הסיורים יתקיימו עד 5.7, הרשמה ופרטים כאן: http://tinyurl.com/h6q3f7p

לכבוד יום האישה הבינלאומי, חברות צוות סיכוי כותבות על הנשים שהעניקו להן השראה להיאבק למען שוויון:
على شرف يوم المرأة العالمي، عضوات في طاقم سيكوي، يكتبن عن نساء منحهن الإلهام للنضال من أجل المساواة:

טוני מוריסון, הסופרת האפרו-אמריקאית זוכת פרס נובל לספרות, היא ההשראה שלי. התחלתי לקרוא את הספרים שלה אי שם בגיל 21, ומאז קראתי כל ספר שהיא פרסמה. מטוני מוריסון למדתי להקשיב לעומקם של הסיפורים והחוויות האנושיות והנשיות של מי שדוכאו, שועבדו, הופלו והודרו בהיסטוריה של השחורים בארצות הברית. מוריסון לא מספרת רק את הסיפור של העבדות, הגזענות והאפליה, היא מספרת גם את סיפורן של נשים חזקות, אמיצות ונחושות, את חיי היום יום שלהן, את הבחירות הקשות שהן נאלצות לעשות במציאות הגזענית, האהבות, האכזבות, השמחות והאסונות. ספריה לרוב בנויים מפרקים-פרקים של דמויות המספרות בגוף ראשון את הסיפור דרך נקודות המבט שלהן, וכך הנרטיבים של הדמויות השונות מצטרפים לפאזל של העלילה השלמה.

توني موريسون، الروائية الأمريكية الأفريقية، الحائزة على جائزة نوبل بالآداب، هي مصدر الإلهام بالنسبة إلي. بدأت بقراءة كتبها منذ بلوغي نحو ٢١ عاما، ومنذ ذلك الوقت، قرأت كل كتاب نشرته. تعلمت من توني موريسون الإصغاء إلى عمق القصص والتجارب الانسانية والنسوية لمن تم قمعهم، استعبادهم، إيقاعهم وإقصاؤهم في تاريخ السود في الولايات المتحدة. موريسون لا تقص حكاية العبودية، العنصرية والتمييز فحسب، إنما تقص حكاية نساء قويات، شجاعات وذوات عزيمة، حكاية حياتهن اليومية، وخياراتهن الصعبة التي اضطررن إلى اتخاذها في واقع من العنصرية، الأبوية، الخيبات، الفرح والكوارث. كتبها في الغالب، مبنية من أجزاء، لشخصيات تحكي القصة بصيغة المتكلم من خلال وجهات نظرها، وكذلك روايات الشخصيات المختلفة التي تنضم إلى الحبكة لتكملها.

הקריאה בספרים של מוריסון היתה עבורי בראש ובראשונה קריאת השכמה לצורך לקום ולעשות, לקחת חלק בפעולה למען שוויון, שותפות וזכויות אדם - לא בחו״ל, אלא כאן במולדת שלי שהיא משותפת ליהודים וערבים. זו היתה גם קריאה ממנה הבנתי במובן העמוק ביותר של המילה, את משמעותה של ההכרה: ההכרה בסבל, בכאב, בעוול שנגרם,האחריות, הזכות והחובה לספר את הסיפור גם כשהוא קשה ונוגע בעצבים החשופים ביותר של הקונפליקט. אלמנט נוסף, חשוב לא פחות, היה המפגש עם נקודות המבט השונות: מפגש אשר יותר מכל מדגיש עבורי את נקודות העיוורון שלי, ואת הצורך בפעולה משותפת למען השוויון - כזו שלוקחות עליה אחריות ביחד גם מי שנמנות על קבוצת הרוב ההגמוני וגם מי שנמנות על קבוצת המיעוט הנפגע. אני שמחה שנפלה בחלקי הזכות להיות חלק מצוות סיכוי ולפעול, בהשראתה של טוני מוריסון ונשים רבות אחרות, לקידום חברה שוויונית ומשותפת.

القراءة في كتب موريسون كانت بالنسبة إلي، أولا دعوة للنهوض، للقيام والعمل، لأخذ دور بالنشاط من أجل المساواة، الشراكة وحقوق الانسان- ليس في خارج البلاد، إنما هنا في موطني، الوطن المشترك لليهود والعرب. من قراءتها أدركت بكل ما للكلمة من معنى قيمة الاعتراف: الاعتراف بالمعاناة، بالألم، بالغبن الناجم، بالمسؤولية، بالحق والواجب بقص الحكاية، حتى عندما تكون صعبة وتمس بأكثر أعصاب الصراع انكشافا. مركب آخر، لا يقل أهمية، كان اللقاء مع وجهات النظر المختلفة: لقاء يوضح لي أكثر من أي شيء آخر ما فيّ من عمى، والحاجة للعمل المشترك من أجل المساواة - العمل الذي تتحمل فيه المسؤولية معا أولئك المحسوبات على مجموعة الأغلبية المسيطرة وأولئك اللواتي يحسبن على الأقلية المتضررة. يسرني أن أكون جزءا من طاقم سيكوي وأعمل، بالهام من توني موريسون ونساء أخريات كثيرات، دعما لمجتمع متساو ومشترك.

צילום: Adi Segal Photographer

לכבוד יום האישה הבינלאומי, חברות צוות סיכוי כותבות על הנשים שנתנו להן השראה להיאבק לשוויון:
بمناسبة يوم المراه العالمي نساء من طاقم سيكوي يكتبن عن نساء أعطينهن الهاماً في النضال من اجل المساواة .

פאטמה אל מרניסי היא פמיניסטית ממרוקו. בנובמבר האחרון היא הלכה מאיתנו, קהילת הנשים בעולם הערבי ובעולם, אחרי חמישים שנה של כתיבה ואקטיביזם פמיניסטי. משפחתה שלחה אותה בילדותה לבית ספר לאומי כדי שלא תתחנך בידי הצרפתים הקולוניאליסטים, דבר שנתן לה עצמאות מחשבתית ותודעה ביקורתית. היא כתבה על הקשר בין נשים ואסלאם, על דמוקרטיה בצל הדת, והאירה זווית ראייה אחרת, נשית יותר, חברתית יותר ומהפכנית הרבה יותר, על מעמד הדת בחברה מתפתחת שרק עתה השתחררה מהשלטון הזרהאכזרי. היא נתנה פרשנות נשית להשפעת האיסלאם הפוליטי על נשים והדרתן מהספירה הציבורית.
فاطمة المرنيسي هي نسوية مغربية. ودعناها في تشرين ثاني من العام المنصرم وغابت عن النسويات في العالم والعالم العربي مخلفةً خمسون عاماً من العمل والأدب النسوي. انتسبت فاطمة للتعلم في في مدرسة وطنية مغربية حتى لا تتلمذ على يد الاستعمار الفرنسي في بلده، مما نمى عندها إستقلالية فكرية ووعي نقدي للواقع. كتبت المرنيسي عن علاقة الاسلام بالمراه ،عن الديمقراطية في الاسلام ، وأضاءت زوايا اخرى ،نسوية اكثر،اجتماعية اكثر وثورية جداً عن مكانة الدين في بلاد تحررت بصعوبة من الاستعمار الدامي. أعطت تحليل نسوي لتأثير الايلام السياسي على النساء واقصائهن من الحيز العام.

כמו אמא שלי, שמה "פאטמה", כמו סבתא רבתא שלי, היא ילידת פאיז. כילדה נפלתי בקסם הסיפור של הילדה המרדנית-מלידה, ואהבתי את השורשים המרוקאיים של משפחתי דרך סיפורן של נשים מדהימות מצפון אפריקה כמו פאטמה אל מרניסי, שהעיזו לכתוב על עוצמתן של נשים בזמן שאף אחד לא העז. היא דגלה במאבק אזרחי חברתי למען שוויון זכויות לנשים. בזמן שאף אחד לא שמע על מאבקן של נשים ערביות מצפון אפריקה למען שחרורן מהשלטון הצרפתי והדיכוי הגברי, פאטמה סימנה לנשים מוסלמיות את הדרך בעידן המודרנה ובצל שלטון הדת. היא השאירה בלבי ובלב אלפי נשים בעולם הערבי את האומץ לאתגר בחוכמה את היחס של דתות לנשים, ונטעה בי את הרצון העז לערער מוסכמות חברתיות ולשבור את ההילה של מוסכמות מגדריות שמדכאות אותנו כנשים, בעיקר בחברה מסורתית.
كما امي، تحمل بطلتي اسم فاطمة ومثل جدة جداتي ولدت فاطمة في فاس المغربيه ، كطفلة الثائرة وقعت بحب اصولي المغربية البعيدة من خلال قصص نساء رائعات من المغرب العربي كتبن بقوة نسوية في زمن لم نجرأ في المشرق ان نكتب. دعت المرنيسي للنضال الأهلي الاجتماعي المستمر من اجل تحقيق حلم المساواة وحقوق المراه ، في حقبة من الزمن لم يهتم احد ولم نسمع عن نضال النساء هناك بعيدا في المغرب اللواتي قاومن الاستعمار الفرنسي والقمع الرجولي ، فاطمة حددت للنساء المسلمات الطريق في عهد الحداثة وتركت في قلبي وقلب الالاف من النساء الشجاعة للتحدي الحكيم لعلاقة الدين بالنساء وزرعت فيي الرغبة في زعزعة وتقويض دائرة السيطرة الجندرية المهيمنة علينا النساء في مجتمع محافظ وتقليدي على وجه الخصوص.

ממנה למדתי להעז לכתוב, לדרוש שוויון לא רק בסיסמאות אלא לחשוב ולכתוב ולעשות, ולהתבטא דווקא בשפה שהרוב השולט יבין. למדתי לבקר את החברה שלי מבפנים ולתבוע את זכויותיי כאישה ערבייה מהרוב החזק והמדכא בשפה שלו, להילחם בכל הכלים ולא לוותר.
تعلمت منها كم هي قوية الكلمة المكتوبة، تعلمت ان أطالب بالمساواة ليش بالشعارات بل بالفكر الكتابة والعمل ، تعلمت ان انطق بلغة الأغلبية المسيطرة ليفهموني ، وتعلمت ان انتقد مجتمعي من الداخل والمطالبة بحقوقي كإمراة من الأغلبية القوية بلغتها، ان اقاوم ولا أساوم وان لا أتنازل.

צילום: Adi Segal Photographer