα είχαμε περάσει τόσο όμορφα», του έλεγε ένα από τα μέλη της παρέας. Ανέβηκα στο σκάφος για να μπορέσουμε να τα πούμε με την ησυχία μας και αρχίσαμε να μιλάμε για τα καλά και τα άσχημα της δουλειάς.
Τα Αγωνιστικά Περιστέρια Είναι το Χόμπι των Νεόπλουτων της Κίνας. Δες το βίντεο του VICE:

Σου άρεσε; Δες και το βίντεο για την τελευταία δικτατορία της Ευρώπης.
Μου περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να ζεις σε ένα μικρό χώρο, χωρίς καμία έξοδο διαφυγής, με ανθρώπους που μπορεί να ήρθαν απλώς για να κάνουν επίδειξη πλούτου στην καινούργια τους σχέση ή που αποφάσισαν ότι όλο το αλκοόλ που δεν έχουν πιει στη ζωή τους θα το πιουν σε τρεις ή τέσσερις ημέρες εν πλω. Είναι και οι άλλοι, οι περισσότεροι, που απλώς απολαμβάνουν αυτό τον τρόπο διακοπών και είναι γι' αυτούς τρόπος ζωής. «Με αυτούς γίνονται τα καλύτερα ταξίδια», λέει ο Γιώργος.
Είναι πολλές οι στιγμές που μπορεί να θυμηθεί ένας skipper, γιατί έχει δει πολλά... αλλά πάντα τα κρατά για τον εαυτό του – βασικός κανόνας για έναν άνθρωπο που πρέπει να συμμετέχει για να κάνει τις διακοπές των άλλων καλύτερες, αλλά παράλληλα να μένει πειθαρχημένος στη θάλασσα. Ζευγάρια που μπορεί να τσακωθούν, παρεξηγήσεις μεταξύ μελών της παρέας και μικροκαβγάδες είναι συνήθη φαινόμενα και πολλές φορές ο skipper πρέπει να επαναφέρει ισορροπία στην ατμόσφαιρα, εκτός αν τα πράγματα φτάσουν στα άκρα, όπως στην περίπτωση του ταξιδιού που έκανε ο Γιώργος πριν από μερικά χρόνια με δύο ζευγάρια.
Ερωτικό... τετράγωνο
Χρόνια φίλοι και οι τέσσερις, από την επιβίβασή τους ακόμα γινόταν αντιληπτό ότι επρόκειτο για πολύ δεμένη παρέα, αν και, όπως αποδείχθηκε μετά, πέρα από το... φυσιολογικό. Όλα ξεκίνησαν σε ένα μικρό κολπίσκο των Κυκλάδων, όπου η παρέα με τον skipper της αποφάσισαν να κάνουν ένα πρόχειρο μπάρμπεκιου. Κουβέντες, αναμνήσεις και όμορφες συζητήσεις για το παρελθόν τους κάτω από τον ξάστερο ουρανό. «Μια ατάκα των κοριτσιών για ένα συγκεκριμένο περιστατικό από το παρελθόν άρχισε να ανάβει την κουβέντα», περιγράφει ο Γιώργος, που περίπου στις 6 το πρωί είχε να διαχειριστεί τέσσερα άτομα που είχαν πιει πολύ, ούρλιαζαν και πιάστηκαν στα χέρια μετά την αποκάλυψη ότι ο ένας από τους δύο άντρες της παρέας είχε σχέση και με τη σύντροφο του κολλητού του. Ο Γιώργος έκανε μια απέλπιδα προσπάθεια να «χωθεί» για να ηρεμήσει τα πνεύματα, αλλά ήταν μάταιο. Τα πράγματα είχαν ξεφύγει εντελώς και οι αποκαλύψεις ακολουθούσαν η μία την άλλη. «Ήταν και οι τέσσερις λιώμα, τους κουβάλησα σχεδόν μόνος μου στο σκάφος, τους άφησα να κοιμηθούν και επέστρεψα στην παραλία για να καθαρίσω. Μου πήρε αρκετή ώρα και ήδη ήταν 8 το πρωί. Μου έκανε εντύπωση που οι φωνές και οι καβγάδες είχαν σταματήσει και στο σκάφος επικρατούσε απόλυτη ηρεμία. Όταν επέστρεψα είπα ότι, μετά τη βραδιά που πέρασε, θα έπρεπε να ξεκινήσουμε για την επιστροφή. Τίποτα δεν ακουγόταν στο σκάφος, παρά μόνο δυο αντρικές φωνές που μιλούσαν χαμηλόφωνα. Πήγα μπροστά να δω τι γίνεται και διαπίστωσα ότι οι δυο άντρες τα είχαν βρει ή μάλλον τα είχαν παραβρεί», λέει ο Γιώργος.
Ο συνταξιούχος και ο νεοπλουτίδης
Ο Γιώργος φροντίζει να μην αποκαλύψει ορισμένα από τα «παράξενα» του επαγγέλματος, ωστόσο στο διπλανό σκάφος στο γραφικό λιμανάκι της Αίγινας βρίσκεται ένα ζευγάρι μεσηλίκων που ασχολούνται σε όλη τους της ζωή με πανιά και «καιρό», καθώς, όπως μου λένε: «Η ιστιοπλοΐα είναι η μεγάλη μας αγάπη». Κάθε καλοκαίρι παίρνουν το σκάφος τους και «οργώνουν» τα νησιά της Ελλάδας. Έτσι, απολαμβάνουν τη μαγεία της θάλασσας και τα υπέροχα νερά του Αιγαίου. Ωστόσο, πέρυσι αποφάσισαν να κάνουν ένα πέρασμα από το Ιόνιο και ένα ωραίο απογευματάκι έγιναν πρωταγωνιστές ενός απίστευτου περιστατικού, που λίγο έλειψε να τους οδηγήσει στο τοπικό αστυνομικό τμήμα της Κεφαλονιάς. «Ήταν ένας τύπος, νεαρός, από αυτούς που παίρνουν το σκάφος του μπαμπά και δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους. Ήθελε να κάνει και το κομμάτι του στην κοπέλα που ήταν στην παρέα του και βρήκε εμένα να τσακωθεί», μου λέει ο κ. Τάκης. Προσπαθούσαν να δέσουν ανάμεσα στο ιστιοπλοϊκό της νεόπλουτης παρέας και ένα άλλο, του οποίου οι ιδιοκτήτες εκείνη την ώρα έλειπαν.
Όποιος κάνει ιστιοπλοΐα γνωρίζει ότι οι skippers βοηθούν ο ένας τον άλλο, ρίχνοντας σχοινιά και δένοντας ο ένας δίπλα στον άλλο, ιδίως σε νησιά που έχουν πολλή κίνηση στις όχι και τόσο οργανωμένες μαρίνες τους. «Ε, ο άνθρωπος ενοχλήθηκε που του ζήτησα να συνεργαστεί και τον σήκωσα από τη σιέστα, τα μπιρόνια και την καβλάντα με την –εντυπωσιακή ομολογουμένως– σύντροφό του», λέει ο Τάκης και αμέσως τον βλέπω να... φουντώνει στη θύμηση αυτής της ημέρας. «"Δεν γίνονται αυτά που λες, μπάρμπα", μου είπε όταν του ζήτησα να δέσω και να περάσουμε από το δικό του σκάφος για να βγούμε στο λιμανάκι. Όπως καταλαβαίνεις, τρελάθηκα με την αγένεια, αλλά είπα να δώσω τόπο στην οργή μέχρι να κάνω τη δουλειά μου. Με τα χίλια ζόρια τα κατάφερα, αλλά το παιδί ήθελε τσακωμό. Κάτι μου είπε, κάτι του είπα, λίγο με έβρισε, πιο πολύ τον έβρισα και μου έκανε χειρονομία μπροστά στη γυναίκα μου. Δεν άντεξα, του έδωσα μία και σκόνταψε και έπεσε στη θάλασσα», συνεχίζει να μου εξιστορεί και σκάει στα γέλια!
Η συνέχεια, γνωστή για το ελληνικό ταμπεραμέντο, με αλληλοαπειλές για μηνύσεις και αγωγές... Τελικά μαζεύτηκαν κάποιοι ψυχραιμότεροι από τα γειτονικά σκάφη και το ζευγάρι έφυγε για να πάει για φαγητό στο νησί. «Όταν γυρίσαμε, η οξύθυμη παρέα είχε φύγει», καταλήγει ο Τάκης, και η σύζυγός του δίπλα βγάζει ένα επιφώνημα ανακούφισης που γλίτωσαν το κρατητήριο!
Οι αντι-Μερκελιστές
«Από τέτοια, άλλο τίποτα», πετάγεται ο Γιώργος, ο skipper από το προηγούμενο σκάφος, ο οποίος ξαναμπαίνει στη συζήτηση με την εξιστόρηση ενός αντίστοιχου περιστατικού με μια παρέα Γερμανών, πριν από δύο καλοκαίρια στην Κίμωλο. «Εγώ είχα ταξίδι με έξι Έλληνες, τέσσερις άντρες και δύο γυναίκες. Της μεσαίας τάξης, που έτρωγαν από τα έτοιμα, αλλά όλη την ώρα μιλούσαν για την άχρηστη κυβέρνηση που διέλυσε ό,τι είχαν καταφέρει οι προηγούμενοι, αλλά και τη "μέγαιρα" Μέρκελ που λέει κλέφτες και τεμπέληδες τους Έλληνες. Τι ήταν να δουν τους Γερμανούς δίπλα μας στην Πολύαιγο, άρχισαν να κάνουν πολιτική συζήτηση στα αγγλικά και κατέληξαν σε... γαλλικά! "Fuck you", "Me? Fuck you, γαμώ τη Γερμανία σου" άρχισαν οι δύο παρέες και γίναμε πολυεθνική"», λέει ο Γιώργος και αρχίζει να γελάει μέχρι δακρύων.
Το δημοψήφισμα έκλεισε σπίτια
Με πολιτική σχετίζεται και η τελευταία ιστορία που μου περιέγραψε φίλος skipper και συνέβη πέρυσι, λίγες ημέρες πριν από το κρίσιμο δημοψήφισμα του Ιουλίου. «Τότε, θυμάμαι, όπου στεκόμουν κι όπου βρισκόμουν μιλούσαν για τα capital control και ήταν χωρισμένοι στους "όχι" και στους "ναι"», θυμάται ο Σωτήρης και περιγράφει ομηρικούς καβγάδες ανάμεσα σε οικογένειες για το εάν ο Τσίπρας είναι... επαναστάτης ή αν οι Ευρωπαίοι απηύδησαν με τους Ελληνάρες.
Εκείνος κάθε χρόνο οργανώνει tours μαζί με άλλα τρία σκάφη γνωστών και φίλων. Ο συγκεκριμένος καβγάς όμως έγινε στο δικό του ιστιοπλοϊκό και ήταν με τον πεθερό του, ο οποίος υποστήριζε ότι «το παιδί (σ.σ. τον Αλέξη Τσίπρα) το εκβίασαν στις Βρυξέλλες και πρέπει να στηρίξουμε το "όχι"». «Τον πήρε και τον σήκωσε! Η γυναίκα μου προσπαθούσε να κάνει τον διαιτητή, αλλά καταλήξαμε να μη μιλάμε στο ίδιο σκάφος για δύο μέρες. Ούτε εγώ με τον πεθερό ούτε η γυναίκα μου με τον πατέρα της, αλλά ούτε κι εγώ... με τη Σοφία».
Περισσότερα από το VICE
Πόσο Κοστίζουν τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα;

Οι 25άρηδες μάς Εξηγούν Γιατί Επέστρεψαν στο Πατρικό τους

Πώς ο Κόσμος στο Tinder Χρησιμοποιεί το Pokémon Go για να Κάνει Κατάσταση

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Η Εμπειρία μου από το Μόναχο τη Στιγμή που Έπεφταν οι Πυροβολισμοί

Laura Meschede — Mon, 25 Jul 2016 12:22:00 +0300

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE Germany.
Πρώτα «σκάει» το έκτακτο δελτίο. Είμαι ακόμα πολύ ήρεμη σε εκείνη τη φάση. Πυροβολισμοί στο εμπορικό κέντρο Olympia στο Μόναχο. «Ωχ», σκέφτομαι και στέλνω την πληροφορία σε ένα από τα WhatsApp groups μου σε περίπτωση που κάποιος δεν το ξέρει ακόμα. Τι λένε στο twitter; Πυροβολισμοί στο εμπορικό Olympia. Το ξέρω ήδη αυτό. Και προφανώς οι ταξιτζήδες πρέπει να αποφύγουν τη Stachus, μια κεντρική μεγάλη πλατεία. Για κάτσε λίγο όμως, γιατί να μην πάνε εκεί; Αυτό είναι χιλιόμετρα μακριά από το εμπορικό κέντρο.
Γράφω: «Ο δράστης πρέπει να κυκλοφορεί ακόμα εκεί έξω. Επίσημες πηγές λένε να αποφύγουμε τη Stachus. Τι στο διάολο γίνεται;». Η φίλη μου η Mari μού απαντάει: «Άκουσα ότι κάτι γίνεται και στο Odeonsplatz». «Το μετρό έχει κλείσει» γράφει ο Andrea. Στο twitter γράφουν: πυροβολισμοί στο φεστιβάλ Tollwood.
Μέχρι τώρα ενημερώνομαι από τρεις διαφορετικές πηγές: WhatsApp, Telegram και Facebook. Είμαι σε πέντε Telegram groups και σε τέσσερα WhatsApp groups - σε πέντε από τα εννέα συζητούν την είδηση.
Τότε ξαφνικά, ένα μήνυμα λέει: «Είναι εδώ. Βοήθεια. Θεέ μου». Έχει σταλεί από τον φίλο μου τον Max, στο μεγαλύτερο WhatsApp group. Το διαβάζουν 35 άνθρωποι. Πανικόβλητα μηνύματα «σκάνε», το ένα πάνω στο άλλο μέσα σε δευτερόλεπτα. Max; MAX;; Σιωπή. Μετά ένα φωνητικό μήνυμα. Ακούμε αγκομαχητά. Ο Max λέει: «Είμαι στο σούπερ μάρκετ Rewe. Στο Tal. Είναι εδώ». Το Tal είναι ένας εμπορικός δρόμος στο κέντρο του Μονάχου. Ο Max κλαίει με αναφιλητά και δεν μπορεί να μιλήσει. Η φωνή του καταρρέει όσο επαναλαμβάνει συνέχεια «Θεέ μου». Τέλος φωνητικού μηνύματος.
Αυτή είναι η στιγμή που αρχίζω να πανικοβάλλομαι.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Μερικές μέρες νωρίτερα, δημοσιεύτηκε μια έρευνα που έλεγε ότι το 73% των Γερμανών φοβούνται την τρομοκρατία. Αυτό είναι 21% περισσότερο από πέρυσι -και ίσως λίγο λιγότερο από το πόσοι φοβούνται τώρα. Σύμφωνα με την έρευνα, η τρομοκρατία ήταν ο μεγαλύτερος φόβος των Γερμανών ακόμα και πριν την επίθεση στο Μόναχο, ξεπερνώντας φόβους όπως «σοβαρή ασθένεια» ή «πόλεμοι με συμμετοχή της Γερμανίας».
Η τρομοκρατία συμβαίνει νοερά στο μυαλό μας χρόνια τώρα. Το σκηνικό έχει στηθεί από χιλιάδες δελτία ειδήσεων, από τον σάλο των δεξιών και συζητήσεις για τον σάλο που προκαλούν οι δεξιοί. Η εικόνα του τρελαμένου ισλαμιστή που πυροβολεί τυφλά μέσα στο πλήθος έχει σφραγιστεί στο μυαλό μας. Στις 24 Ιουνίου, η γερμανική κυβέρνηση πέρασε έναν νέο αντιτρομοκρατικό νόμο. Οι ανώνυμες prepaid SIM κάρτες απαγορεύτηκαν, η γερμανική υπηρεσία ασφάλειας BfV έχει πρόσβαση σε δεδομένα πιο εύκολα, η οργάνωση μυστικών επιχειρήσεων υπόκειται σε λιγότερους περιορισμούς. Στις 20 Ιουλίου, ένας νέος ρωσικός αντιτρομοκρατικός νόμος μπήκε σε εφαρμογή και η Γαλλία επιμήκυνε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης, την οποία έχει κηρύξει για ακόμα έξι μήνες. Μπορούν αυτά τα μέτρα να αποτρέψουν τις επιθέσεις; Δεν έχει και πολλή σημασία. Δεν μπορείς να τα βάλεις με τον φόβο. Αναρωτιέμαι αν η τρομοκρατία έφτασε και στο Μόναχο τελικά.
Οι δημόσιες συγκοινωνίες είχαν σταματήσει. Η αστυνομία συμβούλευε τον κόσμο να αποφεύγει τους δημόσιους χώρους. Τα γερμανικά ιντερνετικά μίντια κατακλύζονταν από το τι είναι και τι δεν είναι ακόμα γνωστό. Τι ξέρουμε: απολύτως τίποτα. Αλλά στο twitter ο κόσμος φαίνεται να γνωρίζει πράγματα: προφανώς το Ισλάμ το έκανε και πιθανότατα ο δράστης μόλις είχε δραπετεύσει από τη Συρία. Τι ακριβώς έκανε; Πού έλαβαν χώρα οι πυροβολισμοί; Ποιος νοιάζεται; Το τηλέφωνο παίρνει «φωτιά». Μου έρχονται ειδοποιήσεις για τη μια αναπάντητη κλήση μετά την άλλη που χάνονται λόγω υπερφόρτωσης του δικτύου.
«Πηγαίνετε σπίτι σας», στέλνω μήνυμα σε όλους τους φίλους μου. Έκανα κηρύγματα ενάντια στον φόβο της τρομοκρατίας εδώ και μήνες, παραθέτοντας στατιστικά για την πιθανότητα να χτυπήσεις από ένα κλαδί που θα σου πέσει στο κεφάλι σε σχέση με το να έρθεις αντιμέτωπος με το όπλο ενός τρομοκράτη. Αλλά από τη στιγμή που άκουσα αυτό το φωνητικό μήνυμα, φοβάμαι. Κι αν οι φίλοι μου είναι ανάμεσα στα θύματα; Ο τρόμος είναι εδώ μαζί μας τώρα, το νιώθω. Οι άνθρωποι στον δρόμο έξω από το σπίτι μου δεν σηκώνουν το βλέμμα από τα κινητά τους. Το εμπορικό κέντρο Olympia απέχει μισή ώρα από εδώ, όσο και η μεγάλη κεντρική πλατεία Stachus, αλλά με το twitter και το WhatsApp είναι λες και είμαι δίπλα. Έτσι νιώθω τέλος πάντων.
Αργότερα, το ίδιο βράδυ, οι περισσότερες από τις φωτογραφίες και τα βίντεο θα αποκαλυφθεί πως είναι προϊόντα απομίμησης. Ακριβώς όπως και οι περισσότεροι από τους ισχυρισμούς για τις σκηνές του εγκλήματος. Οι πληροφορίες από τα social media δεν μας ενημέρωσαν καθόλου - απλώς μας έχαν γεμίσει με πανικό.
VICE Video: Λευκορωσία, η Tελευταία Δικτατορία της Ευρώπης

Δείτε ακόμη: Πολεμώντας το Ισλαμικό Κράτος με τη Χρυσή Μεραρχία του Ιράκ
Στον εμπορικό πεζόδρομο μεταξύ των πλατειών Marienplatz και Stachus, όλα τα καταστήματα είναι κλειστά και γεμάτα κόσμος. Ακριβώς έξω βρίσκονται αστυνομικοί με τουφέκια. Είναι 21:30. «Κανείς δεν τολμά να βγει έξω», λέει ένας εργαζόμενος σε κατάστημα παιχνιδιών. «Αλλά και πού να πάνε; Δεν υπάρχουν συγκοινωνίες». Η ώρα που κλείνουν τα καταστήματα έχει περάσει εδώ και μία ώρα. «Είδα τον φόβο στα πρόσωπά τους. Ήταν ακριβώς όπως σε μια ταινία», λέει. Ακούγεται κουρασμένος, οι λέξεις βγαίνουν σιγά-σιγά.
Η αστυνομία δεν μπορεί πραγματικά να μας πει κάτι περισσότερο. Στην πλατεία Marienplatz, ένας αξιωματικός φρουρεί έναν μεγάλο αστυνομικό κλοιό που έχει φράξει τον δρόμο προς τη Stachus. Τον ρωτώ γιατί. «Δεν είναι κλειστή η Stachus;», με ρωτάει αυτός. «Όχι», λέω, «μόλις ήρθα από εκεί». Ξαφνιάζεται αλλά συνεχίζει να φρουρεί εκεί, τώρα πια με την αμφιβολία στα μάτια του.
Δέχομαι ένα τηλεφώνημα από τον Max, ο οποίος έχει ανακαλύψει ότι ο εισβολέας της Stachus δεν ήταν στο σούπερ μάρκετ μαζί του. «Μόλις μάθαμε από το Twitter ότι οι πυροβολισμοί είχαν πέσει στη Stachus», λέει. «Σε πέντε λεπτά θα είμαι εκεί», λέει όταν κάποιος άλλος φωνάζει από μέσα «Έρχεται».
Έτσι, ο Max αφήνει τα πράγματα και τρέχει μαζί με όλους τους άλλους πελάτες. Ράφια πέφτουν, άνθρωποι σπρώχνονται, παιδιά ουρλιάζουν. Ο Max κρύβεται σε έναν κρύο χώρο αποθήκευσης, κάτω από έναν νεροχύτη με έναν φίλο. Ακριβώς απέναντι από αυτούς, ένας άνδρας τηλεφωνεί στη μητέρα του για να της πει αντίο. Όλοι είναι σίγουροι πως θα πεθάνουν.

Φωτογραφία του Max από το σούπερ-μάρκετ
Ο Max στέλνει φωνητικό μήνυμα στην ομάδα στο WhatsApp. Κάποιος φωνάζει κάτι στα αραβικά από μέσα. Ο Max είναι antifa και δεν έχει φυλετικές προκαταλήψεις, αλλά λέει «Είμαι σίγουρος ότι αυτός ήταν ο δράστης». «Έχω διαβάσει τόσα πολλά για την 11η Σεπτεμβρίου και ξαφνικά τη ζω μπροστά μου», προσθέτει
Ο εισβολέας στο εμπορικό κέντρο Olympia ήταν μόνο ένας 18χρονος, είπε η Αστυνομία στη συνέντευξη Τύπου, το Σάββατο. Άλλοι επιτιθέμενοι προφανώς δεν υπήρξαν ποτέ. Περίπου 2.300 αστυνομικοί βγήκαν στους δρόμους, αμέτρητες κλήσεις έκτακτης ανάγκης έγιναν, ενώ υπήρξαν και αναφορές για πυροβολισμούς σε άλλα μέρη.
Ήταν τα γεγονότα στο Μόναχο τρομοκρατική ενέργεια; Δύσκολο να το πει κανείς. Στο μυαλό των κατοίκων του Μονάχου, ήταν.
Αυτό που μένει είναι η θλίψη για τους νεκρούς. Μια έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ίσως κι ένας νέος αντιτρομοκρατικός νόμος, αργά ή γρήγορα. Η μηχανή του φόβου και του μίσους βρυχάται σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στις εφημερίδες, στις εκπομπές λόγου. Αυτά μου έμειναν στο μυαλό.
Περισσότερα από το VICE
In Photos: Έτσι την Παλεύουμε στον Καύσωνα

Παρακολούθησα την Πρώτη Εικονική Ουρολαγνική Τσόντα του Κόσμου

Πώς Ήταν η Σαμοθράκη Πριν από Mισό Aιώνα;

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Η Διεθνής Αμνηστία Καταγγέλλει Βασανιστήρια στους Συλληφθέντες του Πραξικοπήματος

Άννα Νίνη — Mon, 25 Jul 2016 09:38:00 +0300

Φωτογραφία via Twitter
Πριν από λίγες ημέρες ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επικαλέστηκε το άρθρο 120 του τουρκικού συντάγματος , χρησιμοποιώντας ένα νόμο του 1983, για να κηρύξει τη χώρα σε τρίμηνη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Διαβεβαιώσε πως τα μέτρα που θα λάβει αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και την προστασία της δημοκρατίας, τονίζοντας πως η κατάσταση θα είναι πλήρως εναρμονισμένη με το σύνταγμα της χώρας χωρίς να παραβιάζει τη νομιμότητα και τις βασικές ελευθερίες των πολιτών. Παράλληλα ανέστειλε την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μερικές μέρες μετά και λίγο πριν ανακοινωθεί η απόφαση από την Ελληνική Υπηρεσία Ασύλου που θα κρίνει αν η αίτηση για χορήγηση ασύλου που έχουν υποβάλλει οι Τούρκοι στρατιωτικοί που κρατούνται πλέον στην Αθήνα θα απορριφθεί με αποτέλεσμα να εκδοθούν στη γειτονική χώρα, η Διεθνής Αμνηστία κάνει λόγο για να αναρίθμητους βασανισμούς σε συλληφθέντες. Όπως αναφέρει, έχει συγκεντρώσει αξιόπιστες αποδείξεις ότι οι κρατούμενοι που συνελήφθησαν μετά την απόπειρα πραξικοπήματος από την αστυνομία, υποβάλλονται σε ξυλοδαρμούς και βασανιστήρια, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού, σε επίσημα και ανεπίσημα κέντρα κράτησης της γειτονικής χώρας. Σημειώνεται εδώ πως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα κρατούνται πάνω από 10.000 άνθρωποι.
H διεθνής οργάνωση υπογραμμίζει πως έχει στη διάθεση της αξιόπιστες αναφορές πως η τουρκική αστυνομία έχει κρατούμενους στην Άγκυρα και την Κωνσταντινούπολη, τους οποίους υποχρεώνει να μένουν σε συγκεκριμένες θέσεις έως και 48 ώρες, παράλληλα τους στερεί τροφή και νερό, δεν τους επιτρέπει την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, ενώ δέχονται πέρα από τη σωματική και λεκτική κακοποίηση με απειλές. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου κάποιοι έχουν υποστεί σοβαρούς ξυλοδαρμούς, βιασμούς και σεξουαλικές επιθέσεις αποδείκνύοντας πως αν ποτέ η Τουρκία είχε κάνει κάποιο βήμα προς τον εκδημοκρατισμό της χώρας, αυτή τη στιγμή οδηγείται σε ένα βέβαιο πισωγύρισμα.
Τις προηγούμενες μέρες η οργάνωση με ανακοινώσεις της τόνιζε και την κατάσταση που επικρατεί σε ό,τι αφορά τον Τύπο, με τις αρχές να έχουν μπλοκάρει αυθαίρετα την πρόσβαση σε περισσότερες από 20 ενημερωτικές ιστοσελίδες και την κυβέρνηση να ανακαλεί τις άδειες 25 μέσων ενημέρωσης στη χώρα. Επιπλέον, οι άδειες 34 δημοσιογράφων ακυρώθηκαν και για τουλάχιστον μία δημοσιογράφο εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης σε βάρος της για την κάλυψη της απόπειρας πραξικοπήματος.
Βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης
Η Διεθνής Αμνηστία έχοντας συνομιλήσει με δικηγόρους, γιατρούς και έναν εργαζόμενο σε κέντρο κράτησης- εκ των οποίων όλοι θέλουν να κρατήσουν την ανωνυμία τους για λόγους ασφαλείας - έχει διαπιστώσει πως οι συλληφθέντες κρατούνται και σε άτυπα κέντρα κράτησης όπως αθλητικά κέντρα της αστυνομίας. Μερικοί κρατούμενοι συμπεριλαμβανομένων και τριών δικαστών κρατούνται σε διαδρόμους δικαστικών μεγάρων.
Δύο δικηγόροι που εργάζονται για λογαριασμό των κρατουμένων ανέφεραν πως οι κρατούμενοι είδαν ανώτερους αξιωματικούς του στρατού που βρίσκονται υπό κράτηση να βιάζονται με γκλομπ ή με το δάχτυλο από αστυνομικούς.
Οι αναφορές κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των βιασμών είναι εξαιρετικά ανησυχητικές, δεδομένου του αριθμού των συλλήψεων που υπάρχουν από την προηγούμενη εβδομάδα. Τα ζοφερά στοιχεία που έχουμε συλλέξει τεκμηριωμένα είναι μόνο μια ελάχιστη ένδειξη του τι μπορεί να συμβαίνει στους χώρους κράτησης

«Οι αναφορές κακοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των βιασμών είναι εξαιρετικά ανησυχητικές, δεδομένου του αριθμού των συλλήψεων που υπάρχουν από την προηγούμενη εβδομάδα. Τα ζοφερά στοιχεία που έχουμε συλλέξει τεκμηριωμένα είναι μόνο μια ελάχιστη ένδειξη του τι μπορεί να συμβαίνει στους χώρους κράτησης», δήλωσε ο υπεύθυνος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την κεντρική Ασία, John Dalhuisen.
Άλλο ένα άτομο που υπηρετεί στο Αρχηγείο της Αστυνομίας ανέφερε πως είδε ένα κρατούμενο με σοβαρά τραύματα στο κεφάλι του, ξυλοκοπημένο και χωρίς να μπορεί να σταθεί να χάνει τις αισθήσεις του. Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις η αστυνομία επιτρέπει την πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη έστω και περιορισμένα, στη συγκεκριμένη περίπτωση αρνήθηκε παρά τα σοβαρά τραύματα του. Ο άνθρωπος από τον οποίο πήραν συνέντευξη οι εκπρόσωποι της Διεθνούς Αμνηστίας στην Τουρκία υπογράμμισε πως άκουσε τον γιατρό της αστυνομίας να λέει: Αφήστε τον να πεθάνει. Θα πούμε ότι ήρθε σε μας νεκρός.
Η ίδια πηγή ανέφερε πως 650-800 άνδρες στρατιώτες κρατούνται στο Αστυνομικό Αθλητικό Κέντρο της Άγκυρας. Τουλάχιστον 300 από τους κρατούμενους είχαν σημάδια ξυλοδαρμού, μερικοί είχαν ορατούς μώλωπες ή σπασμένα κόκαλα. Περίπου 40 δεν μπορούσαν καν να περπατήσουν και 2 δεν μπορούσαν να σταθούν όρθιοι. Μια γυναίκα που είχε συλληφθεί και κρατείται σε ξεχωριστή εγκατάσταση είχε επίσης μώλωπες στο πρόσωπο και τον κορμό της.
Όσα θέλεις να μάθεις για το Τουρκικό Πραξικόπημα:
Τι Απογίνονται οι «Βάρκες του Θανάτου» Όταν οι Πρόσφυγες Πιάνουν Ξηρά; Δες το βίντεο του VICE.
Η πηγή άκουσε επίσης αστυνομικούς να λένε πως εκείνοι είναι υπεύθυνοι για την κατάσταση των συλληφθέντων και ότι τους ξυλοκόπησαν "για να μιλήσουν". Σε γενικές γραμμές οι υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί που βρίσκονται υπό κράτηση είναι εκείνοι που αντιμετωπίζουν την χειρότερη αντιμετώπιση, αναφέρει η οργάνωση.
Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης πως άλλοι κρατούμενοι έμεναν δεμένοι με χειροπέδες πισθάγκωνα και γονατισμένοι για ώρες, ορισμένοι έμεναν με κλειστά μάτια κατά τη διάρκεια της κράτησης τους, ενώ δικηγόροι προσήχθησαν ενώπιον των εισαγγελέων για ανάκριση με τα πουκάμισα τους βουτηγμένα στο αίμα.
Οι ίδιες πηγές τόνισαν πως η αστυνομία στερεί στους συλληφθέντες τροφή έως και τρεις ημέρες και νερό έως και δύο ημέρες. Άλλος ένας δικηγόρος που εργάζεται στο Δικαστικό Μέγαρο Caglayan στην Κωνσταντινούπολη δήλωσε πως είδε έναν κρατούμενο να προσπαθεί να πηδήξει από το παράθυρο του έκτου ορόφου, λόγω της ακραίας συναισθηματικής δυσφορίας και άλλον έναν να χτυπά επανειλημμένα το κεφάλι του στον τοίχο.
Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε παράλληλα την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (CPT) να προβεί σε επίσκεψη έκτακτης ανάγκης για την Τουρκία έτσι ώστε να διαπιστωθούν οι ακριβείς συνθήκες κράτησης των ανθρώπων που έχουν συλληφθεί. Ως μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, η Τουρκική Κυβέρνηση έχει την υποχρέωση να συνεργάζεται με την CPT καθώς είναι το μόνο αρμόδιο όργανο για ad hoc επισκέψεις σε όλους τους χώρους κράτησης όταν και αν το επιλέξουν.
Το Εθνικό Ίδρυμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Τουρκία , το οποίο είχε πρόσβαση σε κέντρα κράτησης της χώρας, καταργήθηκε τον Απρίλιο του 2016 με αποτέλεσμα να μην υπάρχει κανένας φορέας με τις ίδιες δυνατότητες. Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε τις τουρκικές αρχές να τηρήσουν τις υποχρεώσεις τους βάσει του Διεθνούς Δικαίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και να μην κάνουν κατάχρηση της κατάστασης έκτακτης ανάγκης που κήρυξαν για να ποδοπατήσουν τα δικαιώματα των κρατουμένων.
Το βέβαιο είναι πως η Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα η Ελλάδα, βρίσκεται σε μια εξαιρετικά δυσχερή θέση. Αν οι πραξικοπηματίες ή όσοι συλλαμβάνονται απλώς με την υπόνοια πως συμμετείχαν στο πραξικόπημα βασανίζονται με αυτό τον τρόπο, θα ήταν ηθικά εγκληματικό και θα παραβίαζε κάθε Ευρωπαϊκή αξία η έκδοση των 8 στρατιωτικών που προσγειώθηκαν στην Αλεξανδρούπολη. Μένει να δούμε αν η Ελλάδα θα φροντίσει να "ξεφορτωθεί" το πρόβλημα ή αν θα μείνει πιστή σε ό,τι έχει απομείνει από το ευρωπαϊκό ιδεώδες.
Περισσότερα από το VICE

Πώς το Facetime Έσωσε τον Ερντογάν

Βρεθήκαμε στο Χωριό του 17χρονου Έλληνα Μουσουλμάνου που Σκοτώθηκε στο Μόναχο

Αστυνομικοί στις ΗΠΑ Πυροβόλησαν Μαύρο Άνδρα που Ήταν Ξαπλωμένος στο Έδαφος με τα Χέρια Ψηλά

Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους

Salma Haidrani — Mon, 25 Jul 2016 01:00:00 +0300

(Εικόνα από το youtube)
Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στο VICE U.K.
Δεν θα είχαμε άδικο αν υποστηρίζαμε πως όσοι βλέπουν στον ορίζοντα το ζοφερό τέλος μιας σχέσης, τους περνάει τουλάχιστον μία φορά από το μυαλό μια φευγαλέα σκέψη εκδίκησης. Ίσως σκέφτεστε να πάρετε το αγαπημένο τους φούτερ όταν φεύγετε. Ή φαντάζεστε να του σκίζετε τα λάστιχα ή ίσως είστε σαν αυτή την εκδικητική πρώην που του στέλνει βίντεο του GoT με σπόιλερ. Ρωτήσαμε μερικά άτομα να μας πουν τι συνέβη όταν δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό και τι γεύση έχει η εκδίκηση.
Bea*, 22
Ήμουν μερικά χρόνια με αυτό τον τύπο και ανακάλυψα πως με είχε απατήσει. Μου αποκάλυψε πως δεν με είχε αγαπήσει ποτέ και πως έλεγε ψέματα κάθε φορά που έλεγε πως μ' αγαπούσε. Με άφησε για μια φίλη μου. Ύστερα από δύο μήνες την παράτησε και δημοσίευσε ένα βίντεο όπου του έπαιρνε πίπα.
Ένα βράδυ με την πρώην του φανταζόμασταν πως τον συλλάμβαναν και γελούσαμε. Στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη, μετά όμως σκέφτηκα πως αν του χαλούσα λίγο τη φήμη θα μπορούσα επιτέλους να τον ξεχάσω και να προχωρήσω. Η φίλη μου πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει τη δημοσίευση του βίντεο, ενώ εγώ έκανα τη βρόμικη δουλειά. Ενημέρωσα τον προπονητή του πως δεν πήγαινε στις προπονήσεις του μποξ για να βγαίνει μαζί μας. Αυτό σε συνδυασμό με τις κατηγορίες οδήγησε στην εκδίωξή του από την ομάδα.
Η οικογένειά του σταμάτησε να του μιλάει και τα άλλα κορίτσια γνωρίζουν πια. Δεν έχουμε μιλήσει από τότε.
Σκίτσο του Polly Williams
Jing, 25
Γνωριστήκαμε στην Ημέρα Γνωριμίας στο πανεπιστήμιο. Κρατήσαμε επαφή παρά το γεγονός ότι σκεφτόταν να σπουδάσει στην Αμερική. Όταν οι αιτήσεις μας απορρίφθηκαν από την Οξφόρδη και γίναμε δεκτοί από ένα πανεπιστήμιο στο Λονδίνο, ήρθε να μείνει μαζί μου στο διαμέρισμα που είχαν αγοράσει οι γονείς μου στο Λονδίνο. Παρόλο που τα πρώτα χρόνια ήμασταν καλά, η σεξουαλική ζωή μας ήταν ανύπαρκτη. Προσπάθησα πολλές φορές να ξεκινήσω εγώ το σεξ, όταν μάλιστα έπιασα πάτο γκούγκλαρα «πώς να σαγηνεύσω το συντροφό μου», αλλά στο τέλος έπειτα από τόσο πολλές προσπάθειες τα παράτησα. Τον τρίτο χρόνο είχα βαρεθεί να ισορροπώ ανάμεσα στην πρακτική άσκηση και την πτυχιακή ενώ εκείνος έπαιζε βιντεοπαιχνίδια όλη την ημέρα στο κρεβάτι και δεν συνεισέφερε καθόλου.
Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η ανακάλυψη πως με απατούσε με μια συμφοιτήτριά του. Μάλιστα η σχέση τους είχε κρατήσει για κάμποσο καιρό. Αντί να τον ενθαρρύνω να τελειώσει την πτυχιακή του, περνούσα τα βράδια μαζί του παίζοντας βιντεοπαιχνίδια για να του αποσπώ την προσοχή, ενώ ταυτόχρονα εγώ ξενυχτούσα όταν αυτός κοιμόταν για να προλάβω τις προθεσμίες. Το καλοκαίρι έκανε πρακτική άσκηση στην JP Morgan, όπου του πρόσφεραν μια θέση εργασίας με την προϋπόθεση να τελειώσει με βαθμό πάνω από 60%. Φυσικά, δεν τα κατάφερε και τον έδιωξαν. Το ίδιο βράδυ τον πέταξα έξω από το διαμέρισμά μου. Άκουσα πως τώρα δουλεύει για τη μαμά του.
Μπήκαμε με την Κάμερα του VICE στον Καταυλισμό Προσφύγων στα Διαβατά. Δείτε το βίντεο του VICE:

Σας άρεσε; Δείτε και το βίντεο για τους Άνδρες που Μεταμορφώνονται σε Ζωντανές Γυναικείες Κούκλες από Λάτεξ

Sarah, 24
Μια περίοδο έβγαινα με ένα μεγάλο κάθαρμα. Προσπαθούσε με τη συμπεριφορά του να ρίξει την αυτοεκτίμησή μου στο μηδέν. Αν βλέπαμε μια ωραία κοπέλα στον δρόμο, θα την παρατηρούσε σχολιάζοντας πως θα έπρεπε να ντύνομαι όπως εκείνη ή μου έλεγε να παίρνω ιδέες από σέξι φωτογραφίες που ανέβαζαν στο Instagram κορίτσια που δεν μου έμοιαζαν καθόλου. Όταν κάναμε σεξ, με πίεζε να κάνουμε πράγματα που ήξερε πως δεν μου άρεσαν. Μια μέρα κοίταξα τα μηνύματά του στο Facebook και ανακάλυψα πως τον τελευταίο χρόνο που ήμασταν μαζί αντάλλαζε βρόμικα μηνύματα με τρεις διαφορετικές κοπέλες.
Αγαπούσε πολύ τη μαμά του. Τη θεωρούσε άγγελο. Έβγαλα print screen τα βρόμικα μηνύματα και της τα έστειλα με ένα email. Είσαι περήφανη για το μωρό σου τώρα, Angela;
Σκίτσο του Polly Williams
Ruth, 22
Πίστευα και πιστεύω ακόμη στον Θεό, αλλά όταν ήμουν νεότερη δεν είχα το κουράγιο να παραδεχτώ πως ήμουν γκέι. Πριν από δυο χρόνια είχα μια σχέση με έναν φοιτητή που προερχόταν από το εξωτερικό. Σε διάφορες στιγμές είχε εκφράσει ομοφοβικές απόψεις και είχα νιώσει πραγματικά άβολα, οπότε του είπα πως είμαι bisexual. Είχα αρχίσει να τον απεχθάνομαι γιατί ήξερε πως εξαρτιόμουν οικονομικά από εκείνον επειδή οι γονείς μου με είχαν αποκληρώσει. Κάθε φορά που ήθελα να βάλω τέλος στην ιστορία μας με έλουζε με δώρα και δείπνα, οπότε τα ξαναβρίσκαμε. Όμως όλα αυτά άλλαξαν όταν γνωρίσα την κοπέλα μου Laura. Τον χώρισα όταν έμαθα πως αποκάλυψε σε κάποιον κοινό γνωστό ότι ήταν μαζί μου μόνο για να πάρει αγγλικό διαβατήριο, χρήσιμο για τις πολιτικές φιλοδοξίες του. Σας ενημερώνω πως όταν έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των φοιτητών πήρε 12 ψήφους. Νόμιζα πως αυτή ήταν η εκδίκησή μου, αλλά τελικά κατάλαβα πως η επισημοποίηση της σχέσης μου με τη Laura τον πλήγωσε περισσότερο.
Robert*, 34
Ήταν η πρώτη σοβαρή σχέση μου. Διήρκησε 9 χρόνια. Ξόδεψα οχτώ από αυτά δουλεύοντας σαν σκλάβος του εταιρικού δικαίου, μισώντας κάθε λεπτό από αυτά. Είχαμε συμφωνήσει πως μόλις έπαιρνε το πτυχίο της νοσοκόμας θα ξεκινούσα την επιχείρησή μου ως ελεύθερος επαγγελματίας. Όμως είχε συνηθίσει το καθισιό και δεν προσπάθησε ποτέ να βρει δουλειά. Ούτε προσφέρθηκε ποτέ να πληρώσει το νοίκι και όταν το ανέφερα γινόταν υστερική και έκλαιγε για ώρες.
Ξεκίνησα να οργανώνω σχέδιο διαφυγής και έβαζα κρυφά στην άκρη χρήματα για να αγοράσω το δικό μου διαμέρισμα. Όταν ανακάλυψε το σχέδιο, μου έγινε πάλι στενός κορσές γιατί νόμιζε πως θα της ανήκε το μισό. Ως λύση ανάγκης, έφερα τη μαμά μου στο σπίτι (η οποία εκείνο τον καιρό είχε σοβαρά προβλήματα υγείας και χρειαζόταν εικοσιτετράωρη φροντίδα) και τελικά εκείνη έφυγε. Μπορεί να μην έχω κάνει άλλη σχέση από τότε, έχω όμως το δικό μου διαμέρισμα στο Λονδίνο.
*τα ονόματα έχουν αλλαχτεί
Περισσότερα από το VICE

Ρωτήσαμε Aνθρώπους Ηλικίας 17 εως 60 ετών Ποιά Είδηση έχει Σημαδέψει τη Μνήμη τους
Πόσο Κοστίζουν τα Ναρκωτικά στην Ελλάδα;
O Δονητής του Μέλλοντος δεν θα Δονείται
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.

Ένταση και Δακρυγόνα στην Πορεία των Μειονοτικών στην Κομοτηνή

Κώστας Κουκουμάκας — Mon, 25 Jul 2016 07:08:00 +0300

Μικρότερη των προσδοκιών που είχαν το προηγούμενο διάστημα καλλιεργηθεί από στελέχη της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, αλλά και από «ευερέθιστα» ελληνικά μίντια, αποδείχθηκε η πορεία των φίλων και μελών του μειονοτικού «Κόμματος Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας» (ΚΙΕΦ) το απόγευμα της Κυριακής στην Κομοτηνή. Στον αντίποδα, ένταση με πετροπόλεμο και εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων σημειώθηκε μεταξύ της Αστυνομίας και ομάδας ακροδεξιών, οι οποίοι προσπάθησαν να ακυρώσουν την πορεία των μειονοτικών. Σε ανύποπτο χρόνο, η εκδήλωση του ΚΙΕΦ και η αντι-συγκέντρωση των ακροδεξιών μάλλον μικρή δημοσιότητα θα κέρδιζαν, ωστόσο τα χθεσινά γεγονότα και όσα προηγήθηκαν διαβάζονται τώρα και υπό το πρίσμα των «μαύρων» πολιτικών εξελίξεων στην Τουρκία.
Στελέχη της μειονότητας είχαν από καιρό δηλώσει την επιθυμία να πραγματοποιήσουν πορεία στην Κομοτηνή στις 24 Ιουλίου, με αφορμή τη συμπλήρωση, φέτος, 21 χρόνων από τον θάνατο σε τροχαίο του ιστορικού ιδρυτή του ΚΙΕΦ, Αχμέτ Σαδίκ. Ήταν η πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια που αποφάσισαν να μην περιοριστούν στην τέλεση ενός μνημόσυνου. Ειδικά φέτος, οι μειονοτικοί ανακοίνωσαν μια σειρά από αιτήματα, τα οποία, όπως λένε, απορρέουν από τη Συνθήκη της Λωζάννης (αλλαγές στην εκπαίδευση, απόδοση τίτλων γης - βακουφιών, αναγνώριση μουφτήδων που εκλέχτηκαν από τη μειονότητα κ.α.). Έτσι, το απόγευμα της Κυριακής λεωφορεία μετάφεραν στην πόλη κόσμο από την Ξάνθη και την ύπαιθρο της Κομοτηνής. Μοιράστηκαν σημαιάκια με τις φωτογραφίες του Σαδίκ και του σημερινού προέδρου του ΚΙΕΦ και υψώθηκαν πλακάτ που μεταξύ άλλων έγραφαν «Απαιτούμε τα δικαιώματα που πηγάζουν από τη Λωζάννη». Η συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε έξω από τα γραφεία του κόμματος, παρουσία του γιου και της χήρας του Σαδίκ. Παρά τη μεγάλη κινητοποίηση των προηγούμενων ημερών, δεν συγκεντρώθηκαν πάντως περισσότερα από 1.000 άτομα – σημειώνεται ότι μόνο στον Νομό Ροδόπης η μουσουλμανική μειονότητα αριθμεί περίπου 55.000 άτομα (Τουρκογενείς, Πομάκους και Ρομά). «Η επέτειος θανάτου του Σαδίκ τιμάται φέτος με πορεία διεκδίκησης των δικαιωμάτων της μειονότητας. Στο μεταξύ, προέκυψε η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στη κατάλυση της δημοκρατίας και διαδηλώνομε και γι' αυτό», είπε ο αντιπρόεδρος του ΚΙΕΦ, Οζάν Αχμέτογλου. Εξάλλου, μεταξύ των πλακάτ ξεχώριζαν ορισμένα που έγραφαν «No to coup, Yes to Democracy», αναφερόμενα στην Τουρκία. Η πορεία προς το κτίριο της Νομαρχίας Ροδόπης κι έπειτα στο μουσουλμανικό νεκροταφείο στις παρυφές της Κομοτηνής ήταν ειρηνική, ωστόσο την ίδια ώρα η αποπνικτική μυρωδιά των δακρυγόνων σκέπασε το κέντρο της πόλης.
Η πραγματικότητα όπως είναι, μέσα από το Newsletter του VICE Greece
Αυτό συνέβη διότι στην κεντρική πλατεία είχαν συγκεντρωθεί μέλη ακροδεξιών οργανώσεων, τα οποία φώναζαν συνθήματα, όπως «Τούρκοι, Μογγόλοι, Δολοφόνοι» και άλλα τέτοια. Παρά το γεγονός ότι προ ημερών μέλη της τοπικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής είχαν καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στην Αστυνομία, ζητώντας τη ματαίωση της πορείας των μειονοτικών, οι συμμετέχοντες στην αντι-διαδήλωση δεν φορούσαν ρούχα με διακριτικά της νέο-ναζιστικής οργάνωσης ούτε κρατούσαν πλακάτ και σημαίες. Δεν ξεπερνούσαν σε αριθμό τα 120 άτομα, τα οποία κυκλώθηκαν αμέσως από δυνάμεις των ΜΑΤ. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ομογενείς από τη Ρωσία, που εγκαταστάθηκαν έξω από την Κομοτηνή τη δεκαετία του ΄90. Κάποια στιγμή, η κατάσταση ξέφυγε, οι ακροδεξιοί άρχισαν να πετούν πέτρες, καρέκλες από καφετέριες και κάδους στους αστυνομικούς, που έπνιξαν την πόλη στα δακρυγόνα και τα χημικά. Μια ομάδα από αυτούς αποκόπηκε και στάθηκε μπροστά στο λεγόμενο «Σπαθί», το κεντρικό ηρώο της Κομοτηνής, τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο. Η αποπνικτική ζέστη έκανε τα πράγματα ακόμη χειρότερα. Η ένταση συνεχίστηκε για αρκετή ώρα, ώσπου γύρω στις 8 το βράδυ η όμορφη πόλη επανήλθε σε κανονικούς ρυθμούς.
Περισσότερα από το VICE
Πως ήταν στο νησί του Φεγγαριού και της Trance Πριν από Mισό Aιώνα;
Ιστορίες Ανθρώπων που Εκδικήθηκαν τους Όχι και Τόσο Καλούς Πρώην τους
Ξύλο, Μεθύσια και Μπινελίκια: Skippers Θυμούνται τους Χειρότερους Τσακωμούς σε Ιστιοπλοϊκό στα Ελληνικά Νησιά
Ακολουθήστε το VICE στο Twitter, Facebook και Instagram.