Δύο εικόνες - δύο κόσμοι... πόσες λέξεις για να περιγράψουν την ξεφτίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού;!

Οι δύο φωτογραφίες είναι από την ίδια αίθουσα, την αίθουσα «Μελίνα Μερκούρη» του ΣΕΦ και έχουν παρθεί με διαφορά λίγων μηνών.

Στην πάνω φωτογραφία, αποτυπώνονται οι εργασίες από την 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΠΑΜΕ που έγινε στις 19 και 20 Νοέμβρη 2016. Οι συνδικαλιστές από 536 συνδικαλιστικές οργανώσεις (12 Ομοσπονδίες, 15 Εργατικά Κέντρα, 457 Συνδικάτα και 52 Επιτροπές Αγώνα) για δύο μέρες έχουν κατακλύσει την αίθουσα, αλλά και τους χώρους γύρω από αυτήν, συζητάνε για τα προβλήματα και τις αγωνίες της εργατικής τάξης, καταθέτουν την πείρα από την προσπάθεια για την οργάνωση της πάλης της σε ταξική κατεύθυνση.

Στην κάτω φωτογραφία, οι εργασίες του προχτεσινού 30ού συνεδρίου του Εργατικού Κέντρου Αθήνας. Η μισοάδεια αίθουσα, στην οποία παρόντες είναι μόνο οι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ και απόντες οι αντιπρόσωποι των παρατάξεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, αποτυπώνει τις «εργασίες» του μεγαλύτερου Εργατικού Κέντρου της χώρας, με πάνω από 400 σωματεία - μέλη...

Δύο φωτογραφίες, δύο κόσμοι... Οι εργάτες ας βγάλουν και απ' αυτό τα συμπεράσματά τους.

Το φαινόμενο βέβαια δεν είναι καινούργιο...

Στις 23 του Μάρτη 2013 γράφαμε:

Αυτή την εικόνα παρουσίαζε η αίθουσα που διεξάγεται το 35^ο συνέδριο της ΓΣΕΕ, σήμερα το πρωί. Ένα δάσος από άδειες καρέκλες. Την ίδια στιγμή που στην αίθουσα βρίσκονταν όλοι οι αντιπρόσωποι του ΠΑΜΕ (που κατήγγειλαν το γεγονός), οι εκπρόσωποι των άλλων παρατάξεων απουσίαζαν πανηγυρικά, όπως απουσίαζαν πάντα από τα πραγματικά προβλήματα και τους αγώνες των εργατών. Μόνο που η πρόκληση αυτή τη φορά ξεπερνάει κάθε προηγούμενη. 

35ο συνέδριο της ΓΣΕΕ.
Μάρτης 2013, Αλεξανδρούπολη

Την ώρα που η εργατική τάξη της χώρας δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο από την κυβέρνηση των πλουτοκρατών, την ώρα που η ξεπουλημένη ηγεσία των καρεκλοκένταυρων της ΓΣΕΕ καλεί τους εργαζόμενους να μείνουν έξω από «χρώματα» και «μακριά από κόμματα», την ώρα που ξοφλημένες συνδικαλιστικές καριέρες αλλάζουν στέγη για να μπορέσουν να παραμείνουν στο προσκήνιο, την ίδια ώρα, όλοι αυτοί και μαζί οι υπόλοιποι αντιπρόσωποί τους, αντί να συζητούν με ποιους τρόπους οι εργάτες θα σταθούν όρθιοι, απουσιάζουν με τρόπο θρασύ και προκλητικό από την αίθουσα του συνεδρίου, συμπεριφερόμενοι σαν τουρίστες σε διακοπές! Φαίνεται πως τους κούρασε το πολύ άγχος τους για το πώς το «χρέος» θα γίνει «βιώσιμο», και πότε  θα έρθει  η «ανάπτυξη»… 

Και στις 27 του Μάη 2013:

Αποχώρησαν από το 28ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, καταγγέλλοντας τον πλήρη εκφυλισμό των διαδικασιών του. 

28^ο Συνέδριο του ΕΚΑ, Μάης 2013.
Πριν και μετά την αποχώρηση των
ταξικών δυνάμεων...

Όπου ΓΣΕΕ βάλτε …Εργατικό  Κέντρο Αθήνας (ΕΚΑ)  αλλάξτε τις ημερομηνίες καιδιαβάστε το κείμενο . Οι φωτογραφίες... ανανεώθηκαν, Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…

e-oikodomos

Μπαρούτι τα προάστια του Παρισιού μετά το βιασμό νεαρού μαύρου από αστυνομικό

Ταραχές στα προάστια της γαλλικής πρωτεύουσας - Ο νεαρός τραυματίστηκε σοβαρά και χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση.

Μπαρούτι... μυρίζει στα βόρεια προάστια του Παρισιού και συγκεκριμένα στην περιοχή του Ολνέ-σου-Μπουά. Το προάστιο ταλανίζεται εδώ και τρεις μέρες από ταραχές μετά το επεισόδιο με αστυνομικό που φέρεται να σοδόμισε έναν 22χρονο μαύρο με το γκλομπ του.

Ο 22χρονος οδηγήθηκε στο χειρουργείο μετά την πράξη αυτή που αποδίδεται σε αστυνομικό ενώ το επεισόδιο αυτό έχει βιντεοσκοπηθεί εν μέρει. Στον αστυνομικό έχει ασκηθεί δίωξη για βιασμό ενώ τρεις συνάδελφοί του κατηγορούνται για βιαιοπραγία από κοινού. Όλοι τους έχουν τεθεί σε αργία από τα καθήκοντά τους.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας πυρπολήθηκαν 5-10 αυτοκίνητα ενώ υπέστησαν ζημιές περιπολικά και ασθενοφόρα. Από αστυνομική πηγή έγινε επίσης γνωστό ότι οι αστυνομικοί που είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή εγκλωβίστηκαν και αναγκάστηκαν να πυροβολήσουν στον αέρα για να διαλύσουν το πλήθος.

Εν τω μεταξύ, ο Γάλλος πρόεδρος Ολάντ επισκέφθηκε σήμερα τον νεαρό που έπεσε θύμα αστυνομικής βίας και πέρασε μισή ώρα με το θύμα, τον 22χρονο Τεό και την οικογένειά του. Ο νεαρός τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη σύλληψή του, την περασμένη Πέμπτη και χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. 

Ο Γάλλος πρόεδρος έπλεξε το εγκώμιο του Τεό, ενός νεαρού "γνωστού για την υποδειγματική συμπεριφορά του", ο οποίος αντέδρασε "με αξιοπρέπεια και υπευθυνότητα" σε αυτό που του συνέβη.

Ο ίδιος ο Τεό κάλεσε τους νεαρούς της γειτονιάς του να "μην κάνουν πόλεμο" αλλά "να παραμείνουν ενωμένοι" και τόνισε ότι έχει εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη.

Ο δήμαρχος του Ολνέ-σου-Μπουά, Μπρουνό Μπεσιζά, ζήτησε σήμερα από την κυβέρνηση να στείλει ένα "ισχυρό μήνυμα" στους κατοίκους για να τους διαβεβαιώσει ότι "το κράτος τους στηρίζει, δεν είναι εναντίον τους".

Ο πρωθυπουργός Μπερνάρ Καζνέβ τόνισε ότι θα επιδειχθεί η μεγαλύτερη αυστηρότητα στους αστυνομικούς που θα κριθούν ένοχοι για "σοβαρά παραπτώματα". "Ξέρω μέχρι ποιου σημείου εκτίθενται οι αστυνομικοί στο πλαίσιο του αγώνα τους κατά της τρομοκρατίας και της βίας αλλά σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να είναι απολύτως υποδειγματικοί" τόνισε.

Αρκετές εκατοντάδες άνθρωποι συμμετείχαν την Δευτέρα σε μια πορεία σε ένδειξη συμπαράστασης στον 22χρονο, στο Ολνέ-σου-Μπουά.

news

Καπιταλισμός ανοιχτός σε όλους ή ραγδαία του πτώση

Andrew Liveris

«Η επιστήμη δεν γνωρίζει χώρα», είχε πει ο μεγάλος χημικός του δέκατου ένατου αιώνα,  Louis Pasteur, «γιατί η γνώση ανήκει στην ανθρωπότητα, και είναι η φλόγα που φωτίζει τον κόσμο». Σήμερα, οι καινοτόμες τεχνολογίες και ιδέες που κινούν την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση ανήκουν σε όλη την ανθρωπότητα, και αποδεικνύονται σωστά τα λόγια του Pasteur με τρόπο που ο ίδιος δεν θα μπορούσε να φανταστεί.

Αλλά ενώ η επίπτωση της τεχνολογικής καινοτομίας είναι παγκόσμια, επηρεάζει διαφορετικούς πληθυσμούς με δραματικά διαφορετικούς τρόπους. Οι ταχέως μεταβαλλόμενες συνθήκες έχουν βελτιώσει τις οικονομικές προοπτικές κάποιων ανθρώπων, αλλά έχουν χειροτερέψει αυτές κάποιων άλλων, ρίχνοντας μια σκιά δυσαρέσκειας πάνω σε ολόκληρη την παγκόσμια οικονομία. Για όσους από εμάς που γνωρίζουμε από την ιστορία και την εμπειρία ότι η καινοτομία δημιουργεί νέες ευκαιρίες και ευημερία σε όλο τον κόσμο, είναι καιρός να εντείνουμε τις προσπάθειές μας για να σφυρηλατηθεί ένας πιο ανοικτός σε όλους καπιταλισμός, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να μοιραστούν τα οφέλη της προόδου.

Ιστορικά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τεχνολογική καινοτομία και το παγκόσμιο εμπόριο έχουν ενισχύσει την ταχεία υλική πρόοδο και δραματική αύξηση του βιοτικού επιπέδου. Σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, η παγκόσμια οικονομία είναι περισσότερο από πέντε φορές μεγαλύτερη από ό, τι ήταν πριν από μισό αιώνα, με το παγκόσμια κατά κεφαλήν ΑΕΠ να υπερδιπλασιάζεται κατά την ίδια περίοδο.

Οι αριθμοί αυτοί αντιπροσωπεύουν κάτι περισσότερο από υψηλότερα κέρδη για τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, ανέρχονται σε εκατομμύρια θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, και δισεκατομμύρια ζωές που βελτιώθηκαν. Το 2015, η Παγκόσμια Τράπεζα υπολόγισε ότι το μερίδιο του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας θα πέσει σύντομα, για πρώτη φορά, κάτω από το 10% – από κάτω του 40% που ήταν μόλις πριν από τρεις δεκαετίες.

Αλλά η παγκόσμια οικονομία σαφώς δεν υπηρετεί όλους εξίσου, και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν – και πολύ ορθά – ότι δεν τους υπηρετεί καθόλου. Τον Ιούλιο του 2016, η Global Institute McKinsey κυκλοφόρησε μια εκτενής έκθεση επί των εισοδημάτων για τις 25 προηγμένες οικονομίες σε όλο τον κόσμο. Για το, εντυπωσιακό, 65-70% των νοικοκυριών το εισόδημα παρέμεινε στάσιμο ή μειώθηκε μεταξύ των ετών 2005 και 2014. Ο αριθμός αυτός είναι ακόμη πιο αξιοσημείωτος όταν τον συγκρίνουμε με τα 12 χρόνια που προηγήθηκαν του 2005, όταν λιγότερο από 2% των νοικοκυριών είχαν εισοδήματα στάσιμα ή πτωτικά. Δεν θα πρέπει να εκπλήσσει κανέναν, λοιπόν, ότι η πλειοψηφία των πολιτών σε αρκετές από αυτές τις χώρες λένε ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι πλέον μια δύναμη του καλού.

Για να διατηρηθεί η οικονομική πρόοδος κατά τη φάση της ευρέως διαδεδομένης – και δικαιολογημένα – απογοήτευσης, πρέπει να λάβουμε μέτρα για να διορθώσουμε ότι είναι λάθος στην παγκόσμια οικονομία, συνεχίζοντας να συμμετέχουμε σε αυτή. Δυστυχώς, οι πρόσφατες πολιτικές αναταραχές δεν θα βοηθήσουν στην προσπάθεια αυτή. Το γραφείο ευθύνης για την κατάρτιση του προϋπολογισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, προβλέπει ότι η έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση θα μειώσει την οικονομική ανάπτυξη της Βρετανίας κατά 2,4% έως το 2020. Η εκλογή του Donald Trump στις Ηνωμένες Πολιτείες αποδεικνύει ομοίως την ίδια ανάγκη για ανάληψη αποφασιστικής δράσης για μια παγκόσμια οικονομία χωρίς αποκλεισμούς, ή τον κίνδυνο να προβλέψουμε περισσότερες πολιτικές και οικονομικές αναταραχές που θα εμποδίσουν την περαιτέρω ανάπτυξη.

Για το σκοπό αυτό, οι κυβερνήσεις θα πρέπει να διαδραματίσουν έναν ζωτικό ρόλο, αλλά το ίδιο, επίσης, και ο ιδιωτικός τομέας. Οι ηγέτες των επιχειρήσεων έχουν τώρα μια πραγματική ευκαιρία να προωθήσουν έναν πιο ανοιχτό σε όλους καπιταλισμό, έναν καπιταλισμό που δεν παράγει μόνο κέρδη, αλλά δημιουργεί, επίσης, ευκαιρίες και ευημερία για όλους.

Η επιτυχία προϋποθέτει οι μεμονωμένες επιχειρήσεις – και ιδιαίτερα εκείνες με παγκόσμια εμβέλεια – να σκέφτονται πέρα από τους ισολογισμούς τους, και να αναλάβουν τις ευθύνες που παραδοσιακά δεν είχαν κεντρική σημασία για την επίτευξη των σκοπών τους. Οι εταιρείες πρέπει να κάνουν περισσότερα για να μεγιστοποιήσουν όχι μόνο την αξία των μετόχων τους αλλά και όλων των ενδιαφερόμενων που συμμετέχουν στις κοινότητες που επηρεάζονται από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Οι επιχειρηματικοί ηγέτες μπορούν – και πρέπει – να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο των επιχειρήσεων στην κοινωνία.

Φυσικά, δεν θέλουμε να υποδηλώσουμε ότι οι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις θα πρέπει να γίνουν φιλανθρωπικά ιδρύματα. Αντίθετα, οι επιχειρήσεις που αναπτύσσονται και πετυχαίνουν σε ένα ολοένα και πιο ασταθή περιβάλλοντα θα είναι εκείνες που θα δημιουργήσουν τη μεγαλύτερη αξία για την κοινωνία στο σύνολό της. Οι εταιρείες που θα καθορίσουν τον εικοστό πρώτο αιώνα θα αναγνωρίσουν ότι η άδεια λειτουργίας τους δεν είναι απλά ένα δώρο από τους μετόχους ή τις κυβερνήσεις, αλλά μάλλον, θα πρέπει να την κερδίσουν με την παροχή πραγματικών λύσεων, τη δημιουργία θέσεων εργασίας, και διαδραματίζοντας έναν εποικοδομητικό ρόλο στις κοινότητες σε όλο τον κόσμο.

Ο ανοιχτός σε όλους καπιταλισμός έχει τελικά να κάνει με την επαναποδοχή του αγνού σκοπού της επιχείρησης: να λύσει τα προβλήματα και να βελτιώσει τις ζωές των ανθρώπων. Κάτι τέτοιο είναι ιδιαίτερα απαραίτητο σε μια εποχή κρίσης και αβεβαιότητας. Έχοντας τόσες πολλές παγκόσμιες προκλήσεις να αντιμετωπίσει, ο ανοιχτός σε όλους καπιταλισμός είναι ο μόνος τρόπος για να διασφαλιστεί ότι η πρόοδος που έχει επιτευχθεί κατά τον τελευταίο αιώνα θα συνεχιστεί και τον επόμενο, και όχι μόνο.

Πηγή: Project Syndicate

dotnews

Η Google επιμένει… η Κίνα αντιστέκεται;

Οι ιδιοκτήτες των Android smartphones σε πολλές χώρες του κόσμου βασίζονται κυρίως στο Play Store της Google για την λήψη εφαρμογών και ενημερώσεων. Στην Κίνα όμως η κατάσταση φαίνεται να είναι διαφορετική καθώς το Play Store είναι μπλοκαρισμένο.

Η Gοogle όμως δεν εγκαταλείπει τόσο εύκολα την μάχη και σκοπεύει να κάνει διαθέσιμο το Play Store και στους ανθρώπους της Κίνας και μάλιστα ο γίγαντας της τεχνολογίας βρίσκεται σε συνομιλίες με την κινέζικη εταιρεία Διαδικτύου, την NetEase.

Στο σημείο αυτό δεν υπάρχει καμία εγγύηση σχετικά το κλείσιμο της συμφωνίας αλλά η Goοgle σίγουρα αποτελεί έναν πολύτιμο συνεργάτη για την NetEase. Επιπλέον, ο πρόεδρος της Alphabet, Eric Schmidt δήλωσε ότι η Google χρειάζεται έναν επιχειρηματικό σύμμαχο προκειμένου να διαπραγματευτεί με την κινέζικη κυβέρνηση για την προσθήκη του Play Store στην χώρα.

Επειδή το τμήμα επιχειρήσεων της Κίνας δέχεται  πολλούς περιορισμούς από την κυβέρνηση δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το Play Store οφείλει να κάνει ορισμένες τροποποιήσεις πριν προσφερθεί στο κοινό.

Η Apple με την σειρά της είχε αναγκαστεί να καταργήσει ορισμένες εφαρμογές από το App Store για να μπορέσει η υπηρεσία να κυκλοφορήσει στην Κίνα. Συγκεκριμένα, πρόσφατα αφαιρέθηκε το New York Times από τα καταστήματα της Κίνας. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να δούμε ποιες εφαρμογές θα χρειαστεί να κρατήσει η Goοgle από το Play Store. Επιπλέον, η Goοgle θα πρέπει να φιλοξενήσει μερικά δεδομένα εφαρμογών το οποίο αποτελεί μια από τις κύριες απαιτήσεις για τους προγραμματιστές εφαρμογών της χώρας.

Για την ώρα οι κινέζοι χρήστες των Android smartphones βασίζονται σε πηγές τρίτων όπως Alibaba και Tencent για την λήψη εφαρμογών και ενημερώσεων.

 

Πηγή

Στους δρόμους ξανά στις 13 Φλεβάρη

Στους δρόμους βγαίνουν ξανά οι μαθητές τη Δευτέρα 13 Φλεβάρη.

Οι Συντονιστικές Επιτροπές Μαθητών Αθήνας και Πειραιά και η Συντονιστική Επιτροπή ΕΠΑΛ καλούν σε πορεία εκείνη τη μέρα με ραντεβού στις 10 το πρωί στα Προπύλαια, ενώ αντίστοιχες κινητοποιήσεις προγραμματίζονται και σε άλλες πόλεις.

«Κινητοποιούμαστε για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εμείς και οι γονείς μας, ενάντια στις αλλαγές και τα μέτρα που φέρνουν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και οι συνεργάτες τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δείχνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας, υποδεχόμαστε θερμά τα προσφυγόπουλα στα σχολεία μας», σημειώνουν μεταξύ άλλων στο κάλεσμά τους οι Συντονιστικές Επιτροπές.

902

Πόσο επικίνδυνο είναι να νοσταλγείς κάτι που δεν έζησες;

Του Δημήτρη Νίκογλου

Πολλές φορές ακούω από αγανακτισμένους φίλους και γνωστούς μέσα στην απόγνωσή τους να λένε με τόση ευκολία το γνωστό,
ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει...
Αμέσως αμέσως μου έρχεται στο μυαλό η γενιά εκείνη των αγωνιστών του πολυτεχνείου που για να απαλλαγούμε από κάθε λογής καθεστωτικές συμπεριφορές έδωσαν αγώνες τους οποίους τους πλήρωσαν κυριολεκτικά με αίμα, και ανθρώπινες ζωές.
Το τίμημα μεγάλο, μα θα μου πείτε, τι ποιο μεγάλο από την ελευθερία..;  Αγωνιστές στην ζωή είμαστε όλοι, απλά μερικοί άνθρωποι αντιστέκονται λίγο παραπάνω σηκώνοντας ένα πανό σε μια διαδήλωση, άλλοι απεργούν για καλύτερες συνθήκες εργασίας, άλλοι απεργούν για καλύτερους μισθούς κλπ. κλπ.
Το σίγουρο είναι πως χωρίς αγώνα δεν κερδίζεις τίποτα, και ο σίγουρα χαμένος είναι αυτός που δεν
αγωνίστηκε ποτέ. Όλοι οι αγώνες έχουν την αξία τους και καλώς δίνονται, πόσο μάλλον οι αγώνες εκείνοι που δόθηκαν για την δημοκρατία έναντι των τυράννων της εποχής εκείνης κάτω από αντίξοες συνθήκες και με βαθμό επικινδυνότητας μεγάλο.
- Δεν θα νοσταλγούσα ποτέ ανθρώπους με καθεστωτικές συμπεριφορές ούτε και τα πολιτεύματα αυτών όσο αγανακτισμένος και να είμαι.

Τι ποιο ξεπερασμένο από την απολυταρχία;

Ακούω πολλές φορές από νοσταλγούς του καθεστώτος εκείνου να λένε πως τότε  υπήρχε τάξη, υπήρχε ευημερία, γίνανε εκείνα γίνανε τα άλλα και αναρωτιέμαι.. Κράτη που δεν είχαν τέτοια πολιτεύματα μείναν πίσω; όχι βέβαια, αντιθέτως πήγαν μπροστά και ευημερούν απέχοντας παρασάγκας από την πληγωμένη μας Ελλάδα.
Εγώ μάλιστα θα ΄λεγα πως το καθεστώς των τυράννων της εποχής εκείνης μας πήγε χρόνια πίσω και το μόνο που μας άφησε  να θυμόμαστε είναι: Την διχόνοια μεταξύ μας,  και τον διαχωρισμό των ανθρώπων σε "καλούς" και "κακούς " πάντα κατά το δοκούν...
 Με την ευκολία που μας διακρίνει ασκούμε πάντα κριτική για το τότε, χωρίς να σκεφτούμε πως για να εκφράσεις την γνώμη σου ελεύθερα τους καιρούς εκείνους, θα έπρεπε να ανήκεις στους αρεστούς εθνικόφρονες, αν ανήκες στους άλλους, τους λεγόμενους αντιφρονούντες, αυτούς τους απαγόρευαν ακόμα και τη "σκέψη" πόσο μάλλον το λόγο.

 Κλείνοντας θα ήθελα να ευχηθώ ότι καλύτερο για την Ελλάδα, και με την ευκαιρία να πω πως η δημοκρατία είναι ένα από τα καλύτερα πολιτεύματα στον σύγχρονο κόσμο αρκεί να μην φτάνει στο άλλο άκρο της, αυτό της αναρχίας.
 Ως προς το τότε καθεστώς, θα ήθελα από τους νοσταλγούς και από τους πολέμιους της εποχής εκείνης, να μην ξεχνούν, και για ορισμένους, να μην έχουν επιλεκτική μνήμη..
Ως δική μου επιθυμία θα κλείσω με δυο λέξεις: Ποτέ Ξανά.

Blogger Dimitris Nikogloy

* Μπορεί το άρθρο να φαντάζει ανεπίκαιρο μα είναι επίκαιρο όσο ποτέ..

Σκληρό σαδομαζοχιστικό πορνό…

Είχα καιρό να κάνω σεξ! Τι η κρίση, τι τα οικονομικά μου, τι η διάθεσή μου με οδήγησαν στην περιχαράκωση! 40 χρονών γυναίκα, όμορφη, ψηλή, καλοστεκάμενη και είχα κλειστεί στον εαυτό μου χωρίς κοινωνικές επαφές, χωρίς φιλικές συναναστροφές! Ήμουν σίγουρη ότι η κατάθλιψη με είχε κυριέψει, αλλά δεν ήθελα να το παραδεχτώ ούτε στον ίδιο μου τον εαυτό! Δεν ήθελα σε καμία περίπτωση να χαζέψω, δεν ήθελα να ξεπέσω στα ψυχοφάρμακα, δεν ήθελα πολύ περισσότερο να καταλήξω στα ψυχιατρεία!

Απόκριες κάποιας χρονιάς αποφάσισα πως είναι η καταλληλότερη ευκαιρία για να βγω απ’ το καβούκι μου, να σπάσω τα δεσμά της κατάθλιψης, να πείσω και τον ίδιο μου τον εαυτό ότι δεν έχω ψυχολογικά προβλήματα! Έπρεπε να βγω στον κόσμο, έπρεπε να συναναστραφώ ανθρώπους, έπρεπε να φλερτάρω, έπρεπε τελικά να κάνω σεξ! Κάποιες φορές που τόλμησα να μιλήσω με παλιούς φίλους μου είπαν να ξεκινήσω από αυτό μπας και συνέλθω!

Αποφάσισα σ’ αυτές τις απόκριες να φορέσω αποκριάτικη στολή και να πάω σε μασκέ πάρτι, να πιω, να διασκεδάσω και να προκύψει οπωσδήποτε ένα καλό τέλος που θα με ανέβαζε στον 7^ο ουρανό! Έπρεπε όμως να ντυθώ κάτι συμβολικό που να έκανε τους άντρες να καταλάβουν ότι είμαι έτοιμη για όλα! Ξαφνικά ένα φως άστραψε στο μυαλό μου, σαν το φως που βλέπει ο Αλέξης στο τέλος του τούνελ των μνημονίων! Θα ντυθώ, σκέφτηκα, μνημόνιο! Και ποιος δεν θα θέλει να σκίσει ένα μνημόνιο;!

Ντύθηκα την καρναβαλίστικη στολή με την μορφή τόμου που πάνω της έγραφε με μεγάλα γράμματα «δεύτερο μνημόνιο» και πήγα σ’ ένα τεράστιο μασκέ πάρτι! Μετά από πολύ καιρό ήμουν ανάμεσα σε πλήθος κόσμου και προπαντός ανάμεσα σε ανδρικό πληθυσμό! Ακόμα ήμουν εντυπωσιακή κι έτσι γρήγορα μάζεψα γύρω μου «αυλή»! Παλικάρια σαν τα κρύα τα νερά, αλλά εγώ διάλεξα αυτό που μου προξένησε την μεγαλύτερη εντύπωση! Ο τρόπος που μιλούσε, ο τρόπος που στεκόταν, ο τρόπος που σε ενέπνεε! Δεν ήταν ο ομορφότερος απ’ όλους αλλά το παρουσιαστικό του και ο τρόπος της έκφρασής του μ’ έκαναν να διαλέξω εκείνον! Η νύχτα προχώρησε, η μέθη από το ποτό μπλέχτηκε με τη μέθη της αύρας του παλικαριού και δεν αργήσαμε να βρεθούμε στο σπίτι του.

Η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή! Είχα καιρό να βρεθώ μόνη μου με άντρα και καθώς ήμουν ντυμένη «δεύτερο μνημόνιο» ο συνειρμός του σκισίματος μ’ έκανε να παραληρώ! Το παλικάρι που διάλεξα φορούσε μια περίεργη στολή! Άγιο τον έλεγες, Ζορό τον έλεγες, επαναστάτη τον έλεγες! Δύσκολα μπορούσες να προσδιορίσεις τι ήταν ντυμένος και κουβαλούσε μαζί του και μία βαλίτσα! Με πήρε στα χέρια του, μου έδωσε ένα φιλί στο στόμα, με απογείωσε στ’ ουράνια και με ξάπλωσε απαλά μπρούμυτα στο κρεβάτι! Άκουσα ν’ ανοίγει την βαλίτσα του και μέχρι να το καταλάβω με είχε δέσει με χειροπέδες στο κρεβάτι ακινητοποιώντας χέρια και πόδια! Ένα ρίγος με διαπέρασε καθώς δεν είχα ξανακάνει παρόμοια πράγματα και μετά από τόσον καιρό αποχής όχι μόνο θα ξανάνιωθα την χαρά, αλλά θα έκανα και προχωρημένα πράγματα! Χαλάρωσα καθώς περίμενα το σκίσιμο του δεύτερου μνημονίου που φορούσα απάνω μου, αλλά αντί γι’ αυτό μου ήρθε ένας μπάτσος στα πισινά! Ακόμα πιο προχωρημένα σκέφτηκα! Δεν πρόλαβα να σκεφτώ πολύ ακόμα! Ο μπάτσος έγινε μαστιγιά και η μαστιγιά βουρδουλιά και άρχισα να φωνάζω και να κλαίω και να τον παρακαλώ να σταματήσει γιατί εγώ ήθελα απλά να σκίσει το δεύτερο μνημόνιο και όχι να ξεσκίσει της σάρκες μου!

Όταν τελείωσε ο ξυλοδαρμός τα αίματα είχαν γεμίσει τον τόπο, οι σάρκες μου κρέμονταν, ενώ δεν είχε μείνει τίποτα από το δεύτερο μνημόνιο που φορούσα πάνω μου! Τουλάχιστον, σκέφτηκα, σκίστηκε το δεύτερο μνημόνιο! Το παλικάρι που ερωτεύτηκα με την πρώτη ματιά με έλυσε και με σήκωσε από το κρεβάτι! Που να πήγαινα όμως γυμνή και γεμάτη αίματα με ξεσκισμένες σάρκες;! Το παλικάρι όμως είχε προνοήσει! Έβγαλε από την βαλίτσα του ένα ολοκαίνουργιο καρναβαλίστικο φόρεμα με μορφή τόμου και μου το φόρεσε! Κοιτάχτηκα στον καθρέφτη του! Το φόρεμα ήταν ολόιδιο με αυτό που φορούσα πριν, με τη διαφορά ότι αντί για «δεύτερο μνημόνιο», έγραφε «τρίτο μνημόνιο»!

Με ξεπροβόδισε μέχρι την πόρτα και μου έδωσε ένα γλυκό φιλί στο μάγουλο. Τον κοίταξα καθώς τα μάτια μου ήταν γεμάτα δάκρυα!

– Δεν ήθελα να γίνει κάτι τέτοιο, του είπα! Εγώ δεν ντύθηκα μνημόνιο για να υποστώ όλο αυτό!

-Μα, μου απάντησε, είδες τη βαλίτσα! Κατάλαβες τι έχει μέσα! Μην μου τα γυρίζεις τώρα!

– Στην βαλίτσα είπες ότι είχες την ελπίδα και φώναζες στο μασκέ πάρτι «φέρτε μου μνημόνια να τα σκίσω»! Γι’ αυτό σε διάλεξα κι εγώ!

– Πιωμένη ήσουνα! Είπα κι εγώ καμιά μ@λ@κί@ παραπάνω, κατάλαβες κι εσύ πολλές μ@λ@κίες παραπάνω! Τι να κάνουμε τώρα;!

Έσκυψε ξανά και με φίλησε γλυκά στο μάγουλο!

– Θα έρθει εποχή που θα σκίσω και τα μνημόνια, μου είπε. Κάνε υπομονή! Έχουμε όμως ακόμα καιρό γι’ αυτό! Του χρόνου να ξαναρθείς. Θα σε ντύσω τέταρτο μνημόνιο!

Μου έδωσε μια γερή κλωτσιά στον κώλο και έκλεισε την πόρτα!

Τώρα κάθομαι στο ψυχιατρείο και στα διαλλείματα των κρίσεων, όταν δεν τρέμουν τα χέρια μου από τις κρίσεις κι όταν δεν είναι μαγκωμένα από τα ψυχοφάρμακα, γράφω τις προσωπικές μου εμπειρίες από τα σκισίματα των μνημονίων!!

Σηναφοτσίρας

Χρυσή Αυγή: Ηλιθιότητα και μισανθρωπία

Και αυτά: 

Ως απόδειξη για τα λεγόμενα τους και τα συμπεράσματα τους είχαν ένα από τα βίντεο που έχει προβληθεί αρκετές φορές από χθες:

imerodromos

ΝΟΣΗΛΕΥΟΤΑΝ ΣΕ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Πέθανε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, σε ηλικία 74 ετών

Εφυγε από τη ζωή ο Λουκιανός Κηλαηδόνης. Την είδηση έκανε γνωστή η σύζυγός του Άννα Βαγενά. 

«Ο Λουκιανός έφυγε σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 2017, τα ξημερώματα από κοντά μας.

Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.

Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.

Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμό GR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη».

Νοσηλευότανε σε μονάδα εντατικής θεραπείας 

«Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης απεβίωσε τα ξημερώματα μετά από βραχεία νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου ΥΓΕΙΑ, λόγω προχωρημένου σταδίου καρδιακής ανεπάρκειας» αναφέρει το ιατρικό ανακοινωθέν.

Εμπνευσμένος τραγουδοποιός, συνθέτης, στιχουργός και ερμηνευτής.

Ο Λουκιανός Κηλαηδόνης γεννήθηκε στις 15 Ιουλίου του 1943.
Σπούδασε στο Λεόντειο Λύκειο Πατησίων και κατόπιν Αρχιτεκτονική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, καθώς και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Αθήνας), χωρίς ποτέ να ασκήσει αυτό το επάγγελμα. 
Η καλλιτεχνική καριέρα του Λουκιανού Κηλαηδόνη ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν γράφει τη μουσική για τη θεατρική παράσταση του έργου της Κωστούλας Μητροπούλου Η Πόλη μας. 
Τα τραγούδια, στον ομότιτλο δίσκο που κυκλοφόρησε, ερμηνεύουν η Βίκυ Μοσχολιού και ο Μανώλης Μητσιάς. Συνεχίζει παραγωγικότατος με πολλά τραγούδια και περισσότερη μουσική (προσωπικοί δίσκοι, συμμετοχές και συνεργασίες, μουσική ή/και στίχους για θεατρικές και κινηματογραφικές παραστάσεις, για τηλεοπτικές εκπομπές, κ.α.). 

Πολλά από τα τραγούδια του αγαπήθηκαν και τραγουδήθηκαν πολύ («Είμαι ένας φτωχός και μόνος κάουμποϋ», «Μια μέρα μιας Μαίρης», «Ο ύμνος των μαύρων σκυλιών», "Ντίσκο", κ.α.). 

Για δέκα χρόνια έγραφε αποκλειστικά τη μουσική για το «Ελεύθερο Θέατρο» («Ελεύθερη Σκηνή»), με επιλεγμένα κομμάτια να περιλαμβάνονται στο άλμπουμ «Πάμε μαέστρο». Ηταν βασικός συνθέτης των παραστάσεων του «Θεσσαλικού Θεάτρου» της πρώτης περιόδου.

Εχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με το Λαϊκό Θέατρο του Λ. Τριβιζά, με την παιδική σκηνή της Ξένιας Καλογεροπούλου αλλά και το θέατρο Μεταξουργείο που δημιούργησε με την Αννα Βαγενα.

Ο Λουκιανός σύζυγος, πατέρας και παππούς...

Σαράντα πέντε χρόνια κοινής ζωής μοιράστηκαν ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και η Αννα Βαγενά, με την οποία

έχουν δύο κόρες, τη Γιασεμή, που είναι ηθοποιός και τη Μαρία που ενώ ακολούθησε το επάγγελμα της κοινωνικής λειτουργού, στράφηκε τελικά στο τραγούδι. Πέρυσι έγινε και παππούς.

Ηταν αρχές του ΄70 όταν γνωρίστηκαν, νεαροί τότε καλλιτέχνες. Η Βαγενά μόλις είχε ολοκληρώσει την ταινία "Το προξενιό της Αννας" ενώ εκείνος έκανε την "Κόκκινη κλωστή". Μαζί πήγαν στη Θεσσαλονίκη στο κινηματογραφικό φεστιβάλ, όπου η Βαγενά πήρε και το πρώτο βραβείο. Βήμα βήμα συνέχισαν την κοινή τους ζωή, προχωρώντας παράλληλα εκείνος στα μουσικά κι εκείνη στα θεατρικά.

Από το 1999 που έφτιαξαν τον χώρο στο Μεταξουργείο ο Λουκιανός Κηλαηδόνης και η Αννα Βαγενά είχα εγκτατασταθεί εκεί, στο πεζόδρομο της οδού Ακαδήμου: Εκεί ήταν το θέατρό της, εκεί και το σπίτι τους. Ενας χώρος για καφέ κι ένας μεγαλύτερος για εστιατόριο είχε μετατρέψει τον πέτρινο χώρο σε σημείο αναφοράς για την οικογένεια, τους φίλους, τους πελάτες, τους θεατές....  

Διοργάνωσε το ιστορικό πάρτι στη Βουλιαγμένη 

Ιδιαίτερη μνεία απαιτεί η πρώτη μεγάλης κλίμακας συναυλία του, το περίφημο Πάρτυ στη Βουλιαγμένη, που έγινε στις 25 Ιουλίου του 1983 και που συγκέντρωσε πάνω από 70.000 άτομα (άλλες εκτιμήσεις ανεβάζουν τον αριθμό στις 100.000).

Στο πάρτυ αυτό εμφανίστηκαν διαδοχικά οι Διονύσης Σαββόπουλος, Μαργαρίτα Ζορμπαλά, Βαγγέλης Γερμανός, Γιώργος Νταλάρας, Αφροδίτη Μάνου και Μαντώ, αποβιβαζόμενοι με ταχύπλοα στην πλωτή εξέδρα. 

Σε μια εποχή που ο όρος beach party δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστός, αυτό το πάρτυ κατάφερε να δημιουργήσει το αδιαχώρητο σε όλη την παραλιακή λεωφόρο, από τη Βουλιαγμένη μέχρι τη Λεωφόρο Συγγρού. Όχι άδικα, το Πάρτι στη Βουλιαγμένη θεωρήθηκε το ελληνικό Woodstock και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με αυτήν την εκδήλωση ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που έβγαλε τις συναυλίες από τα γήπεδα και τα θέατρα, σε φυσικούς χώρους. 

ΠΗΓΗ

Άλλα κόλπα στο thepressproject: Οι εργαζόμενοι ως όμηροι (Ηχητικό)

Δεν έχει τέλος η κατάντια του αφεντικού του The press project. Όπως όλοι θυμούνται, τον Σεπτέμβρη οι εργαζόμενοι έκαναν απεργία γιατί τους χρωστούσε πλέον 7 μηνιάτικα.
Η «εναλλακτική δημοσιογραφία» ασκείται δαπάναις των εργαζομένων, που δεν είχαν πια αντοχή να χρηματοδοτούν τον Κ. Εφήμερο για το φοβερό του όραμα. 

Τότε ο Κ. Εφήμερος απείλησε ότι θα κλείσει το thepressproject αν ο κόσμος δεν τον βοηθήσει για να ξεχρεώσει αυτά που χρωστάει στους εργαζόμενους. Κάποιος κόσμος συγκινήθηκε και ανταποκρίθηκε –ίσως δεν ήξερε ότι οι απλήρωτοι του thepressproject χρονολογούνται από το… 2013 και ποτέ δεν έχουν εξοφληθεί. 

Έτσι έγινε και τώρα: έδωσε λίγα λεφτά στους απεργούς και… τους έδιωξε, κρατώντας τα υπόλοιπα χρήματα για να συνεχίσει το «όραμά» του.
Σύμφωνα με τα δικά του λεγόμενα έκανε κανονικές συμβάσεις στους νέους εργαζόμενους που πήρε (παραδέχτηκε, δηλαδή, εμμέσως ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν είχε κανέναν εργαζόμενο με σύμβαση εργασίας!). Μερικούς μήνες μετά, επανέρχεται λέγοντας αυτό που θα ακούσετε στο ηχητικό: ότι αν δεν του δώσετε κι άλλα χρήματα, θα απολύσει 4 εργαζόμενους!


Μια μικτή απορία: σε τι διαφέρουν όλα αυτά από όσα λέει κάθε αφεντικό; Σε τι διαφέρουν από όσα πρεσβεύει ο νεοφιλελευθερισμός; Σε τι διαφέρουν από όσα προβλέπουν τα μνημόνια –τα οποία κατά τα άλλα ο Κ. Εφήμερος καταγγέλλει; Σε τίποτα! Το όνειρο κάθε αφεντικού είναι να πληρώνει τους εργαζόμενους του όποτε έχει κι όποτε μπορεί, να μην τους ασφαλίζει, να τους αφήνει απλήρωτους, και να μπορεί να τους απολύει όποτε πέφτουν τα κέρδη του. Μήπως ο Μαρινόπουλος ή ο Ψυχάρης δεν χρησιμοποιούν ως «όμηρους» τους εργαζόμενους για να πάρουν ευνοϊκές ρυθμίσεις και να πληρώσουμε όλοι εμείς τα δικά τους χρέη;

Τι διαφορά έχει το «θα απολύσω 4 αν δεν με πληρώσετε» του Κ. Εφήμερου, από το «θα απολυθούν 500 εργαζόμενοι αν δεν μου ρυθμίσετε τα δάνεια» του Στ. Ψυχάρη; Καμία... Οπότε ας αφήσουμε κατά μέρος την εναλλακτική δημοσιογραφία και όλα αυτά τα ωραία, γιατί εναλλακτική ενημέρωση και νεοφιλελευθερισμός δεν πάνε μαζί…

vathikokkino

Οι φίλοι μας τα ζώα οι ρατσιστές!

Η επίθεση σε βάρος των ρατσιστών είναι μια ανεπίτρεπτη και απαράδεκτη διαδικασία, η οποία δεν δικαιολογείται σε νοήμονα όντα! Ο τρόπος αντιμετώπισης των ρατσιστών με φραστικές επιθέσεις και κλήσεις για απομόνωσή τους δεν συνάδει με την εξέλιξη της κοινωνίας και της νοημοσύνης!

Οι ρατσιστές είναι κι αυτοί όντα που πρέπει να αντιμετωπιστούν με τρόπους που δεν θα προσβάλουν το ανθρώπινο γένος και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια! Βεβαίως θα πρέπει να παίρνονται τα κατάλληλα μέτρα έτσι ώστε να μην είναι οι ρατσιστές επικίνδυνοι για τους ανθρώπους! Δεν βγάζεις μία μαϊμού, έναν χιμπατζή, έναν ουρακοτάγκο βόλτα στους δρόμους χωρίς να έχεις λάβει τα μέτρα σου! Ίσως να δυσανασχετήσουν οι φιλόζωοι διότι θα αντιδράσουν στην χρήση φίμωτρου! Εάν όμως θέλουμε τα ζώα να κυκλοφορούν σε αστικές περιοχές, τότε το φίμωτρο είναι απαραίτητο! Εάν πάλι θεωρούμε απαράδεκτη τη χρήση του φίμωτρου θα πρέπει οι αστικές περιοχές να εκκενωθούν από ρατσιστές, σκυλιά και άλλα ζώα, τα οποία θα πρέπει να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον της ζούγκλας!

Το καλύτερο βέβαια θα ήταν να μην αντιδράσουν οι φιλόζωοι στην λήψη μέτρων για να κυκλοφορούν στις αστικές περιοχές σκυλιά, γατιά, μαϊμούδες και ρατσιστές! Τα έχουμε συνηθίσει και δεν θα θέλαμε να τα χάσουμε! Τα ζώα είναι οι καλύτεροι φίλοι του ανθρώπου! Άλλωστε όπως είχε πει και ο Βασίλης Ραφαηλίδης: «Θα αναγνώριζα σαν φίλο μου τον οποιοδήποτε ρατσιστή, αρκεί να δηλώσει καθαρά και ξάστερα πως είναι ζώον. Θα τον αγαπούσα με την ίδια έννοια που αγαπώ τα ζώα»!

Χαρίδημος Πένσας

Aιδώς ρε Χαρρυ !!

Το σχόλιο που διαβάζετε είναι από την τελευταία σελίδα της εφημερίδας Κontra ,2/2/2017, όπου συχνά πυκνά σχολιάζει Ο Χάρρυ Κλυν.
Όταν αναφέρετε στο /ΚΚΕ, και το κάνει συχνά, είναι σε άψογο Χρυσαυγίτικο στυλ.
Πόσο θλιβεροί, πόσο γελοίοι, είναι όλοι οι "πρώην" όταν αναλαμβάνουν τον " άχαρο" ρόλο του "μετανοημένου".
Κατάντια!!!!

 

laikhexousia

Ποιοι σταθμοί του μετρό είναι κλειστοί σήμερα

Κλειστοί θα είναι σήμερα Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου, οι σταθμοί του μετρό "Πανεπιστήμιο" και "Άγιος Ιωάννης" της γραμμής 2 (κόκκινη γραμμή), καθώς και ο σταθμός "Αγία Μαρίνα" της γραμμής 3 (μπλε γραμμή).

Οι σταθμοί θα είναι κλειστοί αφού θα εκτελούνται έργα για την εγκατάσταση του νέου αυτόματου συστήματος συλλογής κομίστρου.

Κατά τη διάρκεια των εργασιών, οι συρμοί θα διέρχονται από τους παραπάνω σταθμούς χωρίς στάση.

news

Όλοι στο συλλαλητήριο στις 21 Φλεβάρη στις 6.30 μ.μ. στην Ομόνοια

Συλλαλητήριο ενάντια στην εξαθλίωση των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων διοργανώνει το ΠΑΜΕτην Τρίτη 21 Φλεβάρη στις 6.30 μ.μ. στην Ομόνοια. Καλεί σε μαζική συμμετοχή για να απαιτηθούν δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας - τον 21ο αιώνα, με βάση τις ανάγκες μας.

Στο κάλεσμά του, το ΠΑΜΕ σημειώνει:

«Όλοι στο συλλαλητήριο στις 21 Φλεβάρη, στην Ομόνοια στις 6.30 μ.μ.

Δε θα γίνουμε θεατές στην εξαθλίωσή μας

Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,

Έχουμε πολύ πικρή πείρα από τις περίφημες διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση για την υπηρέτηση του ΣΕΒ και των άλλων εργοδοτικών οργανώσεων, των μονοπωλιακών ομίλων, ετοιμάζεται να σφίξει και άλλο τη θηλιά στο λαιμό της εργατικής - λαϊκής οικογένειας. Για μας έχουν τους μισθούς των 200-300 ευρώ, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη ζωή με τα κακοπληρωμένα προγράμματα, τους συνεχείς κόφτες στις συντάξεις και στις ανάγκες μας. Για τους επιχειρηματικούς ομίλους ζεστό χρήμα με νέους νόμους, ένταξη σε χρηματοδοτικά πακέτα, νέες φοροαπαλλαγές. Πάνω στο έδαφος των προηγούμενων αντεργατικών μέτρων που έχουν τσακίσει τη ζωή μας, έχουν συμφωνήσει στο νέο γύρο επίθεσης, με νέα μέτρα που αφορούν τα εργασιακά και συνδικαλιστικά μας δικαιώματα, την εκτεταμένη φοροληστεία και το κατέβασμα του αφορολόγητου σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα, νέες αντιλαϊκές συμφωνίες για μετά το 2018, στην παγίωση των αιματοβαμμένων πρωτογενών πλεονασμάτων.

Ό,τι αξίωσαν οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, η μεγαλοεργολάβοι του κάθε κλάδου τα προηγούμενα χρόνια, έγιναν μνημόνια! Έτσι και σήμερα, ο ΣΕΒ και οι άλλες εργοδοτικές οργανώσεις απαιτούν νέα μόνιμα μέτρα. διατυπώνουν τους πόθους τους ξεκάθαρα. Στο εβδομαδιαίο δελτίο των βιομηχάνων διαβάζουμε πως "χρειαζόμαστε ένα Ελληνικό Μνημόνιο Plus, που θα ξεπερνάει το manual (εγχειρίδιο) των δανειστών".

Κανένας συμβιβασμός με τη φτώχεια, τη μίζερη ζωή για τα κέρδη τους

Πάνω στα αποκαΐδια, χτίζουν τη μελλοντική ανάκαμψη των κερδών τους πάνω στα συντρίμμια των λαϊκών κατακτήσεων. Θέλουν να εξασφαλίσουν περισσότερα φτηνά εργατικά χέρια, εργάτες με αλυσίδες. Θέλουν να καταργήσουν ό,τι έχει απομείνει σε εργατικό δικαίωμα και απαιτούν να μην υπάρχουν αντιδράσεις, για να συνεχίζεται απρόσκοπτα η συντριβή των δικαιωμάτων του λαού, οι διαπραγματεύσεις με στόχο την αύξηση των κερδών τους.

Σπέρνουν πάλι ψέματα και αυταπάτες!

Δυναμώνουν ξανά οι εκβιασμοί και οι απειλές. Στο οπλοστάσιό τους επανέρχονται μία-μία όλες οι δοκιμασμένες μέθοδοι εκβιασμού. Βάζουν τους εργαζόμενους να επιλέξουν ανάμεσα στη "Σκύλλα και τη Χάρυβδη", να μπουν στη μέση των συμπληγάδων, της δήθεν "καλής" ΕΕ και του "ανάλγητου" ΔΝΤ.

Στο ρυθμό των επιχειρηματικών ομίλων, η κυβέρνηση, τα κόμματα που ψήφισαν το 3ο μνημόνιο και επιζητούν τα μνημόνια διαρκείας αλλά και ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός, μας θέλουν στην αδράνεια, το συμβιβασμό στη μοιρολατρική αποδοχή της βαρβαρότητας.

Χρειάζεται τώρα, να δυναμώσει η αγωνιστική δράση από κάθε σωματείο, από κάθε χώρο δουλειάς, η οργάνωση της απάντησης σε παλιά και νέα μέτρα, η αντεπίθεση για δουλειά με δικαιώματα ζωή με αξιοπρέπεια. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από τα παζάρια τους από την ανάκαμψη και την κανονικότητα που μας ετοιμάζουν. Δεν θα μας επιστρέψουν τα δικαιώματά μας, τους μισθούς μας, τις συντάξεις. Αντιθέτως, αρπάζουν συνεχώς!

Όλοι μαζί εργάτες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι να ορθώσουμε τοίχος. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τη μικρομεσαία αγροτιά που στα μπλόκα του αγώνα αγωνίζεται απέναντι στον κοινό αντίπαλο, απέναντι στα μονοπώλια που εκμεταλλεύονται το μόχθο μας. Οι φτωχοί αγρότες που τσακίζονται με τους φόρους, το ψηλό κόστος παραγωγής - τις χαμηλές τιμές πώλησης των προϊόντων τους, την Κοινή Αγροτική Πολιτική της ΕΕ.

Απαιτούμε δικαιώματα στην εργασία και τη ζωή, με βάση την εποχή μας - τον 21ο αιώνα, τις ανάγκες μας!»

902