De drieling voor mijn lens(je).

Kathryn0423_1

Er was eens, en er is nu. De kleine drielingmeisjes van toen, zijn ondertussen flinke peuters van 15 maanden. Bepaalde toestanden, verder niet te definiëren maar vooral van mijn kant, zorgden er een tijdje geleden voor dat ik vaak voor ze mocht zorgen. Nu is dat zo nog eens af en toe en dan vaak samen met hun tante Kir. Het is een plezier om ze te zien groeien op alle vlakken en ik blijf vol bewondering voor hun mama. Een week of twee geleden ging ze met haar twee grote meisjes op pad en zorgden Kir en ik voor het entertainen van de drie. Ik besliste last minute om mijn camera mee te nemen, nog niet goed wetend hoe en wat. Want buiten nog wat te koud en binnen weinig achtergrond die níet voor afleiding zorgt.

Read More

Over hoe ik jammerlijk faal in 40 dagen bloggen nog voor ik begonnen ben. En over leven bijnazonder Facebook.

alejandro-escamilla-5

Het moet gezegd, ik behoor tot het schare fans dat Kathleen rijk is. Dat weet ik omdat elke keer ze in mijn feedreader verschijnt, mijn hart een huppeltje maakt en ik meteen doorklik, ook als ik geen tijd heb. Dat ik Kathleen intecht ken, maakt het nog cooler natuurlijk. Dat enthousiasme zorgt er ook voor dat ik me voor – bijna – alles dat zij uitvindt inschrijf of deelneem of whatever. Dus ook met 40 dagen bloggen, ook al is het gegeven dat ik eerder 40 dagen niet blog en dan nog eens van mij laat horen om vervolgens weer van de radar te verdwijnen. Daaruit zou in principe al afgeleid kunnen worden dat de uitdaging in mijnes redelijk onhaalbaar is. Maar kijk, ik wil niks missen en al. FOMO, zo hipster ben ik wel.

Read More

Nieuwgeboren Gust in een harembroekje.

IMG_9635

Mijn nieuwste specialiteit lijkt: bloggen-in-retard. Deze foto’s, het naaisel én de baby dateren van augustus.  Ik was vrij ernstig overtuigd van het feit dat de foto’s op niks trokken en dan struisvogel ik graag. Gust is het zoontje van Annelies en Joris en werd geboren waar ik werk. Annelies en ik, wij waren ooit allebei lid van het Leuvens Stiksel, waar we in mijn herinnering vooral veel uurtjes weggekletst hebben. En dan zo soms een beetje naaiden.

Read More

2 tussendoortjes uit Zo Geknipt! #restjesverwerking

IMG_0332

Nadat ik deze Zonen 09 – broekjes en – hemdjes naaide, bleef er veel stof over. Dat is zo als je de aanbevolen hoeveelheid stof koopt en een belachelijk gierige knipper bent. Maar dan toch maar de aanbevolen hoeveelheid kopen want je weet maar nooit. (Who’s joining?) Vandaag presenteer ik wat ik deed met de restjes, met grote fierheid, want ik ben eerder van het type restjesverzamelaar, meer dan van dat van restjesverwerker. (Who’s joining?)

Read More

4 dingen uit 2016 waar ik niet meer zonder zou kunnen in 2017 – deel 1.

IMG_0323

 

Het is soms wat vermoeiend, dat enthousiasme van mij. Ik verexcuseer me er even vaak voor. Maar ja, als ik ergens content van ben, dan wil ik dat geluk of gemak of wat dan ook graag overbrengen op iedereen rond mij. Zo lag ik vanmorgen om 5u30 te hyperen in mijn bed omdat ik opeens bedacht dat ik erover wilde bloggen, over vier dingen die mij het afgelopen jaar geluk of gemak brachten. Tijdens mijn typerij bleek het nogal een lang geval te worden, dus splitste ik op: 2 dingen vandaag, 2 dingen volgende keer. Vandaag, in deel 1, presenteer ik u met oneindig enthousiasme: mijn douchetimer en mijn lievelingsshampoo en -conditioner, wegens in dezelfde categorie.

Read More

Flore, Brent en Aron: bruidskindjes met allure.

Elke&Cedric-24

Om nu te zeggen dat 2016 een best jaar was, zou een vette leugen zijn. Maar afsluiten in stijl, met wat mijn grootste naaiproject was het afgelopen jaar en het meest voldoeninggevend eveneens, dat kunnen we wel. Het is wat een lang verhaal, maar om het kort te houden: ik naaide voor de drie kindjes van mijn collega, Heidi, met zot veel liefde kleertjes die ze konden dragen op de trouwdag van hun tante (de zus van Heidi).

Read More

Werelddag van het vroeggeboren kind.

IMG_9824

Het is weer zover, maar nog geen advent. (flauw, ja)
Oh hallo, zijn jullie er nog? Ik weet, ik blogde lang niet, lang verhaal. Maar vandaag, vandaag kan ik niet omheen.

Alweer, het zesde jaar op rij, dat ik met plezier en liefde schrijf om jullie attent te maken op deze bijzondere dag. 17 november is wereldwijd erkend als World Prematurity Day en dus voor alle vroeggeboren kindjes. Bij uitbreiding ook voor al de mini’s die kort na hun geboorte tijd doorbrachten op een afdeling neonatologie zonder dat ze daarom te vroeg geboren werden (te licht, ademhalingsaanpassing na de geboorte, bepaalde afwijkingen, een infectie opgelopen voor/tijdens/na de bevalling, voedingsproblemen… het kan vanalles zijn). Voor wie hier vandaag pas belandt, ik ben vroedvrouw en werk op neonatologie, al negen jaar (echt, ja, wat word ik belachelijk oud!)

Read More

Billie voor grote meisjes: de tweede.

IMG_9709

Het was lang geleden, dat ik nog eens een t-shirt voor mezelf naaide, vermoedelijk vanwege het verzadigd aspect daarvan in mijn kleerkast. Dat het nu wel gebeurde, heeft alles te maken met de impulsaankoop van de stof met de beestjes. Over het algemeen ben ik de jongste jaren vrij goed bestand tegen impulsaankopen, ik doe dat niet meer. Maar dit, oh boy, hier was ik niet, niet tegen bestand.

Read More

Le Robe Roma avec Flore, versie 1: de testjurk.

IMG_7310

Adem maar weer rustig uit, er moet een verschuiving van de aardas gebeuren voor ik ooit in het Frans ga bloggen. Nooit, is de korte versie van voorgaande zin.
Jaren geleden al, was ik volledig weggeblazen toen ik het patroon van het Roma kleedje zag passeren. Ik kocht en verder lag het hier in de kast te wachten. Want ik hoef het jullie niet uit te leggen: de voldoening die het geeft om dan op het perfécte moment het perfécte patroon boven te kunnen halen. Nog veel meer als er jaren tussen de aankoop en dat moment liggen.

Read More